Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Multi Ethnic - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Μαι
24
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Δευτέρα απόγευμα 16/5 συναντιέμαι με φίλη μου στο Νέο Ψυχικό, περιοχή όπου σύχναζα εδώ και 3-4 δεκαετίες, ψωνίζοντας παλιότερα απ’ το ΑΒ στον Φάρο. Μου προτείνει το ολοκαίνουργιο EL JIRON και φυσικά την ακολουθώ γιατί την εμπιστεύομαι. Κάποιες άλλες φορές προετοιμάζομαι καταλλήλως, όπως άλλωστε και πολλοί φίλοι χρήστες, μελετώντας προσεχτικά το site μας και το Διαδίκτυο. Αυτή τη φορά με συλλαμβάνει αδιάβαστο και με αιφνιδιάζει, ευτυχώς όμως ευχάριστα, τουλάχιστον από πλευράς χώρου και περιβάλλοντος. Θα σας τα διηγηθώ λοιπόν όλα με τη σειρά τους.

Βρισκόμαστε στη γνωστή πιάτσα της Δ. Βασιλείου και μάλιστα στη διασταύρωση με την οδό Γλαύκου, μόλις 50 μέτρα από το πολύβουο ΑΒ, που ήταν και το πρώτο κατάστημα του γνωστού Ομίλου, Η ‘Μητρόπολη’, όπως την αποκαλούν, σε λειτουργία ήδη απ’ το 1969/1970, με 25.000 προϊόντα, τη μακρινή εποχή εκείνη!! Στο συγκεκριμένο λοιπόν σημείο βρίσκεται η γνώριμη ροζ μονοκατοικία του Μεσοπολέμου, που για δεκαετίες στέγαζε τον ΛΩΤΟ!

Στις αρχές Απρίλη άνοιξε στη θέση του Λωτού το EL JIRON, μετά από ριζική ανακαίνιση της αυλής και του δεξιού υπερυψωμένου τμήματος, προς την πλευρά της Κηφισίας και του ΑΒ, όπου και καθίσαμε, το οποίο έχει 15 μαρμάρινα τραπέζια με καμιά 40αριά αναπαυτικά μπεζ/μαύρα καθίσματα, καθώς και το εξωτερικό μπαρ, που έσφυζε από κίνηση. Το κάτω τμήμα, όπου ήταν η παλιά αυλή του Λωτού, έχει κι αυτό καμιά 10αριά τραπέζια, ένα μαρμάρινο πάγκο με μαξιλάρες, φυτά παντού τριγύρω, καθώς κι ένα πανέμορφο σιντριβάνι. Τις αρχιτεκτονικές και διακοσμητικές παρεμβάσεις έκανε η Αρχιτεκτόνισσα Αμαλία Ποντίκα, η οποία άλλωστε στους εσωτερικούς χώρους προέβλεψε ξύλινα σκούρα δάπεδα, πολυελαίους οροφής, φωτιστικά Art Deco, την ωραία μπάρα, τα ράφια με τις φιάλες των ποτών και τα βάζα, μπροστά από κομψά φωτισμένες έγχρωμες επιφάνειες.

Εσωτερικά, λοιπόν, υπάρχουν δύο μάλλον μικροί χώροι, απ’ τους οποίους ο δεξιός έχει 4-5 ξύλινα τραπέζια και το μεγάλο εσωτερικό μπαρ, ενώ ο αριστερός, με 2-3 τραπεζάκια, έχει μεγάλη βιτρίνα με προϊόντα για τις ποικιλίες που σερβιρουν ή για τυχόν αγορές για το σπίτι. Το Ισπανικό-Λατινοαμερικάνικο EL JIRON, όπως υποδηλώνει και το όνομά του (θα αναφερθώ στη συνέχεια), έχει αναλόγου επιπέδου ακριβά delicatessen, όπως π. χ. αλλαντικά Jamon Serrano ή Iberico, τυριά Grana Padano ή Consuelo, καθώς και άλλα καλούδια, δηλ. τοπικές σαρδέλες, αυγοτάραχα, ελιές, κ. λπ.

Τα δύο καθαρά WC τους βρίσκονται στο υπόγειο, κατεβαίνοντας μετά απ’ το μπαρ του υπερυψωμένου εξωτερικού χώρου. Τις κυρίες υποδέχεται στην είσοδο η φωτογραφία της Frida Kahlo, ενώ στους κυρίους, ο Salvador Dali! Αυτό σημαίνει καλλιτεχνικό ένστικτο!

Το μαγαζί λειτουργεί καθημερινά απ’ το πρωί για καφέ, χυμούς, ποτά και σνακ, (έτσι, μην ξεχάσετε ότι οι ωραίες ομελέτες-tortillas σερβίρονται αυστηρά μέχρι τις 13.00), ενώ η κουζίνα για τα κυρίως πιάτα, απ’ το μεσημέρι μέχρι αργά τη νύχτα. Το γαστρονομικό σκέλος έχει αναλάβει ο πολύπειρος Σίμος Τριανταφύλλου, ένας δραστήριος σεφ με έντονη αίσθηση του χιούμορ. Έχει πολυετή προϋπηρεσία στη Βαρκελώνη, συνεργάτης παλιότερα του διάσημου σεφ Ferran Adria, καθώς και στην Κωνσταντινούπολη, το Αζερμπαϊτζάν, κ. λπ., και έτσι οι σαλάτες αλλά και πολλά πιάτα του έχουν δεχτεί επιρροές από την Ιβηρική Χερσόνησο αλλά και τη Λατινική Αμερική. Τα ποτά, αρκετά κρασιά αλλά και πάσης φύσεως κοκτέιλ, είναι επίσης εμπνευσμένα απ’ τις χώρες αυτές.

Τι λοιπόν σημαίνει το όνομα EL JIRON; Η κοπέλα που μας σέρβιρε, μας είπε ότι είναι ο στάβλος. ΛΑΘΟΣ!! Με την ευκαιρία, τα νέα άτομα που εξυπηρετούν θα πρέπει να επιμορφωθούν πάραυτα!! Ευτυχώς, την κατάσταση σώζει ο νεαρός μαιτρ, σχεδόν παντογνώστης, στον οποίο οι μικρές τρέχουν συνεχώς για να λύσουν τις απορίες μας! Ωστόσο, στον ένα μήνα που λειτουργούν, θα όφειλαν να έχουν μάθει τα πολύ βασικά θέματα, τουλάχιστον ό, τι αφορά την ονομασία, τα πιάτα, τα ποτά κ. λπ. Είμαι πραγματικά επιεικής με τη βαθμολογία της εξυπηρέτησης με 2 στα 4!!

EL JIRON σημαίνει κυρίως το ‘κουρέλι’, τόσο κυριολεκτικά όσο και μεταφορικά, όπως άλλωστε και στα ελληνικά. Σημαίνει επίσης τη ‘λωρίδα’ (π. χ. ενός υφάσματος), ή το ‘μικρό κομμάτι’ (π. χ. μιας τάρτας). Επίσης, στο Περού ειδικά σημαίνει τη Λεωφόρο. Διαλέγετε και παίρνετε, και πηγαίνοντας ρωτάτε, για να δείτε αν ξέρουν τουλάχιστον πού στην ευχή δουλεύουν, ή αν θα συνεχίσουν να μας δουλεύουν…

Το μενού τους περιλαμβάνει τις τρεις πρωινές tortillas (6-7 €), las meriendas, δηλ. κυριολεκτικά το απογευματινό κολατσιό, τα σνακ, όπως χάμπουργκερ, σάντουιτς, κ. α., στα 6-13 €, 5 κυρίως πιάτα, στα 14-17 €, όπως το σεβίτσε σολομού, στα 15 €, 4 εξωτικές σαλάτες, στα 9-13 € και 4 γλυκά, 5-7 €.

Από ποτά σερβίρουν κοκτέιλ, στα 8-10 €, καθώς και πιο ψαγμένα λάτιν (με τεκίλα, κ. λπ. ), που φθάνουν τα 12 €, 10 μπύρες στα 4-6 €, μια ντουζίνα από ουίσκι, ευρωπαϊκά, αμερικανικά, κ. λπ., στα 8-12 €. Υπάρχουν και τα συνήθη αναψυκτικά, καφέδες, αφεψήματα (τσάγια και βότανα), γύρω στα 3-4 € τα περισσότερα. Κρασί σε ποτήρι, περί τα 6-8 €, και καμιά 20αριά εμφιαλωμένα, 18-42 € τα λευκά, με κορυφαίο τους το Κτήμα Βιβλία Χώρα ΟΒΗΛΟΣ του 2015, και 18-88 € τα κόκκινα, με κορυφαίο εδώ το Purple Angel 2012 του Montes. Είναι το Carmenere, το ξακουστό αρωματικό κρασί της Χιλής, που και στις κάβες κοστίζει περί τα 60 €!!

Έχουν ακόμη 4 σαμπάνιες, με κορυφαία την Dom Perignon Brut, στα 300 €, περίπου διπλή τιμή από ό, τι στις κάβες! Είναι γεγονός ότι τα περισσότερα φαγητά, ποτά, αλλά και είδη προς κοστολόγηση και πώληση, είναι αρκούντως υπερτιμημένα, γι’ αυτό και η βαθμολογία μου είναι 2 στα 4 στο τελικό μας κριτήριο, δηλαδή το value for money, κάπως αυστηρή ενδεχομένως, αφού μιλάμε για Ψυχικό!

Εμείς τελικά καταλήξαμε στα εξής πιάτα:

• Μια δροσερή τροπική σαλάτα Τζαμάικας με κομματάκια (jirones) από κοτόπουλο, ανανά, αβοκάντο, σπόρους κάνναβης και vinaigrette από lime. Τιμή 9.50 €.
• Ένα cubano, δηλαδή ένα ‘κουβανέζικο’ σάντουιτς από ψωμί ciabatta, με χοιρινό, τυρί, πίκλες, μουστάρδα και γαρνιτούρα από πατάτες, σερβιρισμένο σε ξύλινο δίσκο. Τιμή 6.50 €.
• Ένα μοσχαρίσιο burger 180 γραμμαρίων, ψημένο medium, όπως τους ζητήσαμε, σε brioche, με κομμάτια ντομάτας, κρεμμύδι, μπέικον, τυρί cheddar και επιλογή γαρνιτούρας, πατάτες ή σαλάτα. Εμείς ζητήσαμε πατάτες, που ήρθαν σε μικρούς κύβους, με φοβερά νόστιμη sauce από τυρί, μαγιονέζα, σκόρδο και πιπεριά, σε τιμή βέβαια 13 € (! ), ανάλογη του χώρου και του πιάτου…
• Για γλυκό διαλέξαμε brioche con dulce de leche (γλυκό με βάση το γάλα), με κομματάκια από αμύγδαλα και φράουλα, παγωτό βανίλια και σιρόπι καραμέλας. Ευπαρουσίαστο μεν αλλά μέτριο σε γεύση, στα 6.50 €. Θεωρώ ότι μάλλον χρειάζονται έναν ειδικό patissier!
• Ήπιαμε δυο ποτήρια κόκκινο κρασί Altos Ibericos Crianza 2012, Miguel Torros. Μια δυνατή ποικιλία Rioja, 14 βαθμών οινοπνεύματος, στην τιμή των 2Χ7=14 €.

Ο λογαριασμός, στα 50 € ήταν αρκετά υπερτιμημένος, αν και το συνολικό τίμημα πρέπει, εκ των πραγμάτων, να συσχετιστεί με την συγκεκριμένη περιοχή και την όλη ατμόσφαιρα, ενός νέου μαγαζιού που σφύζει από νεανικό παλμό. Χωρίς το κρασί έρχεται στα 17/25 € το άτομο.

Αν το μαγαζί εκπαιδεύσει το προσωπικό του στον βαθμό που το στάτους του χώρου απαιτεί, και αν ορισμένες τιμές του γίνουν κάπως πιο ρεαλιστικές, θα διατηρήσει μάλλον το πετυχημένο του ξεκίνημα, έχοντας κατά νουν ότι, σε χαλεπούς καιρούς, ακόμα και πιάτσες σαν του Κολωνακίου ή των Βορείων Προαστίων δεν παραμένουν για πάντα ανεξάντλητες και αειθαλείς…