Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Wine Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Μαι
28
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Συνεχίζω το «ταξίδι» μου στα μεζεδοπωλεία/εστιατόρια του κέντρου, παρατηρώντας ότι συχνά-πυκνά ακολουθώ τα χνάρια της φίλης PP TINA, αφού δεν είναι και λίγες οι φορές που επισκέπτομαι κάποιο εστιατόριο στο οποίο έχει προηγηθεί δική της επίσκεψη και κριτική. Αν σκεφτείς για τις απίστευτα πολλές επιλογές που μας δίνει η πρωτεύουσα, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ίσως να μην είναι μία απλή σύμπτωση αλλά μάλλον να υπάρχει «κούμπωμα» στα γούστα μας αφού ταιριάζουν αρκετά.

Ακριβώς ένα μήνα μετά το τελευταίο μου ταξίδι στη Μαδρίτη, επέλεξα για βραδινή Σαββατιάτικη έξοδό μας ένα σχετικά νέο tapas που ξεπήδησε στο κέντρο της Αθήνας. Το Los Gatos.

Επειδή το σημείο στο οποίο βρίσκεται είναι από τα πιο αγαπημένα μου στην Αθήνα, το είχα ξαναδεί σε παλαιότερα περάσματά του. Αυτό το σοκάκι το αγαπώ. Αρκετά μακριά από την βαβουριάρικη πλέον Αγία Ειρήνη και με θαμώνες που είναι πολύ κοντά στο ηλικιακό target group που και ο ίδιος ανήκω. Στο ίδιο στενό υπάρχει και το- ίσως- πιο αγαπημένο μου cocktailάδικο, το Baba au rum.
Θα ξεκινήσω από τον χώρο. Θα επιλέξω να βάλω 3 αν και στην δική μου αισθητική και για το είδος του, θα μπορούσε να λάβει και 4άρι.

Δεν θέλω όμως να δημιουργήσω μεγάλες προσδοκίες στους μελλοντικούς επισκέπτες τους.
Ο εσωτερικός χώρος είναι αρκετά μικρός αλλά πολύ περιποιημένος και καλαίσθητος. Ένας τοίχος με τα είδη ποτών και κρασιών τους, ένας ανοιχτός πάγκος που βλέπεις την καλοσυντονισμένη κουζίνα τους και μερικά ξύλινα τραπέζια. Ιδιαίτερη μνεία θα ήθελα να κάνω στον τοίχο με τα διαφορετικού ύφους, πολύχρωμα πλακάκια. Επειδή φαντάζομαι ότι το μέγεθος του εσωτερικού τους χώρου ίσως τους δημιουργήσει πρόβλημα κατά τους χειμερινούς μήνες αφού ίσως να μην είναι σε θέση να καλύψει τις ανάγκες του πλήθους των πελατών μας, θα τους έκανα την πρόταση να σκεφτούν το να βάλουν πάγκους για όρθιους.

Ο Έλληνας δεν έχει πρόβλημα με αυτό για να μη πω ότι το γουστάρει κιόλας. Εξάλλου, τα περισσότερα tapas στην Ισπανία λειτουργούν με την φιλοσοφία «στο όρθιο».
Ο χώρος έξω είναι τραπεζάκια απλωμένα στον πεζόδρομο που περνάει από μπροστά τους. Το δέντρο που υπάρχει εκεί, κάποια φυτά και τα φωτάκια από τα γειτονικά μπαράκια και καφέ, συνθέτουν μία πολύ γλυκιά ατμόσφαιρα που είμαι σίγουρος ότι δεν θα αφήσει κανένα ασυγκίνητο. Δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον περαστικό, τουρίστα ή όχι, που θα περάσει από εκεί κάποιο βραδάκι και δεν θα χαμογελάσει γλυκά.

Ένα μικρό αρνητικό, είναι η μικρή κλήση που έχει σε κάποια σημεία το δάπεδο, κάτι που όμως αντιμετωπίζουν όλες οι επιχειρήσεις της περιοχής που έχουν τραπέζια έξω. Ίσως όμως να είναι παραξενιά μου που το αναφέρω, αφού δεν δημιουργεί κάποιο ουσιαστικό πρόβλημα ή ενόχληση.

Αντίθετα, ουσιαστικό πρόβλημα και ενόχληση προκαλούν οι ελληνάρες που στα 45 τους, βγήκε από μέσα τους ο easy rider κι αγόρασαν με τις όποιες οικονομίες είχαν μαζέψει (μια ζωή την έχουμε, βρε αδερφέ! ) την μηχανάρα των ονείρων τους που είχαν σε πόστερ πάνω από το κρεβάτι τους στο εφηβικό τους δωμάτιο. Το θέαμα είναι αστείο αφού το όλο σύνολο έρχεται σε πλήρη κόντρα με το clean cut προφίλ τους.

Αγαπητοί, το ότι έχετε χτυπήσει στον καρπό σας το «Σ αγαπώ μαμά» με ασιατική γραμματοσειρά ή στο αγύμναστο μπράτσο σας έναν σκορπιό/καρχαρία/λύκο/ταραντούλα, αυτό δεν σας κάνει αυτόματα και dangerous guy. Είναι άκρως ενοχλητικό να περνάνε επιδεικτικά, απτόητοι ανάμεσα στα τραπέζια του πεζοδρόμου λες και είναι το παρκινγκ της πυλωτής τους. Αγαπητοί, το βλέμμα με το οποίο σας αντιμετωπίζουμε δεν είναι θαυμασμού αλλά αποστροφής. Μόνο αποστροφή μου προκαλεί το να πρέπει να ανεχτώ τον θόρυβο και την εξάτμισή σας ενώ προσπαθώ να απολαύσω με την ησυχία μου το φαγητό μου. Ο πεζόδρομος έχει συγκεκριμένη χρήση. Μην εκμεταλλεύεστε την γενική ατιμωρησία που επικρατεί στην χώρα μας.

Μία πάρα πολύ χαρούμενη πινελιά είναι οι μαύρες φιγούρες από κεραμειδόγατους που θα προσέξεις αν στρέψεις το βλέμμα σου ψηλά, δίπλα από την επιγραφή τους. Όπως μάθαμε αργότερα από την συμπαθέστατη ιδιοκτήτριά τους, επέλεξαν το όνομα αυτό γιατί όταν ανέλαβαν την επιχείρηση, το ακριβώς απέναντι ακατοίκητο κτίριο ήταν γεμάτο από γατάκια. Φυσικά, εμένα μου έφερε στο μυαλό μου το Los Gatos de Madrid που είναι το πιο αγαπημένο μου tapas στην πρωτεύουσα της Ισπανίας. Αν σας φέρει ο δρόμος σας από εκεί, κάντε δώρο στον εαυτό σας μία επίσκεψη σε αυτό. Κατά κύριο λόγο λειτουργεί σαν ορθιάδικο που από κάποια στιγμή γεμίζει σχεδόν ασφυκτικά.

Διαλέξτε τα tapas σας από τον εντυπωσιακό σε ποικιλία πάγκο τους και απολαύστε τα χαζεύοντας την διακόσμηση που οργιάζει σε κάθε τοίχο τους, ακόμα και μέχρι το ταβάνι τους. Θα δείτε από ομοιώματα ταυρομάχου σε φυσιολογικό μέγεθος, μέχρι γνήσιο σχέδιο του Picasso (το οποίο φυλάσσεται από συστήματα συναγερμού). Ξέρω ότι ίσως να ακούγεται λίγο κιτς όλο αυτό, αλλά εγώ χαίρομαι απίστευτα κάθε φορά που τους επισκέπτομαι.
Κι έρχομαι τώρα στο service τους για το οποίο τα σχόλια και η βαθμολογία που έχω δει δεν είναι και πολύ κολακευτικά. Αυτό οφείλω να ομολογήσω ότι ήρθε σε πλήρη αντίθεση με την εντύπωση που αποκόμισα εγώ. Όση ώρα μείναμε εκεί μας εξυπηρέτησε η ιδιοκτήτρια και ένας ακόμα νεαρός. Ήταν και οι δύο άψογοι. Και κυρίως η ιδιοκτήτριά τους με την οποία μιλήσαμε για την απόφασή τους να ανοίξουν το Los Gatos, το παρελθόν τους στον χώρο της εστίασης, τα πως μάζεψαν διάφορα αντικείμενα που χρησιμοποιούν για το σερβίρισμα. Αυτό που είδα εγώ, ήταν μια προσγειωμένη επιχειρηματίας, καλός επαγγελματίας, που βιώνει τα άγχη της εποχής μας. Γλυκιά και ανθρώπινη. Φιλική, άμεση και χωρίς τουπέ.

Επειδή πιάσαμε ψιλοκουβεντούλα και της είπαμε ότι ταξιδεύουμε αρκετά, μας είπε ότι την ενδιαφέρει ουσιαστικά η άποψη μας για την προσπάθειά τους. Γιατί ο σωστός επιχειρηματίας ξέρει να ακούει τους πελάτες του.
Η πρώτη επαφή μαζί της ήταν όταν περαστικοί από εκεί κοντασταθήκαμε και δεν ξέραμε αν μπορούμε να κάτσουμε από τη στιγμή που θέλαμε μπυρίτσα και το στυλ τους θυμίζει περισσότερο wine bar, οπότε και την ρωτήσαμε. Με ένα χαμόγελο μας απάντησε θετικά και μας βρήκε τραπέζι. Εκείνη τη στιγμή υπήρχαν διαθέσιμα 3-4 τραπέζια ενώ στο επόμενο μισάωρο δεν υπήρχε ούτε καρέκλα ελεύθερη. Κατέβαλαν μεγάλη προσπάθεια, μετακινώντας τραπέζια και καρέκλες στον εξωτερικό τους χώρο ώστε να βολέψουν και εξυπηρετήσουν τους νέους πελάτες που κατέφθαναν συνεχώς. Τους εύχομαι να είναι πάντα γεμάτοι. Πάνω από τους μισούς από τους θαμώνες τους δεν ήταν Έλληνες. Από περιεργαστικές ματιές που τους έριχνα, έδειχναν να είναι επισκέπτες από κάποιο πανεπιστήμιο στο εξωτερικό. Καθηγητές και φοιτητές που το επέλεξαν για να απολαύσουν το σαββατόβραδό τους.

Επιλέξαμε και οι δύο draft μπύρες. Εγώ προτίμησα την Grinbergen Weiss που δεν είχα ξαναδοκιμάσει. Θα την χαρακτήριζα πιο πυρρόχρωμη από τις κλασικές Weiss και λιγότερο θολή. Είναι μπύρα της Βέλγικης (αν δεν κάνω λάθος) σχολής και με νότες που θυμίζουν φρούτα. Αν και είμαι φίλος της μπύρας με μη φρουτώδη γεύση, ταίριαξε απόλυτα με τη διάθεση που είχα εκείνο το βράδυ. Τώρα που καλοκαιριάζει είναι πιο ευχάριστες οι πιο δροσερές και λιγότερες βαριές μπύρες.
Αν και γύρω μας είδαμε διάφορα πιάτα, εμείς είχαμε πάει κυρίως για μπύρα και μια ποικιλία για να τη συνοδέψουμε. Έτσι παραγγείλαμε μία ποικιλία με tapas. Αυτή μας προσφέρθηκε σε υπερυψωμένο, ξύλινο σκεύος που θύμιζε μικρό τραπεζάκι. Πάνω του υπήρχαν μικρές μπουκίτσες, τακτοποιημένες άψογα. Άλλες ήταν με βάσει την μελιτζάνα και άλλες μπουκίτσες ήταν μανιτάρια με γέμιση. Σαφώς πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιζαν τα tapas με αλλαντικά, τυριά και αλοιφές. Θα χαρακτήριζα την ποικιλία πλούσια για την τιμή της αλλά κυρίως πάρα πολύ νόστιμη. Ότι κι αν δοκίμασα ήταν σε αξιοπρεπέστατο επίπεδο.

Όταν αργότερα ρωτηθήκαμε από την ιδιοκτήτρια σχετικά με την άποψή μας, της απαντήσαμε ακριβώς αυτό. Ότι όλα ήταν πολύ νόστιμα αλλά σε σχέση με τα κλασικά tapas, ήταν αρκετά πιο εξευγενισμένα. Φυσικά αυτό έχει να κάνει με την άποψη που έχουν επιλέξει να προσανατολιστούν. Ούτως ή άλλως και στην Ισπανία οι μοντέρνες τάσεις επιτάσσουν τα tapas τους να γίνονται συνεχώς πιο ψαγμένα και εκλεπτυσμένα σε γεύσεις. Έτσι στην ίδια περιοχή μπορεί να βρεις από το πιο λαϊκό tapas που είναι αδύνατο να φύγεις από αυτά χωρίς το χέρι σου να έχει λιγδωθεί και να μυρίζει ψαρίλα, μέχρι το πιο κυριλέ στου οποίου τα ψωμάκια θα βρεις «ξαπλωμένο» ότι μπορεί να βάλει ο νους σου. Το μόνο κοινό σε όλα τα tapas τους και κάτι που πραγματικά δεν μπορώ να δικαιολογήσω είναι ότι σε όλα τους πετάνε τις χρησιμοποιημένες χαρτοπετσέτες –πάμφθηνης ποιότητας- στο πάτωμα!!!!!

Κατά την κουβέντα μας με την ιδιοκτήτρια του Los Gatos, της προτείναμε να βάλει και κάποια με θαλασσινά και μάλιστα με καπνιστές ή μαριναρισμένες γεύσεις ή άλλα πιο «λαϊκά».
Στην παρούσα η κουζίνα τους έχει και αρκετά ζυμαρικά, αφού έχουν την απαραίτητη τεχνογνωσία κάτι που έχουν αποκτήσει από δεύτερο εστιατόριο που διατηρούν. Από τα πιάτα που έβλεπα να χαίρουν μεγάλης εκτίμησης από όσους έτρωγαν παραδίπλα μας, ήταν κάτι μεγάλα κεφτεδάκια σερβιρισμένα σε μακρόστενο σκεύος. Μου κίνησαν την περιέργεια και την επόμενη φορά λέω να τα τιμήσω.

Στο τέλος μας κέρασαν ένα κομμάτι φανταστικής μηλόπιτας που ήταν από τις πιο νόστιμες που έχω ποτέ δοκιμάσει. Δεν κατάλαβα εάν ήταν κέρασμα που προσφέρουν σε όλους τους πελάτες μας ή μας ξεχώρισαν και μας τίμησαν με αυτή τους την κίνηση μετά την συνομιλία μας και την χημεία που δημιουργήθηκε μεταξύ μας, αλλά σαφώς ήταν κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτο.
Κληθήκαμε να πληρώσουμε γύρω στα 16 €, κάτι που ήταν υπέρ του δέοντος θετικό αν σκεφτείς ότι με το ίδιο ποσό μπορείς να πιεις απλώς δύο ποτάκια σε κάποιο μπαρ. Μπορεί να μη πήραμε κανονικό γεύμα αλλά απλώς μπύρα και μια συνοδευτική ποικιλία, αλλά μπορώ να απαριθμήσω δεκάδες μεζεδοπωλεία/εστιατόρια στην Αθήνα που για την ίδια ποσότητα θα είχαμε κληθεί να πληρώσουμε αρκετά περισσότερα.

Για να κλείσω κι αυτή την κριτική μου.
Το Los Gatos δείχνει να έχει ήδη αποκτήσει το κοινό του. Το μυστικό της επιτυχίας του? Πρώτα απ’ όλα οι ιδιοκτήτες που δείχνουν να έχουν μεγάλο μεράκι σε αυτό που κάνουν αλλά και την απαραίτητη πείρα. Φαίνονται να είναι άτομα που το «ψάχνουν» αφού δεν αφήνουν λεπτομέρειες στην τύχη. Το χαμόγελο, η αμεσότητα και η περιποιητικότητά τους στα μεγάλα ατού τους. Σε αυτά θα προσθέσω και το σημείο, που το βράδυ είναι γλυκύτατο.

Με την κριτική αυτή ξορκίζω και φαντάσματα του παρελθόντος μου που δεν με αφήνουν σε ησυχία, αφού για τον ίδιο χώρο που παλαιότερα λειτουργούσε υπό άλλη διεύθυνση κάποιο άλλο μεζεδοπωλείο, είχα γράψει όχι και τόσο κολακευτικά σχόλια.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια