Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Μαι
30
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Επιτρέψτε μου, σαν παλιό μέλος της παρέας μας, μια εισαγωγική παρατήρηση: Η κοινότητα του ask4food τα τελευταία δύο τρία χρόνια όχι μόνο μεγαλώνει με εκθετικούς ρυθμούς, αλλά έχει αλλάξει και προφίλ, προς το θετικότερο.

Υπάρχει πια μια τριαντάδα – τουλάχιστον – πολυγραφότατων και αξιόπιστων φίλων της καλής εστίασης που παρακολουθεί και καταγράφει άμεσα τις νέες τάσεις και πιάτσες στη γαστριμαργική σκηνή της πρωτεύουσας, με αποτέλεσμα η wish list κάθε ευσυνείδητου οπαδού της καλής κουζίνας να γίνεται όλο και πιο μεγάλη. Ακόμα κι αν κάθε φορά επισκεπτόταν κανείς διαφορετικό μέρος, κι εγώ τουλάχιστον δε βγαίνω για φαγητό πάνω από μία, το πολύ δύο φορές την εβδομάδα, πάλι δεν θα προλάβαινε να τσεκάρει όλους τους πολλά υποσχόμενους προορισμούς. Πάντως, όταν το καλύτερο μισό μου με ρώτησε πού να πάμε την ημέρα της ονομαστικής εορτής της, πρότεινα χωρίς δισταγμό το FEEDEΛ, και δεν το μετάνιωσα.

Αν έβαζα τίτλο σ’ αυτή την κριτική, θα έγραφα απλά «Ένα αστέρι γεννιέται». Για να συναντήσεις αυτό το αστέρι, δεν έχεις παρά να κατηφορίσεις από το Σύνταγμα την Περικλέους και στη γωνία με την οδό Ρόμβης, που κι αυτή είναι γεμάτη χώρους διασκέδασης, να στρίψεις αριστερά στην οδό Κτενά, ένα παράξενο μικρό δρομάκο σε σχήμα «Γ». Κρυμμένο στο σπάσιμο αυτού του δρόμου είναι το FEEDEΛ. Ένα λιλιπούτειο παρκάκι, δύο μεγάλα παρτέρια στην ουσία, φυτεμένα με κάθε είδους πρασινάδα και φροντισμένα, απομονώνουν - στο μέτρο του δυνατού - το βλέμμα από τα ακαλαίσθητα κτίσματα της απέναντι πλευράς του δρόμου και δημιουργούν μια όαση χαλάρωσης κυριολεκτικά στο πουθενά.

Το πρώτο πράγμα που βλέπεις και σε τραβά είναι ο έξω χώρος, που μπορεί να φιλοξενήσει 25 με 30 άτομα σε άνετα σκουρόχρωμα τραπέζια και καθίσματα. Για την εξαμελή παρέα μας είχε κρατηθεί μια μεγάλη ακριανή ροτόντα, ήσυχη μεν πολύ σκοτεινή δε, πράγμα που δεν με ενοχλεί, αν προκειμένου να διαβάσω τον κατάλογο χρειάζομαι φακό, αλλά καταλήγει ενοχλητικό και αδικεί φοβερά τη δουλειά του σεφ, όταν είναι δύσκολο έως αδύνατο να διακρίνεις το περιεχόμενο των εξαιρετικά φροντισμένων πιάτων που φθάνουν στο τραπέζι.

Η εσωτερική ισόγεια αίθουσα προσφέρει χώρο για περισσότερα άτομα. Στα δεξιά μπαίνοντας ο εμβληματικός τοίχος με το λογότυπο του μαγαζιού, αριστερά και πιο πίσω η επιβλητική στενόμακρη μπάρα για όσους θέλουν να απολαύσουν το ποτό τους ακούγοντας την ξεσηκωτική μουσική από τα ηχεία, σε μάλλον υψηλή ένταση, ακόμα και εμείς που καθόμασταν έξω την ακούγαμε καθαρά. Οι τουαλέτες στο υπόγειο, μόνο δύο, με ανθρακί τοίχους και έμμεσο φωτισμό, απλώς αποδεκτές.
Εξαιρετικό το σέρβις. Από το πρώτο τηλεφώνημα για να κάνουμε κράτηση μεχρι την ώρα του αποχαιρετισμού μάς αντιμετώπισαν με φιλική, ευγενική και απόλυτα επαγγελματική διάθεση. Όλα πήγαν ρολόι, η εξυπηρέτηση στο τραπέζι από το καλοντυμένο και καλοεκπαιδευμένο προσωπικό υποδειγματική. Κάθε πιάτο που ακουμπούσε στο τραπέζι παρουσιαζόταν αναλυτικά, επανειλημμένα μας ρώτησαν την άποψή μας με πραγματικό ενδιαφέρον.

Ας έρθουμε στο τι φάγαμε και ήπιαμε. Θα τα πιάσω με χρονολογική σειρά, αφού όλα ήταν θαυμάσια. Ο πρώτος λοιπόν κατάλογος που μας δόθηκε ήταν αυτός με τα - ακριβούτσικα (9 με 10 €), οφείλω να πω - κοκτέιλ. Η καλή μέρα όμως από το πρωί φαίνεται, παραγγείλαμε από ένα κοκτέιλ και μ’ αυτό, παρέα με το αναπόφευκτο εμφιαλωμένο νεράκι, αρχίσαμε και κλείσαμε το γεύμα μας. Όχι πολλά, αλλά διαφορετικά μεταξύ τους κοκτέιλ, όλα πρωτότυπες συνθέσεις, που δεν νέρωσαν μετά από μισή ώρα. Οι μισοί της παρέας, ανάμεσά τους κι εγώ, προτιμήσαμε ένα long drink, ο εστί μεθερμηνευόμενο μια βάση κοκτέιλ σε ανάλογο ποτήρι και μαζί ένα μπουκαλάκι με κάποιο ανθρακούχο παρασκεύασμα που προσθέτεις σιγά σιγά στο ποτό. Πολύ βολικό, πολύ αρωματικό, απλά αλλιώτικο.

Όσον αφορά τώρα τα κατορθώματα της κουζίνας, παραγγείλαμε το μισό σχεδόν κατάλογο, δηλαδή οκτώ διαφορετικά πιάτα (από αυτά μόνο τα χτένια Χ 2), όλα στη μέση του τραπεζιού, όπως επιτάσσει η φιλοσοφία του FEEDΕΛ. Στην κατηγορία των ας πούμε «πρώτων» πιάτων είχαμε τετραπλή ισοβαθμία στην κορυφή: παντζαροσαλάτα, φάβα με σορίθο, ταραμοσαλάτα και κατσικίσιο τυρί με γλυκιά επικάλυψη ήταν το ένα καλύτερο από το άλλο, δεν έχω να πω τίποτε περισσότερο, μια δοκιμή θα σας πείσει.

Στον επόμενο γύρο είχαμε σαφέστερες αποστάσεις. Για μένα το με διαφορά καλύτερο πιάτο ήταν τα χτένια, όχι μόνο επειδή αυτή η ντελικάτη πρώτη ύλη ήταν φρεσκότατη και άψογα μελωμένη, αλλά και γιατί συνοδευόταν από εξαιρετικά καλοβρασμένα χορταράκια με τόσο όσο γλυκόξινη λευκή σάλτσα. Κάτι σαν θαλασσινό μίνι φρικασέ, ένα ποίημα. Κατά πόδας ακολούθησαν τα μοσχαρίσια μάγουλα πάνω σε γίγαντες (το κρέας κοβόταν με το πιρούνι και έλειωνε στο στόμα, οι γίγαντες νοστιμότατοι όμως κάπως αμήχανοι ως γαρνιτούρα). Ίσως επειδή σιγά σιγά είχαμε αρχίσει να χορταίνουμε, το αποδομημένο μαντί και τα ραβιόλια με κόκορα δεν μας ενθουσίασαν το ίδιο.

Το παραμιλητό επανήλθε δριμύτερο, όταν δοκιμάσαμε τα δύο επιδόρπια. Ο σιμιγδαλένιος χαλβάς με μαλλί της γριάς (τι μου θύμισε τώρα! ) καθαρή γεύση, κατάλληλη αν θέλεις να κλείσεις με κάτι λίγο. Αν θέλετε όμως, πράγμα που σας συμβουλεύω θερμά, να κλείσετε το δείπνο σας με μεγαλειώδη τρόπο, μοιραστείτε ανά δύο το αποδομημένο τιραμισού. Σερβίρεται (ουάου! ) σε πήλινο γλαστράκι και είναι τόσο νόστιμο, και καθόλου μπουχτιστικό, που δυσκολεύομαι να το περιγράψω. Επιδόρπιο επιπέδου michelinάτου εστιατορίου.

Για όλα αυτά πληρώσαμε 135 € για τα φαγητά και 55 € για τα ποτά. Αν παίρναμε δύο μπουκάλια κρασί, ο λογαριασμός δεν θα άλλαζε. Ακόμα και τώρα που γράφω αυτή την κριτική δεν έχω αποφασίσει αν θα δώσω τρεις ή τέσσερις ντοματούλες, μάλλον όμως δε θα θελήσω να χαλάσω το straight 4. Μερικές φορές οφείλουμε να είμαστε γενναιόδωροι. Το συνολικό πακέτο έχει ακόμα μικροατέλειες, όμως ακόμα κι έτσι το FEEDEL κερδίζει μετά από πολύ καιρό τρία αστέρια στο προσωπικό μου σύστημα αξιολόγησης, αξίζει δηλαδή τον κόπο να ξεκινήσετε από όπου κι αν είναι για να το επισκεφθείτε. A star is born!