Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
CTC
Μοντέρνα κουζίνα - Ιλίσια - Χίλτον, Αθήνα
Μαι
31
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
50-64

Βρεθήκαμε στο CTC με τις Ημέρες Βραβευμένης Γαστρονομίας 2016, μια Τετάρτη του Μαίου στις 8.

Για αρχή, να ξεκαθαρίσω κάποια σημαντικά πράγματα:
*Δεν πας στο CTC για να χορτάσεις (τύπου, περιδρομιάζω δέκα σουβλάκια). Πας να εκπαιδεύσεις την γευστική σου παλέτα, να απολαύσεις τα καλλιτεχνήματα του Σεφ.
*Ο Σεφ είναι νεός. Και λοιπόν; Το βιογραφικό του θα το ζήλευαν εδραιωμένοι σεφ σε όλο τον κόσμο. Αξίζει κάθε δεκάρα που θα πληρώσεις για το μενού του.
*Ναι, αλλά δεν τρώω αυτό εκείνο το άλλο. Πιστέψτε με, δεν έχει καμία μα καμία σημασία τι τρώτε και τι όχι.

1. Ο Χώρος:
Απλός. Ίσως λίγο απλούστερος απ'όσο θα ήθελα για το επίπεδο του εστιατορίου. Φυσικά, επώνυμα σερβίτσια, εξαιρετικής ποιότητας λινά. Το table art ήταν φτωχό. Ξέρω πως είναι επιλογή του Σεφ και ιδιοκτήτη, όμως, θα πρέπει να το ξανασκεφτεί.

2. Η Εξυπηρέτηση:
Διακριτκή, εκπαιδευμένη άριστα, ανεπιτήδευτη. Δεν περιμέναμε ποτέ, το προσωπικό διακριτικά φρόντιζε να έχουμε ότι χρειάζονταν, ήταν χαλαροί και ευγενικοί. Φυσικά λεπτομέρειες τύπου, σκουπίζουμε το τραπέζι μόλις μαζέψουμε για να έχετε καθαρό χώρο δεν πέρασαν απαρατήρητες, ειδικά για τον τρόπο με τον οποίο γίνονταν. Ακολουθούνταν δε όλοι οι τυπικοί κανόνες σερβιρίσματος.
Στο σερβίρισμα δε, πάντα εξηγούσαν τι ακριβώς ήταν αυτό, είτε ήταν ποτό είτε ήταν τρόφιμο.

3. Το Φαγητό:
Τα πιάτα ήταν πάρα πολλά για να τα αναλύσω όλα. Θα σημειώσω μόνο αυτά που με εντυπωσίασαν ιδιαίτερα.
Το μπριοσάκι της αρχής, με κρέμα μετσοβόνε και τρούφα, στολισμένο με ένα λουλουδάκι βιολέτας, ήταν υπέροχο, ειδικά όπως το βουτούσα στο εξαιρετικό ελαιόλαδο που διέθεσαν στο τραπέζι.
Το βελουτέ καλαμπόκι με αστακό και αφρό από τρούφα/περγαμόντο: ήθελα να μπω στην κουζίνα και να χώσω το κεφάλι μου στην κατσαρόλα, αλλά αμφιβάλω αν θα έβρισκα όλα τα συνθετικά του πιάτου. Ήταν απίστευτο πιάτο.
Το σιτάρι/αμπελόφυλλο/σαρδέλα ήταν επίσης εκπληκτικό, με τη διαφορά ότι δεν τρώω τη σαρδέλα, και ήταν το μόνο πράγμα που δεν έφαγα από όλο το τραπέζι. Ο συνδυασμός αφρού λεμονιού με μαγειρεμένο σιτάρι ήταν to die for. (έφαγα γύρω γύρω από τη σαρδέλα)

Ψάρι ημέρας: φετάκι μυλοκόπι τρυφερό και ζουμερό καλυμμένο με τσιπς χταποδιού και κολοκυθιού (νομίζω δηλαδή) πάνω σε έναν πουρέ λαχανικου κάτι, με σάλτσα από τσορίθο, πιπεριές (νομίζω). Είχε επίσης ένα πλοπ μαρμελάδας ντομάτας (που από μόνη της έτρωγα το βάζο όλο), και είχε και ένα στρόγγυλο δίπλα, που δεν είμαι σίγουρη τι ήταν. Συνοδεύονταν επίσης από χλωρίδα, λουλούδια και φύλλα, που επίσης φάγαμε.
Το ραβιόλι γεμιστό με κιμά από μοσχαρίσια ουρά και πορτοκάλι σε κονσομέ από μανιτάρια ήρθε σερβιρισμένο από τον σεφ, είχε βαθιά μανιταρένια γεύση, που δροσίζονταν από τόνους πορτοκαλιού. Θα ήθελα να ήταν λίιιγο μεγαλύτερη μερίδα αυτό βέβαια.

Καπνιστά μάγουλα μόσχου: αυτό το πράγμα ήταν απίθανο! Το κρέας ήταν τρυφερά καραμελωμένο, τα μανιτάρια που το συνόδευαν πεντανόστιμα, είχε πάλι έναν πουρέ κάτι (με τους πουρέδες κάτι να κάνουμε λίγο γιατί δεν είναι αξιομνημόνευτοι), αλλά, το απόλυτο χιτ, νιόκι από παλαιωμένη γραβιέρα που ήταν τόσο υπέροχα τυρένια που τάτρωγα και σκέτα, με λίγο βουτυράκι, αν μου επέτρεπε ποτέ ο Σεφ να περιδρομιάσω στην κουζίνα του.

Τα γλυκά ήταν 3: το πρώτο, ένα από τα πιο εντυπωσιακά πιάτα όλου του μενού:
Ταρτάρ από ντομάτα και φράουλα με παγωτό ελαιόλαδο και ζελέ βασιλικού. Η δουλειά του ήταν προφανώς να καθαρίσει ουρανίσκο για το διακριτικό επόμενο γλυκό, όμως από μόνο του ήταν μια έκρηξη γεύσης, συμπυκνωμένο καλοκαίρι με καύσωνα δίπλα σε μια ακρογιαλιά.
Ακουλούθησε μια κρέμα λευκής σοκολάτας (μπαμπάτσικη, παραδόξως), με μαρέγκες βιολέτας σε φύλλο, μια σάλτσα κόκκινων φρούτων και μια μπάλα σορμπέ βιολέτα. Πολύ διακριτικό γλυκό, οι γεύσεις του φινετσάτες, κατευνάζανε τα πνεύματα μετά από τις προηγούμενες εντάσεις.
Το μακαρόν που ήρθε στο τέλος, θέλει λίγη δουλίτσα νομίζω ακόμα.

Το δια ταύτα:
52 € το άτομο μέσω του Aθηνοράματος. 19 € το άτομο το pairing ποτών. 4 € το μπουκάλι του λίτρου το ανθρακούχο νερό (*πολύ* fair, ήταν και επώνυμο εισαγώμενο, άνετα μπορούσε να περάσει και πιο ακριβά).

Θα ξαναπήγαινα;
Ναι, και χωρίς το Αθηνόραμα. Σε πρώτη δυνατή ευκαιρία.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια