Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Περιστέρι, Αθήνα
Ιουν
03
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Πως λέμε... έλα να πάμε στο ΝΗΣΙ, η μάνα σου, εγώ κι εσύ; Καμία σχέση.

Βρεθήκαμε Σάββατο βράδυ τέλος Απριλίου τρία άτομα μετά από φορτωμένο και κουραστικό πρόγραμμα να αναζητάμε εστιατόριο για κάτι χαλαρό, καθώς η επόμενη μέρα ήταν μια από αυτές τις (καταραμένες) εργάσιμες Κυριακές. Γιατί βλέπετε το πρόβλημα του κοσμάκη δεν είναι το ότι δεν έχει φράγκα… όοοοοχι. Δεν έχει χρόνο βρε να πάει για ψώνια! Γι’ αυτό βλέπεις κάτι αργόσχολους Σάββατο μεσημέρι να ατενίζουν με τις ώρες μέσα σ’ ένα κατάστημα και στο κλείσιμο να ρωτάνε τον κατακαημένο υπαλληλάκο που του έχουν κόψει το ρεπό και παίζει να μην του πληρώσουν και το μεροκάματο… “θα είστε και αύριο ανοιχτά;;”… Γιατί κυρία μου; Δεν σου’ φτασαν 3 ώρες πήγαινε-έλα σήμερα;;

Έτσι λοιπόν ήταν η πρώτη φορά που βγήκαμε τόσο νωρίς για φαγητό. Σ’ αυτό προστέθηκε και ο οικονομικός παράγοντας που μας βρήκε τέλος του μήνα και πριν το Πάσχα πανί με πανί, οπότε ήταν η κατάλληλη ευκαιρία να πάμε σε ένα τέτοιο (low budget) concept.

Στο τηλέφωνο μας είπαν ότι είναι κλεισμένα όλα τα τραπέζια, εκτός από δύο τα οποία δεν μπορούν να τα κρατήσουν (δεν κατάλαβα να σας πω την αλήθεια το γιατί), αλλά ότι αν πηγαίναμε νωρίς δηλ. μέχρι τις 9 ότι θα βρίσκαμε. Έτσι κι έγινε. Περί ώρα 9μμ -σπανιότατο για τα δικά μας δεδομένα- φτάσαμε!

Ο χώρος είναι αδιάφορος. Το πρώτο στοιχείο δε, που μας προκάλεσε αρνητικά σχόλια ήταν η τεράστια φωτισμένη (με προβολείς) ταμπέλα πάνω από το μαγαζί, με κάτι πελώρια γράμματα, σαν κι αυτές που βλέπουμε κατά μήκος επαρχιακού δρόμου πχ. για λυόμενα σπίτια! Πρέπει να είναι ορατή κι από αεροπλάνο στα 37.000 πόδια… σίγουρα!

Το μόνο αξιοσημείωτο είναι το γυάλινο πάτωμα στην είσοδο του μαγαζιού, κάτω από το οποίο αναπαριστάται ο βυθός της θάλασσας. Κατά τα άλλα μεγάλος χώρος, πολλά τραπέζια και το χρώμα που επικρατεί είναι φυσικά το γαλάζιο σε πολύ “θαμπή” έκδοση από τους καπνούς των τσιγάρων. Οι μουσικές επιλογές; Τα πάντα όλα. Δηλαδή από Θαλασσινό μέχρι Πάολα κι από Μάριο Φραγκούλη μέχρι Μαργαρίτη! Εξαιρετικά, αφού στεναχωρήθηκα που δεν πρόλαβα να δώσω συγχαρητήρια στον υπεύθυνο για την play list! Αλλά εντάξει γούστα είναι αυτά, σε κάποιους ίσως αρέσουν.

Στην εξυπηρέτηση δεν είχαμε ιδιαίτερα παράπονα, ούτε καθυστερήσεις, παρά το γεγονός ότι μετά τις 9:30 είχε γεμίσει όλο. Το μόνο φάουλ ότι ένας σερβιτόρος κάποια στιγμή μας την ψιλοείπε μ’ ένα στυλάκι οικειότητας που δεν ξέρω παρεμπιπτόντως από που το απέκτησε, γιατί έγινε ένα λάθος στα μύδια σαγανάκι και μας το έφερε με τυρί, ενώ το είχαμε διευκρινίσει στο παιδί που μας πήρε την παραγγελία λόγω νηστείας να είναι σκέτο.

Όταν του εξηγήσαμε ότι για την ακρίβεια ο ίδιος ο υπάλληλος μας το πρότεινε χωρίς τυρί… είπε με μοναδικό τρόπο… α, καλά αυτός είναι στόκος…! Μιλάμε για επίπεδο όχι αστεία!

Περνάω με συνοπτικές διαδικασίες στην παραγγελία μας:

- Φάβα κρύα, ένα στρογγυλό κομμάτι (από τσέρκι) σαν… στόκος καλή ώρα! Άγευστη, άχρωμη, άοσμη. Από τις χειρότερες που έχω γευτεί.

- Πατατοσαλάτα στο ίδιο με παραπάνω σχήμα (από τσέρκι), δεν δοκίμασα λόγω νηστείας αλλά δεν θα δοκίμαζα έτσι κι αλλιώς και μόνο από την εμφάνιση. Βέβαια οφείλω να πω ότι η φίλη που την παρήγγειλε είπε ότι παρά την αποκαρδιωτική εμφάνισή της, δεν ήταν κακή γευστικά.

- Χωριάτικη σαλάτα με έξτρα πιπεριά και ελιές, συμπαθητική.

- Πατάτες τηγανιτές χ 3 μερίδες! Οριακά μέτριες, αφού δεν είχαν πάρει καθόλου χρώμα με αποτέλεσμα να μην είναι ιδιαιτέρως θελκτικές.

- Μύδια αχνιστά, συμπαθητικά χωρίς καμία ένταση στον ζωμό τους. Δεν περίμενα περισσότερα οπότε μάλλον γι’ αυτό δεν απογοητεύτηκα.

- Μύδια σαγανάκι χωρίς τυρί, που ήρθαν στην αρχή με τυρί εκ παραδρομής όπως ανέφερα και παραπάνω αλλά αντικαταστάθηκε. Μας εξέπληξε όλους ευχάριστα αυτό το πιάτο καθώς η σαλτσούλα τους ήταν πολύ σωστά δεμένη, νοστιμότατη και μπόλικη για πολλές βούτες!

- Χταποδοκεφτέδες καλοί, αλλά καμιά σχέση με αυτούς που έχω δοκιμάσει στις βαρκούλες.

- Κολοκυθοκεφτέδες, νόστιμοι, μέχρι εκεί.

- Καλαμαράκι τηγανιτό συμπαθέστατο και καλοτηγανισμένο μπορώ να πω.

- Γαρίδες τηγανιτές (χ 4 μερίδες) που η κάθε μερίδα περιείχε 7 μετρίου μεγέθους τεμάχια! Μαζί με τα μύδια σαγανάκι ήταν ό, τι πιο νόστιμο δοκιμάσαμε εκείνο το βράδυ, γι’ αυτό τις τσακίσαμε. Πολύ καλό τηγάνι, και καλή η πρώτη ύλη.

- Γαύρος τηγανιτός που άρεσε στην φίλη που τον παρήγγειλε.

Μη με ρωτήσετε αν ήταν φρέσκα τα θαλασσινά που δοκιμάσαμε, θα σας γελάσω και δεν το θέλω. Αν κρίνω από το συνολικό κόστος προφανώς ήταν κατεψυγμένα, αλλά αυτό είναι κάτι που δεν με απασχολεί ιδιαίτερα, αν μου αρέσει αυτό που γεύομαι.

Ήπιαμε ένα καραφάκι μικρό χύμα ούζου (250άρι νομίζω) που ήταν λίγο αδιάφορο, αλλά οκ, με 13 ευρώ δεν είχα και περισσότερες αξιώσεις. Νερό βρύσης κι αφού δεν παραγγείλαμε κάτι επιπλέον πέρα από το συγκεκριμένου μενού (γιατί υπάρχουν και 6-7 επιλογές επιπλέον με έξτρα χρέωση), το σύνολο ήρθε στα 39€ ακριβώς.

Συμπερασματικά πληρώσαμε 13€ το άτομο που δεν τα κλάψαμε γιατί φύγαμε σκασμένοι, πλην όμως όχι ενθουσιασμένοι. Η φιλοσοφία του είναι μικρές μερίδες σε απεριόριστη ποσότητα. Αυτό βέβαια είναι μελετημένο/υπολογισμένο με την κατά μέσο όρο ποσότητα φαγητού που μπορεί να φάει ένας μέσος ενήλικας. Μην πιστέψετε δηλαδή πως θα πέσει έξω το μαγαζί. Όμως σαν συνολική εμπειρία δεν είχε κάτι που θα θυμάμαι ή να με κάνει να λαχταράω το πότε θα ξαναπάω. Η ατμόσφαιρα -που έρχεται κόντρα στα δικά μου γούστα- σε συνδυασμό με την μετριότητα στις γεύσεις πλην ενός-δύο πιάτων, δύσκολα θα με οδηγήσουν ξανά εκεί.

Όμως επειδή οι καιροί είναι δύσκολοι και δε μπορώ να παραβλέψω το γεγονός ότι υπάρχει κόσμος που σκέφτεται έστω κι αυτά τα 13€ που θα βγουν από την τσέπη του, το βλέπω λίγο κι από την άλλη πλευρά (όπως δηλαδή το είδα κι εγώ τη συγκεκριμένη μέρα). Από εκείνη, που ο άλλος θέλει να νιώσει ότι βγήκε από το σπίτι του κι ότι πέρα από το σουβλάκι, υπάρχει κι εναλλακτική επιλογή.