Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Πειραϊκή - Χατζηκυριάκειο, Αθήνα
Ιουν
04
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Μαχμουρλής, πρωί Κυριακής 29/5 και χορτάτος από τις ΛΕΥΚΕΣ και τη ΒΟΛΤΑ ακούω στο τηλέφωνο τη γλυκιά φωνή της Πειραιώτισσας φίλης μου που με προσκαλεί στα ΒΡΑΧΙΑ ΤΗΣ ΠΕΙΡΑΪΚΗΣ (ΒΠ).

-Δυο μήνες μετά τη +ΟΥΣΙΑ, λέω να βρεθούμε το μεσημέρι στα ΒΠ.

Συνέρχομαι αμέσως και της σιγοτραγουδώ:
«Στα βράχια της Πειραϊκής κοιμάται ο Στέλιος ο μπεκρής,
κοιμάται κι ονειρεύεται πως την αυγή παντρεύεται.
Κι ύστερα ξυπνάει, θυμάται και κλαίει,
«γι’ αυτή την άπιστη μικρή που τον κατάντησε μπεκρή»!

-Άσε τον πρωινό οίστρο, ραντεβού εκεί στη μία το μεσημέρι, θα σε περιμένω από νωρίτερα, πιάνοντας τραπέζι, γιατί γίνεται το έλα να δεις, και κρατήσεις δεν κάνουν!

Το μεσημέρι φθάνω στην ώρα μου και τη βλέπω να με περιμένει σε ωραίο εξωτερικό τραπέζι, με θέα τον Σαρωνικό, τα σκάφη και τα νησάκια. Με υποδέχεται λέγοντας:

-Το πρωί μου το’ παιξες ποιητής με το τραγούδι του Στελάρα, σε στίχους Πυθαγόρα. Μήπως σκοπεύεις να μου το παίξεις τώρα και συγγραφέας;

-Ουδέν σχόλιον. Ας αφήσουμε τα περί ποίησης και πεζού λόγου στην άκρη, γιατί πεινάω σαν λύκος!

Η πνευματική λοιπόν τροφή ας παραδώσει, έτσι, τώρα τη σκυτάλη στα μαλάκια!!

******

Όσα προηγήθηκαν ενδέχεται να είναι εν μέρει πλασματικά, ενώ όσα ακολουθούν είναι όλα πραγματικά, δηλ. θαλασσινά που καταναλώθηκαν. Πάμε λοιπόν να σας ξεναγήσω στα ΒΠ κατά τις συνήθειες και τα χούγια μου!!

Ο κυρ-Μανώλης, Καλύμνιος ιδιοκτήτης και σεφ αυτού του χώρου, άνοιξε τα ΒΠ προ δεκαετίας περίπου, μεταφέροντας την κουλτούρα του ξακουστού νησιού του στο μαγαζί του, που ήδη ξεχωρίζει στην Πειραϊκή για την ποιότητα των φρέσκων θαλασσινών, και το εξαίρετο value for money, όπως, άλλωστε, το διαπίστωσε πληθώρα φίλων χρηστών του site μας.
Λειτουργούν καθημερινά, από τις 12.00 το μεσημέρι μέχρι τις 23.30.

Ο χώρος, τόσο μέσα όσο κι έξω στο πεζοδρόμιο της Ακτής Θεμιστοκλέους, είναι μάλλον περιορισμένος και οπωσδήποτε λιτός. Τα χρώματα της σημαίας μας κυριαρχούν παντού, ακόμα και στα καρό νάιλον τραπεζομάντιλα πάνω στα τραπεζάκια με τις ψάθινες καρέκλες. Η κίνηση τεράστια, ειδικά τα Σ/Κ και, επειδή δεν κρατάνε τηλεφωνικά τραπέζι, χρειάζεται υπομονή. Ευτυχώς στην περίπτωσή μας μερίμνησε έγκαιρα η φίλη μου, άρτια γνώστης προσώπων, πραγμάτων και φαγάδικων!

Το μενού τους περιλαμβάνει πληθώρα μεζέδων και θαλασσινών, κάποια ψάρια (μπαρμπούνια, κουτσομούρες,.. ), ενώ σερβίρουν όλα τα γνωστά αποστάγματα, μπύρες, αναψυκτικά, καθώς και χύμα κρασάκι, σε τιμές εξίσου προσιτές, και γι’ αυτό συρρέει από παντού τόσος κόσμος!!

Αν σας κούρασα λίγο με τις θεωρητικές εισαγωγές μου, ας προσγειωθώ τώρα με ό, τι προσγειώθηκε στο τραπέζι μας, μετά από φρυγανισμένο ψωμί με λαδορίγανη και κανάτα νερού:

• Ένας λοφίσκος από τηγανιτά κολοκυθάκια, για ξεκίνημα.
• Ένα νοστιμότατο χταπόδι στα κάρβουνα.
• Μια μύδια σαγανάκι, που ήταν αφθονότατα.
• Μια καλαμαράκια τηγανιτά, τραγανά και μαλακά.
• Μία μερίδα μαριδάκι τηγανιτό, εξίσου πλουσιοπάροχο.
• Ένα Καλυμνιώτικο σπινιάλο (το φρόντισε η φίλη μου), το οποίο -για όσους τυχόν δεν ξέρουν- είναι η ψίχα απ’ τα τοπικά όστρακα, τις φούσκες, που συντηρείται μέσα σε δοχεία με θαλασσινό νερό, αλάτι και ελαιόλαδο.
• Ήπιαμε φυσικά ένα καραφάκι ρακί, αρκετό για να φτιάξουμε κεφάλι και να ειπωθούν όσα ακούσατε!

Η φίλη μου, αυτή τη φορά έτυχε να πληρώσει, γύρω στο πενηντάρι όπως είδα (το κεφάλι έρχεται στα 17/25 €), ποσό εξαιρετικό για όσα δοκιμάσαμε. Νιώθω τώρα πως η αφιέρωση στο βιβλίο μου θα πρέπει να έχει και τις σχετικές γαστρονομικές νύξεις!!

Μας κέρασαν μια ευπρεπή σοκολατόπιτα, καθώς η φίλη μου διέθετε τα μέσα...

Συμπερασματικά, μιλάμε για το τιμιότερο ίσως μαγαζί στην γύρω πιάτσα της Ακτής Θεμιστοκλέους, σίγουρα, πάντως, γι’ αυτό με το ευπρεπέστερο vfm. Όσο για το βιβλίο μου, η φίλη μου ανυπομονεί να το φυλλομετρήσει μπας και με ψυχαναλύσει επιτέλους… Εσείς, μήπως άραγε σκοπεύετε, φέτος το καλοκαίρι, να παρεμβάλετε νόστιμα θαλασσινά στους όποιους Διαλόγους σας, φιλικούς και μη;;