Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Χαϊδάρι - Αιγάλεω, Αθήνα
Ιουν
08
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Ο Τάσος στο Αιγάλεω, σύνορα Αγίας Βαρβάρας, είναι ότι είναι τα Βλάχικα και τα Καλύβια, σε συσκευασία Δυτικών προαστίων.

Το μαγαζί καταλαμβάνει σχεδόν ένα τετράγωνο, έχει τουλάχιστον τέσσερις ξεχωριστούς χώρους με τραπέζια από ξύλινα έως φερ φορζέ.
Η παιδική χαρά είναι τόσο μεγάλη που τα παιδιά σίγουρα νομίζουν ότι ήρθαν σε παιδότοπο.
Το μαγαζί μας πρότεινε φιλικό ζευγάρι που διαμένει στην περιοχή, σαν must.
Σαββάτο βράδυ δυό ζευγάρια και ένα μωράκι φτάσαμε κατά τις 10.00, και είχαμε επιλογές να καθίσουμε κοντά στον παιδικό, που από τις φωνές απορρίφθηκε και στην μεγάλη αυλή.

Ο στενός μπροστινός χώρος ήταν γεμάτος, και για μέσα δεν το σκεφθήκαμε καθόλου, άσε που φιλοξενούσε και βάπτιση.
Στην πλευρά που καθίσαμε η μουσική επένδυση που είχαμε στα αυτιά μας ήταν της βάπτισης, Έφη Θώδη σε όλο της το μεγαλείο.
Στην απέναντι μεριά του κήπου υπήρχε ή αρραβώνας ή λόγος, σαφώς πιό ήπιων τόνων αυτοί.

Από την άλλη πλευρά που είναι ο παιδικός υπήρχε άλλη μουσική επένδυση.
Τώρα ή εγώ έχω γεράσει, ή αυτή η μουσική δεν είναι του γούστου μου, ή να είσαι ανάμεσα σε πενήντα τραπέζια με δέκα γκαρσόνια να τρέχουν γύρω σου δεν σου κάνει και το καλύτερο περιβάλλον για να φας. Μάλλον όλα μαζί.
Χωρίς να έχω ξαναπάει μας υποδέχθηκαν με χαμόγελα, μας έβαλαν σε μεγάλο τραπέζι, μια που είχαμε και καροτσάκι, και όλη η παραγγελία μας ήρθε εν ριπή οφθαλμού.
Δεν έχω παράπονα από την εξυπηρέτηση παρόλο που μερικά πράγματα κάποιους ίσως τους ξυνίσουν.

Α) προφορική παραγγελιοληψία χωρίς καταλόγους
Β) Μπλοκάκι για τον λογαριασμό
Ο σερβιτόρος έρχεται με το μπλοκάκι του και σε ρωτάει τι θέλεις να φας?
Τώρα εγώ χωρίς κατάλογο που να ξέρω τι έχει?
Είχαμε κάποια στανταράκια που μας είπαν τα παιδιά, αλλά μετά?
Στο τέλος τον λογαριασμό θα μπορούσα να τον παζαρέψω, αφού 24% ΦΠΑ δεν είναι καθόλου αμελιταίο πόσο. Αλλά πρωτάρης είπαμε.
Μέσα σε όλο αυτό τον κακό χαμό, φάγαμε και ευχαριστηθήκαμε μάλιστα πολύ ελαφρύ γουρουνόπουλο σούβλας, ήθελε το αλατοπιπεράκι του, κοκορέτσι σε μικρό πιατάκι και εξοχικό ή εξωτικό, υπήρχε μια διαφωνία μιας που παραγγείλαμε εξοχικό και περιμέναμε τον μεζέ αυτό με την πιπερίτσα και ντοματούλα του, αλλά ήρθε ένα πολύ μαλακό κρεατένιο κατασκεύασμα(συγνώμη εξηγώ άμεσα).
Μου βγαίνει λίγο ο Κωνσταντίνου από την ταινία της Βουγιουκλάκη στην περιγραφή του προφιτερόλ.

Λοιπόν, ψιλοκομμένες φέτες χοιρινού με πιπέρια διαφόρων ειδών σε εξαιρετικά λεπτό έντερο. Κάτι σαν σπληνάντερο, κρεατένιο.
Όσοι δεν καταλάβατε, ας πάτε να το φάτε, εμείς πάντως πήραμε και δεύτερη μερίδα.
Τα κρέατα τα συνοδέψαμε με φρέσκια τηγανιτή πατάτα, πλούσια σαλάτα χωριάτικη, αξιοπρεπή τυροκαυτερή και το ψητό τους ψωμάκι.
Καταφέραμε να πιούμε 6 φιάλες Fischer.

Τελικά αν αφήσεις το περιβάλλον μακριά, τρως καλά.
Αρνητική εντύπωση ο σερβιτόρος που γέμιζε τα μπουκάλια του νερού, άδεια και μισογεμάτα με λάστιχο πιεστικό μπροστά μας στην αυλή. (Ευτυχώς δεν το αγγίξαμε, ζητήστε εμφιαλωμένο. )
Πληρώσαμε 75€ και φύγαμε πεζοί για να χωνέψουμε.
Για το φαγητό ξαναπάω, αχ αυτό το... εξωτικό, την μουσική πως θα αντέξω δεν ξέρω, μάλλον ωτασπίδες ή καλύτερα ακουστικά με τις επιλογές μου.