Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Κίνα & Ν. Ασία - Γκάζι, Αθήνα
Ιουν
09
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Δεύτερη φορά που επισκέπτομαι το Asian Taste, μετά από επιθυμία της παρέας μου να κάνουν τις πρώτες βόλτες τους στην Ασιατική κουζίνα και να συστηθούν μαζί τους. Μέρες όπως η Κυριακή που έχουν μπουφέ, είναι ιδανικές για να δοκιμάσει κάποιος πολλές γεύσεις κι ανάμεσα σε αυτές να ξεχωρίσει αυτές που του ταιριάζουν. Δεν έχω ιδέα εάν το έθιμο του «Κυριακάτικου Κινέζικου μπουφέ» γιορτάζεται μόνο στην Ελλάδα ή αν ισχύει και εκτός της χώρας μας.

Το τραπέζι κλείσαμε τηλεφωνικά μερικές ημέρες πριν, και εντύπωση μου έκανε ότι στο τηλεφωνικό μενού του κέντρου τους έχουν επιλογές μόνο για όσους μιλάνε κινέζικα ή αγγλικά. Επειδή τα κινέζικά μου χρειάζονται ένα κάποιο ξεσκόνισμα, είπα να πατήσω την επιλογή για τα αγγλικά κι εκεί να δοκιμάσω να μιλήσω στα ελληνικά. Μάταια γιατί ο ευγενέστατος κύριος στην άλλη μεριά της γραμμής δεν μπορούσε να μιλήσει στην γλώσσα μας. Κατέληξα να κάνω την κράτηση στα αγγλικά, κάτι που δεν είναι και το σύνηθες στην Ελλαδίτσα μας. Από την άλλη, το να ξέρω ότι ένα ασιατικό εστιατόριο είναι τόσο επικεντρωμένο στην κουζίνα και φιλοσοφία τους, εμένα δεν με χαλάει καθόλου και με ιντριγκάρει. Έχουμε πήξει στους έλληνες επιχειρηματίες που ανοίγουν «εξωτικές» κουζίνες μόνο και μόνο επειδή αυτό είναι trendy κι έχουν στην άκρη το απαραίτητο κεφάλαιο κίνησης.

Μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να πλησιάσουν την κουζίνα ενός άλλου λαού, αλλά είναι αδύνατο να προσεγγίσουν την κουλτούρα τους.
Ήμασταν 4 άτομα κι όταν φτάσαμε, ο κύριος στον πάγκο της εισόδου τους μας έδειξε ότι θα πρέπει να ανέβουμε στον επάνω όροφο. Όταν στο τέλος του γεύματός μας κατεβαίναμε από τις ίδιες σκάλες και έχοντας καλύτερη θέα πίσω από τον πάγκο, πρόσεξα ότι φορούσε γάντια και τύλιγε σούσι. Όλοι στην παραγωγή! Φυσικά, σαφώς δεν είναι σωστό να ετοιμάζεται φαγητό σε έναν τέτοιο χώρο.

Στα μέσα των σκαλοπατιών υπήρχαν μεγάλα ενυδρεία με γαλάζια καβούρια και αστακούς στα οποία είχαν πιασμένες τις δαγκάνες τους. Μάλλον θα χρησιμοποιούν σε κάποιες σπεσιαλιτέ τους. Μην ψαρώνετε όμως, δεν είναι για τους κοινούς θνητούς που επέλεξαν να την βγάλουν φθηνά και τους επισκέφθηκαν στο μπουφέ τους. Ας πούμε, η σούπα με καβούρι που είχαν για το ξεκίνημα του γεύματος φυσικά όχι μόνο δεν είχε φρέσκο καβούρι αλλά ούτε καβούρι κονσέρβας. Είχε το γνωστό σε όλους μας υποκατάστατό του που φτιάχνεται από σάρκα ψαριού.

Όταν ανεβήκαμε στον πάνω όροφο, μας είχαν κρατήσει ένα εξαιρετικό τραπέζι που έβλεπε την Ακρόπολη στεφανωμένη από τον καταγάλανο Αττικό ουρανό.
Στην παρέα μας υπήρχε και αγαπημένο μας ζευγάρι που έκανε τα πρώτα δειλά του βήματα και ανοίγματα στην ασιατική κουζίνα. Οπότε, αν και υπήρχαν ταμπελάκια κάτω από κάθε μεταλλική θερμοκοιτίδα τους, ανέλαβα και τον ρόλο του ξεναγού.
Ξεκινήσαμε με σούπες hot & sour και Καβούρι & τόφου. Γενικά προτιμώ κατά πολύ περισσότερο την πρώτη που είναι πιο γεμάτη σε γεύση, πιο πλούσια σε υλικά και πιο πικάντικη. Η συγκεκριμένη ήταν αξιοπρεπέστατη και πολύ καλύτερη από αρκετές που έχω συναντήσει σε μπουφέ. Μου έκανε εντύπωση τα πολύ μικρά σκεύη που έχουν για το σερβίρισμα της σούπας και τα οποία χωρούσαν την μισή ποσότητα από τα συνηθισμένα. Δεν άντεξα και πήρα και δεύτερη μερίδα γιατί η πρώτη δεν μου έφτασε. Μισή ντροπή δική μου, μισή ντροπή δική τους.

Δεν θα σταθώ πολύ σε κάποιες «κουκουρούκου» επιλογές που έβλεπες στο ξεκίνημα του μπουφέ, όπως η χωριάτικη σαλάτα και οι τηγανιτές πατάτες. Πάντως κάποιοι τίμαγαν μετά μανίας κι αυτές τις προτάσεις. Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου! Να πηγαίνει σε κινέζικο για να φάει χωριάτικη σαλάτα?!

Επίσης στο ξεκίνημα βλέπεις και το σούσι τους. Μία πιατέλα με 5-6 διαφορετικά είδη. Από φρέσκο τόνο μέχρι αβοκάντο. Τα βρήκα συμπαθητικά χωρίς να με ξετρελάνουν. Έχω τις υπόνοιες ότι τρώω το σούσι ως δικαιολογία για να τσακίζω μεγάλες ποσότητες wasabi που το λατρεύω και μάλλον έχω εθιστεί σε αυτό. Αν κάποια στιγμή με βρείτε με καταπράσινα τα ρουθούνια μου κι ένα χαμόγελο καρφωμένο στην φάτσα μου, θα ξέρετε πλέον τον λόγο!

Σε πρόσφατο ταξίδι μου στην Γερμανία, μπήκα σε μαγαζί για να αγοράσω γλυκιά μουστάρδα και βγήκα με ένα μεγάλο βάζο wasabi. Τώρα το έχω στο ντουλάπι μου και κάθεται αφού δεν ξέρω που να το χρησιμοποιήσω. Το να φτιάξω μόνος είναι of course, out of question!
Από τα πρώτα έχει τα κλασικά. Νουντλς με αβγό και λαχανικά και τηγανητό ρύζι με λίγο-πολύ τα ίδια επιπρόσθετα. Χωρίς εκπλήξεις αλλά γενικά δεν ασχολήθηκα σχεδόν καθόλου με αυτά αφού δεν μου αρέσει να τα δοκιμάζω σε μπουφέδες. Αυτά έχουν νόημα να σου σερβιριστούν ζεστά. Αν έχουν μείνει 5, 10 ή και παραπάνω λεπτά έχουν χάσει σχεδόν την γεύση και ιδιαιτερότητά τους.

Επίσης δεν ασχολήθηκα με τα spring rolls αφού τα έχω βαρεθεί εδώ και χρόνια. Γενικά, απορώ γιατί ο Έλληνας έχει κόλλημα με δαύτα. Τα θεωρώ ένα εντελώς μέτριο δείγμα αυτής της υπερβολικά πλούσια σε γεύσεις κουζίνας. Και για να ξεκαθαρίζουμε μερικά πράγματα. Είναι λίγο ανόητο να λέμε ότι έχουμε γευτεί κινέζικη κουζίνα. Μιλάμε για μία τεράστια ήπειρο που ανά περιοχή έχουν εντελώς διαφορετική διάλεκτο και ακόμα πιο διαφορετική κουζίνα. Οπότε οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε δοκιμάσει παρά ένα απειροελάχιστο δείγμα των γεύσεών τους.
Είχε και τηγανιτά καλαμαράκια!! Επειδή όμως μου αρέσουν με ούζο και δεν τα δοκίμασα…

Αντίθετα δοκίμασα τα νταμπλινγκς τους που ήταν πολύ καλά κι όταν τους προσέθεσα την σάλτσα σόγιας αναδείχτηκαν ακόμα περισσότερο. Σε αυτό το σημείο λύστε μου μια απορία. Πως κολλάει το ότι η Κινέζικη και η Πολωνική κουζίνα έχουν στα παραδοσιακά τους πιάτα τα νταμπλινκς?!!! Πως προέκυψε αυτό? Και μάλιστα είναι άκρως παραπλήσια, αν εξαιρέσεις ότι σε ταξίδι μου στην Βαρσοβία, μου τα σέρβιραν με ένα λιπαρό συνοδευτικό που λίγο αργότερα έμαθα πως είναι καμένο/λιωμένο λίπος με λίγο μπέικον. Ο θάνατος της αρτηρίας! Φυσικά μιλάμε για έναν λαό που καλείται τον Χειμώνα να ανταπεξέλθει και επιβιώσει σε ακραίες συνθήκες κρύου, οπότε αυτές οι λιπαρές τροφές τους βοηθάνε στο να παίρνουν δύναμη. Εδώ εμείς στην Ελλάδα που έχει 10 μήνες καλοκαίρι κι ακόμα τις πίτες μας στο σουβλατζίδικο της θέλουμε λαδωμένες!
Το γλυκόξινο κοτόπουλο είχε χωριστή την σάλτσα του με τις πιπεριές και τον ανανά ώστε να μην παπαριάζει. Από ότι πρόσεξα, ελάχιστοι (για να μη πω κανένας) δεν έβαζε την σάλτσα πάνω από το κοτόπουλό του και στην ουσία ήταν σαν να έτρωγε ψητό κοτόπουλο σε ζύμη λουκουμά. Απλά τραγικό!

Κινέζικο ψωμί και κάτι λουκουμάδες που στο κέντρο τους είχαν κουνουπίδι, δεν δοκίμασα. Πάντως η υπόλοιπη παρέα που πήρε δεν τους είδα να ενθουσιάζονται.
Τα χοιρινά παιδάκια και οι φτερούγες κοτόπουλο ήταν αρκετά καλά το ίδιο και κάποια πουγκάκια που βρήκα να υπάρχουν εκεί και τα οποία δεν ήταν τα κλασικά με το τυρί Φιλαδέλφεια και την ψευτο-καβουρόσαρκα.
Από κυρίως υπήρχε ένα πιάτο με γαρίδες αλλά είχαν υπερβάλει στο ψήσιμό τους και είχαν στεγνώσει. Ήταν ανοιγμένες κατά μήκος τους αλλά λόγω του αποτυχημένου ψησίματός τους, σου ήταν δύσκολο να ξεχωρίσεις την σάρκα από το περίβλημά της.
Κι έρχομαι τώρα στα πιάτα που μου άρεσαν περισσότερο. Το ένα ήταν απλώς λαχανικά χωρίς καθόλου κρέας. Απλά ετοιμασμένα σε κάποιον ζωμό, είχαν μείνει «ζωντανά» και κριτσανιστά. Ανάμεσα στα λαχανικά, αυτά που ξεχώρισα και μου άρεσαν περισσότερο ήταν το μπαμπού, τα φύκια και το μπρόκολο.

Με τον προσθήκη κρέατος μου άρεσε ένα με λωρίδες κοτόπουλου που ήταν φουλ στην καυτερή πιπεριά και το μπούκοβο κι έκαιγε σαν κόλαση κι ένα ακόμα με χοιρινό αλλά με σαφώς πιο ήπια γεύση. Για μία ακόμα φορά, τα συνοδευτικά λαχανικά ήταν λίγο πολύ τα ίδια και άλλαζε η σάλτσα και ο τύπος του κρέατος. Πάντως και μόνο γι αυτές τις τρεις τελευταίες προτάσεις και 3-4 από τα ορεκτικά, αξίζει να πας χωρίς να το μετανιώσεις.
Φτωχότατες είναι οι επιλογές για γλυκό. Μόνο τηγανιτή μπανάνα που είχε πλέον κρυώσει και λίγο αμφιβόλου ποιότητας μέλι για να την κάνει πιο ανεκτή. Θα σας πρότεινα να μη μπείτε καν στον κόπο να το δοκιμάσετε.
Δεν θα πω ότι το Asian Taste έχει το καλύτερο μπουφέ που έχω δοκιμάσει ποτέ. Αν κάποιος έχει πάει στην China Town του Λονδίνου, θα αντιμετωπίσει μία αντίστοιχη γευστικά κατάσταση. Όμως μη ξεχνάμε ότι κοστίζει στα 11,99 € ανά άτομο (ούτε καν 12€!!! ). Για την τιμή αυτή, είναι μια χαρά. Αν σε αυτό προσθέσεις ότι έχει έναν πολύ περιποιημένο χώρο με φανταστική θέα κι ότι το service του όσο υστερεί σε χρήση της γλώσσας άλλο τόσο κι ακόμα περισσότερο είναι ευγενικό, κάτι που δεν συναντάς εύκολα σε κινέζικα εστιατόρια ανά τον κόσμο (αντιπροσωπευτική σκηνή στην ταινία «Mickey blue eyes» με την ιδιοκτήτρια του εστιατορίου να φωνάζει «eat cookie! »), νομίζω ότι το κατατάσσουν στις καλύτερες Value4money προτάσεις που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στην Αθήνα.

Εσείς οι πιο αβάδιστοι στην ασιατική κουζίνα, πηγαίνετε και δοκιμάστε αρκετά από τα πιάτα τους, όμως με σεβασμό. Δεν χρειάζεται να γεμίσετε το πιάτο σας μέχρι επάνω με κάτι που δεν ξέρετε αν τελικά σας αρέσει, μόνο και μόνο επειδή η τιμή είναι φιξαρισμένη. Μην μπουχτίσετε με την χωριάτικη σαλάτα και τις τηγανιτές πατάτες με το καλημέρα. Αφήστε χώρο στο στομάχι σας για άλλες γεύσεις και γωνίες στο μυαλό σας για πειραματισμούς.

Εσείς οι πιο εξοικειωμένοι και περπατημένοι, πετάξτε από πάνω σας την έντονα επικριτική άποψή σας και αντιμετωπίστε το σαν αυτό ακριβώς που είναι. Ένα Κινέζικο που κάθε Κυριακή έχει έναν απλό και προσιτό οικονομικά μπουφέ, που έχει προσανατολιστεί αρκετά στον Ελληνικό κοινό του κι έχει βάλει πολύ νερό στο κρασί του ώστε να γίνει αποδεκτό στην εδώ αγορά. Ακόμα και για κάποιους από εμάς που έχουμε λίίίίγο παραπάνω άποψη στην Ασιατική κουζίνα, ο κατάλογός τους για τις ημέρες που δεν εξυπηρετούν μπουφέ, έχει ευχάριστες εκπλήξεις που πολλές από αυτές δεν θα τις βρείτε σε άλλα Κινέζικα της Αθήνας.
Έχοντας αυτά στο μυαλό σας, κάντε του μία επίσκεψη!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη ΙΩΓΙΑΝΝΗΣ.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια