Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Πετράλωνα, Αθήνα
Ιουν
22
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Μια μέρα δύσκολη, με τον Πούτιν να βλέπει Ρουμπλιώφ (... ) στο Βυζαντινό Μουσείο και όλο το κέντρο ως εκ τούτου να είναι αποκλεισμένο όχι μόνο από οχήματα αλλά και από πεζούς (πρώτη φορά δε με άφησαν ούτε να περπατήσω στη Β. Σοφίας), μετά κόπου και αρκετής καθυστέρησης, έφθασα στα Πετραλωνα, να συναντήσω την καλή μου φίλη για να τα πούμε μετά φαγητού, χωρίς να έχουμε κάποιο συγκεκριμένο μέρος στο μυαλό μας.

Ανηφορίζοντας την Τρώων, η αυλή της Νόνας ήταν ο καλύτερος κράχτης που μπορούσε να υπάρξει. Μια πολύ ευχάριστη, χρωματιστή, εξοχική αυλή που σε διακτινίζει σε περασμένες δεκαετίες.
Καθήσαμε, λίγα τα γεμάτα τραπέζια. Από τη μεριά του τοίχου, πάγκος με εμπριμέ μαξιλάρια, ανοιχτά χρώματα, τοίχοι βεραμάν, ξύλινες καρέκλες σε διάφορα χρώματα, δέντρα φυτεμένα καταμεσής της αυλής και σε γλαστράκια ολούθε, όλα αυτά σε ένα συνολικό ωραίο ρετρό που ήταν και τόσο καλοκαιρινό που θα του βάλω 4 στο περιβάλλον. Ακόμα και τα σερβίτσια ακολουθούν το όλο κόνσεπτ. Μ'άρεσε πολύ. Στα ενδότερα του μαγαζιού δεν πήγα, οπότε δε μπορώ να σας πω τι εικόνα παρουσιάζει το εσωτερικό, κρίνω μόνο την αυλή.

Νόνα σημαίνει γιαγιά. Εμβληματικό πρόσωπο της οικογένειας το δίχως άλλο, η γιαγιά είναι συνδεδεμένη με μερικές από τις καλύτερες παιδικές αναμνήσεις, ιδίως με αυτές που έχουν σχέση με φαγητό. Το φαγητό γιαγιάς σίγουρα δεν είναι λάιτ και αγγίζει την τελειότητα μετά από μπόλικα χρόνια πειραματισμών και εξάσκησης. Πλέον έχει πάρει και την ψυχολογική του διάσταση όλο αυτό, που βεβαίως το αναγνωρίζουν και οι επαγγελματίες της εστίασης ανά τη χώρα, και όταν θέλουν να προσδώσουν μια πιο νοστιμευτική νότα σε κάποιο πιάτο, κοτσάρουν ένα "της γιαγιάς". Πχ μεταξύ του κεφτεδάκια (σκέτα) και κεφτεδάκια (της γιαγιάς) τι θα διαλέξουμε; Ε αυτό λέω.

Παρολ' αυτά η Νόνα στο γιαγιαδίστικο των γεύσεων δε θα έλεγα ότι επιτυγχάνει το στόχο. Από το σχετικά μικρό και πολύ καλαίσθητο κατάλογο παραγγείλαμε:
- Πράσινη σαλάτα με γραβιέρα, λιαστή ντομάτα και κάππαρη (€6)
- Πατάτες τηγανητές (€3)
- Χαλλούμι σχάρας (€5)
- Τηγανιά κοτόπουλο (€7,5)
- 1/2 κρασί λευκό (€3,5)
Ήταν οκ, χωρίς να ενθουσιαστούμε με τίποτα. Διεκπεραιωτικά, μέτρια πιάτα, θα τα χαρακτήριζα, επίπεδα, χωρίς το κάτι που θα τα ανεβάσει. Και βεβαίως καμμία γιαγιαδίστικη αίσθηση.

Κατόπιν ήρθε μια ακόμα φίλη που μόλις είχε ξυπνήσει από απογευματινό λήθαργο (είχε ήδη πάει 11 το βράδυ)και πήραμε και δύο εσπρέσσο (€1,5 έκαστος), και μια πορτοκαλόπιττα (€3,5), που δεν έλεγε τίποτα, και σ'αυτό συμφώνησαν και οι φίλες που είναι πιο γλυκατζούδες από μένα.
Το σέρβις θα το χαρακτήριζα σχετικά βαριεστημένο, αν και τείνω να δικαιολογώ τους αφηρημένους ανθρώπους, στους οποίους συγκαταλέγομαι....
Σίγουρα τα €33 που δώσαμε δεν ήταν και πολλά, αλλά νομίζω ότι με αυτά τα λεφτά τρως καλύτερα στην Τρώων.