Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Γαλλία - Κολωνάκι - Λυκαβηττός, Αθήνα
Ιουν
26
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Από τις ελάχιστες φορές που δεν ξέρω πώς να αρχίσω μια κριτική. Σκέφτομαι τι να πω για αυτό το εστιατόριο και τι να πρωτοθυμηθώ. Ότι εκεί γνώρισα την γαλλική κουζίνα για πρώτη φορά όταν ήμουν 15 ετών, ότι λόγω γειτνίασης με το σχολείο που φοίτησα αποτελούσε συνήθη προορισμό για μεσημεριανό φαγητό (με την ευγενική χορηγία των μπαμπάδων μας) όταν δεν προλαβαίναμε να γυρίσουμε σπίτι, την έκφραση που είχε πάρει το πρόσωπο κολλητού όταν είχε παραγγείλει για πρώτη φορά steak tartare χωρίς να ξέρει γιατί ακριβώς πρόκειται, ότι εκεί γιόρτασα κάτω από δύσκολες συνθήκες τα γενέθλια της ενηλικίωσής μου όπου κατ’έντολή του μπαμπά μου μας σέρβιραν για πρώτη φορά κρασί, τους ανθρώπους που εργάζονταν εκεί, οι οποίοι μας σέρβιραν πάντα με το ίδιο τυπικό που εξυπηρετούσαν και τους άλλους πελάτες τους χωρίς να μας κάνουν ποτέ να αισθανθούμε άβολα, τα άτυπα μαθήματα ετικέτας στη διάρκεια του φαγητού, το υπομειδίαμα και το αδιόρατο γνέψιμο επιδοκιμασίας όταν χρησιμοποιούσα τα κατάλληλα μαχαιροπήρουνα σωστά και τόσα και τόσα άλλα.

Αναρωτιέμαι πραγματικά γιατί έκανα τόσα χρόνια να επιστρέψω. Υποθέτω ότι φοβόμουν ενδόμυχα τη σύγκριση με το παρελθόν και τις αναμνήσεις μου με τις οποίες, όμως, αποφάσισα να αναμετρηθώ κι έτσι όταν μου λέει ο καλός μου ότι θα ήθελε ένα γαλλικό για την επέτειό μας, τηλεφωνώ χωρίς δεύτερη σκέψη και κλείνω τραπέζι για την Τρίτη 14/6.

Επιλέγουμε φυσικά να πάμε με τη μηχανή γιατί στο σημείο που βρίσκεται, απλώς, δεν υπάρχει περίπτωση να παρκάρεις και έτσι καταφθάνουμε δύο άτομα ντυμένα casual με τα κράνη ανά χείρας. Μας υποδέχονται ευγενέστατα και μας απαλλάσσουν από αυτά που κρατούσαμε σε χρόνο dt, μας οδηγούν στο τραπέζι μας κι εγώ διακτινίζομαι σε παράλληλα σύμπαντα όπου η χημεία είναι ίδια αλλά η ιστορία διαφορετική. Το εσωτερικό του μαγαζιού που βλέπω είναι σχεδόν απαράλλαχτο, αναγνωρίζω ακόμη και το τραπέζι που καθόμασταν, ο δε κήπος αποτελεί, ακόμη, μια πραγματική όαση στο κέντρο της πόλης. Υπέροχα παλιομοδίτικα άνετα φερ φορζε τραπεζοκαθίσματα, τόσο αραιά τοποθετημένα, που η ιδιωτικότητα των συζητήσεων είναι δεδομένη, διακριτικά πολυτελής art de la table.
Οι περιποιητές μας, άψογοι μέσα στα λευκά τους φράκα, κινούνται αθόρυβα στο χώρο και δε χρειάζεται ούτε νεύμα για να τους καλέσεις. Με το που σηκώναμε τα μάτια κάποιος έσπευδε να δει τι χρειαζόμασταν. Ήταν τόσο διακριτικοί δε που κάποια στιγμή ξαφνιάστηκα αισθανόμενη, ξαφνικά, κάποιον στα αριστερά μου που απεδείχθη ότι ήταν ο maitre που αντικαθιστούσε το τασάκι. Ο τρόπος με τον οποίο απολογήθηκε που με τρόμαξε θα έπρεπε να διδάσκεται στη σχολή τουριστικών επαγγελμάτων.
Φυσικά κατάλογοι, νερό και φετούλες ψημένης μπαγκέτας με βούτυρο και ροζ πιπέρι ήρθαν άμεσα και χάρηκα βλέποντας όλα τα παλιά αγαπημένα μου πιάτα αλλά και τα set menus σε προσιτή τιμή που δίνουν αρκετές επιλογές και αφού μας κάλυπταν επιλέξαμε από αυτά:
- Πράσινη σαλάτα με ζεστό κατσικίσιο τυρί. Δροσερή, τραγανή με ωραίο κοντράστ των πρασινάδων με το ζεστό βουτυρώδες και ελαφρώς αλμυρό τυρί. Η μόνη ένστασή μου αφορά στην ποσότητα που θωρώ ότι θα μπορούσε να είναι λίγο μεγαλύτερη.
- Ταρτάρ δύο σολομών με ροζ πιπέρι. Φορμαρισμένο σε τσέρκι, με τον καπνιστό σολομό να υπερτερεί, λεμονάτη φρέσκια γεύση και το πιπέρι να σκάει στο δόντι ισορροπώντας την λιπαρότητα του ψαριού.
- Φιλετάκια κοτόπουλου μαριναρισμένα σε τζίντζερ για το αγόρι. Ελαφρώς καυτερά και απίστευτα αρωματικά με το πιο τέλειο ψήσιμο κοτόπουλου που έχω συναντήσει.
- Entrecote Café de Paris για μένα. Αποτελεί μεταξύ άλλων ένα από τα all time classics αγαπημένα μου. Ίσως αν έτρωγα το κρέας σκέτο να θεωρούσα ότι υπολείπεται σε νοστιμιά αλλά σε συνδυασμό με την, έτσι και αλλιώς, έντονη sauce της οποίας η εκτέλεση ήταν υποδειγματική, δεμένη, κρεμώδης, όξινη όσο έπρεπε με το άρωμα και τη γεύση του estragon είχαν ως αποτέλεσμα ένα άρτιο πιάτο.
- Και τα δύο κυρίως συνοδεύτηκαν με ένα πραγματικό βουνό από τις πιο τέλειες, σεμιναριακού επιπέδου, τηγανητές πατάτες, γαλλικής τεχνοτροπίας που έχω βρει στην Ελλάδα.

Εκτός menu επιλέξαμε τα σαλιγκάρια bourguignont τα οποία δεν υπήρχε περίπτωση να μην παραγγείλω. Επειδή είναι ένα πολύ ιδιαίτερο πιάτο δε μπορώ να σας προτρέψω να το συμπεριλάβετε στην παραγγελία σας, αυτό όμως που έχω να πω είναι ότι στάθηκε αντάξιο των αναμνήσεών μου. Τα βατραχοπόδαρα και η κρεμμυδόσουπα πήραν αναβολή για την επόμενη επίσκεψή μας.

Τα γλυκά μας ήταν μια μαρέγκα με φράουλες και φρούτα του δάσους για μένα και ένα sorbet λεμονιού για τον καλό μου. Ενώ περιμένω λοιπόν ότι τα γλυκά θα είναι μεν καλά αλλά αναμενόμενα, αποτέλεσαν τελικά τα απόλυτα outsiders. Πανέμορφη παρουσίαση, απίστευτα ισορροπημένα, ελαφρά αφήνουν πίσω τους πολλές δημιουργίες καταξιωμένων και γνωστών chef patissiers.

Ειδική μνεία θα πρέπει να κάνω εδώ στο εξαιρετικό πραγματικά μοσχοφίλερο του καταστήματος το οποίο με τη σειρά του βάζει κάτω πολλές καταξιωμένες ετικέτες της εν λόγω ποικιλίας. Είναι κρίμα που ενώ το συζητούσαμε δε ρωτήσαμε τελικά το όνομα του παραγωγού αλλά never mind, there’s always next time.

Για όλα τα παραπάνω λοιπόν μαζί με 4 ή 5 καράφες κρασιού κληθήκαμε να πληρώσουμε το ποσό των 102 ευρώ. Όχι δεν είναι για κάθε μέρα αλλά το ποσό δεν το λες κι απαγορευτικό για μια ιδιαίτερη περίσταση ή μία στο τόσο. Χωρίς το extra πιάτο και με λιγότερο κρασί ο λογαριασμός θα είναι ασφαλώς χαμηλότερος. Αξίζει? Ναι για μένα αξίζει για τον χώρο, την περιποίηση, το φαγητό, την αίσθηση κλασσικής πολυτέλειας που αφήνει.

Να πάτε? Και βέβαια να πάτε και να πάρετε μαζί σας όχι έναν καινούργιο λαμπερό έρωτα ή νέους φίλους. Να πάτε με τους αφανείς ήρωες της ζωής σας. Αυτούς που σας έχουν αποχαιρετήσει και υποδεχτεί από ταξίδια σας, αυτούς που λόγω δουλειάς τους έχετε χαλάσει τριήμερα και σχέδια, αυτούς που στην αγκαλιά τους έχετε κλάψει και γελάσει μέχρι δακρύων, αυτούς με τους οποίους έχετε χορέψει μέχρι τελικής πτώσης, αυτούς με τους οποίους έχετε πεισμώσει, θυμώσει, βριστεί, αλλά που ακόμα κι αν έχετε τραβήξει το χέρι σας παραμένουν δίπλα σας, που σας έχουν δει στις ομορφιές σας αλλά και στα χάλια σας με το ίδιο βλέμμα, αυτούς που, ίσως, θεωρείτε δεδομένους και πιο πολύ μ'αυτούς που ξέρουν πως πίνετε τον καφέ σας και πως φιλάτε.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια