Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Beer Restaurants - Μελίσσια, Αθήνα
Ιούλ
02
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Εδώ παπάς εκεί παπάς… που’ναι ο παπάς;; Σωστά μαντέψατε! Στο Mounchen για μπύρες! Και τι παπάς; Πάπαρος μετά συγχωρήσεως.

Για να μη σας μπερδεύω, θα τα πάρω από την αρχή. Η επίσκεψη στο Mounchen ήταν μονόδρομος, καθώς οι περιγραφές των συμπαθέστατων κι έμπειρων φίλων του site…με είχαν κολάσει, ειδικά αυτές που έπεσαν κατά την περίοδο της νηστείας. Με την κριτική του μπαμπά fratello μπήκε κατευθείαν στη wish list μου. Κι έπειτα άρχισαν να πέφτουν ένα ένα απανωτά τα εκγεφαλικά, από τις περιγραφές των υπόλοιπων φίλων. Το λουλουδάκι του site... το αγαπημένο Χρυσανθεμάκι, η επίσης αγαπημένη Ucook, η Voulitsa13 κ. ο. κ είχαν δώσει σαφή εντολή.

Σάββατο βράδυ λοιπόν 4/6/2016 έχει προγραμματιστεί από αρχές τις εβδομάδας τραπέζι για 4 άτομα των οποίων στην πορεία άλλαξε η σύνθεσή, και δεν σήκωνε άλλη αναβολή! Έλα όμως που λαμβάνω μήνυμα κι απ’ τον ιερέα της ενορίας για το εάν ήθελα να βγούμε για φαγητό … μη γελάτε…! Εξηγούμαι.

Λόγω του νεαρού της ηλικίας του και παράλληλα κάποιων υποχρεώσεων που με ήθελαν να λαμβάνω πληροφορίες από τον συγκεκριμένο για κάποια μυστήρια, υπήρχε κατά καιρούς κάποια επαφή! Το γεγονότος ότι είναι αρκετά ευχάριστος άνθρωπος (για ιερέας), με πολύ χιούμορ και μια πιο σύγχρονη προσέγγιση και αντίληψη των πραγμάτων σε σχέση με τους κλασικούς του λειτουργήματος, που δυστυχώς πολύ εύκολα μπορούν να διώξουν κόσμο από την εκκλησία, ήταν αφορμή και είχαμε βγει άλλη μία φορά μαζί με άλλα δυο κολλητάρια μου. Και μπορώ να σας πω ότι είχαμε ξεκαρδιστεί από τα γέλια.

Από το γεγονός λοιπόν αυτό, δεν κατέστη για μένα καθόλου άβολο να ρωτήσω την υπόλοιπη παρέα αν θα είχε πρόβλημα να μας κάνει παρέα εκείνο το βράδυ, η οποία δέχθηκε χωρίς δυσανασχέτηση.

Πίσω στα δικά μας λοιπόν. Ο χώρος είναι περιποιημένος και συμπαθητικός. Μέσα είναι πολύ ζεστός και οικείος πράγμα που βγάζει μια άνεση και χαλαρότητα. Έξω η αυλή επίσης είναι περιποιημένη, καθαρή και φροντισμένη. Χάνει όμως μια ντοματούλα μαζί με την εξυπηρέτηση, όχι γιατί στο σημείο που καθίσαμε είχε καεί μια λάμπα και ο φωτισμός ήταν ανεπαρκής, σε κουραστικό σημείο. Αλλά γιατί ενώ όταν φτάσαμε υπήρχαν κι άλλα τραπέζια διαθέσιμα σαν επιλογή, όταν ζητήσαμε να καθίσουμε κάπου αλλού, μας αρνήθηκαν.

Αντιλαμβάνομαι ότι συμβαίνουν και απρόοπτα, αφού απ΄ ότι μας είπαν η λάμπα κάηκε την ίδια μέρα όταν σουρούπωσε και χρειάστηκε ν’ ανάψουν τα φώτα, και δυστυχώς στο σημείο που είναι. έπρεπε να έρθει ηλεκτρολόγος για να την αντικαταστήσει γιατί είναι πολύ ψηλά. Όμως ξέρω επίσης ότι όταν πας νωρίς κάπου, έχεις δυνατότητα επιλογής. Επίσης δυστυχώς δεν είχαν ούτε κάποια εναλλακτική λύση, όπως δυο κεράκια να τοποθετήσουν επάνω στο τραπέζι μας. Με αποτέλεσμα να χρειαστούμε το φως από τις οθόνες των κινητών μας για να διαβάσουμε τον κατάλογο αλλά και για να βλέπουμε τα πιάτα, πράγμα το οποίο με κουράζει πάρα πολύ, γιατί θέλω να βλέπω τι τρώω.

Η εξυπηρέτηση κατά τα άλλα ήταν καλή χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα και από την κοπελίτσα αλλά και από την σύζυγο του κύριου Έρικ. Προς το τέλος του δείπνου μας, ήρθε και ένας ψηλός ευγενικός κύριος που προφανώς ήταν ο κύριος Έρικ και γύρισε όλα τα τραπέζια ρωτώντας αν ήταν όλα καλά. Πολύ ωραία κίνηση που δυστυχώς δεν συμβαίνει συχνά.

Η παραγγελία μας περιελάμβανε:

- Ψωμάκια πρέτσελ για αρχή. Κατεψυγμένα όπως αναγράφει και ο κατάλογος, αφράτα και νόστιμα. χ 1,90€

- Καυτερή σούπα γκούλας χ 5,5 €… μια στάση εδώ. Απλά ε κ π λ η κ τ ι κ ή!!! Κόκκινη, ελαφρώς πικάντικη, με ελάφι και διάφορα άλλα υλικά που δεν έχω συγκρατήσει αλλά δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία έχει πως την θυμάμαι και την λαχταράω!

Μπορεί το καλοκαιράκι να είχε μόλις μπει και επισήμως, αλλά αυτό δεν με εμπόδισε από το να την παραγγείλω, ως γνωστή λάτρης πάσης φύσεως σούπας. Και πολύ καλά έκανα! Μάλιστα ρώτησα την παρέα αν ήθελε να δοκιμάσει και όλοι ξίνισαν τη μούρη…. σούπα καλοκαιριάτικά;; Περιττό να σας πω ότι ζήτησαν κι άλλα κουτάλια κι άρχισαν τις βουτιές στο πιάτο μου… πήγε περίπατο και το savoir vivre και όλα! Οι δικές μου οι παπάρες τους μάραναν!
- Τηγανιτό τυρί καμαμπέρ, με βατόμουρο, βούτυρο και τηγανιτό μαϊντανό χ8,50€.

Εμένα μου άρεσε πάρα πολύ γευστικά, αλλά σε κάποιους από την παρέα φάνηκε έντονη η μυρωδιά του. Το βούτυρο δεν το χρησιμοποίησα, την μαρμελάδα όμως την τίμησα ιδιαιτέρως καθώς και τον τηγανιτό μαϊντανό που έδινε μια πρωτότυπη, ωραία και ξεχωριστή πινελιά

Θεωρώ βέβαια τραγικά υψηλή την τιμή του πιάτου αυτού, αλλά για να είμαι ειλικρινής δεν έχω άποψη για το εύρος τιμών που διατίθεται στην αγορά. Όπως και να’ χει όμως ένα στρογγυλό κομμάτι τυρί, διαμέτρου ενός μεγάλου μπισκότου θεωρώ ότι είναι απαράδεκτο να έχει ίδια τιμή με ένα κυρίως πιάτο.

- Πατάτες my way, που είναι πατάτες τηγανιτές (έμοιαζαν να είναι από baby πατάτες) κομμένες όμως σε χοντρές λίγο ακανόνιστες ροδέλες με μπέικον και τραγανά κρεμμύδια χ 4,90€

Ήταν πεντανόστιμες, αφράτες και τραγανές ταυτοχρονα αλλά και μυρωδάτες. Απαραίτητες σε κάθε παραγγελία νομίζω.

- Ποικιλία λουκάνικων του Έρικ χ 23,90€.
Έξι λουκάνικα που ξεκουράζονταν πάνω σε μπόλικο ξινολάχανο. Λευκό κλασσικό, λευκό με ρίγανη, κόκκινο με πιπεριά, καπνιστό και πιπεράτο. Δεν με ενθουσίασαν όλα, αλλά θα σας γελάσω αν προσπαθήσω να σας περιγράψω ποιο ήταν ποιο. Λίγο το ελλιπές φως, λίγο που τα τεμαχίσαμε όλα μαζί… χάσαμε τη μπάλα. Αυτό που τσέκαρα ήταν ότι μου άρεσε περισσότερο κάποιο που ήταν πολύ λεπτό. Θα ήθελα βέβαια κάποια στιγμή να δοκιμάσω και αυτό με την σάλτσα κάρυ.

Η τιμή τους μπορεί να συμφέρει στην ποικιλία αν δείτε μεμονωμένα πόσο τα έχει στον κατάλογο, αλλά και πάλι μου φαίνεται πολύ τσουχτερή, ειδικά για κάτι που στην πλειοψηφία του δεν μου άφησε κάτι να θυμάμαι. Πάντως πρέπει να αναφέρω ότι ενώ στον κατάλογο έγραφε 5 λουκάνικα με 5 σος, ήρθαν συνολικά έξι λουκάνικα με έξι διαφορετικές σάλτσες, δύο εκ των οποίων πολύ καυτερές.

- Κότσι χοιρινό με πατάτες τηγανιτές χ 19,90€. Εδώ ταιριάζει το "που να βρω γυναίκα να σου μοιάζει" με μια μικρή παραλλαγή. Στο γυναίκα βάλτε κότσι. Το γνωστό κότσι νοτίων προαστίων, δεν το έχει φτάσει κανένα.

Κανονικά συνοδεύεται με ξινολάχανο αλλά επειδή ήδη υπήρχε και στα λουκάνικα, μας το έφεραν με πατάτες. Καλοψημένο, από καλής ποιότητας κρέας, ζουμερό μέσα με τραγανή πετσούλα απ’έξω, λαχταριστό οπτικά. ΑΛΛΑ δίχως ίχνος μυρωδικού… πολύ κρίμα. Λίγο δεντρολίβανο επιβάλλεται κύριε Έρικ μου! Έστω λίγη ρίγανη, λίγο θυμάρι, κάτι! Το μυρωδικό είναι αυτό που απογειώνει ένα καλό κομμάτι κρέας. Το καλό ψήσιμο και το μυρωδικό. Το πρώτο το’χεις… το δεύτερο γιατί το παρακάμπτεις ;; Κι εδώ θα ξεστομίσω κάτι που δεν έχετε ξανακούσει από μένα… βάλε έστω και λίγο σκορδάκι (λίγο όμως, τόσο που να με ξεγελάσεις εμένα την περίεργη), το θέλει το χοιρινό, το ζητάει.

- Σνίτσελ κοτόπουλου με σάλτσα μανιταριών και σπέτσλε χ 11,90€…θεσπέσιο!!!

Όπου σπέτσλε, σημειώστε κάτι σαν παραδοσιακό (κοντό) ζυμαρικό τύπου αρβανίτικες τζόλιες, σε λίγο πιο λεπτή εκδοχή. Δεν ρώτησα (κακώς) τον τρόπο με τον οποίο μαγειρεύτηκαν, αλλά από το χρώμα και την γεύση τους έχω την αίσθηση ότι μάλλον περάστηκαν από το τηγάνι μαζί με το κρεμμυδάκι που τα συνόδευε, γιατί γευστικά ήταν εκπληκτικά, ακόμα κι αν δεν τα βουτούσες στην εξίσου εξαιρετική σάλτσα μανιταριών.

Το σνίτσελ που ήταν τρία μεγάλα κομμάτια ζουμερού και νόστιμου παναρισμένου κοτόπουλου σε συνδυασμό με την υπέροχη ξαναλέω σάλτσα μανιταριών και τα συνοδευτικά σπέτσλε (επίσης σε πολύ καλή ποσότητα), δικαιολογούν πλήρως την τιμή τους.

Συνοψίζοντας για τα πιάτα, θα ήθελα περισσότερα μυρωδικά στο κότσι και περισσότερη ποικιλία στις γαρνιτούρες των πιάτων, καθώς όλα είχαν ένα φύλλο σγουρή σαλάτα και μια φέτα ντομάτας. Όλα όμως, ακόμα και το τυρί.

Για γλυκό παραγγείλαμε το παραδοσιακό τους επιδόρπιο που σερβίρεται σε ποτήρι με κόκκινα φρούτα του δάσους σε ζελέ από κόκκινο κρασί και κρέμα βανίλια –σαντιγύ στα 4,50€

Και την μηλόπιτα με 2 μπάλες παγωτό βανίλια και σαντιγύ πασπαλισμένη με ζάχαρη άχνη και κανέλα στα 5,50€ που με διαφορά ήταν καλύτερη, παρότι δεν είναι γενικά του γούστου μου. Από το πρώτο, είχα μεγαλύτερες προσδοκίες αλλά δεν με κέρδισε.

Μας κέρασαν όμως και δύο πανακότες, μια με σάλτσα καραμέλας και μια με σάλτσα σοκολάτας, τις οποίες ευχαριστήθηκα σαφώς περισσότερο.
Κατά την διάρκεια της βραδιάς ήπιαμε εννιά μπύρες που δεν τις θυμάμαι όλες και ποιος πήρε ποια. Εγώ πήρα την καπνιστή srhenkerla, που έχω ξαναδοκιμάσει και μου αρέσει πολύ γύρω στα 6,50€ αν δεν κάνω λάθος. Και ήρθαν στο τραπέζι και 2 Hofbrau Dunkel που είναι μαύρες με κρεμώδη αφρό και καραμελωμένες νότες στα 5,5€. Των υπολοίπων δεν τις συγκράτησα. Γενικά πάντως έχει πολλές ετικέτες αλλά αυστηρά και μόνο Γερμανικές.

Πληρώσαμε περίπου 25 ευρώ / άτομο που είναι ίσως λίγο τσιμπημένα αλλά δε μπορώ να πω πως δεν χορτάσαμε. Απλά θεωρώ πως για δυο άτομα θα φανεί ακόμα περισσότερο.

Περάσαμε μια όμορφη βραδιά, γελάσαμε πολύ και νιώσαμε πως ήμασταν το επίκεντρο, καθώς ο πάτερ δεν περνά και απαρατήρητος -δυο μέτρα ζωή να’χει- με τα επίσημα γκρι ράσα του. Τσιμπησα και την εικονίτσα μου (δωράκι για την γιορτή μου), πήραμε και όλοι στην παρέα την ευχή του κι όλα καλά!

Σε γενικές γραμμές το Mounchen δεν μας απογοήτευσε, αντιθέτως κέρδισε καλές εντυπώσεις κι εγώ το μόνο σίγουρο είναι ότι θα το ξαναεπισκεφθώ οπωσδήποτε, όχι τόσο για το κότσι του, αλλά σίγουρα για την γκούλας και το σνίτσελ!!! Αν ωστόσο δώσουν λίγη βάση σε κάποιες βασικές λεπτομέρειες και μπορέσουν να προσαρμόσουν λίγο τις τιμές τους στην εποχή, νομίζω πως θα αγγίζουν το τέλειο.

Κι αν είσαι και παπάς…. με την αράδα σου θα πας!

Προτείνεται ανεπιφύλακτα!!!