Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Fish Restaurants - Ιλίσια - Χίλτον, Αθήνα
Ιούλ
06
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
37-49

Τρεις φορές είχα μέχρι στιγμής την τύχη ν’ απολαύσω τη συνολική ξεχωριστή εμπειρία που προσφέρει το Milos και τις τρεις στο πλαίσιο των ημερών γαστρονομίας των βραβευμένων εστιατόριων που κάθε χρόνο διοργανώνει το αθηνόραμα. Μετά από τις επανειλημμένες μου αυτές επισκέψεις, έχω καταλήξει να τοποθετήσω το Milos στο προσωπικό μου βάθρο με τα αγαπημένα μου εστιατόρια στην Αθήνα, αυτά στα οποία μπορώ να βασιστώ αν θέλω ν’ απολαύσω μία εγγυημένα ιδιαίτερη βραδιά, εκεί που ξέρω ότι θα με προσέξουν, θα με φροντίσουν, θα μου προσφέρουν διαλεχτές νοστιμιές και θα βοηθήσουν στο να δοθεί η πολυπόθητη ξεχωριστή νότα στο σύνολο της εξόδου μου.

Έτσι, λοιπόν, πριν από κάτι λίγο παραπάνω από έναν μήνα και στην επιθυμία μου να κεράσω έναν ξεχωριστό επισκέπτη στο πλαίσιο προεορτασμού των γενεθλίων μου, πολύ αυθόρμητα αποφάσισα να εκμεταλλευτώ τις μέρες γαστρονομίας και να κανονίσω το σπέσιαλ δείπνο που αποζητούσα στο Milos. Ο φίλος ψαροφάγος φουλ, οπότε ήμουν απόλυτα σίγουρη για την επιλογή μου, από την οποία φυσικά κι αναπόφευκτα βγήκα ασπροπρόσωπη.

Καταφθάσαμε νωρίς, πριν από τις 8, βραδάκι Τρίτης. Αμέσως μας υποδέχτηκαν με ιδιαίτερη θέρμη και χαμόγελο και μας οδήγησαν σε ένα εξαιρετικά άνετο κι ευρύχωρο τραπέζι. Ο χώρος παρότι είναι προσεγμένος και μινιμάλ, δεν αποτελεί το δυνατό σημείο του εστιατορίου. Θεωρητικά αποπνέει ατμόσφαιρα διακριτικής πολυτέλειας, ή έστω αυτός είναι ο στόχος, εντούτοις εμένα προσωπικά μου βγάζει κάτι λίγο προς το απρόσωπο, κάτι προς το αδιάφορο, δεν μ’ ενθουσιάζει. Ίσως μου φταίει και το άσπρο που είναι παντού κυρίαρχο, χρώμα που δεν μου είναι ιδιαίτερα προσφιλές. Ίσως κι αυτή η ξενοδοχει-ίλα, που είναι μάλλον δύσκολο ν’ αποτιναχτεί. Διαφορετική είναι η εικόνα μου για την αυλή του, όπου είχα κάτσει μία φορά στο παρελθόν κι είναι πολύ πιο ζωντανή, δροσερή κι ευχάριστη, παρότι δίπλα στην πολύβουη λεωφόρο.

Σε κάθε περίπτωση, η κάπως απρόσωπη αίσθηση που μου προξενεί ο χώρος αντισταθμίζεται και με το παραπάνω από τη φροντίδα και την ευγένεια με την οποία σε αντιμετωπίζει ολόκληρο το προσωπικό. Μια ζεστασιά έντονη η οποία δείχνει ειλικρινής, όπως και η προσπάθεια να σε μυήσουν στα μυστικά των γεύσεών τους και να σου προσφέρουν μια αληθινά όμορφη βραδιά, δίχως ίχνος από τον σνομπισμό που απαντάται σε άλλα αντίστοιχα μέρη. Αντίθετα, η αμεσότητα και το ενδιαφέρον που σου επιφυλάσσουν διατηρώντας ιδανικές ισορροπίες στην προσέγγισή τους αξίζουν πολλά μπράβο.

Άμεσα με το που μας καλοβόλεψαν, κατέφθασε το υπέροχο ζεστό τους σπιτίσιο ψωμί, το οποίο δε συνοδεύουν παρά με αγνό μεσσηνιακό ελαιόλαδο, όπως μας εξήγησαν και χοντρόκοκκο αλάτι. Ο εξαιρετικά συμπαθής μας σερβιτόρος βάλθηκε μάλιστα να εξηγήσει τις χάρες του ελληνικού λαδιού με έντονη θέρμη στον αλλοδαπό μου φίλο. Σε κάθε περίπτωση σ’ ένα τέτοιο ψωμί ακόμη κι ένας άνθρωπος που δεν είναι του ψωμιού, όπως εγώ καλή ώρα, δεν αντιστέκεται και δεν λέει όχι και δεν κρατιέται μακριά. Υπέροχο, νόστιμο, ιδανικό ξεκίνημα.

Η συνέχεια ήταν τρομερά δυνατή με τέλειο λαβράκι καρπάτσιο με λεμόνι και θυμάρι, τέλεια ισορροπημένα όξινο που μοσχοβολούσε θάλασσα και γέμιζε το στόμα με μικρές γευστικές εκρήξεις ηδονής. Κι ακριβώς δίπλα γάμπαρη μαριναρισμένη σε τσίλι, λάιμ και κόλιανδρο, άλλη ηδονή φανταστική κι αυτή. Καθώς αναπολώ τώρα και τις δύο αυτές γεύσεις, νιώθω ν’ αναπτύσσεται έντονη δραστηριότητα στους σιελογόνους μου αδένες.

Ακολούθησε σαλάτα ντομάτα με φέτα Καλαβρύτων. Άλλη ανάλυση εκεί από τον σερβιτόρο μας στον φίλο μου, ότι όμοιά της ντομάτα σίγουρα δεν έχει ξαναματαφάει και δώστου περηφάνια για τις ντομάτες, πόσο νόστιμες και ζουμερές και τέλειες είναι. Η αλήθεια είναι ότι ο φίλος μου πράγματι ξετρελάθηκε με την ντομάτα και παραδέχτηκε ότι είναι από τις καλύτερες που έχει φάει ποτέ. Εγώ από την άλλη την άφησα ανέγγιχτη, καθώς όπως κάθε φορά επισημαίνω με τις ντομάτες διατηρούμε ψυχρές σχέσεις, δούλεψα όμως όσο μπόρεσα τη φέτα, η οποία ήταν βεβαίως διαλεχτή.

Το επόμενο πιάτο ήταν η απίθανη ψητή σουπιά τους με ριζότο με το μελάνι της, ένα πιάτο καταπληκτικό, απίστευτης γεύσης, το οποίο έχω ξαναδοκιμάσει στο Milos και ο ενθουσιασμός που είχα νιώσει την πρώτη φορά με κατέκλυσε σε κύματα και τώρα. Ο φίλος μου συμμερίστηκε απόλυτα τον ενθουσιασμό μου και το μελετά ακόμα αυτό το ριζότο όπως και την τέλεια σουπιά.

Ακολούθησε το υπερεντυπωσιακό και υπερμεγέθες λαβράκι ψημένο σε ξυλόφουρνο που έρχεται καμαρωτό μέσα σε μια τεράστια και χοντρή κρούστα αλατιού, από την οποία το απελευθερώνει δεξιοτεχνικά ο μάστορας σερβιτόρος και στη συνέχεια το σερβίρει καθαρισμένο με περισσή μαεστρία. Συνοδεύεται βεβαίως από χόρτα εποχής. Υπερπαραγωγή και νοστιμιά μοναδική μέσα στην ιδιαίτερη απλότητά της.

Το υπέροχο αυτό λουκούλλειο δείπνο ολοκληρώθηκε με ένα πεντανόστιμο χειροποίητο τσιζκέηκ με ξινομυζήθρα και γλυκό του κουταλιού βύσσινο, σπιτικό. Πάρα πολύ ωραίο σε γεύση, αλλά ίσως όχι τόσο ελαφρύ όσο θα το κάλλιαζαν οι προηγηθείσες γεύσεις. Όχι ότι άφησα έστω ένα τριμματάκι στο πιάτο μου, απλώς το επισημαίνω.

Το παραπάνω δείπνο συνοδευόταν από νεράκι εμφιαλωμένο και από δυό ποτήρια κρασί Μοσχοφίλερο του Τσέλεπου, επειδή όμως ούτε κατά διάνοια δεν υπήρχε περίπτωση να μείνουμε σε αυτό, ανοίξαμε και μια εξαιρετική Μαλαγουζιά, η οποία μας προτάθηκε, λοιπές όμως λεπτομέρειες δυστυχώς αδυνατώ ν’ ανακαλέσω στη μνήμη μου, παρότι ήμουν σίγουρη ότι είχα φωτογραφήσει την ετικέτα. Πώς την πάτησα έτσι, πανάθεμά με.

Σε κάθε περίπτωση, η υπέροχη και χαλαρή και γευστική και τόσο περιποιημένη από όλες τις δυνατές απόψεις βραδιά αποτιμήθηκε σε κάτι λιγότερο από 100 ευρώ, μαζί με το μπουκάλι το κρασί και το τιπ και όλα και μάλιστα το δείπνο ήταν στην μισή του τιμή, λόγω της προσφοράς από την οποία επωφεληθήκαμε. Τα χρήματα αυτά σίγουρα δεν μπορώ να τα διαθέσω με συχνότητα, αλλά πραγματικά με μεγάλη χαρά θα τα ξαναδώσω για μια περίσταση ξεχωριστή κι ιδιαίτερη, όπως αυτή η υπέροχη βραδιά που πέρασα εκεί πριν από έναν μήνα και κάποια ψήγματα αυτής προσπάθησα ν’ αποτυπώσω τώρα δα.