Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Νέα Φιλαδέλφεια, Αθήνα
Ιούλ
07
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Όποιος τσιγκουνεύεται το καρφί, χάνει το πέταλο

Ο Κανάκης, για την ακρίβεια η Κανάκη διότι τα τελευταία χρόνια η επιχείρηση έχει περάσει στα χέρια της θυγατέρας βρίσκεται στο ίδιο σημείο από το 1947.
Πρόκειται για σημείο αναφοράς για την περιοχή.
Αφού αυτό μαζί με τον Τίλλα ήταν τα μοναδικά ζαχαροπλαστεια που είχαν απομείνει από την χρυσή δεκαετία του 80' που η Ν. Φιλαδέλφεια ήταν ξακουστή για τα γλυκά της.
Για να μην παρεξηγηθώ, το σιντριβάνι και το piccadilly ζησαν κι αυτά στιγμές δόξας και συνεχίζουν να ζουν, πότε όμως δεν γίνανε σημεία αναφοράς.
Εδώ κοτζάμ στάση μπροστά από το κατάστημα έχει πάρει το όνομα του μαγαζιού.
Στάση Κανάκη.

Με την μεταβίβαση της επιχείρησης στην κόρη ο Κανάκης έπαψε να λογίζεται ως ζαχαροπλαστειο, στον χώρο δημιουργήθηκε κουζίνα η οποία λειτούργησε και ως Catering. Δυστυχώς ή ευτυχώς ποτέ δεν είχα την τιμή να το επισκεφτώ.

Με την πάροδο των χρόνων ο Κανάκης ερήμωνε. Αφού ποτέ δεν μπόρεσε να ανανεώσει τον κόσμο του όσες ανακαινίσεις κι αν έκανε στον χώρο του.
Πριν από δύο τρεις μήνες είδα ξανά κλειστό τον χώρο και μέσα μαστόρια να δουλεύουν ακαταπαυστα. Η πρώτη σκέψη ήταν πάλι μια από τα ίδια.
Η είδηση όμως που διάβασα σε τοπικό τύπο μου άλλαξε την διάθεση για το νέο εγχείρημα.
Μπακάλικο Κανάκη.
Μαζί με κάποιες φωτογραφίες από ράφια με τοπικά καλούδια και ένα ψυγείο για τυρια κι αλλαντικά είχαν γεννήσει την επιθυμία για επίσκεψη.

Τέλη Ιούνιου και η πρωτεύουσα κινείται σε ρυθμούς Αφρικής, ο υδράργυρος έχει σκαρφαλώσει στους 41 βαθμούς - καίγεται ο τζιτζικας και μεις ψάχνουμε μέρος να δροσίσουμε το καψαλισμένο κόρμακι μας και να κορέσει ταυτόχρονα την πείνα μας. Η νοικοκυρά του σπιτιού αρνούνταν πεισματικά να δημιουργήσει περισσότερη ζέστη από την ήδη υπάρχον στην κουζίνα της.

Η ιδέα έπεσε στο τραπέζι και δεν χρειάστηκαμε πάνω από 15 λεπτά μέχρι την ώρα που περνούσαμε το κατώφλι τους.
Ο χώρος έχει ομορφύνει κατά το δοκούν.
Έχει επενδυθεί με ξύλο, εμποτισμένο στο χρώμα του παλίσανδρου, ώστε να δείχνει παλιακό, στο βάθος της είσοδου σε ένα υπερυψωμένο χώρο υπάρχει ένα ψηλό και μακρύ ράφι στο ίδιο χρώμα, με διαφορά είδη μπακαλικης, ζυμαρικά ως επί το πλείστον. Για την ακρίβεια τα περισσότερα ήταν από την Αγρόζυμη η οποία εδρεύει στην Μακεδονία. Κρατήστε το διότι θα επανέλθω.
Δεξιά απ το ράφι μια μεγάλη βιτρίνα-ψυγείο η οποία όλοι θα περιμέναμε να είναι γεμάτη με τυριά, αλλαντικά και διάφορα αλίπαστα. Φευ...
Το ψυγείο ήταν άδειο και στην ερώτηση μας γιατί (διότι εγώ με το που είδα ράφι και ψυγείο στον χώρο, τα πάντα δίπλα μου ήταν εικαστικές παρεμβάσεις, σαν μια μελωδική φωνή σειρήνας ο χώρος του μπακαλικου με τραβούσε κοντά του) η απάντηση της σερβιτόρας ήταν πως κάναν απόψυξη. Ένα κύμα δροσιάς διαπέρασε την ραχοκοκαλιά μου και δυστυχώς δεν ήταν ευθύνη του air cool, ουτε καν της απόψυξης. Κι ενώ ένας απ τους λόγους που βγήκαμε απ το σπίτι ήταν να βρούμε ένα δροσερό μέρος και παρότι η σερβιτόρα το κατάφερε με τα λεγόμενα της η δυσπιστία είχε ήδη φωλιάσει στο μυαλό μας.

Εκείνη την ώρα-μεσημέρι καθημερινής λίγο μετά τις 15:00-ημασταν οι μοναδικοί πέλατες στο κατάστημα. Δεν μπορώ να πω πως η σερβιτόρα δεν μας περιποιήθηκε, ούτε αδιαφορία αισθανθήκαμε. Πότε όμως δεν μας ενημέρωσε για τις ελλείψεις ούτε και για κάποιες αλλαγές που υπήρχαν στον κατάλογο. Κι απ την στιγμή που δεν υπήρχε κάνεις άλλος στην αίθουσα τίποτα δεν δικαιολογεί αυτή την αμέλεια. Έτσι η παραγγελία μας έστω και στο ελάχιστο είχε τροποποιηθεί απ τις αρχικές μας επιλογές. Εδώ δεν υπήρχε η δικαιολογία της απόψυξης, κάποια προϊόντα ήταν σε έλλειψη και κάποια δεν υπήρχαν διότι ο κατάλογος ήταν σε κατάσταση ανανέωσης!!!

Λίγο ο χώρος, πού ενώ θα μπορούσε να είχε τεράστια δυναμική λόγω της βιτρίνας ψυγείου (σκεφτείτε λίγο τον εαυτό σας και τις αντιδράσεις τον σιαγόνων σας όσοι έχετε βρεθεί στης βιτρίνες του Μιραν η του Φανή) λίγο η σερβιτόρα που προσπαθούσε να δικαιολογήσει τα αδικαιόλογητα, ήδη έχει αρχίσει να αναβοσβήνει στο μυαλό μας ή λέξη - ΛΑΘΟΣ ΕΠΙΛΟΓΗ.

Εν τέλη όταν άρχισαν να έρχονται τα πιάτα αυτή η ένδειξη σταμάτησε να υπάρχει στο κεφάλι μας. Τα φαγητά στηρίζονται σε καλές ύλες, δεν είναι κάτι το εξαιρετικό, αλλά είναι πολύ καλύτερο από πολλά μεζεδοπωλεία της περιοχής. Εμείς δεν δοκιμάσαμε καθόλου ψάρομεζεδες. Πήραμε ντοματινια με φύλλα καππαρης, πιπεριές με σάλτσα μουστάρδας, φάβα φενεου, στριφταρια Σπάρτης (όπως σας είπα πριν στο ράφι του μπακαλικου υπήρχαν ζυμαρικα-όπως τα στριφταρια-της Αγρόζυμης η οποία εδρεύει στην Μακεδονία, ο κατάλογος όμως έγραφε πως ήταν απ την Σπάρτη) με βούτυρο και μύτζηθρα θύμισε γιαγιά, ένα πιατακι που αυτήν την στιγμή μου διαφεύγει και στο τέλος ήρθαν μοσχαρισια λουκάνικα. Τα συγκεκριμένα ήταν χοιρινα και για την ακρίβεια ήταν τα κοζακικα που παράγει ο Μουτεβελης. Άλλο ένα φάουλ που το επισημάναμε στην σερβιτόρα και δεν πήραμε καμία απαντηση. Μαζι με 4 μπύρες Άλφα ο λογαριασμός ήταν λίγο πάνω απ τα 40€. Καλή τιμή για τις καθαρές γεύσεις που δοκιμάσαμε.

Εν κατακλείδι
Σε ένα ιστορικό χώρο γίνεται μια προσπάθεια να στηθεί ένα νέο-μπακάλικο με έμφαση σε τοπικά προϊόντα τα οποία θα μαγειρεύονται και θα σερβιρονται στον χώρο του εστιατορίου. Πολύ ωραία ιδέα που παίζει παντού τελευταία.
Αφού κάποιος χώρος εστίασης δεν μπορεί να στηθεί μες την αγορά (βλέπε uberness) στήνει την αγορά μες στον ίδιο τον χώρο εστίασης (Όπως το Έργον).
Εδώ όμως το μπακάλικο ακόμα δεν είναι έτοιμο να προσφέρει της υπηρεσίες του στον κόσμο δημιουργώντας παράλληλα πρόβλημα και στον χώρο του εστιατορίου. Ελπίζω να λυθεί αυτό το πρόβλημα και η βιτρίνα του Κανάκη να γίνει θελκτική για το κοινό. Αξίζει να προσπαθήσει γιατί κάτι παρόμοιο δεν υπάρχει στην περιοχή