Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Κολωνάκι - Λυκαβηττός, Αθήνα
Ιούλ
20
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Απόγευμα καθημερινής, μετά από επίσκεψη στο Βυζαντινό Μουσείο (να πάτε όσοι δεν έχετε πάει, οπωσδήποτε όμως πρωί για να συνεχίσετε τη βόλτα σας στην πίσω πλευρά της βίλλας Ιλίσσια που είναι μαγική καθώς ο περίπατος γίνεται ανάμεσα σε αρχαιότητες), ανηφορίσαμε την Πλουτάρχου για να πάμε προς τη Χάριτος αλλά, βλέποντας τα δήθεν, αποφασίσαμε να καθίσουμε στου Φιλίππου. Το εστιατόριο του "Φιλίππου", το θυμάμαι από παιδί, ήταν από τα αγαπημένα της οικογένειας και πηγαίναμε συχνά. Τώρα πια είναι ένα από τα τελευταία παραδοσιακά αστικά εστιατόρια που έχουν απομείνει στην Αθήνα. Είχα περίπου δύο χρόνια να το επισκευθώ και χάρηκα ιδιαίτερα όταν διαπίστωσα πως παραμένει ένα ακμαίο και ζωντανό σημείο της περιοχής. Εδώ επιμένουν πεισματικά στην ηθική της ευπρέπειας, της κοσμιότητας υπενθυμίζοντάς μας ότι η εντιμότητα και ο σεβασμός προς τον πελάτη είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση, όπως έχει καταντήσει σήμερα. Γιαυτό άλλωστε, το εστιατόριο αυτό μέχρι και σήμερα έχει πολύ συγκεκριμένη πελατεία, ανθρώπους που θεωρούν το μαγαζί "προέκταση του σπιτιού τους". Και το εκπληκτικό είναι ότι οι κύριοι υποστηρικτές της παραπάνω δήλωσης είναι νέοι.

Καλοκαιρινή ζεστή ημέρα λοιπόν προς το τέλος της, οπότε προτιμήσαμε να καθίσουμε σε ένα από τα τραπεζάκια στο πεζοδρόμιο, απέναντι από το μαγαζί, που είναι πιο δροσερά. Ευτυχώς υπήρχε ένα ελεύθερο γιατί τα υπόλοιπα ήταν κρατημένα- και πράγματι κατά τις 10.30 που αποχωρήσαμε, το μαγαζί ήταν γεμάτο, ακόμη και στον εσωτερικό χώρο γευμάτιζαν κάποιες παρέες.

Το εσωτερικό του μαγαζιού είναι απλό και απροσδιόριστου χαρακτήρα, ρέπει μάλλον προς μπιστρό του μεσοπολέμου, ομολογουμένως όχι με μεγάλη επιτυχία, αλλά είναι ευχάριστο, περιποιημένο και πεντακάθαρο. Εξάλλου για αυτά τα ιστορικά μαγαζιά που επί δεκαετίες τιμούσαν οι σημαντικές προσωπικότητες της Αθήνας, τι να σχολιάσει κανείς. Στο εξωτερικό επικρατεί λιτή πολυτέλεια΄ υφασμάτινα λευκά τραπεζομάντιλα, καρέκλες μπαμπού (αυτές των γαλλικών καφέ) και τα σωστά απλά σερβίτσια, που αλλάζουν για το κάθε πιάτο, διακριτικά, χωρίς φαμφάρες και επιδείξεις, οι κινήσεις γίνονται απλά, με κοσμιότητα, όπως επιβάλλει η ιεροτελεστία του savoir vivre. Οι σερβιτόροι ευγενικοί, πρόθυμοι και κατατοπιστικοί. Μας ρωτήσανε πια πιάτα είναι για τη μέση του τραπεζιού, απαντήσαμε ότι θα δοκιμάσουμε από όλα και έφεραν στο καθένα το αντίστοιχο κουταλοπήρουνο για το σερβίρισμα. Άριστο service!!!!!
Έξω λοιπόν υπάρχουν δύο χώροι, ένας στο πλάι, μεταξύ μαγαζί και σκαλάκια της Πλουτάρχου, πιο απάγκιος και μερικά τραπεζάκια στο απέναντι πεζοδρόμιο, που τον βρίσκω ιδιαίτερα ρομαντικό - ίσως λειτουργώντας άκρως υποκειμενικά - καθώς στέκεται δίπλα στην πρασιά της Ξενοκράτους.

Οι γεύσεις ελληνικές, απλές και καθημερινές. Δεν υπάρχει εκζήτηση στην κουζίνα του Φιλίππου, μόνο φρέσκα, καλομαγειρεμένα και νόστιμα φαγητά. Το εστιατόριο αυτό είναι μαγέρικο πολυτελείας και δεν νομίζω ότι ποτέ διεκδίκησε κάποιον διαφορετικό τίτλο. Προσφέρουν κλασσικές πίτες της ελληνικής κουζίνας, παραδοσιακά λαδερά, ψητά φούρνου, ενώ δυνατά σημεία είναι τα ευφάνταστα γιαχνί λαχανικών και οι εντράδες (δοκιμάστε αρνάκι φρικασέ, μουσακά και γεμιστά κολοκυθάκια αυγολέμονο-τα μαγειρεύουν πολύ ωραία!!! ). Εδώ μην ψάχνετε για ιδιαίτερες γεύσεις, θα βρείτε μόνο καλομαγειρεμένο σπιτικό φαγητό, οπότε εάν κατά την έξοδό σας απαιτείτε οπωσδήποτε γαστριμαργικές περιπέτειες να μην το επισκευφθείτε.
Στου "Φιλίππου" πηγαίνει κάποιος για να περάσει ένα χαλαρό καλοκαιρινό βραδάκι στο κέντρο ή για να γιατρέψει ασφαλώς την πείνα του το μεσημέρι.

Κατάλογο δεν έχω δει ποτέ στου Φιλίππου, πάντα γίνεται ενημέρωση του τι υπάρχει στην κουζίνα από τους σερβιτόρους. Πιθανότατα να υπάρχει εάν ζητήσετε.
Δύο άτομα λοιπόν παραγγείλαμε:

- μία κολοκυθοτυρόπιτα, ζουμερή και αφράτη, καθόλου λιπαρή αντίθετα ελαφριά και νόστιμη,

- βλήτα με κολοκυθάκια γιαχνί (με κόκκινη ελαφριά σάλτσα) και θρύμματα φέτας απλά καταπληκτικό, τολμώ να το χαρακτηρίσω γκουρμέ ελληνικό πιάτο,

- μουσακά, σαν της μητέρας μου, με πλούσια, γεμάτη γεύση, χωρίς περιττά λάδια και σάλτσες

- μπιφτέκια φούρνου με λιωμένο τυρί, γαρνιρισμένα με πατάτες φούρνου, μέτριο σπιτικό πιάτο - δεν ενθουσιάστηκα, δεν απογοητεύτηκα.

Ήπιαμε 750ml κρασί λευκό, χύμα, παγωμένο που πίνεται πολύ ευχάριστα.
Στο τέλος κέρασμα καρπούζι ή χαλβά.

Σύνολο λογαριασμού € 34. Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται.
Αν υπήρχαν κι άλλες ντομάτες στην εξυπηρέτηση και το vfm θα τις κοκκίνιζα.