Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Σουβλάκι & Σχάρα - Ν.Σμύρνη, Αθήνα
Ιούλ
17
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Αγαπώ πολύ τις εκπλήξεις. Αγαπώ, ακόμα περισσότερο, τους ανθρώπους που κατορθώνουν να με εκπλήξουν, ακόμα κι αν τους ξέρω αιώνες. Μια αναπάντεχη χειρονομία, μια συνάντηση, ένα τραγούδι, ένα αστείο σχόλιο, ένα τηλεφώνημα, ένα μήνυμα, μια καλημέρα που δεν περιμένω, με κάνουν πραγματικά να κυκλοφορώ με ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπο φτιάχνοντάς μου τη μέρα, μη σας πω και την εβδομάδα.

Βρισκόμαστε λοιπόν στην Δευτέρα 11/7, απογευματάκι, με τον καλό μου να έχει έρθει να με μαζέψει απ το γραφείο μετά από μία τυπική μέρα αυτής της εποχής του χρόνου. Βλέπετε λόγω της ιδιαίτερης φύσης της δουλειάς μου, ενώ όλος ο υπόλοιπος κόσμος χαλαρώνει και ετοιμάζεται για τις διακοπές του, εμείς τρέχουμε αλλόφρονες, χτυπάμε κάτι δωδεκάωρα, περνάμε ονειρικά σε κάτι μεταμεσονύκτιες συσκέψεις και γενικά χάνουμε την επαφή με τον πραγματικό κόσμο. Δε θυμάμαι έστω και μία φορά τα τελευταία, αρκετά, χρόνια να μη φεύγω στο παρά πέντε με κίνδυνο να χάσω το καράβι, πετώντας χαρτιά στον αέρα και φωνάζοντας οδηγίες καθώς κατεβαίνω τρέχοντας τις σκάλες. Τι να πεις? Έχει κι αυτό τη γοητεία του.

Η μικρή μας διακοπεύει στο εξοχικό του κολλητού της, είμαστε μόνοι μας, στο σπίτι δεν υπάρχει φαγητό, οπότε ρωτάω τον άντρα … να κάνω μια μακαρονάδα? λαμβάνοντας ως απάντηση…. άντε ανέβα, είδα κάτι στη Συγγρού, πάμε να φάμε εκεί. Οι εκπλήξεις που σας έλεγα και βάλσαμο, φυσικά, στα αυτάκια μου αφού ήθελα λίγο να χαλαρώσω και να αποφορτιστώ απ’την ένταση του γραφείου.

Το μαγαζί αποδεικνύεται ότι είναι το παλιό Μπιφτεκάκια & Σουβλάκια το οποίο μας αποχαιρέτησε, στη Συγγρού τουλάχιστον, πριν από κάποιο καιρό. Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα φάει ποτέ εκεί αποθαρρυμένη από τις όχι και τόσο καλές κριτικές στο site, οπότε δε μπορώ να σας διαφωτίσω σχετικά με το πόσο έχει αλλάξει ο χώρος.

Αυτή τη στιγμή πάντως πρόκειται για ένα μεγάλο μαγαζί, φωτεινό, πεντακάθαρο, τριζάτο, με το λευκό να κυριαρχεί ενώ υπάρχουν μικρές πινελιές σε σκούρο κόκκινο χρώμα. Γύρω, γύρω υπάρχουν τζαμαρίες οι οποίες βοηθούν στον φωτισμό αλλά κρατούν μακριά, επίσης, τον αναπόφευκτο θόρυβο της Συγγρού. Τα τραπέζια και οι καρέκλες είναι καινούργια, αναπαυτικά, με αρκετή απόσταση μεταξύ τους ενώ επάνω στο τραπέζι θα βρείτε το γνωστό αλουμινένιο δισκάκι με αλάτι, πιπέρι, λάδι, ξύδι και γενικά ότι μπορεί να χρειαστείτε. Τέλος πάντων, η αλήθεια είναι ότι δεν είναι κάτι που δεν έχετε ξαναδεί, αλλά δε θα σας χαλάσει κιόλας.

Με το που μπήκαμε ήρθε αμέσως ο ευγενικός κύριος που μας εξυπηρέτησε και στη συνέχεια, αφήνοντάς μας να επιλέξουμε ελεύθερα το που θα καθίσουμε, μιας και το μαγαζί είχε άλλες τρεις, τέσσερις παρέες. Αφού μας δόθηκε ο απαραίτητος χρόνος να τακτοποιηθούμε κατέφθασαν οι κατάλογοι και, πρώτο συν του μαγαζιού, η επιλογή για νερό βρύσης ή εμφιαλωμένο όπου και επιλέξαμε το πρώτο.

Ο κατάλογος είναι απολύτως επαρκής για το είδος του μαγαζιού με αρκετές σαλάτες, αλοιφές (που λένε και τα καρντάσια), πιάτα με αυγά, κεμπάπ, τυλιχτά, μερίδες, και όλα τα συναφή. Να σας πω τι μου έλειψε για να δικαιολογηθεί και το όνομα του μαγαζιού? Ίσως κάτι μαγειρευτό, ένα χουνκιάρ, μια ντολμαδάκια, ένα λαδερό, κάτι βρε παιδί μου που θα έκανε τη διαφορά. Αφού, όμως, όπως έμαθα, βρίσκεται, μόλις, στην τρίτη εβδομάδα λειτουργίας του, ας δώσουμε λίγο χρόνο κα ίσως προστεθεί κάτι. Εμείς διαλέξαμε:

- Σαλάτα πολίτικη. Υπέροχη, δροσερή, μαριναρισμένη και ξιδάτη όσο ακριβώς έπρεπε, ήταν ότι χρειαζόταν για μια ζεστή μέρα.

- Τζατζίκι. Κάποτε πρέπει να τελειώσει αυτή η ιστορία με τον άνηθο στο συγκεκριμένο έδεσμα. Αφήστε το, καλοί μου άνθρωποι, σκέτο, υπάρχουν και άτομα, σαν και του λόγου μου, που έχουν τσακωθεί εδώ και χρόνια με το συγκεκριμένο μυριστικό.

- Τυροκαυτερή η οποία παραγγέλθηκε αφού εγώ δε θα έτρωγα το ανωτέρω. Σπιτική, πορτοκαλόχρους, νόστιμη, σίγουρα με ανθότυρο μιας και δεν ήταν απαγορευτικά αλμυρή, ήπιου αλλά ικανού καψίματος.

- Αυγά, βιολογικά παρακαλώ, όπως αναφέρεται, μάτια με πατάτες. Λοιπόν να σας εξομολογηθώ κάτι. Εγώ με τα αυγά, πέραν των πασχαλινών, μεγάλες σχέσεις δεν είχα μέχρι πρότινος. Έλα όμως που τον τελευταίο χρόνο ένα ποντίκι έχει τρυπώσει στη ζωή μου, το οποίο αγαπά πολύ το συγκεκριμένο πιάτο σε διάφορες μορφές κι έτσι έχω κολλήσει και εγώ. Το συγκεκριμένο ήταν νόστιμο αν και τα αυγά ήταν λίγο πιο ψημένα, οπότε εικάζω ότι η φιλενάδα δε θα το ευχαριστιόταν πλήρως καθότι δε θα μπορούσε να “βουτσαλίσει” το ψωμάκι της. Λεπτομέρειες για τη σημασία και την κλίση του ρήματος “βουτσαλάω” ή “βουτσαλίζω” στην περί ου ο λόγος κυρία. Οι συνοδευτικές πατάτες ήταν πολλές, χρυσαφένιες, καυτές, τραγανές, όμως, πιστεύω ότι λόγω σχήματος ήταν προκάτ.

- Ποικιλία της Σμυρνιάς. Τοποθετήστε την πλάτη του καθίσματός σας σε όρθια θέση, προσδεθείτε και μην καπνίζετε διότι αρχίζει η απαρίθμηση. Άφθονες πιτούλες αλάδωτες και αφράτες, 1 καλαμάκι κοτόπουλο ζουμερότατο, 1 καλαμάκι χοιρινό, ωραιότατο επίσης,1 καλαμάκι με κομματάκια σουτζούκι που για πρώτη φορά δεν ήταν σκληρό αλλά είχε κρατήσει τους χυμούς του, πικάντικο και μπαχαρένιο όσο έπρεπε χωρίς να αποδειχθεί θάνατος για το στομάχι, φέτες μοσχαρίσιου παστουρμά αέρινες και νόστιμες, 2 κεμπάπ απλά και δύο με κασέρι όπου, επίσης, για πρώτη φορά το τυρί ήταν ευδιάκριτο και διαφοροποιούσε τη γεύση, γύρος χοιρινός που ήταν ωραίος μεν και χωρίς πολύ λίπος αλλά πολύ αλμυρός, ψητές ντομάτες, πιπεριές και λεπτοκομμένο κρεμμύδι. Σκάσατε? Εμείς να δείτε! Πραγματικά η συγκεκριμένη ποικιλία που χορταίνει άνετα τρείς και είναι ικανοποιητική για τέσσερεις που δε θέλουν να φάνε πολύ, αξίζει μέχρι τελευταίου cent τα 19,90 ευρώ που κοστίζει.

Ήπιαμε 4 ποτήρια παγωμένης μπύρας –καλά μη νομίζετε, ο καλός μου. Αν τα είχα πιει εγώ θα κοιμόμουν ακόμα, κατά πάσα πιθανότητα- και στο τέλος μας προσφέρθηκε γιαούρτι με γλυκό του κουταλιού τριαντάφυλλο, που ήταν δροσιστικό και ότι ακριβώς έπρεπε μετά την κραιπάλη, ενώ ο λογαριασμός για όλα αυτά ήρθε στα 40 ευρώ, με τις αποδείξεις να συνοδεύουν κάθε πιάτο που ερχόταν.

Σίγουρα δεν προτείνω να έρθετε από μακριά και μάλλον δε θα το επέλεγα για μια κανονική βραδινή έξοδο με φίλους, αν όμως είστε στην περιοχή, μετά από κανένα σινεμαδάκι, με συναδέλφους για μεσημεριανό ή early dinner, προτείνω να το δοκιμάσετε. Προσωπικά το θεωρώ πολύ καλύτερο από άλλα ομοειδή στα οποία έχει τύχει να φάω.

Είναι καλοκαίρι για τα καλά πλέον. Χαλαρώστε. Εκπλήξτε και αφήστε να σας εκπλήξουν οι άνθρωποι γύρω σας. Οι δυσάρεστες εκπλήξεις είναι κι αυτές μέσα στο πρόγραμμα, μην τις φοβάστε, δείτε τις σαν πολύτιμα, δωρεάν μαθήματα. Άνθρωποι θα μπουν στη ζωή σας, κάποιοι για να μείνουν, κάποιοι όχι, κάποιους θα τους χάσετε οριστικά και κάποιους, ίσως, τους ξαναβρείτε. Χαμογελάστε και μη μασάτε, νταραβεράκι να γίνεται!