Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Κυψέλη, Αθήνα
Ιούλ
17
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Φαντάσου να μένεις σε ένα υπέροχο «νεοκλασικό» (σ. σ. για την ακρίβεια εκλεκτικιστικό, με στοιχεία αρ ντεκό) δίπλα σε ένα ποταμάκι (σ. σ. η Φωκίωνος Νέγρη ήταν ρέμα, όπως και η Σταδίου και τόσοι άλλοι δρόμοι) και αυτό ένα τέταρτο - είκοσι λεπτά με τα πόδια από την Ομόνοια. Ε, εκεί έμενε μετά το 1928 και πριν το 1939 (οπότε μετακόμισε στην Κηφισιά) ο Ιωάννης Μεταξάς. Φωκίωνος Νέγρη 1 και Αγίου Μελετίου. Πατησίων 150 δηλαδή. Αν περάσετε θα το δείτε: μία πανέμορφη πολυκατοικία του μεσοπολέμου, ανακαινισμένη την περίοδο της αστακομακαρονάδας και νυν πλήρως παρατημένη. Όταν ο Μεταξάς ήταν πρώην στρατιωτικός και επολιτεύετο όπως ο Ράλλης, ο Πεσμαζόγλου, (ναι, κανονικά ήταν άνθρωπος όχι στοά), ο Τσαλδάρης, ο Κουμουνδούρος και τόσοι άλλοι. Ήταν μάλιστα και Υπουργός Εξωτερικών αλλά διετέλεσε και σε άλλες θέσεις, πιο πριν και πιο μετά. Απλά επειδή αρεσκόμεθα απολύτως στο να πλακωνόμαστε για τα πολιτικά επικεντρωνόμαστε μόνο σε όσα μπορεί να διαφωνήσουμε και ποτέ απλά στο τι συνέβη. Ξεχνάμε ότι παύσεις του κοινοβουλευτισμού, call me coup, συνέβαιναν τότε όσο συχνά σήμερα οι εκλογές… Και τα δύο σημάδια δημοκρατικής ανωριμότητας.

Η Φωκίωνος Νέγρη λοιπόν, ονομασθείσα παρά του Φωκίωνος του Νέγρη, δισέγγονου του Κωνσταντίνου Υψηλάντη, ο οποίος ήτο πατέρας του Δημήτριου και του Αλέξανδρου Υψηλάντη. Φαναριώτης ο Νέγρης που εν Ελλάδι διετέλεσε δήμαρχος Λαυρίου, Υπουργός Οικονομικών, Συγκοινωνιών, Εσωτερικών κτλ. Άμα πέθανε (1928) τον κάναμε δρόμο.

Και μπράβο μας. Γιατί είναι ωραίο να λες «πάμε Φωκίωνος Νέγρη». Ακούγεται σαν νεράκι που κελαρύζει. Κι ας έχουν αλλάξει όλα από τότε. Κι ας μην πολυ-καταλαβαίνουν οι μισοί γείτονες τα ελληνικά. Κι ας μην ξέρει κανένας ποιος ήταν ο Φωκίων Νέγρης. Έτσι απλώνεται πάνω στις πολιτείες η αχλή της λησμονιάς και μετά απορεί ο ιστορικός του μέλλοντος τι πήγε στραβά. Αλλά αν θέλατε μιζέρια και κατίφλα θα βλέπατε ειδήσεις δεν θα διαβάζατε τον παρόντα ιστότοπο.

Σε κάθε περίπτωση…

Για την Φωκίωνος αυτή καθεαυτή έχετε διαβάσει κατά το παρελθόν στον παρόντα ιστότοπο (βλ. εξαιρετική κριτική του piperman για τον Μπακαλόγατο) αλλά μπορείτε να το ψάξετε και μόνοι σας. Καλό κάνει να αντιμετωπίζουμε τουριστικά την πόλη μας.

Για τις Μεζεδομαχίες από την άλλη ίσως οι προσβάσιμες πληροφορίες είναι κατά τι λιγότερες.

13-7-2016, μια συντροφιά τεσσάρων, επήραμαν:

- Πατατοσαλάτα (χωριάτικη) με κρεμμύδι και κάππαρη. ΟΚ. Περί τα 4,00 ευρώ
- Φάβα. Όμορφη. Με κρεμμυδάκι. 3,50 αν δεν απατώμαι.
- Σπετζοφάι. Κακό. Λουκάνικο ποιότητας βρώμικο γηπέδου. Πιπεριά όχι σπέτζα (το κέρατο δηλαδή) αλλά φλάσκα (οι λεγόμενες bell peppers) 5,90.
- Σουτζουκάκια. Με χεράτες πατατούλες τηγανιτές. Αξιέραστα. 8 ευρώ.
- Σαγανάκι μελιτζανάτο, δηλαδή μελιτζάνα, με σάλτσα, τυράκι και ολίγον τι πιπεριά. Συμπαθές και μέχρι εκεί και ομιλώ ως εραστής της σάλτσας ντομάτας και της μελιτζάνας. Στα 4,40 το λογίζω ως ΟΚ.
- Κολοκυθάκι τηγανιτό. Εξαιρετικό σε σημείο που σκέπτομαι σε επόμενη επίθεση, εε, επίσκεψη εννοούσα, να περιοριστώ σε τηγανιτά. 3,50.
- Μια χρέωση στην απόδειξη που έχει τιμή 5 ευρώ αλλά είναι χρέωση έναντι μη υφιστάμενου πιάτου. Δηλ. χρέωση 5 ευρώ αέρα που το είδα σήμερα γράφοντας την κριτική… Τώρα λάθος ήταν, λαθροχειρία ήταν θα σας γελάσω.
- Πτσωμί 4 ευρώ.
- Μπύρες στα 3-3,50 ευρώ.
- Κέρασμα επιλογή καρπούζι, γιαούρτι μέλι, σιμιγδαλοχαλβάς. Επελέγη καρπούζι.

Εξυπηρέτησις αρίστη. Τάχιστη. Ευγενέστατη. Η σβελτάδα των παλιών ταβερνών που έχει αρχίσει και εκλείπει. Στα μείον η κοπείσα μετά το αίτημα για την προσκόμισή της απόδειξη. Νεράκι άφθονο κι ωραίο δροσερό-δροσερό.

Το μέρος κλασική συνοικιακή ταβέρνα με ένα touch νεοταβέρνας, στη διακόσμηση, όχι στη μαγειρική. Ήτοι, Κύκνος κονσέρβα δια τας χαρτοπετσέτας κτλ. Έχει ζωγραφισμένα και κάτι κληματαριές στους τοίχους, κάτι βαρέλια αλά Αρχέλαος. Bain mixtes…

Μια ομάδα ενεργών πολιτών είχε προβολή (τα παιδιά με τα χαϊμαλιά, τις πουκαμίσες και τα σαλβάρια), ημεδαποί κι αλλοδαποί χαζεύαν την ταινία, παιδάκια παίζαν, φιλόζωοι βολτάραν τα τετράποδά τους να κοπρίσουν, φλερτάκι η πιτσιρικαρία και μπύρες στα παγκάκια.

Στην Φωκίωνος δεν θα δεις πια ούτε την Καλουτά, ούτε τον Κουμανταρέα, ούτε τον Χατζηφωτίου, ούτε τον Κωνσταντάρα. Δεν θα πετύχεις ούτε τους POLL σε λαϊβάκι, ούτε τον Ερίκο τον Κλάπτονα. Θα δεις τον Καρήμ και τον Βαγγέλη. Ίσως και τον Χωμενίδη αν θέλει να κάνει mingle με τους κοινούς θνητούς. Θα καταλάβεις όμως ότι όταν ένα τοπίο είναι ψυχή τε και σώματι αστικό τότε παραμένει αστικό για πάντα ακόμα κι αν όλα αλλάξουν. Αν αφαιρέσεις την παρακμή της δεκαετίας των early-mid ‘00s, οπόταν κατέστη Μπουρνάζι ανατολικού μπλοκ, σήμερα η Φωκίωνος βρίσκει ξανά την περπατησιά της καθώς όσοι είναι εκεί συναπαρτίζουν μία γειτονιά, ένα τοπίο με συνοχή. Ενίοτε το να υπάρχει συνοχή είναι πιο σημαντικό από το επίπεδο στο οποίο αυτή δομείται.

Το φαΐ δεν έλεγε πολλά πράγματα. Η βόλτα ήταν ωραία παρά την υγρή και ζεστή βραδιά.