Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Μελίσσια, Αθήνα
Ιούλ
28
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Αφού ολοκλήρωσα τις ‘’καρντασοκριτικές’’ μου, επιστροφή στην Αθήνα, με μια στάση στον ΠΡΟΕΔΡΟ Μελισσίων. Είναι σχετικά πρόσφατες οι δύο επισκέψεις μου στο εστιατόριο της αλυσίδας στην Γλυφάδα, οπότε πήγαμε πλήρως ενήμεροι για το concept της επιχείρησης.

Τι καινούργιο και καινοτόμο μπορεί να προσφέρει στο χώρο της εστίασης ένα ακόμη (νέο)σουβλακοκεμπαπτζίδικο; Η απάντηση νομίζω ότι είναι προφανής. Εξαργύρωση της όποιας φήμης έχει χτίσει η επιχείρηση, δήλωση παρουσίας σε μια ακόμη περιοχή και αύξηση του κύκλου εργασιών της. Την έναρξη λειτουργίας του ΠΡΟΕΔΡΟΥ στα Μελίσσια την πληροφορήθηκα μέσα από το site, αλλά έβλεπα και τις διαδικασίες στησίματος του, κάθε φορά που περνούσαμε καθ’ οδόν προς επιχειρήσεις εστίασης λίγο παραπάνω……..

Κυριακή 3 Ιουλίου 2016, ώρα 18:00, άτομα 2 χωρίς κράτηση, με την εξωτερική θερμοκρασία στους 35 C, σύμφωνα με το board computer του αυτοκινήτου μου.

Ο χώρος είναι πολύ παραπάνω από συμπαθητικός, με μια αρμονική ισορροπία μεταξύ νεοταβέρνας και νεοσουβλατζίδικου. Κυριαρχεί το λευκό χρώμα, με διάσπαρτες διακριτικές, ρετρό και παραδοσιακές πινελιές, από κάδρα, επιγραφές, σουτζούκια, παστουρμάδες, τα τυπικά που συναντάμε σε επιχειρήσεις αυτού του είδους. Η διαφορά είναι ότι εδώ η διακόσμηση είναι τόσο όσο και δεν κουράζει το μάτι, σε αντίθεση με άλλες επιχειρήσεις που στην προσπάθεια ενός φθηνού εντυπωσιασμού, τελικά καταλήγουν να θυμίζουν το ‘’σπίτι του καραγκιόζη’’. Το εστιατόριο είναι σχήματος Λάμδα στην ένωση των πολυσύχναστων οδών Ελ. Βενιζέλου και Τσαλδάρη, με ότι κακό αυτό συνεπάγεται από πλευράς ηχορύπανσης και κίνησης από τα διερχόμενα αυτοκίνητα. Παρότι τα οικήματα σχήματος Λάμδα δεν διεκδικούν δάφνες λειτουργικότητας, εδώ υπάρχει άνεση χώρου προερχόμενη από τον πλούσιο ημιυπαίθριο χώρο.

Το service είναι πολυάριθμο σε κάθε πόστο (ψήστες, ταμίας, σερβιτόροι, ντιλιβεράδες, κλπ) και η λογική λέει ότι όλα μάλλον βαίνουν καλώς και οργανωμένα. Από την υποδοχή, την λήψη παραγγελίας, την ροή των πιάτων, και τον λογαριασμό, δεν έχω κάποιο σημαντικό παράπονο. Θα αναρωτηθήκατε όμως γιατί βαθμολογώ ‘’τσεκουράτα’’ με μια ντοματούλα. Ας προσπαθήσω να το εξηγήσω.

Μπήκαμε, καθίσαμε, παραγγείλαμε και όλα πήγαιναν φυσιολογικά. Ξαφνικά εμφανίζεται ένας κύριος και αρχίζει να σηκώνει τα πλαϊνά προστατευτικά καλύμματα. Αναρωτιέστε τι έγινε; Το αυτονόητο, μέσα σε χρόνο dt εξαφανίστηκε όλη η δροσιά και αρχίσαμε να εισπράττουμε ζέστη, φασαρία και καυσαέριο. Διαμαρτυρήθηκα έντονα στον κύριο για τα προφανή και αυτός αντί να επαναφέρει τα καλύμματα στην προηγούμενη κατάσταση και εκεί να κλείσει το θέμα, έκανε απλά του κεφαλιού του. Αρκέστηκε μόνο να με ‘’καθησυχάσει’’, λέγοντας μου να μην ανησυχώ και ότι το ρεύμα αέρα που θα δημιουργηθεί θα φέρει το ίδιο αποτέλεσμα. Ίσως συμφωνούσα μαζί του, αν η θερμοκρασία ήταν 10 C χαμηλότερη (υπενθυμίζω ότι η εξωτερική θερμοκρασία ήταν στους 35 C). Και ρωτώ, χωρίς να είμαι ούτε μετεωρολόγος, ούτε φυσικός, αλλά ούτε και ψυκτικός.

Τι συμβαίνει σε ένα φυσιολογικό άνθρωπο στους 35 C; Η απάντηση είναι ότι ζεσταίνεται.

Τι συμβαίνει όταν ένας άνθρωπος ζεσταίνεται; Η απάντηση είναι ότι ιδρώνει.

Τι συμβαίνει όταν ένας άνθρωπος που ζεσταίνεται και ιδρώνει, τρώει παρέα με θόρυβο και καυσαέριο; Η απάντηση είναι ότι εκνευρίζεται και η (όποια) απόλαυση του φαγητού πάει περίπατο.

Τι συμβαίνει όταν σε ένα κλιματιζόμενο χώρο, παρόλα τα παράπονα σου, προτιμάται η προ πολλού ξεπερασμένη λύση του τύπου ανοίγουμε τα πλαϊνά καλύμματα για να δημιουργηθεί ρεύμα αέρα; Η απάντηση είναι ότι η επιχείρηση δεν έχει αντιληφθεί την έννοια του χώρου ως ‘’fully air-conditioned’’ και της γνωστής φράσης ‘’ο πελάτης έχει πάντα δίκιο’’.

Τι συμβαίνει όταν ερωτώμενος στο τέλος από τον σερβιτόρο για τις εντυπώσεις σου, ενώ εσύ αναφέρεις με κάθε λεπτομέρεια όλα τα παραπάνω, αυτός με τη σειρά του σε διαβεβαιώνει ότι θα τα μεταφέρει στην διεύθυνση και τελικά ο manager δεν έρχεται ποτέ, έστω για να ζητήσει μια τυπική συγνώμη; Η απάντηση είναι ότι η επιχείρηση ρωτάει απλά για να περνάει η ώρα και για το τυπικό της υπόθεσης.

Σουμάροντας όλα τα παραπάνω, σας διαβεβαιώνω ότι ήμουν έτοιμος να σηκωθώ και να αποχωρήσω, σε αναζήτηση κάποιου άλλου χώρου που σέβεται τον πελάτη και τις ανάγκες του, αλλά υποχώρησα κατόπιν σχετικών ‘’πυροσβεστικών προσπαθειών’’ της γυναίκας μου.

Δοκιμάσαμε:

-3 καλοψημένες αλάδωτες πιτούλες.

-Ένα αξιόλογο (τουλάχιστον για τα δικά μου γούστα) ταμπουλέ, με το ημιόξινο dressing στο σωστό τόνο.

-Μια συμπαθητική τυροκαυτερή.

-Μια μερίδα αρκετά καλές τηγανιτές πατάτες.

-Μια μερίδα φαλάφελ, ίσως ετοιματζίδικα, πέρασαν απαρατήρητα.

-4 σούβλες κεμπάπ, αρκετά συμπαθητικές και σωστά ψημένες, έβγαζαν μια στοιχειώδη σπιρτάδα γεύσης.

-2 καλαμάκια κοτόπουλο και 2 καλαμάκια μοσχαρίσια, κινούμενα εντός των ορίων του αξιοπρεπούς και του αποδεκτού. Αν ήταν λιγότερο ψημένα και πιο ζουμερά, εκτιμώ ότι θα τα πήγαιναν πολύ καλύτερα.

-Μισό κιλό αποδεκτό λευκό κρασί.

Check please

Στα 33€ με αναλυτική απόδειξη και πληρωμή με πιστωτική κάρτα.

Κατέληξα ότι:

Η αλήθεια είναι ότι προβληματίστηκα ιδιαίτερα, διότι αυτή είναι η πιο ‘’ανακατεμένη’’ βαθμολογία που έχω ποτέ βάλει σε κάποιο εστιατόριο. Τηλεγραφικά η κατάσταση έχει ως εξής.

Pros: Ο αρκετά συμπαθητικός χώρος, υπό την προϋπόθεση λειτουργίας ως fully air-conditioned (όχι όπως τον βίωσα εγώ) και το φαγητό που κινείται εμφανώς πάνω από το μέσο όρο.

Cons: Όπως σε όλα τα (νέο)σουβλακοκεμπαπτζίδικα οι τσιμπημένες τιμές και ως προς το service, η άγνοια της έννοιας ‘’ο πελάτης έχει πάντα δίκιο’’ και της απορρέουσας ‘’πελατοκεντρικής προσέγγισης’’, που πρέπει να χαρακτηρίζει μια επιχείρηση, στις δύσκολες μέρες που βιώνουμε.

Αν θα ξαναπάω; Όπως ξεκάθαρα δήλωσα στο σερβιτόρο όταν και ρώτησε τις εντυπώσεις μου, είναι πως όχι. Είμαι άνθρωπος των ‘’πρώτων εντυπώσεων’’ και δεν συνηθίζω να δίνω δεύτερες ευκαιρίες σε εστιατόρια που με απασχολούν με προβλήματα, που δεν θα έπρεπε καν να υφίστανται.

Καλό καλοκαίρι αγαπητοί φίλοι και φίλες, ραντεβού τον Σεπτέμβρη.