Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Cafe - Restaurants - Κέντρο, Θεσσαλονίκη
Ιούλ
29
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Estrella σημαίνει αστέρι και το αστέρι ετοιμάζεται για κάθοδο στην Αθήνα. Το θέμα είναι κατά πόσο θα ‘’πιάσει’’ και θα το αγκαλιάσουν οι Αθηναίοι καλοφαγάδες. Ο χρόνος θα δείξει. Στη Θεσσαλονίκη πάντως, στην πιάτσα της Π. Μελά και πίσω από την Αγία Σοφία, έχει αγκαλιαστεί από τον κόσμο τόσο που πρέπει να είσαι τυχερός για να βρεις τραπέζι.

Μπορεί αυτό να οφείλεται στην παρουσίαση του από τους ΝΥ Times, μπορεί σε αυτά που προσφέρει, μπορεί στο PR των ατόμων που τρέχουν το ‘’αστέρι’’, πολλά μπορεί. Εμένα μου άφησε ανάμεικτα συναισθήματα. Πάμε λοιπόν.
Αυτοπροσδιορίζεται world street food και έχει τα πάντα. Ξεκινάει με αρωματικούς καφέδες, φρεσκοστυμμένους χυμούς, smoothies, bagels, αυγόφετες και ότι μπορείς να φανταστείς για ένα υπέροχο brunch, συνεχίζει με κάποια ορεκτικά, σαλάτες και κυρίως πιάτα και τελειώνει με ωραία πειραγμένα γλυκά.

Όλα αυτά συνδυάζονται με μπύρες (Estrella από Ισπανία σε 5 παραλλαγές, Kozel dark από Τσεχία και την Κερκυραϊκή Royal Ionian) και κάποια κρασιά σε καλές τιμές, με δυνατότητα στα περισσότερα να δοκιμάσεις και ποτήρι.
Ο χώρος ξεχωρίζει για την μοντέρνα διακόσμηση, τα περίεργα φωτιστικά, τα ωραία απαλά χρώματα στους τοίχους, τα μεταλλικά κλαδιά αντί για κάγκελα στον πάνω όροφο και το graffiti της κοπέλας - μέδουσας στον τοίχο. Ο έξω χώρος του πεζοδρομίου με τα πλαστικά χωρίσματα στα τραπέζια, τις μικρές ζαρντινιέρες με τα πολύχρωμα άνθη θυμίζει γαλλικό bistro.

Την όλη εικόνα χαλάει, η ακαταστασία που επικρατεί στον χώρο και μια γενικότερη ασυνεννοησία των σερβιτόρων, μεταξύ τους και με τον chef που βρίσκεται πίσω από τον ψηλό πάγκο - κουζίνα. Τραπέζια και καρέκλες με ψίχουλα και τραπέζια που δεν έχουν μαζευτεί και καθαριστεί από τους προηγούμενους πελάτες έτσι ώστε να είναι έτοιμα για τους επόμενους, μπέρδεμα στο ποια σερβιτόρα θα σερβίρει, μπέρδεμα με την ανοιχτή κουζίνα, το κλασσικό μπουγατσάν στη μία από τις επισκέψεις μου είχε τελειώσει αρκετά νωρίς, ο ιδιοκτήτης σε άλλη επίσκεψη μου καλούσε τις σερβιτόρες και έκανε παρατηρήσεις επί ώρα και εν μέσω πολυκοσμίας στο μαγαζί και πολλά άλλα. Γενικά υστερεί αρκετά και στην εξυπηρέτηση και στον χώρο, τομείς βέβαια που χρήζουν βελτίωση η οποία μπορεί άνετα να επιτευχθεί.

Εκεί που δεν χρήζει βελτίωση είναι ο τομέας του φαγητού. Θα το χαρακτήριζα πειραγμένη δημιουργική κουζίνα, street food με άλλη άποψη, η φαντασία στην εξουσία.
Ότι έχω δοκιμάσει άρεσε πρωτίστως στην όραση, μετά στην όσφρηση και τέλος στη γεύση.
Αρχικά το μπουγατσάν για το οποίο έγινε γνωστό το ‘’estrella’’. Χειροποίητη σφολιάτα γεμισμένη με κρέμα μπουγάτσας πασπαλισμένη με άχνη κανέλλα και φιστίκι. Αρκετά τα υλικά για να πας στον παράδεισο. Θεϊκή γεύση για όσους προτιμούν τη μπουγάτσα. Αν θες συμπληρώνεις σοκολάτα, κόκκινα φρούτα του δάσους, σαντιγί, παγωτό, η ότι άλλο θες, αλλά εκεί περνάς από τον παράδεισο και συνεχίζεις για άλλες πολιτείες μιας και το σάκχαρο θα εκτιναχθεί στα ύψη, ως νέος πιλότος που εκτινάσσεται μαζί με την θέση του από το καταρριφθέν αεροσκάφος!!!

Συνεχίζουμε για όσους αρέσκονται στο semi sweet, με το red velvet pancake. Στη βάση, 3 ποτισμένα με κόκκινο σιρόπι pancakes, πασπαλισμένα με ζάχαρη άχνη και στην κορυφή κρέμα τυριού -like cheese cake- με διάσπαρτα φρούτα του δάσους. Η καλύτερη παραλλαγή pancake που έχω δοκιμάσει και εδώ και στο εξωτερικό. Εδώ μπορείς να το δοκιμάσεις σε πολλές παραλλαγές, την κλασσική USA με maple syrup, αλλά και με καραμέλα γάλακτος, μαρμελάδα, σοκολάτα και για τους πιο τολμηρούς με λιωμένα τυριά, γαλοπούλα, μπέικον και οτιδήποτε άλλο αλμυρό.
Δοκίμασα το εκλέρ με το τυρί κρέμα, την εκπληκτική ροζ μαγιονέζα, τα απαραίτητα μυρωδικά και τον καπνιστό σολομό. Έκρηξη γεύσεων στον ουρανίσκο.
Για να θυμηθώ τα παιδικά μου χρόνια, ‘’έπαιξα’’ με 2 αυγόφετες καλυμμένες με cheddar, καπνιστή γαλοπούλα σε ροδέλες και κλασσικά την spicy ροζ μαγιονέζα. Έφυγα, ταξίδεψα σε άλλες εποχές.

Εννοείται δοκίμασα την γραβιέρα Νάξου, παναρισμένη με βρώμη και από πάνω μαρμελάδα σύκο, μιας και την προτιμώ πάντα, στην παραλλαγή της με μαστέλο Χίου στη ‘’Φυσαρμόνικα’’ των Αθηνών. Και εδώ η γεύση υπέροχη, αν και θα την προτιμούσα με άλλου είδους μαρμελάδα.
Δεν θα έχανα με τίποτα την πίτσα με ζύμη από κουλούρι Θεσσαλονίκης, home made τυροσαλάτα, βασιλικό και άλλα μυρωδικά, σάλτσα τομάτας και καραμελωμένα μεγάλα κομμάτια χοιρινού. Άλλη γεύση, γεύση κλασσική Βόρειας Ελλάδος.
Τέλος πίνω πάντα την Κερκυραϊκή μπύρα του καταλόγου Royal Ionian Pilsner, που θεωρώ ότι αποπνέει μια φρεσκάδα με την ημίγλυκη γεύση της και ταιριάζει απόλυτα και με τα αλμυρά αλλά και τα γλυκά του ‘’αστεριού’’. Η estrella που θεωρείται η αγαπημένη μπύρα της Βαρκελώνης εμένα δεν με κέρδισε.

Όλα του τα είδη κυμαίνονται από 4 έως 8 ευρώ με εξαίρεση την σπαλομπριζόλα στα 13, οπότε σίγουρα αν περιοριστούμε αποκλειστικά στη σχέση τιμής – γεύσης είναι vfm.
Σίγουρα θα συνεχίσω να το προτιμάω και να το προτείνω, γιατί ακόμα και με τα όποια λάθη, κυρίως στο service, με έχει κερδίσει γευστικά. Σε αναμονή λοιπόν της εγκατάστασης της στην Αθήνα και αν δεν κάνω λάθος στην περιοχή του Μοναστηρακίου για να δούμε κατά πόσο το ‘’αστέρι’’ θα καταφέρει να λάμψει και κάτω από τον Αττικό ουρανό.



Top κριτικές τελευταίων 5 ημερών

Avatar χρήστη Kurakin Kurakin για το SUGARELA 6
ψήφοι
Avatar χρήστη Kurakin Kurakin για το ΓΑΛΥΦΙΑΝΑΚΗ 3
ψήφοι