Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Κέντρο, Θεσσαλονίκη
Ιούλ
29
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Ο πεζόδρομος της Αγίας Θεοδώρας στο κέντρο της πόλης, μου είναι γνωστός πολλά χρόνια πίσω. Όταν ακόμα ο κάθετος δρόμος σε αυτόν, η Αγίας Σοφίας δεν ήταν πεζόδρομος αλλά δρόμος γεμάτος από αυτοκίνητα.

Τότε τον επισκεπτόμουν συχνά όχι για φαγητό βέβαια, αλλά γιατί απέναντι από το εν λόγω μαγαζί, βρισκόταν ο υπεύθυνος γυναικολόγος για τη γέννηση του μικρού μου γιού. Ένας τύπος Σταρόβα style, που αγαπούσε το λειτούργημά του, χαλαρός και αφάσιος, που οδηγούσε βέσπα και στο parking του σπιτιού του άραζε μια Porsche 911, όνειρο ζωής για αυτόν, αλλά που την κυκλοφόρησε 5-6 φορές μόνο.

Απέναντι υπήρχαν κατά καιρούς διάφορα σουβλατζίδικα της σειράς, όχι κάτι ιδιαίτερο και άξιο προσοχής. Όταν ο κολλητός, πρότεινε να μην ακολουθήσουμε τα standards της πόλης για φαγητό, αλλά να δοκιμάσουμε κάτι νέο, ήμουν επιφυλακτικός στο τι θα συναντήσω.
Μεσημέρι Τετάρτης λοιπόν με ευτυχώς όχι αρκετή ζέστη, βρήκαμε τραπέζι στον πεζόδρομο κάτω από τη δροσερή τέντα του μαγαζιού με την περίεργη ονομασία. ‘’Τρεις κι εξήντα’’ γραμμένο σε ένα υποτιθέμενο γραμματόσημο και φόντο τον κατάλογο γράμμα. Ο κατάλογος αρκετά μεγάλος με επιλογές σε θαλασσινά και κρεατικά οπότε συνέχισα να είμαι επιφυλακτικός.

Εντύπωση βέβαια μου έκανε η τάξη που επικρατούσε στα τραπέζια, με το περίεργο μπουκαλάκι λαδιού από το Άγιο Όρος που θύμιζε λάδι μηχανής, το ξύδι με ονομασία προέλευσης μικρού παραγωγού της Β. Ελλάδος, τις μαύρες χαρτοπετσέτες και τα χάρτινα σουπλά με το γράμμα της ταμπέλλας.
Κατά τα άλλα, κλασσικό μεζεδοπωλείο ντυμένο στα λευκά, με κάποια όμορφα καδράκια στους τοίχους, παλιά βαρελάκια κρασιού και κόσκινα αλλά και διάφορα άλλα χαριτωμένα vintage αντικείμενα, αποστάγματα και κρασιά που διακοσμούν τον εσωτερικό χώρο του μαγαζιού όπου κυριαρχεί η πέτρα και το ξύλο. Ο χώρος ξεχωρίζει σίγουρα για την τάξη και την καθαριότητα.

Οι σερβιτόροι χαμογελαστοί, ενημερωμένοι, ταχύτατοι και εν δυνάμει η γλυκιά σερβιτόρα παιγνιδιάρα χωρίς να περνά την νοητή γραμμή που καθορίζει την σχέση με τον πελάτη. Με απλά και κατανοητά λόγια, μας έφτιαξε τη διάθεση και μας άνοιξε την όρεξη.
Κινηθήκαμε σε κρεατοφαγία, συνοδεία παγωμένης Alfa ποτήρι στα 3 euro. Άνετα από 3 ο καθένας, μιας και τα φαγητά ήταν απόλαυση. Στην αρχή ήρθε το πανέρι με το ψωμί και τις μικρές ζεστές πιτούλες, χρεωμένα στα 0,90 αλλά υπεραρκετά για τον καθένα και τα λεμόνια κλεισμένα μέσα σε τούλι για να μην πέφτουν τα κουκούτσια στο φαγητό.
Για σαλάτα δοκιμάσαμε μια δροσερή και πλούσια ρόκα, με λωρίδες από μαριναρισμένες πιπεριές Φλωρίνης και τυρί φέτα καλυμμένο με σουσάμι. Πολύ καλή για αρχή και για να μας ανοίξει την όρεξη.

Συνεχίσαμε με καπνιστή μελιτζάνα γεμιστή με κατίκι Δομοκού, για την κόντρα δροσερού και ζεστού, ψιλοκομμένη τομάτα, πιπεριές, σκορδάκι, σουσάμι και καρύδια. Μια πολύ καλή παραλλαγή της μελιτζάνας αρκετά γευστική, μεζές με τα όλα του.
Αυγά με απάκι για τη συνέχεια. Τηγανισμένο ψωμί στη βάση, μεγάλα κομμάτια νόστιμο απάκι με μυζήθρα πασπαλισμένο, τοματίνια και ρόκα για το ντεκόρ και από πάνω 2 αυγά μάτια. Αν και θα προτιμούσα τα αυγά μελάτα έτσι ώστε να σπάσουν και να καλύψουν τα υπόλοιπα υλικά, το πιάτο αν και αρκετά στεγνό ήταν πολύ - πολύ γευστικό.
Συνεχίσαμε με μια ωραία κοπανιστή όπως πρέπει να παρασκευάζεται ανά την Ελλάδα είτε λέγεται κοπανιστή, είτε χτυπητή, είτε τυροκαυτερή. Spicy όσο πρέπει, εξαφανίστηκε με μιας μαζί με τις αρχικές πιτούλες.

Ακολούθησε το τεράστιο λουκάνικο, γεμιστό με γραβιέρα, φουλ κρεατένιο χωρίς ίχνος λίπους, καλυμμένο έντεχνα με μια μουσταρδάτη sauce και πάπρικα, συνοδεία με ωραίες χεράτες πατάτες. Απίθανη γεύση όπως συμφώνησε και ο κολλητός ο οποίος τυγχάνει Γερμανο - αναθρεμμένος άρα κατέχει την τέχνη και την γεύση του καλού sausage.
Τέλος σουτζουκάκια – κεμπαπάκια 6 τον αριθμό γευστικότατα με crispy πίτες συνοδεία από 2 sauce, μια γιαουρτιού και μια χειροποίητης πάπρικας. Καθαρή γεύση συμπρωτεύουσας, έντονα και αυτά κυμαδίσια και ολίγον spicy.
Είπαμε αρχικά να πάρουμε και το Σερραϊκό σουβλάκι με baby πατάτες και ξύγαλο Σητείας αλλά ευτυχώς, μας σταμάτησε στην αρχή η ομορφούλα σερβιτόρα γιατί ήδη είχαμε σκάσει.

Μαζί με τον λογαριασμό που ανήλθε μαζί με τις 6 μπύρες και το tip στα 40 euro, μας κέρασαν και παγωτό καϊμάκι με γλυκό του κουταλιού από πάνω.
Η επιλογή του 3 και 60 αν και ρίσκο αποδείχθηκε ευχάριστη έκπληξη. Αξιοπρεπέστατο, καθαρό, γευστικότατο φαγητό, με όλα του σε υπερθετικό βαθμό.
Σίγουρα αξίζει και σίγουρα θα επανέλθω.