Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνες ταβέρνες - Πετράλωνα, Αθήνα
Αυγ
01
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Η επίσκεψη στο Χρύσα Χρύσα, γύριζε στο μυαλό μου εδώ και πολύ καιρό και ειδικά μετά την πολύ ωραία κριτική του φίλου Ιωγιάννη, ήταν προδιαγεγραμμένη. Όμως όχι για το βράδυ που τελικά πραγματοποιήθηκε. Εμείς γι’ αλλού κινήσαμε κι αλλού η ζωή μας πάει, που λέει και το τραγούδι.

Σάββατο βράδυ λοιπόν 3 Ιουλίου, δύο άτομα και το πρόγραμμα έκλεινε προς ένα μεζεδοπωλείο στα Πετράλωνα (ονόματα δεν λέμε), το οποίο μου είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον μετά από ενθουσιώδη κριτική φίλου του ask. Ταράτσα, ωραία μεζεδάκια, καλή εξυπηρέτηση ήταν το πακετάκι που μας προσέλκυσε το ενδιαφέρον.

Η πραγματική εικόνα μας όμως έφτασε μόνο μέχρι την ταράτσα, καθώς τα υπόλοιπα δεν μείναμε για να τα αξιολογήσουμε. Ο συνωστισμός με τα τοποθετημένα μικρά τσίγκινα τραπεζάκια στη σειρά σαν σε διάταξη γαμήλιου τραπεζιού (που σίγουρα θα ήταν πιο αραιά τοποθετημένα), το ξύλινο πάτωμα που πάλλονταν με τα βήματα των σερβιτόρων αλλά και του κόσμου, η οχλαγωγία και η τεράστια οθόνη επάνω ακριβώς από το κεφάλι μας να παίζει ποδόσφαιρο… μόνο ελκυστική δεν ήταν.

Καθόμαστε ή φεύγουμε; Ομόφωνα φεύγουμε, γιατί τα νεύρα μας είχαν ήδη γίνει κουρέλια αφού είχαμε αγκαλιά τον διπλανό αντί να τον έχει η κοπέλα του. Και που πάμε τέτοια ώρα; Το ότι θα μας έτρωγε η ταλαιπωρία και η αναμονή ήταν σίγουρο. Έλα όμως που μάλλον μας λυπήθηκε ο Θεός και η βραδιά μας επιφύλασσε ένα υπέροχο κλείσιμο!

Παίρνω τηλέφωνο στο Χρύσα Χρύσα που ήταν στην κυριολεξία δυο βήματα από εκεί που βρισκόμασταν. Έχετε τραπέζι για δύο άτομα; Έχουμε, ελάτε. Και σε τρία λεπτά ήμασταν εκεί. Μου έκανε εντύπωση που δεν είχε πολύ κόσμο 3 παρέες μόνο.

Ο χώρος μικρός αλλά τόσο ήρεμος και χαλαρωτικός, που ήταν αυτό ακριβώς που επιζητούσαμε εκείνη τη στιγμή, μετά το σοκ στο οποίο υποβληθήκαμε νωρίτερα. Γκρι αποχρώσεις, μίνιμαλ διακόσμηση, χαμηλός αλλά όχι κουραστικός φωτισμός. Μικρά βαζάκια με φρέσκα λουλουδάκια και κεριά στα τραπέζι συμπλήρωναν ρομαντικά την ατμόσφαιρα, μαζί με τη μουσική στη σωστή ένταση.

Σε αυτόν τον τομέα (μόνο) αν υπήρχε κάτι για να το κατατάξω στα αρνητικά θα ήταν το γεγονός ότι έξω δυστυχώς -παρότι γωνιακό το μαγαζί-, δεν υπάρχει αρκετός χώρος εκτός από ένα μικρό πεζοδρόμιο με 2-3 τραπεζάκια διπλά αν θυμάμαι καλά. Όχι βέβαια ότι θα προσέθετε κάτι ιδιαίτερο ένα μεγαλύτερο πεζοδρόμιο, καθώς δεν έχει κάτι ολόγυρα. Η βραδιά όμως ήταν τόσο ζεστή, που έτσι κι αλλιώς το εσωτερικό με τον κλιματισμό ήταν βάλσαμο.

Η εξυπηρέτηση κυρίως από μια κοπέλα αλλά και από την ίδια την (ιδιαίτερη) κυρία Χρύσα. Και λέω ιδιαίτερη γιατί δεν είναι μεν ο άνθρωπος που θα σας υποδεχτεί πολύ θερμά, με το χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά και την ζεστασιά που ίσως περιμένατε, αλλά με τον τρόπο της και το χαμηλών τόνων στυλ της θα ρωτήσει και πως σας φάνηκε το φαγητό, και αν ζεσταίνεστε, και θα κεράσει και το κάτιτις της στο τέλος. Η κοπέλα αθόρυβη αλλά παρούσα όποτε κι αν την χρειαστήκαμε.

Πριν έρθουν τα φαγητά ξεκινήσαμε με ψωμάκι φραντζολίτσα, φρεσκοψημένη και ελίτσες χ 2,50€. Νόστιμο το ψωμάκι και καλή ποσότητα αλλά υψηλά κοστολογημένο νομίζω. Νεράκι σε κανάτα που ανανεωνόταν συνεχώς.

Παραγγείλαμε:

- Ομελέτα με σύγκλινο Μάνης και καρδιές αγκινάρας (πιάτο ημέρας) χ 7,50€

Εκπληκτική γεύση, με ταπεινά υλικά, που ξεχωρίζουν από τα συνηθισμένα αυγά-πατάτες-σουτζούκι (παρότι τα λατρεύω). Το σύγκλινο “φώναζε” για την ποιότητά του, η αγκινάρα που επίσης λατρεύω έδινε την πρωτοτυπία και το ορεκτικό αυτό σε υπεραρκετή ποσότητα για δύο άτομα -που επιβάλλεται να μπει μόνιμα στον κατάλογο-, στο σύνολό του μας είχε ήδη υποσχεθεί μια εξαιρετική συνέχεια…!

- Ριζότο με άγρια αρωματικά βασιλομανίταρα χ 9,50€

Τι να πω γι’ αυτό το πιάτο; Στην θερμοκρασία που έπρεπε, καυτό, χυλωμένο άψογα, al dente ακριβώς όπως το προτιμάμε, με φλοίδες γραβιέρας(αν δεν κάνω λάθος) στο κέντρο του, μύριζε εκπληκτικά και γευστικά μας έκανε να μουγκρίζουμε από ευχαρίστηση! Με μια λέξη.. τέλειο!

- Ψαρονέφρι ογκρατέν με πατατούλες και μουστάρδα χ 10,00€

Μια επίσης πρωτότυπη εκτέλεση που δεν είχα ξαναδοκιμάσει. Τέσσερα μετρίου μεγέθους, άριστα ψημένα φιλέτα πάνω σε ζουμερές ροδέλες πατάτας με τη φλούδα τους, καλοψημένες χωρίς να “βαστάνε” όπως συμβαίνει συνήθως με τον συγκεκριμένο τρόπο μαγειρέματος. Κι από πάνω τυρί γκρατιναρισμένο το οποίο έκανε αισθητή την παρουσία του χωρίς να πνίγει το πιάτο ούτε να σκεπάζει την γεύση του κρέατος!

Εδώ ο σεφ παραδίδει μαθήματα του ορισμού του ογκρατέν, με ένα πιάτο που δεν ήταν τελικά ούτε βαρύ, ούτε πνιγμένο στο λίπος του τυριού όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα. Θ ε σ π έ σ ι ο πραγματικά, αξίζει συγχαρητηρίων!

- Κόκορας με παπαρδέλες σε σάλτσα από ώριμες ντομάτες, λευκό κρασί, μοσχοκάρυδο και ξερή μυζήθρα χ 10,50 €

Πιάτο για σεμινάριο ΚΑΙ αυτό!

Άργησε λίγο να έρθει και στεναχωρηθήκαμε που είχαμε ήδη σκάσει από τα υπόλοιπα. Καλά βεβαίως μη φανταστείτε ότι δεν το φάγαμε… δεν έμεινε ψίχουλο, απλά νομίζω ότι θα το είχαμε ευχαριστηθεί ακόμα περισσότερο αν ερχόταν μαζί με το ψαρονέφρι.

Το κοκόρι τεμαχισμένο σε μεγάλους κύβους, μαλακό, νόστιμο, σε μια σαλτσούλα που μοσχοβολούσε από το μοσχοκάρυδο και τα υπόλοιπα αρίστης ποιότητας υλικά.

Ήπιαμε μια μπύρα Kaiser χ 3,00€ και ένα τέταρτο κόκκινο κρασί Αγιωργίτικο πολύ καλό χ 3,50€.

Κλείσαμε με τα απλά πλην ηδονικά γλυκά που θυμόμασταν από το μαγαζί της Χρύσας στον Κεραμεικό:

- Cheese cake με μέλι χ 6,00€

- Νομίζω πως οποιαδήποτε περιγραφή θα το αδικήσει. Απλά θα πω ξεχάστε τα τούβλα που συνήθως σερβίρονται με εφτά στρώματα σαντιγύ, βάση που θέλει καλέμι για να την σπάσεις και πλαστικά φρούτα από πάνω.

Εδώ μιλάμε για ένα τόσο φίνο, ελαφρύ και εκλεπτυσμένο γλυκό που μένει στην μνήμη του ουρανίσκου και της γλώσσας… γιατί όπως λέει κι η οδοντίατρός μου… η γλώσσα έχει μνήμη!!! Κι εγώ αυτό το γλυκό δεν πρόκειται να το ξεχάσω μέχρι να πάθω Alzheimer.

- Χαλβάς σιμιγδαλένιος, με καραμέλα, φυστίκια Αιγίνης και ένα σφηνάκι με κρέμα μασκαρπόνε χ5,50€ το οποίο μας το κέρασαν.

Ο χαλβάς σερβίρεται ζεστός, είναι τρελά αρωματικός από το καβούρντισμα, με μπόλικο σιρόπι καραμέλας από πάνω και χοντροκομμένο φυστίκι… μάλλον από τους πιο ηδονικούς χαλβάδες που έχω δοκιμάσει έως τώρα, με το μασκαρπόνε φυσικά να δίνει την "χαριστική βολή"!!!

Πληρώσαμε 52,50€ για ένα πλήρες και πεντανόστιμο γεύμα με ορεκτικά-κυρίως-ποτά-γλυκό, ποσό που ίσως δεν είναι μικρό στις μέρες μας, αλλά για τα προσφερόμενα, καθόλου απαγορευτικό για μια φορά το μήνα.

Επιπλέον όταν πρόκειται για ένα τέτοιο γεύμα, είναι αυτές οι στιγμές που δεν λες απλά χαλάλι του… αλλά δεν το σχολιάζεις καν. Φεύγεις, ξανά επιστρέφεις, το προτείνεις… το απολαμβάνεις!

Συμπερασματικά:

Η Χρύσα μας εξέπληξε για μια ακόμα φορά, όπως τότε στον Κεραμεικό μ’ εκείνο το ανεπανάληπτο πιάτο που πάντρευε το κοτόπουλο με τις καραβίδες μ’ έναν μαγικά νόστιμο τρόπο και μας είχε αφήσει άφωνους.

Τώρα, σε πιο γνώριμους συνδυασμούς, πιο προσιτούς οικονομικά (σε σύγκριση με τότε), με άριστης ποιότητας υλικά και σεβασμό στον τρόπο μαγειρέματος της πρώτης ύλης, εξακολουθεί να μας ταξιδεύει στον κόσμο της γεύσης με τρόπο μοναδικό. Συγχαρητήρια κι ευχαριστούμε που όχι μόνο μας έσωσε τη βραδιά που είχε ξεκινήσει στραβά, αλλά μας αποζημίωσε και με το παραπάνω.

Τι; Σας ανέβασα πολύ τις προσδοκίες; Στόχος μου δεν είναι αυτός γιατί τα γούστα είναι υποκειμενικά όπως και οι παράγοντες με τους οποίους ενθουσιάζεται ο καθένας. Απλά εγώ το ευχαριστήθηκα πολύ και μοιράστηκα την εμπειρία μου μαζί σας.

Προτείνεται!