Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Κολωνάκι - Λυκαβηττός, Αθήνα
Αυγ
06
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
26-36

Είμαστε στα χρόνια του Τρωικού πολέμου. Η Αθηνά θέλει όπλα να πολεμήσει με το μέρος των Ελλήνων αλλά δεν γουστάρει να πάει στον πατέρα της το Δία, ο οποίος το έπαιζε ουδέτερος. Πάει λοιπόν στον σιδερά των θεών, τον Ήφαιστο. «Το και το» του λέει αλλά αυτός ήθελε ανταλλάγματα από την παρθένα Αθηνά. Της ρίχνεται λοιπόν να την κουτουπώσει, αντιστεκόμενη αυτή, του φεύγουν τα σκάγια στο μπούτι της. Αηδιασμένη η παρθένος τα σκούπισε με μια τούφα μαλλί και τα πέταξε χάμω. Στην Γη, η οποία γόνιμη όπως ήταν γέννησε τον Ερεχθέα. Έριον είναι το μαλλί και χθων η γη. Εξού και το όνομά του.

Το μωρό το πήρε η Αθηνά και το έβαλε μαζί με δυο φίδια να το φυλάνε σε ένα κουτί και το έδωσε στις κόρες του Κέκροπα, τον τότε βασιλιά της Αθήνας, με την ορμήνια να μην το ανοίξουν. Αυτές όμως το άνοιξαν και μόλις το είδαν το μωρό με δυο φίδια τρόμαξαν τόσο πολύ, τις κατέλαβε μανία, που έπεσαν από την Ακρόπολη.

Η Αθηνά μετέφερε εκείνη την περίοδο οικοδομικό υλικό, ένα βράχο, για να χτίσει την Ακρόπολη της Αθήνας. Ένα κοράκι της έφερε το νέο για τον θάνατο των τριών κοριτσιών. Της Αγλαύρου, της Έρσης και της Πανδρόσου. Σάστισε η Αθηνά και της έπεσε ο βράχος που πήγαινε την Ακρόπολη από τα χέρια. Από τότε τα κοράκια είναι μαύρα (ενώ μέχρι τότε ήταν εμπριμέ;;). Αυτός ο βράχος είναι ο Λυκαβηττός. Κυριολεκτικά σημαίνει «αυτός που φέρνει το φως» καθώς είναι ανατολικά της αρχαίας πόλης και κάθε πρωί οι παλιοί κάτοικοι της Αθήνας βλέπαν το φως να έρχεται πάνω από αυτόν τον βράχο. Μετά ήρθε η αντιπαροχή και πάει η θέα. Από αυτόν πήγαζε ο Ηριδανός. Παραπόταμος του Ιλισού (τον έθαψε περήφανα ο Μεταξάς και τον απόθαψε ο εθνάρχης). Ο Ηριδανός ήταν εγκιβωτισμένος σε μεγάλο του μήκος από την αρχαιότητα καθώς περνούσε μέσα από την πόλη και δημιουργούσε πλημμύρες. Σήμερα είναι ορατός μόνο στο αρχαίο νεκροταφείο του Κεραμεικού. Και ολίγον τι στο Μοναστηράκι φαίνεται ο αρχαίος αγωγός εντός του οποίου ρέει.

Ειρήσθω εν παρόδω τον Ερεχθέα η Αθηνά τον έβαλε οικότροφο σε βρεφονηπιακό σταθμό, το Ερεχθείο. Μετά έγινε βασιλιάς της Αθήνας δίνοντας το άλλοθι στους Αθηναίους, όπως και ο Κέκροπας, να λένε ότι είναι αυτόχθονες. Ότι γεννήθηκαν δηλαδή από την (Αττική) Γη την ίδια, δεν ήρθαν από κάπου αλλού. Φαίνεται ότι αυτό ήταν και παραμένει σημαντικό για κάποιο λόγο.

Ο Λυκαβηττός από τότε έχει προσφέρει πολλά σ’ αυτόν τον στον τόπο: καταφύγια κατά τον Β’ ΠΠ, μετριότατο βρώμικο αλλά και μπύρες για τους χαζεύοντες, καβάντζα για ερωτευμένους, θέα για ρομαντικούς, βυσματική μετάθεση για ναύτες, συναυλίες για το φιλόμουσο κοινό, αλλά και έδρα ενός σημαντικού χώρου εστίασης.

Εκεί λοιπόν είπαμε να πάμε να φάμε χθες κατά την προσφιλή μας συνήθεια να χαζεύουμε την Ακρόπολη, ως ίσοι αυτής, τρώγοντας δυο-τρεις φορές τον χρόνο.

Πήραμε το Set Menu B, ήτοι 58 ευρώ.

Αντιγράφω copy-paste:

- Βελουτέ σούπα ημέρας
- Φέτα tempura με μαρέγκα κάπαρης και μαρμελάδα λεμονιού
- Ανάμεικτη σαλάτα κηπευτικών με ημίλιαστη ντομάτα, φλωρεντίν αμύγδαλου και καραμελωμένο πετιμέζι
- Ριζότο με μανιτάρια porcini και λάδι τρούφας
Ταλιάτα μόσχου με κρασί της Κουμανδαρίας και άγρια ρόκα
- Γλυκό ελευθέρας επιλογής, που ήταν σουφλέ σοκολάτας.

Επιπλέον, δυο ποτήρια Ξινόμαυρο Reserve Μπουτάρη (2Χ5).

Δυο ψωμάκια, δυο κριτσίνια (2Χ2).

Η σούπα ήταν γκασπάτσο. Άνετα θα πω το καλλίτερο που έχω φάει αλλά κάποιος θα πει «και πόσα γκασπάτσα έχεις φάει ρε φίλε;». Όχι πολλά είναι η αλήθεια αλλά είχε όμορφα αρώματα μυρωδικών, ήταν δροσερή και όχι παγωμένη ή σε θερμοκρασία δωματίου, δεν είχε καθόλου υγρά. Ήταν εξαιρετική, δροσερή και ισορροπημένη. Ό, τι έπρεπε για ξεκίνημα.

Φέτα tempura κτλ. Να με συμπαθά ο χαριτόβρυτος σεφ αλλά είτε η περιγραφή ήτο εσφαλμένη είτε το πιάτο. Ωραίο σαγανάκι φέτας με μέλι και μαυροκούκι. Αυτό.

Η αστοχία κατέλαβε, εν μέρει, και τη σαλάτα. Ήταν μια τω όντι ευχάριστη σαλάτα χωρίς λιαστή ντομάτα, με φέτα ψιλοτριμμένη, και εξαιρετική εξαιρετική φλωρεντίν.

Το ριζότο ήταν καλό. Ήτοι άνω του μετρίου απλά και μέχρι εκεί. Ούτε ιδιαιτέρως κρεμώδες, ούτε βάθος γεύσης. Καλά υλικά βαλμένα μαζί, πετυχημένο al dente. Ας μου επιτραπεί να περιαυτολογήσω λίγο: το κάνω καλλίτερο.

Η περιώνυμη ταλιάτα είναι κόντρα μόσχου χωρίς κόκαλο. Πολύ καλό. Δεν ρωτηθήκαμε για το ψήσιμο αν και ήταν (medium) σχεδόν του γούστου μου. Εξαιρετικό το γλάσο κουμανταρίας με μαύρο και πράσινο πιπέρι. 1 (ένα) ντοματίνι κομμένο στη μέση. 2 (δύο) πατάτες βραστές και ελαφρώς σωταρισμένες (;). Όχι δύο ολόκληρες πατάτες. Δύο φετάκια. Πολύ ωραία άγρια ρόκα. Το ξέρω δεν είμαι σε μπεργκεράδικο να μου φέρει μισό κιλό πατάτες. Αλλά μάγκα μου δεν είσαι κι ο Νταλί. Άσε το design και βάλε λίγο φαγητό στο πιάτο. Ή φέρε μικρότερο πιάτο.

Το σουφλέ σοκολάτας, που ήταν καλό τω όντι, έχανε στο εξής: ήταν ίσα που χλιαρό. Με αποτέλεσμα η σοκολάτα να μην ρέει. Άσε που ‘ψύλλοι στ’ αυτιά μου μπήκανε’ ότι δεν παρασκευάσθηκε εκείνη τη στιγμή. Απλά ζεστάθηκε. Παγωτό και σιρόπι κεράσι.

Ξινόμαυρο-ξινόμαυρο- ξινόμαυρο. Το αγαπημένο μου κρασί. Ένα κρασί που κάνει ακόμα και ένα καλό cabernet sauvignon να κοκκινίζει. Ένα syrah να φαίνεται της σειράς. Χρώμα, άρωμα, γεύση, επίγευση, βάθος, σώμα. Ένα κρασί που αν παλαιώσει λίγο σε δρύινο βαρέλι είναι άριστο. Τόσο σκέτο, ως ποτό, όσο και ως συνοδευτικό φαγητού. Είναι λίγο dominant και θέλει ένα φαγητό που να κάνει αισθητή την παρουσία του. Ας είναι… Εξαιρετικό…

Service πολύ καλό με μια ελαφρά ακροβασία ερασιτεχνικότητας. Τίποτα το συγκεκριμένο. Η γενική αίσθηση.

Χώρος ασυζητητί άριστα. Τέλος. Αξίζει να πληρώσεις και μόνο για να κάτσεις. Κυριολεκτικά ξεφεύγεις. Πας πίσω σε μια λίγο πιο ανέμελη εποχή. Διαπιστώνεις ότι οι γεωμορφολογικές αναλογίες της Αθήνας είναι αυτές όμορφης γυναίκας, με καμπύλες και κοψίματα όλο χάρη, και γι’ αυτό έχει υπάρξει ποθητή ανά τους αιώνες.

VfM; Ναι, το φαγητό θα μπορούσε, ή και θα έπρεπε, να είναι καλλίτερο για τα λεφτά του. Θα ήταν όμως υποκρισία, ή και σνομπισμός, να ρίξω το VfM για αυτόν το λόγο. 35 ευρώ το κεφάλι έχω πληρώσει και στο Αυθαίρετο στα Μελίσσια και στο Εφήμερο στα Εξάρχεια. Θα ήταν μιζέρια να πω ότι εδώ θα μου ρίξουν το VfM. Πάτε ένα βράδυ με τον καλό ή την καλή σας. Βγάλτε μια φορά το χρόνο τους γονείς σας να τους πείτε «ευχαριστώ». Βάλτε τα καλά σας. Έτσι για αλλαγή. Οι άνδρες ξυριστείτε κόντρα και βάλτε γραβάτα. Οι γυναίκες κάντε ό, τι κάνετε τελοσπάντων… Θα σας κάνει καλλίτερους ανθρώπους.

ΥΓ Ο κος Νεοπλουτίδης με την κα Νεοπλουτίδου, με τους φίλους τους τον κο Φραγκάτο με την κα Φραγκάτη, κατέφθασαν οχλαγωγούντες καθήμενοι δίπλα σε δυο αλλοδαπές κυρίες. Βγάλαν όλοι τα κινητά – παντόφλες με τους φακούς για να διαβάσουν το μενού και το κάναν μέρα. Χαχάνιζαν. Πλατάγιζαν τα χείλη τους δοκιμάζοντας τα κρασά για πεισθούν όλοι πόσο οινογευσιγνώστες είναι. Οι κυρίες του διπλανού τους τραπεζιού ζήτησαν να μετακομίσουν… Δεν ήταν οι μοναδικές που ενοχλήθηκαν.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια