Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Π.Φάληρο, Αθήνα
Αυγ
15
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

αγαπητοί φίλοι καλησπέρα,

Η επίσκεψη στους Ψαράδες πραγματοποιήθηκε μετά από σύντομη μελέτη στα γειτονικά εστιατόρια, ψάχνοντας με τα κριτήρια αναζήτησης του ask4. Είχε έρθει ο πατέρας μου τον προηγούμενο μήνα για να πάμε την καθιερωμένη εκδρομή μας πατέρας-γιος σε κάποιο νησί του Αιγαίου, να ξεσκάσει λίγο κι αυτός και να κάνει παρέα και λίγο με το στερνοπούλι του (χεχε εμένα δηλαδή, κοτζάμ μαντράχαλος). Θέλοντας λοιπόν να τον προϊδεάσω λίγο για την θαλασσινή μας απόδραση, λέω θα σε πάω κάπου εδώ κοντά να τσιμπήσουμε τίποτα διαφορετικό και μετά για θερινό σινεμαδάκι, τι λες; Αμέ, λέει ο μπαμπάς μου, ε έχω να πάω και καμιά τριανταριά χρόνια θερινό… (χαχα). Ψάχνοντας λοιπόν, με κριτήρια προορισμού δίπλα το Παλαιό Φάληρο, εντόπισα τους Ψαράδες που είναι κοντά μας και διαβάζοντας και την κριτική του έμπιστου κου. Ιωγιάννη και τον ενθουσιασμό του για το κριθαρώτο με τις σουπιές, μου ήρθε στο μυαλό η περυσινή εξόρμηση σε συναφές ψαροεστιατόριο στη Ζησιμοπούλου που είχα δοκιμάσει ένα πολύ νόστιμο αντίστοιχο πιάτο και λέω Κύβος Ερρίφθη!

Μια και δυο, φτάνουμε, παρκάρουμε εκεί δίπλα και πάμε προς το μαγαζί. Ήταν σχετικά νωρίς, γύρω στις 19:00 οπότε ήταν άδειο αλλά αυτό δεν μας απέτρεψε από το να μπούμε μέσα, όλο το μαγαζί δικό μας, οι κύριοι του service φρόντιζαν τις τελευταίες λεπτομέρειες της προετοιμασίας της σάλας για να υποδεχτούν την πελατεία τους. Καλωσόρισμα, όμορφος χώρος, περιποιημένος, με ήρεμα καθησυχαστικά παλ χρώματα, προσεγμένο art de la table και γενικά πολλά μικρά αντικείμενα για να παίζει το μάτι, διακοσμημένος με γούστο από τα φωτιστικά μέχρι τα μικροαντικείμενα στην τύπου βιβλιοθήκη που κάλυπτε τη μία πλευρά του χώρου. Διαλέξαμε ένα όμορφο γωνιακό στρατηγικό τραπέζι, βολευτήκαμε και αφού μας έφεραν τα μενού πέσαμε στην μελέτη τους.

Το μενού των Ψαράδων μπορείτε να το βρείτε στο πολύ όμορφο site που διαθέτουν και σίγουρα θα διαπιστώσετε ότι ξεφεύγει από τα συνηθισμένα. Αυτό που δεν θα μπορέσετε να διαπιστώσετε όμως είναι η παρουσίαση και η γεύση των πιάτων και γι’ αυτό θα πρέπει να δώσετε μια ευκαιρία να δοκιμάσετε και να κρίνετε από μόνοι σας. Εμείς λοιπόν παραγγείλαμε μία σαλάτα κρητική, μία φάβα σαντορίνης, ένα κριθαρώτο με σουπιές και μια μερίδα κουτσομουράκια για τη μούρη το πατέρα μου, συνοδεία μπύρας Stella και Άλφα νομίζω. Είχα βέβαια πάει και ψιλοπεινασμένος καθότι όλη μέρα στους δρόμους δεν είχα γευματίσει (σικ! ) αλλά και γιατί ήθελα να δοκιμάσω όσες περισσότερες γεύσεις μπορούσα (αυτό είναι το μειονέκτημα όταν βγαίνουν δύο άτομα μόνο, στερείσαι την ποικιλία, πόσα να παραγγείλεις και τι να πρωτοφάς, άσε που αν παραγγείλω κάτι νοιώθω υποχρεωμένος να το φάω και όλο το πιάτο μου, η γιαγιά μου φταίει γι’ αυτό που μας μεγάλωσε έτσι).

Λοιπόν, φτάνοντας τα πιάτα ένα ένα στο τραπέζι μας, συνειδητοποίησα, με ικανοποίηση να πω γιατί μου τη σπάνε οι μικρές μίζερες μερίδες, ότι οι ποσότητες ήταν παραπάνω από κανονικές, αρκετά μεγάλες θα έλεγα και ότι μάλλον δεν θα τα καταφέρναμε να τα τελειώσουμε όλα. Η παρουσίαση και το στήσιμο των πιάτων δεν ήταν το συνηθισμένο μιας ψαροταβέρνας, τα παιδιά της κουζίνας το έχουν ανεβάσει πολλά levels παραπάνω, ήτοι θα το περιέγραφα δημιουργικό. Με αφετηρία τα όμορφα και χρωματιστά πιατικά, τα φρέσκα υλικά ας πούμε της σαλάτας έκαναν μπαμ και σε προέτρεπαν να βουτήξεις μέσα. Τώρα λέω φρέσκα υλικά γιατί και στην γεύση ήταν όλα νόστιμα, καταλάβαινες όλα τα υλικά ξεχωριστά και σου άφηνε μια φρεσκάδα. Η φάβα που επέλεξα και που πάντα όταν βρω προσπαθώ να την χωρέσω κάπου στην παραγγελία, αν και στο μενού ήταν στα κρύα πιάτα, ήρθε κάπως ζεστή αλλά καθότι μ’ αρέσει έτσι την απόλαυσα ακόμα περισσότερο. Με το κρεμμυδάκι της και την ψιλοκομμένη ντοματούλα της, τέλεια υφή και ακόμα πιο νόστιμη γεύση, επίσης σε αρκετή ποσότητα να δοκιμάσουν και τρεις.

Τα ψαράκια εγώ δεν τα δοκίμασα και κρίμα γιατί μείναν και τα μισά, μια και ο πατέρας μου δεν μπόρεσε να τα τελειώσει όλα, συνοδεύτηκαν από λεμόνι. Αυτό βέβαια που μονοπώλησε, που λένε, το ενδιαφέρον μου ήταν το κριθαρώτο. Τι να πω ρε παιδιά, κατάμαυρο, απειλητικό και αχνιστό, προσγειώθηκε σαν το διαστημόπλοιο των εξωγήινων στον ατλαντικό στο Independence Day 2, πάνω στο τραπέζι μας και μόνο τα κόκκινα χρώματα από τα ντοματίνια που είχε εδώ κι εκεί έδιναν μια νότα στο πιάτο… όλα αυτά μέχρι να βάλεις την πρώτη μπουκιά στο στόμα, και μετά σταματάνε όλα, και το μαύρο πιάτο σε έχει σαγηνεύσει, έχεις γίνεις σκλάβος του και θέλεις να το πάρεις μπροστά σου και να το φας όλο μόνος σου. Απίστευτα αρωματικό και χυλωμένο, με πολλά κομματάκια σουπιάς, πεντανόστιμο και συ τρώς και τρως, ψυθιρίζοντας myy preeeecious με την φωνή του Σμίγκολ. Έλα δοκίμασε ρε πατέρα, λέω με την κανονική μου φωνή, μη το βλέπεις έτσι μαύρο, είναι νόστιμο, ωχ κακοπόπαθα να λέει ο πατέρας κι εγώ με το ζόρι να προσπαθώ να τον πείσω να δοκιμάσει μια κουταλιά. Πρόκειται για ένα μικρό προσιτό αριστούργημα. Αυτά. Τα συγχαρητήρια στον Chef και 4 ντοματάκια.

Τέλος, κέρασμα ένα μακρόστενο πιάτο με μαρεγκάκια και μους λεμονιού, τόσα όσα χρειάζονταν για να αλλάξουμε γεύση σε κάτι γλυκό και μοναδικά ελαφρύ και ισορροπημένο. Τέλεια!

Έμεινα πολύ ικανοποιημένος από την επίσκεψη αυτή και πραγματικά χάρηκα για την επιλογή του εστιατορίου αυτού, χάρηκα επίσης που βλέπω ότι υπάρχουν επιχειρήσεις που την ψάχνουν ακολουθώντας περισσότερο δημιουργικούς γευστικούς δρόμους και αποφάνθηκα ότι το τίμημα είναι δίκαιο (51 ευρώ για δύο άτομα με τα ποτά). Ο πατέρας μου βέβαια, κουβεντιάζοντας σχετικά την συνολική χρέωση, κούνησε απλά το κεφάλι του και είπε σοβαρά: αυτό δεν είναι ένα μαγαζί που θα πάει ένας οικογενειάρχης… εννοώντας ο άνθρωπος ότι μια τετραμελής οικογένεια ας πούμε θα δώσει περίπου 100 ευρώ (25 ευρώ ανά άτομο στην upper τιμή της 17-25 κλίμακας βασιζόμενος στην δική μας παραγγελία όμως που ήταν αρκετή για τρεις τελικά λόγω μεγεθών μερίδων – χωράει και μικρότερη τιμή ανά άτομο αν προσέξετε την παραγγελία σας π. χ. χωρίς νερό και μπύρες πάμε στα 20 ευρώ ανά άτομο), για τα δικά του δεδομένα που προέρχονται από άλλο τόπο και άλλες εποχές, καταλαβαίνω ότι φαίνονται πολλά. Για μένα, δεδομένου της νοοτροπίας που έχω αν περάσω καλά και γευτώ κάτι διαφορετικό χωρίς ψεγάδι, το τίμημα έρχεται σε δεύτερη μοίρα, αλλά και φυσικά των γεύσεων και των επιδόσεων κυρίως της κουζίνας είναι fair.

Τούτων λεχθέντων, πηγαίνετε άφοβα στους Ψαράδες, η κουζίνα του κρύβει μερικούς καλλιτέχνες μάλλον, είναι αυτό που σου μένει ότι όλα όσα σου σερβίρουν φαίνονται να-είναι-φτιαγμένα-για-σένα-τώρα, φρέσκα, νόστιμα, δημιουργικά καλλιτεχνικά παρουσιασμένα για τέρψη όλων των αισθήσεων, οπότε και μάλλον πιστεύω θα σας αφήσουν τελείως ικανοποιημένους.

Εξαιρώ δύο πράγματα που γενικά δεν είμαι σύμφωνος ως προς την πολιτική του μαγαζιού και πρέπει να τα πω κι αυτά για να είμαι fair κι εγώ: πρώτον, εμφιαλωμένο νερό που το ανοίγει το service πατ-κιουτ χωρίς να ερωτηθούμε ή να προλάβεις να νεύσεις αρνητικά και δεύτερον το περίφημο «άρτος καλωσόρισμα» δηλ. το ψωμί που ναι μεν καλό είναι, δεν λέω, αλλά που χρεώνεται… ζητώ συγνώμη: δέχομαι την πολιτική αυτή των μαγαζιών, δεν μου είναι άγνωστη αλλά - και εκφράζω προσωπική άποψη πάντα χωρίς να λέω ότι είναι και η σωστή - είναι πιο ευγενικό πρώτα να ρωτάς μήπως και ο πελάτης προτιμά νερό βρύσης (εκτός κι αν δεν διαθέτει για οποιοδήποτε λόγο το κατάστημα που και πάλι, αν το πουν ευγενικά, δεν θα κακοφανεί στον πελάτη) και βέβαια το οξύμωρον του καλοσορίσματος, μα πως; ε, δεν χωράει χρέωση! ας το πούμε κάτι άλλο.

Και φεύγοντας από τα μικρά αυτά πραγματάκια που σαν κατίνα κάθομαι και σχολιάζω ενώ στην πραγματικότητα ποσώς πραγματικά με ενδιαφέρουν, θα κλείσω λέγοντας και δυο λόγια-σχόλια για τα παιδιά-κυρίους του service γιατί κι αυτοί με την σημαντική δουλειά τους ολοκληρώνουν ή όχι την δουλειά που γίνεται στο μαγαζί αυτό. Είναι ευγενικοί, είναι γρήγοροι και αποτελεσματικοί, δείχνουν περιποιημένοι και γνώστες του μενού αλλά θα ήθελα δυο τρία λογάκια παραπάνω για να ξεφύγουμε από το επίπεδο της διεκπεραίωσης, εξ’ ού και το 2 ντοματάκια (οι δύο ντομάτες για μένα είναι βαθμολογία οκ, μέσα στα πλαίσια που περιμένεις και ένα ας πούμε κίνητρο για βελτίωση μια και μπορούν) έτσι να νοιώσουμε λίγο περισσότερο καλοδεχούμενοι και πιο οικεία με το χώρο. Οι «περιποιητές» που λέτε πολύ σωστά κάποιοι και κάποιες φίλοι-ες, μια λέξη που κρύβει όμως τόση ουσία. Τόσο όσο. Όχι να γίνουμε κολλητοί, καλές είναι οι αποστάσεις αλλά μια σπιρτάδα, μια κουβέντα παραπάνω, δεν έχετε άλλους πελάτες εκείνη τη στιγμή, ρωτήστε ξέρω ‘γω πως μας βρήκατε, έχετε ξανάρθει, να σας προτείνω αυτό ή το άλλο, τέτοια μικρά πραγματάκια, ένα παιγνιδάκι δηλαδή. Τα ‘πα λοιπόν κι αυτά, κατά τα άλλα όπως ανακοίνωσα φεύγοντας στον κύριο του σέρβις: είστε εξαιρετικοί. Και το εννοούσα.

A bien tot!

ΥΓ. αγαπητή κα. Mary_Fer στις πρώτες 2 παραγράφους της τελευταίας κριτικής σας περιγράψατε ακριβώς όπως νιώθω κι εγώ διαβάζοντας τις κριτικές του ask4. ευχαριστώ που μοιραστήκατε μαζί μας τα συναισθήματά σας αυτά και που με γλυτώσατε από τον κόπο να τα γράψω εγώ κάποια στιγμή.