Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τοπική ελλ. κουζίνα - Ν.Κόσμος, Αθήνα
Αυγ
21
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Και πολύ άργησα να το επισκεφτώ. Βλέπεις, είχα βάλει στο μάτι την αυλή πολύ καιρό, αλλά όλο κάτι συνέβαινε και δεν πρόκαμα. Θες δεν ήθελα στον μέσα χώρο, θες πετύχαινα εκδήλωση η ουσία είναι ότι άργησα πολύ. Διότι το μαγαζί ‘’τα σπάει’’ τόσο στην κουζίνα όσο και στην εξυπηρέτηση. Άσε που ο Παναγιώτης, ένας εκ των ιδιοκτητών, είναι κοντοχωριανός, καραγκούνης -πεδινός δηλαδή- και όχι βλάχος, αλλά δεν έχει καμία σημασία, μιας και ως γνήσιος Θεσσαλός δεν πρόκειται να σου πουλήσει φύκια...

‘’Βράδυ Σαββάτου κι εσύ είσαι κάπου’’, αλλά εγώ αφήνω τα μελαγχολικά του Βασίλη και κατευθύνομαι οικογενειακώς στην πολύβουη -τα πρωινά μόνο- Φραντζή. Δεν θα μακρηγορήσω λέγοντας τα τετριμμένα, ‘’την ξέρω, εδώ κατοικούσα κάποτε’’ κλπ, η ουσία είναι ότι το βράδυ δεν θυμίζει σε τίποτα τον γνωστό πολυσύχναστο δρόμο του Ν. Κόσμου αλλά έναν ήσυχο περιθωριακό δρόμο των Αθηνών. Αν δεν ξέρεις που θες να πας, μονολογείς λέγοντας ότι ‘’μάλλον λάθος δρόμο πήραμε καρδιά’’.

Κάπου λοιπόν στα μισά του δρόμου, κρύβεται η πολύ καλή αυλή του 43. Και λέω μόνο πολύ καλή, διότι την περίμενα μεγαλύτερη. Αλλά σε κερδίζει το στρωμένο χαλίκι, οι κουρελούδες στους πάγκους, το παλιό ποδήλατο στον τοίχο, η κεντρική τάβλα - τραπέζι, η ψάθινη οροφή για σκιά, τα δέντρα της αυλής, τα παρτέρια, η πολυχρωμία του χώρου, τα λαμπιόνια. Αν θες κάτι πιο τυποποιημένο, πιο στημένο, δεν είσαι για εδώ, τσάμπα τα χλμ που έκανες να έρθεις.

Στη συνέχεια σε κερδίζει ο ‘’καλλιτέχνης‘’ Παναγιώτης, που μαζί με τη σερβιτόρα είναι παντού. Από το να σου προτείνει τι θα διαλέξεις, να συζητήσει μαζί σου για την προέλευση των προϊόντων, τον τρόπο παρασκευής τους, το όλο concept του μαγαζιού, μέχρι ότι απίθανο καλλιτεχνικό μπορείς να φανταστείς. Χαμόγελα παντού στον χώρο, που κάλλιστα μπορούσε να ήταν και η αυλή του σπιτιού σου, όπου θα τραπεζώσεις τους φίλους σου.

Ο κατάλογος μικρός γεμάτος εκπλήξεις, λίγα και καλά που λένε στο χωριό μου.
Ξεκινήσαμε με ένα λεμονάτο ταμπουλέ, με έντονη τη γεύση του μαϊντανού, φουλ δροσιστικό και αρωματικό, συνοδεία ζεστού ψωμιού που ήρθε κομμένο μέσα σε χαρτοσακούλα και εύγευστης παγωμένης τσικουδιάς. Έξτρα μια Ροδίτικη premium lager, Magnus Magister, άγνωστη σε μένα μέχρι τώρα αλλά πολύ καλή.
Αφού δροσιστήκαμε αρκετά, στη συνέχεια πέσαμε στα βαριά και δύσκολα.
Δε θα μπορούσε να λείψει από το τραπέζι το πολυδιαφημισμένο πεϊνιρλί. Αν και είμαι fan του αντίστοιχου της Ν. Ιωνίας που το θεωρώ top, εδώ με εξέπληξε η crispy ζύμη. Φανταστική. Η σάλτσα ντομάτας αυθεντική και πολύ καλή, πλούσια η γέμιση με γραβιέρα που έλιωνε τέλεια και από πάνω ροδέλες από πικάντικο σουτζούκι. Ολίγον τι καυτερό αλλά στα γούστα μας.
Συνεχίσαμε με το σαγανάκι με το κεφαλοτύρι από την Ίο και το γλυκό τοματάκι από πάνω. Ήρθε στο κλασικό τηγανάκι, χωρίς να είναι παναρισμένο και είχε βγάλει μόνο τα βούτυρο του. Το τοματάκι έδενε τέλεια και έσπαγε την αλμύρα του τυριού. Must have, που λέει και η φίλη Παναγιώτα.

Αμέσως μετά προσγειώθηκε στο τραπέζι, ζεστότατη η μπουγάτσα. Της στιγμής που λέμε. Από τι έμαθα ήταν πιάτο ημέρας αλλά τώρα έχει μπει κανονικά στον κατάλογο. Τραγανό το φύλλο ουσιαστικά αρμένικη πίτα, με παλαιωμένη γραβιέρα Ίου και ψιλοκομμένο σύγκλινο. Το τυρί είχε κρεμώδη υφή και ήταν ένα γλύκισμα. Θα το προτιμούσα λιγότερο κρεμώδες.
Κεφτεδάκια – κεμπαπάκια με κομμένες τραγανές πιτούλες και σάλτσα από πάπρικα. Πολύ καλά τα οβίδια, καθαρή γεύση Θεσσαλονίκης.
Σύγκλινο Μάνης η μόνη ένσταση που έχω. Εδώ το παστό χοιρινό είχε αρκετό λίπος. Γευστικά ήταν πολύ καλό, δεν θα μπορούσε άλλωστε να μην είναι αφού έχει συγκεκριμένη επεξεργασία αλλά το λίπος με χάλασε. Μάλλον θα πρέπει οι ιδιοκτήτες να σκεφτούν να αλλάξουν προμηθευτή.

Χοιρινά φιλετάκια ψιλοκομμένα η έκπληξη της βραδιάς. Ξεχάστε την εικόνα που έχετε στο μυαλό σας. Ποντιακή συνταγή, θυμίζει εν μέρει την Κρητική τούρτα. Must be που λέω και εγώ και όλο με διορθώνει η Παναγιώτα.
Πάμε λοιπόν. Βάση από ποντιακή πίτα, τραγανή απ’ έξω, αφράτο το ζυμάρι μέσα. Στη μέση μπόλικη ποσότητα από δροσερό τζατζίκι με ψιλοκομμένα ψητά λαχανικά και ελάχιστο σκόρδο. Κρεμμύδια τηγανητά διάσπαρτα στην πίτα και μπόλικα κομμάτια τρυφερό χοιρινό. Πιάτο αριστούργημα, ποίημα Έλληνα ποιητή. Ευρηματικό και γευστικό.

Τέλος αφού η τσικουδιά έρεε ακόμα, ο Παναγιώτης μας πρότεινε να δοκιμάσουμε το λουκάνικο από την Ηλεία. Σκέτο, χωρίς πράσο και πορτοκάλι, κρεατένιο, με χοιρινό και μοσχαρίσιο κιμά, ήταν, αν και διαφορετικό, κάτι πολύ καλό. Στη βάση είχε καρότο τουρσί με λογική ποσότητα ξυδιού και κόλιανδρο. Πολύ καλό προτιμήστε το και σκέτο. Για το λουκάνικο έχω να πω το εξής. Καλή η επιλογή αλλά το πρασολουκάνικο της Θεσσαλίας δεν το αλλάζω με τίποτα.

Κλείσαμε με χειροποίητο λικέρ βερίκοκο κέρασμα του μαγαζιού, δροσιστικό και χωνευτικό.
Δώσαμε το τρομερό ποσό των 16 ευρώ το άτομο (5 άτομα) και περάσαμε υπέροχα χαλαρωτικά και χορταστικά. Όντως η αυλή του 43, αν και μικρή, αποτελεί όαση στην τσιμεντούπολη που ζούμε και προσφέρει υπέροχους μεζέδες με ονομασία προέλευσης.
Σίγουρα θα το ξαναεπισκεφτούμε και για την ποιότητα και για την εντοπιότητα του Παναγιώτη, αλλά και για να απολαύσουμε τις έντεχνες βραδιές που διοργανώνει.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια