Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Δροσια, Αθήνα
Αυγ
28
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

"Πάμε για πεινιρλί στη Δροσιά;" ήταν η ατάκα που μόλις ακούστηκε ένα βράδυ, 2-3 μέρες μετά το Δεκαπενταύγουστο, με έκανε να τηλεμεταφερθώ στην παιδική μου ηλικία, όταν οι γονείς μου μαζί με θείους, κουμπάρους, μπατζανάκηδες, ξαδέρφια και λοιπούς συγγενείς ανηφορίζαμε στη Δροσιά για.... δροσιά, και φυσικά για πεινιρλί, όπου τις ένδοξες εκείνες εποχές τρώγαμε μέχρι λιποθυμίας και πληρώναμε περί τις 10.000 δραχμές ανά οικογένεια, αν η μνήμη μου δεν με ξεγελά.

Από τότε άλλαξαν πάρα πολλά, έφυγε η εποχή της αθωότητας, έφυγαν συγγενείς, ήρθαν μνημόνια, ήρθε κι ο κύριος ΕΝΦΙΑ και μας κατσικώθηκε, γενικώς ήρθαν πολλά.

Η άδεια Αθήνα τον Αύγουστο μου αρέσει, το έχω ξαναπεί, επειδή ως άνθρωπος απολαμβάνω αυτή την ησυχία και τη ραστώνη. Αυτό που κάπως με ξεβολεύει είναι η απέλπιδα αναζήτηση ανοιχτού εστιατορίου, για την έξοδο με την παρέα μου, καθώς τα περισσότερα κλείνουν για ξεκούραση, ανασυγκρότηση και ανανέωση, κάτι που είναι απολύτως θεμιτό και αναγκαίο.

Κάπως έτσι ήρθε και η σειρά του Ελευθεριάδη, που πολύ τον παίνευε ένας φίλος μου εδώ και καιρό και που τυγχάνει τακτικός του θαμώνας. Κι αφού μου έφαγε το κεφάλι μαζί και τα αυτιά, και τσεκάραμε κι ότι είναι ανοιχτά, βάλαμε τα 2 gps μας και ξεκινήσαμε.

Θυμόμουν στο περίπου πού βρίσκεται, αλλά άφησα τα gps να ( μην ) κάνουν τη δουλειά τους, και πραγματικά έπεσε το γέλιο της αρκούδας, όταν λίγο πριν στρίψουμε στο σωστό φανάρι, το ένα δήλωσε "στρίψτε δεξιά" και το άλλο "στρίψτε αριστερά".

Τελικώς εμπιστεύτηκα τη μύτη μου, που δεν με προδίδει ποτέ (!! ) και φτάσαμε χωρίς τη βοήθεια της τεχνολογίας. Άνετο παρκάρισμα ακριβώς απέξω, αλλά διαθέτει και δικό του parking, που όμως ήταν ψιλογεμάτο. Λίγο πιο πάνω βρίσκεται και ο ανταγωνιστής Τεχλικίδης.

Ο χώρος έχει περιγραφεί αναλυτικά από τους φίλους εδώ, διαθέτει μια τεράστια αλλά φουλαρισμένη αυλή με χαλικάκι και ψηλά δέντρα για άφθονη δροσιά, οπότε εμείς διαλέξαμε ένα τραπέζι στο πλαινό εξωτερικό κομμάτι όπου είχαμε δροσιά, αλλά χωρίς τα δέντρα από πάνω μας.

Για τον μέσα χώρο δεν έκανα αυτοψία, αλλά βάσει μιας αμυδρής εικόνας που είχα από το τζάμι, το σκηνικό είναι όντως αφημένο έτσι από άλλη εποχή, 80's κατάσταση, κάτι που δεν με ξετρελαίνει αλλά ούτε και με ενοχλεί γιατί το έχω βιώσει.

Το σέρβις είναι κι εδώ 2 ταχυτήτων. Ενώ τα παιδιά τρέχουν πρόθυμα να εξυπηρετήσουν, δεν έχουν μεταξύ τους συντονισμό. Π. χ. ήμασταν 4 άτομα, καθήσαμε. Για τα επόμενα 20 λεπτά, δεν είχαμε νερό ή καταλόγους, αλλά είχαμε 3 διαφορετικούς σερβιτόρους που μας ρώτησαν 3 φορές αν ήμαστε 4 άτομα. Ε ναι, είμαστε εμείς και οι ghostbusters!!!

Από την άλλη δεν μπορώ να παραλείψω ότι μας έφεραν 3 κανάτες παγωμένο νερό όλο το βράδυ και χωρίς καν να το ζητήσουμε και ότι είναι γενικώς ευγενικοί μέσα στο τρέξιμό τους.

Στο προκείμενο λοιπόν, που είναι και το ζητούμενο. Ναι, το πεινιρλί του είναι ακριβό (από 8 ευρώ το πιο φθηνό, μόνο με βούτυρο και τυρί, μέχρι 12 ευρώ το σπέσιαλ με φουλ έξτρα). Στα συνοδευτικά τους, που είναι σε μεγάλη ποικιλία, οι τιμές πιο νορμάλ, αλλά οι μερίδες λίγο τσουρούτικες.

Υπάρχουν και κάποιες πίτσες, σαγανάκια και αρνίσια παιδάκια ( αυτά άκυρα κατά την γνώμη μου) αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει καμία επιλογή σε μακαρονάδα. Στενάχωρο, καθώς ο ένας μας ήθελε μόνο μακαρονάδα, και γι αυτό ήρθε κιόλας, και απογοητεύτηκε γι αυτή την έλλειψη, ψάχνοντας τελικά να δει τί θα φάει.

Ένα άλλο λάθος στον κατάλογο είναι που έχει μαζί με όλα τα υπόλοιπα και τους γίγαντες και τα καλαμαράκια τηγανιτά, και όταν τα ζητήσαμε, η απάντηση όλο στόμφο ήταν πως δεν υπάρχουν Σαρακοστιανά το καλοκαίρι (!!! )

Με τούτα και με κείνα η βραδιά κυλούσε ευχάριστα, αυτό το ράθυμο αυγουστιάτικο βράδυ.

Η παραγγελία μας λοιπόν διαμορφώθηκε ως εξής:

- σαλάτα πράσινη ανάμεικτη, για 4 άτομα αναγράφεται, και πραγματικά έτσι ήταν. Θηριώδης γαβάθα. Μαρούλι, κόκκινη λόλα, ρόκα, κρεμμυδάκι φρέσκο, άνηθο, κάππαρη, ντομάτα, όλα φρέσκα και καλής ποιότητας. Δεν φαγώθηκε όλη γιατί ήταν πάααρα πολλή. (6 ευρώ)

- σαλάτα απλή, ήτοι ντομάτα, αγγούρι, κρεμμύδι, πιπεριά. Καλή, φρεσκοκομμένη, σε καλή ποσότητα. (4,20 ευρώ) Χρειάστηκε να ζητήσω 2 φορές το λαδόξυδο για τις σαλάτες.

- πατάτες τηγανιτές, φρέσκες, ωραίες, ζεστές αλλά λίγες στη μερίδα. (3,50 ευρώ)

- τζατζίκι, πολύ πολύ καλό, με ωραίο γιαούρτι και μέτρια δυνατό, όπως μου αρέσει, λίγο τσιγκούνικη μερίδα ωστόσο. (3,50 ευρώ)

-κολοκυθάκια τηγανητά, θεωρείται σπεσιαλιτέ του μαγαζιού και είναι πολυδιαφημισμένα. Άδικα κατά την γνώμη μου. Δεν είναι κολοκυθάκια τηγανητά αλλά τσιπς κολοκυθιού deep fry, σαν να τρως πατατάκια με γεύση κολοκύθι ένα πράγμα. Φαγώθηκαν όλα ( κυρίως από τον πολυδιαφημιστή τους... ) αλλά εμένα με άφησαν αδιάφορη (4,20).

- ειδική εύφημος μνεία στο ψωμί τους, που, αν εξέλιπε το πεινιρλί, ήμουν ικανή να τρώω όλο το βράδυ μόνο αυτό με τζατζίκι και τίποτε άλλο. Στην πραγματικότητα δεν είναι ακριβώς ψωμί, αλλά κάτι που μοιάζει με τσιαπάτα, δηλαδή ζυμωτό, χωρίς διογκωτικές ουσίες, σαν χωριάτικη μικρή λαγάνα... τελωσπάντων καταλάβατε τί εννοώ. Μας έφεραν 2 τέτοια ψωμιά, χρεώθηκαν 1 ευρώ το καθένα. Μου άρεσε πάρα πολύ.

- 1 πεινιρλί με τυρί και ζαμπόν (9,50 ευρώ), 1 με ζαμπόν και αυγό μάτι (10,60 ευρώ) και 1 σπέσιαλ με την μάνα του και τον πατέρα του, δηλ. με ζαμπόν, μπέικον, κιμά, λουκάνικο, σουτζούκι και αυγό μάτι (11,50 ευρώ). Υποθέτω ότι μαντεύετε ποιό ήταν το δικό μου. Επίσης ήρθαν, εννοείται, καυτά, με άφθονο βούτυρο από πάνω, γιατί εμείς είμεθα της full fat εμπειρίας, ή κάντο σωστά ή μην το κάνεις καθόλου ένα πράγμα. Πάντως αν κάποιος θέλει, μπορεί να το ζητήσει με λίγο ή και με καθόλου βούτυρο, αλλά πιστέψτε με, δεν θα είναι το ίδιο...

Δεν ξέρω αν πιο παλιά ήταν μεγαλύτερο, αλλά το μέγεθος είναι μεγάλο, σε σχήμα γόνδολας, σε γεύση ιδιαίτερο και πολύ χορταστικό και πραγματικά δεν ξέρω για ποιό λόγο κάποιος δεν θα μπορούσε να χορτάσει με αυτό το πεινιρλί. Και αυτό το λέω εγώ, που ζωή να' χω, καλύτερα να με ντύνεις παρά να με ταίζεις, που λέει ο λόγος.

Μου φάνηκε τόσο χορταστικό, όσο να μην το μπουχτίσω. Επίσης, από νοστιμιά σκίζει, πάντα για το δικό μου γούστο, αφράτο αλλά καλοψημένο και κριτσανιστό στις άκρες, βουτυράτο και αρωματικό. Βέβαια δεν έχω κάνει και διατριβή πάνω στο θέμα, όπως ο φίλος kostas9578 που διάβασα το οδοιπορικό του στα πεινιρλί της Αθήνας και εντυπωσιάστηκα. Με λίγα λόγια, μου άρεσε και θα ξαναπάω μόνο για το πεινιρλί, το πεινιρλί και... το πεινιρλί.

Πάμε τώρα στα default.
- η εξυπηρέτηση είναι αργή, πολύ αργή. Αργά θα παραγγείλεις, αργά θα φας. Πώς το έλεγε ο Jack Nicholson στην ταινία Ασκήσεις Ηρεμίας ; Goos fraa baa.... Γι'αυτό θέλει υπομονή. Τον Αύγουστο είναι ευκολότερο να το πετύχεις γιατί όλοι λειτουργούν με αυτούς τους ρυθμούς.

- Το κρασάκι το λευκό, το χύμα, απλά δεν πίνεται. Το αφήσαμε. Ας όψεται που δεν ήθελα να φουσκώσω με μπύρα.

- Πολλή ώρα αφότου φάγαμε, τα άδεια σερβίτσια μας ήταν ακόμα επάνω στο τραπέζι. Αυτό με ξενίζει το ίδιο με το να έρθει ο σερβιτόρος να τα μαζέψει αμέσως μόλις φάω την τελευταία μπουκιά μου.

- Κεράστηκε όλη η αυλή με τις πολλές παρέες, άφθονες πιατέλες με καρπούζι, αλλά σε εμάς το απόλυτο τίποτα. Ένα πελώριο γιατί με απασχόλησε φιλοσοφικά, και λίγο ενοχλήθηκα, αλλά δεν επέμεινα να γκρινιάξω, λόγω παρέας. Να το κοιτάξουν πάντως αυτό με τα επιλεκτικά κεράσματα οι επιχειρηματίες, γιατί τώρα τελευταία μου έχει συμβεί ξανά, και δεν είναι καθόλου ωραίο για τον πελάτη που ακουμπά ποσά καθόλου ευκαταφρόνητα, να νιώθει έτσι δυσάρεστα. Και ξαναλέω, δεν είναι το καρπούζι που μας έλειψε, αλλά η κίνηση και η πρόθεση.

- Τέλος να πω, ότι κυκλοφορεί και μια ανεπίσημη φήμη, ότι στο μιλητό γίνεται μια καλή εκπτωσούλα στο τέλος στο λογαριασμό, άνευ αποδείξεως. Σε εμάς ήρθαν από την αρχή όλες οι αποδείξεις στο τραπέζι, οπότε ίσως next time. Δεν πειράζει κιόλας, γιατί το deal αυτό το έχουμε σε άλλο μαγαζί που είμαστε πελάτες!!

Μαζί με ένα ακόμη πεινιρλί που το ζητήσαμε πακέτο ( μια ψυχή στο σπίτι το περίμενε πώς και πώς, οι τιμές μάλιστα είναι γύρω στα 2 ευρώ χαμηλότερες για πακέτο, ιδού το vfm ), ο λογαριασμός έφτασε στα 65 ευρώ, δηλ 15 ευρώ το άτομο. Αλλά ήμασταν 4 και πήραμε πολλά.

Είναι ακριβός; Ναι είναι, όπως κι αν το δεις. Αν όμως ένα ζευγάρι κινηθεί στη λογική πεινιρλί και μπύρα, είναι μια έξοδος προσιτή, δεδομένης και της ποιότητας που έχει. Γι'αυτό κι εγώ θα ξαναπάω. Μόνο για το πεινιρλί του. Μάλιστα αποφάσισα, στο σπίτι εκεί που έχω τον κουμπαρά μου και μαζεύω για τις μικρές απολαύσεις της ζωής, δίπλα θα βάλω άλλον έναν, που θα γράφει "κουμπαράς πεινιρλί Ελευθεριάδη"!!!