Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Cafe - Restaurants - Χαϊδάρι - Αιγάλεω, Αθήνα
Αυγ
31
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Σπάνια εκπλήσσεσαι ευχάριστα, στην Ελλάδα, από τον τομέα των υπηρεσιών, όπου και ο επισιτιστικός. Η συνήθης πρακτική είναι να παρέχεις τα πάντα σε όλους, και μετά να κόβεις λίγο λίγο, μέχρι να φτάσεις σε αυτό που απο την αρχή έιχες στο μυαλό σου

Αυτός είναι και ο λόγος που έρχομαι να γράψω κριτική για καφέ με προσθετες δυνατότητες. Συνήθως τα καταστήματα αυτά, περιορίζουν την γευστική εμπειρία (και όταν λέω γευστική, εννοώ φαγητό, διότι το ποτό δεν το παρασκευάζουν τα ίδια, κατα κανόνα, πλην κοκτειλ) σε δυο τρία πιάτα της ώρας, μερικές σαλάτες και... αντε καμμια πίτσα και τελεία. Το ίδιο συμβαίνει εδώ, αλλά υπάρχει μια κεφαλαιώδης διαφορά! Δεν υπάρχει, εκτός 1-2 εξαιρέσεων, σνακ, φαγητο ή ποτό, που να μην είναι "ψαγμένο" στο συγκεκριμένο κατάστημα. Ούτε καν οι κατάλογοι δεν εμπίπτουν στο συνηθισμένο και κοινότυπο. Φυσικά αυτό έχει ένα τίμημα!

Αλλά ας τα πάρουμε απο την αρχή.

Ψαχνοντας πέντε άτομα να πάμε Σαββατο βράδυ, 20/8, να πιούμε ένα ποτό, κάπου δροσερά, τρομάρα μας, διότι ήταν και το ΣΚ με το κρύο, καταλήγουμε στο Δάσος Χαιδαρίου, προς τα ορεινά της Ηρώων Πολυτεχνείου, όπου και η "πιάτσα" με τα καφέ και τα μεζεδοπωλεία. Η γυναίκα μου επέμενε για το Γραμματόσημο, του οποίου το όνομα δεν θυμόταν, αλλά θυμόταν την εξαιρετική εμπειρία που είχαμε πέρσι, όταν βρεθήκαμε χειμώνα καιρό για μια μπύρα. Τότε, ομως είχαμε κουβέντα σοβαρή να κάνουμε και δεν πρόσεχα τι γίνεται, τώρα... τώρα ήρθε η ώρα της έκθεσης και της ανταμοιβής!

Γύρω στις 10 αρριβάρουμε και βρίσκουμε τραπέζι με κάποια δυσκολία. Εκπληξη μεγάλη οι τεράστιοι δίσκοι που πηγαινοέρχονται γύρω μας από τους ασθμαίνοντες σερβιτόρους. Λογω καλοκαιριού, καθόμαστε στα άνετα τραπέζια που έχουν τοποθετηθεί στον πεζόδρομο και το παρακείμενο πλατειάκι.

Ξυλινα καλαίσθητα τραπέζια ή μακρόστενοι πάγκοι, δίκην μοναστηριακών τραπεζιών, για τις μεγαλύτερες παρέες, καρέκλες σκηνοθέτη, και πάνω στο τραπέζι, το απαραίτητο φωτάκι με κερί ρεσω και ένας.... κουβάς! Δηλαδή, όχι ακριβώς κουβάς, μάλλον πήλινο δοχείο ήταν, με ρολλά τυλιγμένα, σαν ταπετσαρίες, που εξείχαν απο τον "κουβά" αρκετά!

Ρε τι ΄ν΄τούτα; Είναι τεμάχια από καμβάδες ζωγραφικής, πάνω στα οποία είναι ζωγραφισμένος, κυριολεκτικά ο κατάλογος! Τρία τέσσερα ρολλά, άλλο για τις σαλάτες, άλλο για τα κυρίως, άλλο για τα ποτά, άλλο για τους καφέδες. Πήραμε από ένα ρολό ο καθείς, ο πέμπτος πήρε τον κανονικό κατάλογο, που έχει και τα κατα νόμον απαραίτητα ("δεν πληρώνεις αν δεν παρεις απόδειξη" και "αμα έχεις παράπονο γράφτο στο μπλοκάκι" κτλ) και ξεδιπλώσαμε τα ρολλά, ως άλλοι τελάληδες του μεσαίωνα να δούμε τι θα πιούμε. Καλοσώρισμα, αφιξη νερού σε κανάτα, πολύ ωραία!

Ο μέσα χώρος είναι πολύ καλαίσθητος, ντυμένος στο μεγαλύτερο μέρος με ξύλο, με στρογγυλά τραπέζια που έχουν καρέκλες με ψηλή πλάτη, επενδεδυμένες μάλλον με μπορντώ δερματίνη, θυμίζοντας λίγο Αγγλική Λέσχη. Λιγο βαρύς αλλά δεν με χαλάει. Στην κυρία είσοδο, στο πάτωμα, παρατηρείς τον μηχανισμό ένος ρολογιού, που καλύπτεται από χοντρό γυαλί που παίζει τον ρόλο δαπέδου. Στον πάνω όροφο, μου είπαν, μάλλον διότι εκεί είναι και μία απο τις τουαλέττες (αψογη, πεντακάθαρη) υπάρχει συλλογή στολών και αντικειμένων παλαικών που προφανώς χρησιμοποιούνται στην εναλλαγή της διακόσμησης. Γενικά, κατά την γνώμη μου το κατάστημα είναι ιδανικότερο σαν αισθητικη χώρου για φθινόπωρο και χειμώνα, χωρίς να υστερεί πολύ κατά το καλοκαίρι. Συμβάλλουν και προσθαφαιρούμενες βιτρίνες που ανοίγουν τελείως την μία γωνία του καταστήματος και δίνουν θέα στην πολύ ομορφη μπάρα.

Παραγγείλαμε δύο κοκτειλ "εποχής" (καλοκαιρινα, με σιρόπι φρούτων και αλκοολ) εξαιρετικά, είπαν οι συνδαιτημόνες, μια μπύρα εισαγωγής, ένα ποτήρι ασυρτικο Βενετσάνου και ενα κλαμπ σαντουιτς σε τορτίγια. Κάποιο λάθος θα κάνω, σκεφτεστε. Που είναι η γεύση; Υπομονή!

Να πούμε ότι στον κατάλογο υπάρχουν μόνο ψαγμένες και ιδιαίτερες μπύρες. Η κάβα τους περιλαμβάνει κρασιά απο ολήν την Ελλάδα και μερικά ξένα, αλλά όλα εχουν κάποιο ιδιαίτερο χαρακτήρα ή είναι μικρών παραγωγών. Οι σαλάτες τους και τα κυρίως, εχουν πάντα μια ιδιαίτερη πινελιά και μία διαφορετική όπτική, που ιντριγκάρει και σε κάνει να θές να τα δοκιμάσεις όλα. Τώρα αμα τα διαβάζεις και σε πάπυρο ( καμβά), ποιός την χάρη σου. Οι τιμές, εκ πρώτης όψεως είναι ανεβασμένες. Μετά αλλάζεις γνώμη. Οχι δεν πέφτουν οι τιμές, η εμπειρία ανεβαίνει.

Αφου καταφθάσαν τα πιοτά, γυμνά και σκέτα, αρχίζει η μουρμούρα "Κανα φυστικάκι; Κανα πατατάκι;" Αμ τα πιοτά ήρθαν μονα διότι δεν χωράνε στον δίσκο αμα βάλεις και τον μεζε! Δια την Μπυραν La Trappe, ολίγον σκούρα, κατέφθασε πιάτο με μικρό cheeseburger, πατατάκια και άλλα τινα, τα οποία συμπλήρωναν την γεύση του ζύθου και συνέβαλαν στην μετατροπή της μπυροποσίας σε γευστική ευωχία. Υπερβολικός είσαι, θα μου πείτε.

Για τα δύο καλοκαιρινα κοκτειλ, κατέφθασε μεγάλο πιάτο με ποικιλία καθαρισμένων φρούτων, για να τα συνοδεύσουν (πεπονι, ροδακινο, βανιλιες, ακτινίδια και σταφύλια κόκκινα και λευκά). Οσο για το κρασί μου, το ταπεινό ποτήρι μου συνοδεύτηκε με 4-5 τεμάχια προσούτο, λεπτές φέτες πεπονιού, 4-5 τεμάχια διαφορετικών τυριών (πράσινο με πέστο, με πιπέρι, κάποιο μπλέ, ενα chevre μαλακό, γραβιέρα), κόκκινα και λευκά σταφύλια, ένα ταρτάκι αλμυρο που περιείχε μαρμελάδα τομάτας(! ), και ένα μικρό κρόκ μεσιέ. Ολα αυτά σε ένα τεράστιο πιάτο.

Το κλαμπ σε τορτίγια, ήταν ευγευστο, αλλά δεν μπορώ να πώ ότι ήταν κάτι εξαιρετικό.

Ολα τα παραπάνω στα €37,50, με απόδειξη της ώρας, όχι μπαγιάτικη. Προφανώς η τιμή είναι τσιμπημένη λιγάκι (8,50 το κοκτειλ, 7 το ποτηρι κρασι, 6,20 η μπύρα και 7,50 το κλάμπ). Αν συνυπολογίσεις βέβαια και την ποσότητα, αλλά κυρίως την διαφορετικότητα του συνοδευτικού, η εντύπωση αλλάζει. Ειδικά στο κρασί, οι συνδυασμοί που μπορούσες να κάνεις πολλοί, διαφορετικοί και ενδιαφέροντες, με αποτέλεσμα κάθε μπουκια και κάθε γουλια να είναι μια διαφορετική εμπειρια γευσιγνωσιας.

Αυτές είναι πάνω κάτω και οι τιμές των άλλων ειδών, ενώ οι σαλάτες και τα κυρίως είναι στα 7-10 ευρώ. Το κρασί σε μπουκάλι κυμαίνεται από 30+ ευρώ αλλά οργιάζει η φαντασία μου για το τι θα το συνοδεύει. Τα τρία τοματόπουλα στην απόδοση ήθελα να τα κάνω τέσσερα αλλά δεν μου βγαίνε με τίποτα.

Επίσης, τα τρία φιλότιμα παιδιά που τρέχαν πάνω κάτω, ισως αξίζαν για 4 τοματοπουλα στην εξυπηρέτηση, αλλά δεν προλαβαίναν τα πάντα εγκαίρως.

Εν κατακλείδι, το βλέπω να το κάνω στέκι, κυρίως για τον χειμώνα, αλλά και για τον υπόλοιπο χρόνο. Από άλλους πελάτεςέμαθα ότι η ψαγμενιά είναι κανων δια το κατάστημα το οποίο εναλλάσσει τις γεύσεις του και τις προτάσεις του συχνά, με ολοένα αυξανόμενη επιτυχία και πρωτοτυπία. Μπράβο!!!