Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ακρόπολη, Αθήνα
Σεπ
11
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Άμα είσαι στην Πλάκα οι ιστορίες ρέουν από παντού, σαν το νερό της πηγής Κλεψύδρας (βλ. κριτική Feyroyz). Από την ίδια την ονομασία της (μάλλον από το αρβανίτικο «πλιάκου» = αρχαία, παλιά) μέχρι τον ίδιο τον Παρθενώνα ο οποίος πρώτα καταστράφηκε από τους Πέρσες (Εκατόμπεδος), ξαναχτίστηκε στα πλαίσια ενός λαμπρού οικοδομικού project από τον Περικλή*, ξανακαταστράφηκε από τους Ερούλους (γερμανικό φύλο) στα 267 μΧ, μετετράπη σε εκκλησιά (Παναγιά η Αθηνιώτισσα, παραμένοντας ναός αφιερωμένος σε μια παρθένο, όπου πρωτοεμφανίστηκε και η εικόνα της Παναγίας μεταγενέστερα Σουμελά) ήδη από τον 5ο αιώνα όπου προσκύνησε κι ο Βουλγαροκτόνος ως guest star (1019), έγινε καθολικός ναός (Santa Maria di Atene) το 1204, έγινε τζαμί όταν οι Τούρκοι πήραν την πόλη (1458), ανατινάχθηκε από τον Μοροζίνη (1687) και τότε έκλαψε μόνο μια Σουηδέζα (η Άννα η Άκεργελμ, η γυναίκα του Σουηδού επικεφαλής της εκστρατείας των Βενετσιάνων), από εκεί έπεσε η Μαρία Βέμπερ στα 1863, γκουβερνάντα του πρίγκιπα Γεωργίου, γνωστή και ως Μαίρη, επιθυμώσα τον Μιχαήλ Μιμήκο, στρατιωτικό ιατρό, (από τον άδικο φόβο της ότι αυτός δεν την αγαπά), εκεί στήσαν οι Άγγλοι τα πολυβολεία τους κατά τα Δεκεμβριανά (1944) προκειμένου να κερδηθεί η περιώνυμη μάχη του Θησείου.

Κι αν οι αφηγήσεις για την Πλάκα δεν έχουν τελειωμό ας αναφέρουμε μία αποκλειστικά δειγματοληπτικά:

Στα 1843 ο Γιώργης ο Φλαμής είχε δώσει τα χέρια με τον Σωτήρη τον Ταλιάνη. Θα έδινε την κόρη του στον γιο του Ταλιάνη. Χαρές, ο γιος δώρα στην αγαπημένη του, όλα καλά. Υπογράψανε και τα προικοσύμφωνα (ο Αντρέας βγήκε το 1981), κανονίστηκε κι ο γάμος, στο Ρηνάκι της Πλάκας (στην οδό Νικομήδου, παραλλήλως της Απόλλωνος με τα σούσια), έκατσε κι ο νεαρός Ταλιάνης μια μέρα με το λουλουδικό στο χέρι να περιμένει στης εκκλησιάς την πόρτα την καλή του. Μα αυτή αψηφώντας την βούληση του γερο-Φλαμή είχε άλλο κόρτε και τον είχε βάλει και την έκλεψε. Μάταια περίμενε ο νεαρός Ταλιάνης. Αφού του το ‘σκασε η νύφη ας έπαιρνε τουλάχιστο τα δώρα πίσω. Μπα... Ο γερο-Φλαμής, γνωρίζοντας ίσως την τσαχπινιά της θυγατρός του, είχε βάλει στο προικοσύμφωνο τον κάτωθι όρο: "δέ θά ξαναρχούτο τση καντοχή ουδενός οι μπλούσιες πραμάτιες καί τα τζόβαιρα όπου αντάλλαξαν οι αρρεβωνιασμένοι". (Αυτό είχε ως έμπνευση άραγε το 1348 Αστικού Κώδικα: "αν ο γάμος ματαιώθηκε καθένας από τους μνηστευμένους έχει δικαίωμα να απαιτήσει από τον άλλο, κατά τις διατάξεις για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό, καθετί που έδωσε ως δωρεά η ως σύμβολο μνηστείας";)

Από το ανωτέρω συμβάν βγήκε η γνωστή φράση «άλλος πληρώνει τη νύφη»…

Αυτά τα ολίγα ως μια ελάχιστη σταχυολόγηση για την Πλάκα, την γειτονιά των θεών…

Σε αυτή τη γειτονιά λοιπόν όλοι μας έχουμε βαρεθεί να θέλουμε να πάμε μια βόλτα και να τσιμπήσουμε κάτι αξιοπρεπές και να μην μπορούμε. Τέλος στη γαστρονομική μπούρδα και ετοιματζίδικη λαίλαπα βάζει το Καφενείο. Κατά την εκπληκτική ανάλυση του φιλτάτου Dorfmeister (βλ. Λέσβος, Νο. 494, location) το Καφενείο είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Έχει και location και γεύση. Bull’s eye!

Κυριακή 28-8-2016, σε μια πολύ συναισθηματικά φορτισμένη συγκυρία, 4 εξ ημών και ένα βρέφος, μετά από είσοδο στους Αέρηδες με υπερκοστολογημένο εισιτήριο 6 ευρώ κατ’ άτομο, κάτσαμε, πήραμε και φάγαμε:

- Κουβεράκι ένα ευρώ το κεφάλι. Η αλήθεια είναι ότι ήταν εμφανώς μπαγιάτικα τα ατομικά ψωμάκια και λιόψωμα.

- Φάβα, με κρεμμυδάκι, κάππαρη, επαρκώς υδαρής και ουχί σοβάς ως πολλάκις συμβαίνει, ε-ξαι-ρε-τική στα 4,80.

- Κάτι μανιτάρια (των γεύσεων;; των αγγέλων;; κάτι τέτοιο). Είχαν μια σάλτσα ελαφρώς κοκκινιστή αλλά απροσδιόριστη και λίγο τριμμένο τυρί. Το μοναδικό πιάτο που δεν ήξερε τι ήθελε να είναι. Το μοναδικό άστοχο πιάτο. Ίσως και κακά εκτελεσμένο. 5,80.

- Ντολμαδάκια γιαλαντζί. Χρόνια είχα να φάω τόσο ωραία ντολμαδάκια. Ισορροπημένη οξύτητα, κρουστό φύλλο. Μπράβο. 4,50.

- Κεφτεδάκια με σάλτσα. Δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρχει στο μενού και να μην πάρω. Αυτά ήταν από τα πολύ καλά. Δεν θα πω άριστα γιατί η μάνα μου κάνει καλλίτερα (πόσο Ελληνάρας πια;). Σε κάθε περίπτωση ήταν πολύ ωραία. 7,90.

- Καβουρμάς. Αν είστε εκεί και πάτε για τσιμπητό μην ξεχάσετε να πάρετε. Δεν έχει σχέση με παστουρμά. Θεωρητικά είναι βραστό βουβάλι (αυτό ήταν μοσχάρι) το οποίο κατόπιν τσιγαρίζεται μαζί με μπαχαρικά. Μετά το βάζουν σε φόρμα να σχηματοποιηθεί, πράγμα το οποίο επιτυγχάνεται με το κολλαγόνο (ζελέ) και το λίπος που έχει το κρέας. Το κόβουνε σε φέτες, το ζεσταίνουν, το ξαίνουν και το σερβίρουν με λίγο τρίμμα φέτας. Αν είσαι του μεζέ και όχι του φαγητού οφείλεις να το πάρεις. 7,80.

- Μια τυπική σαλάτα ρόκα, μανούρι, ντομάτα, μπαλσάμικο. Άνω του μετρίου. Τίποτα το φοβερό.6,80.

- Παστουρμάς μπακαλιάρου. Τι εννοεί ο ποιητής; Λεπτή φέτα μπακαλιάρου «μαγειρεμένη» με αλάτι και λεμόνι. Κάτι σαν καρπάτσιο μπακαλιάρου. Πασπαλισμένο με πάπρικα και ολίγον τι κάππαρη. Ελαιόλαδο και λίγο λεμονάκι. Ό, τι και για τον καβουρμά: αν είσαι του μεζέ οφείλεις να το πάρεις. Δι΄ εμέ άριστο. 7,90.

- Μισό κιλό χύμα κόκκινο αγιωργίτικο. Καλλίτερο από πολλά εμφιαλωμένα αγιωργίτικα. Τιθασευμένη οξύτητα. Αξιοπρεπής επίγευση για χύμα. Στα 4,60 το μισόκιλο ένιωσα ότι ήταν μια τίμια συμφωνία μεταξύ εμού και του κάπελα.

- Οι πορτοκαλάδες στα 2,10 και η Fix 3,20. Έχει αξιοπρεπή ποικιλία τόσο από μπύρες όσο και από χύμα (βαρελίσια) κρασιά.

- Ύδωρ αενάως ανανεούμενης κανάτας.

Η εξυπηρέτηση ήταν η αναμενόμενη για έναν επαγγελματία Κυριακή μεσημέρι στην Πλάκα. Γρήγορη, ευγενική και ελαφρώς απρόσωπη και διεκπεραιωτική.

Το μέσα είναι πολύ γλυκό και ελαφρώς κουκλίστικο. Το έξω είναι σε πεζόδρομο κάτω από την Ακρόπολη και στην σκιά από φυλλωσιές. Για την δικιά μου λογική οτιδήποτε κάτω από 4/4 θα ήταν αδικία.

VfM. Τέσσερα άτομα φάγανε σαφώς περισσότερο από ένα τσίμπημα αλλά ήπιανε ‘συνοδευτικά’ και όχι ‘να πάνε κάτω τα φαρμάκια’. Όλα μαζί 59,30. Όξω τα ποτά 48,50. 13 ευρώ το κεφάλι. Τελευταία φορά στα Goody’s στα ΣΕΑ της Κορίνθου είχαμε πληρώσει 12 ευρώ το άτομο για να φάμε κατεψυγμένες τροφές αστροναύτη, με θέα την εθνική οδό, κουβαλώντας μόνοι μας τους δίσκους με το φαγητό μας. Νομίζω ότι εν προκειμένω οι 4 ντοματούλες αδικούν το μαγαζί.

Άυλοι τίτλοι.
Ντοματούλες 4/4.

Σε όλη την Πλάκα ζήτημα αν υπάρχουν ένα-δυο μέρη εφάμιλλα αυτού (το ένα νομίζω είναι ο Πλάτανος -ή απλά τον αγαπάω). Ενώ είναι ουσιαστικά μονοπώλιο (στο άνω του τουριστικού -προκάτ πατάτες, τζατζίκι, greek salad me lefko tyri danias, greek mouzaka, μπριτζόλα- φαγητού στην Πλάκα) διατηρεί αξιοπρεπείς τιμές. Έχει αισθητική, και όχι zorbas the greek, έχει κρασί, και όχι αιθυλική αλκοόλη με μπογιά, έχει γεύση, και όχι κύβο Maggi με ολίγον τι microwave. Θα επιζούσε άνετα στο Χαλάνδρι, στου Ψυρρή, στα Εξάρχεια, στο Μαρούσι, στην Φωκίωνος. Δεν πουλάει μόνο την τοποθεσία του και για αυτό του λέω ένα ευχαριστώ που μας αφήνει όχι μόνο να βγαίνουμε στην Πλάκα αλλά και να τρώμε.

ΥΓ Και εδώ ουσιαστικά αναμασώ τα όσα –ορθότατα- έχει γράψει ήδη από τις αρχές του 2009 ο φίλτατος fratello.

ΥΓ2 Αξίζει τόσο για ρομαντική βόλτα για δύο (και τύφλα στους πακτωμένους Διόσκουρους) όσο και για reunion Erasmus/μεταπτυχιακού. Αξίζει για τσιμπητό με κολλητούς όσο και για οικογενειακή έξοδο.

ΥΓ3 Παίξε πλακιώτικη κιθάρα: https: //www. youtube. com/watch?v=nwwKhTdoPBc

------------------------------------------------------------------------------------------

* Ο Περικλής περίτρανα απέδειξε ανά τους αιώνες ότι όποτε κάνεις ΣΟΒΑΡΗ επένδυση αυτή όχι μόνο αποσβέννυται αλλά και φέρνει κέρδη εσαεί. Τα υπόλοιπα είναι για αυτάρεσκους γεροντοκόρους.
Ακόμα Ακρόπολη πουλάμε...