Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Ν.Σμύρνη, Αθήνα
Σεπ
05
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Κάποιες ιδιαίτερες καταστάσεις με "ανάγκασαν" την Τρίτη 23/8 και την Τετάρτη 24/8 να βγω στο ίδιο μαγαζί, την ίδια περίπου ώρα με διαφορετικούς φίλους. Για την Τρίτη πρόοριζα τον Μιχαλάρα να τον πάω στη Σμυρνιά αφού είχα διαβάσει την κριτική της Τzias. Δυστυχώς ήταν κλειστό, το πιο κοντινό ήταν ο Μπαρμπαδήμος, αλλά αφού πλέον έχουμε παντού Μπαρμπαδήμους, και στη Δραπετσώνα πλέον αν και δεν έχω αξιωθεί.... σκέφτηκα να ρισκάρω με το La Strega. Ρίσκο είπα;Ναι, οικονομικό. Ακόμα θυμάμαι τις κριτικές που έκραζαν το μαγαζί. Κι όμως! Το μαγαζί πήρε το εισιτήριο της πρόκρισης (την ώρα που γράφω την κριτική γίνεται η κλήρωση του Europa League) και για την επόμενη μέρα με τον Μπαλτασάρα!

Τα πράγματα έχουν ως εξής: Το μαγαζί το έχω αρκετά χρόνια ακουστά, ενώ σε αρκετές παλαιότερες βόλτες μου στην παραλιακή, επιστρέφοντας το έβλεπα στο ύψος του Παλαιού Φαλήρου παραδίπλα από το Haagen Dazs. Tι μου έκανε εντύπωση;Η εσωτερική του σκάλα! Είχε ένα πολύ όμορφο εσωτερικό στυλ που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και μου έδινε μια αίσθηση σπιτιού. Ποτέ δεν πήγα όμως! Τελικά, πριν 2-3 χρόνια άλλαξε θέση και μεταφέρθηκε κοντά στην πλατεία. Βασικά, πολύ κοντά στη Συγγρού. Για το πάρκινγκ δεν δυσκολεύτηκα αλλά είναι ακόμα καλοκαίρι με αρκετό κόσμο να λείπει.

Διαβάζοντας την ιστορία του ιταλο-αμερικάνικου εστιατορίου, σκοπός των ιδιοκτητών είναι οι μερίδες να είναι πλούσιες, όπως θα πήγαινες Κυριακάτικη επίσκεψη στη γιαγιά. Η μόνη τους επιδίωξη είναι ο κάθε πελάτης να αισθάνεται ξεχωριστός. Ποιά τα τελικά συμπεράσματα μου;

Η επιχείρηση με 23 χρόνια στην πλάτη σίγουρα έχει κάνει καλή δουλειά. Ο κατάλογος πλούσιος σε επιλογές, με ωραίες παρουσιάσεις και με παιχνίδισμα στα υλικά. Μπορείτε να βρείτε οτιδήποτε υπάρχει σε υλικό. Και αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό αν ξέρεις πως να το χρησιμοποιήσεις. Υπάρχουν ορεκτικά, σαλάτες, ζυμαρικά, πίτσες, ριζότα, σνίτσελ, μπέργκερ. Ότι τραβάει ο οργανισμός σου!

Δοκιμάσαμε:

- Pesto di pollo στα 9.7 ευρώ. Πλιγούρι, φρέσκια ψιλοκοµένη ντοµάτα, γαλλική σαλάτα, φιλέτο πικάντικου ψητού κοτόπουλου, αγγουράκι, φινόκιο, αποξηραµένο σύκο, τραγανό αµύγδαλο, τυρί φέτα και vinaigrette pesto µε φρέσκα µυρωδικά. Όλα τα υλικά φρεσκότατα και το κοτόπουλο πολύ καλής ποιότητας με ένα touch πέστο που το νοστίμιζε. Λεπτοκομμένα και τραγανά τα λαχανικά, ενώ το σύκο σε διακριτική ποσότητα. Το αμύγδαλο θα μπορούσε να διακριθεί και περισσότερο στη γεύση. Για 2 άτομα υπέραρκετή και γευστική. Από τα δυνατά τους σημεία.

- Σαλάτα Carrera στα 10.5 ευρώ. Ψιλοκοµµένο µαρούλι, ρόκα, τραγανά φιλετάκια κοτόπουλο croccante, λεπτές φέτες παρµεζάνας, καλαµπόκι, ντοµατίνια, dressing µουστάρδας και καραµελωµένο βαλσάµικο. Και εδώ πολύ πολύ φρέσκια, με εξαιρετικό κοτόπουλο και πάλι. Ίσως γι'αυτό και η τιμολόγηση του σαν έξτρα υλικό είναι τόσο υψηλή. Από 3.30 στη "μικρή" σαλάτα έως τα 4.80. Η μόνη παρατήρηση που κάναμε ήταν πως θα μπορούσε να έχει περισσότερη ποσότητα από τοματίνια για να δίνουν λίγο πιο όξινη γεύση. Πολύ καλή επιλογή και εδώ.

- Πίτσα Valencia στα 9.8 ευρώ με σάλτσα τομάτας san marzano, μοτσαρέλα, ζαμπόν και καπνιστό μπέικον. Πήραμε το μικρότερο μέγεθος, την κανονική. Κάναμε λάθος στην επιλογή ζυμαριού, Πήραμε το αφράτο που μάλλον ήταν αρκετά τραγανό για τα γούστα μου. Δεν ξετρελάθηκα σε καμία περίπτωση, το τυρί ήταν αρκετά καλής ποιότητας όπως και τα υπόλοιπα υλικά. Η σάλτσα και αυτή καλή, θα ήθελα λίγο περισσότερη. Την επόμενη φορά θα δοκιμάσω άλλο ζυμάρι.

- Ριγκατόνι με σάλτσα τομάτας και σπιτικά κεφτεδάκια από χοιρινό και μοσχαρίσιο κιμά, κόκκινο κρασί και γλυκιά κόκκινη πιπεριά στα 11.5 ευρώ. Εξαιρετικό πιάτο με πολύ γλυκιά αλλά καλοδεμενη σάλτσα, πολύ καλής ποιότητας. Τα κεφτεδάκια καλοψημένα και αφράτα. δεν ήθελα να τελειώσουν. Άξιζε τα λεφτά του και όσοι αρέσκονται σε τέτοιες γεύσεις να το παραγγείλουν.

- Τορτελίνια parmigianino. Φρέσκα τορτελίνια με φιλετάκια ψητού κοτόπουλου, φρέσκα μανιτάρια και κρέμα παρμεζάνας στα 12.5 ευρώ. Ο φίλος, παρ'ότι ολόκληρο θηρίο, φοβήθηκε ότι η ποσότητα δεν θα είναι αρκετή. Όχι μόνο ικανοποιήθηκε αλλά και χόρτασε. Όντως πολύ καλής ποιότητας πιάτο, με εξαιρετικό κοτόπουλο όπως είπε. Μια μπουκίτσα που δοκίμασα μου φάνηκε ικανοποιητική και μέσα στις γεύσεις μου.

- Μπανόφι dulce du leche στα 6.5 ευρώ. Μπισκότο, κρέμα γάλακτος, μπανάνα και κρέμα βανίλιας. Δυστυχώς, όπως στην πλειοψηφία που έχω δοκιμάσει... τα αποτελέσματα δεν είναι πολύ καλά. Στην προκειμένη μου φάνηκε σαν να φτιάχτηκε κομμάτι-κομμάτι και όχι ενιαίο το γλυκό. Το μπισκότο ήταν σαν βάση τάρτας και όχι πτι-μπερ που προτιμώ, η κρέμα βανίλιας "καπακώνει" την καραμέλα και γενικώς η σοκολάτα μου φαίνεται παράταιρη ακόμα και ως σιρόπι σε αυτό το γλυκό.

- Μπύρα βαρελίσια ποτήρι στα 4.5 ευρώ.

Στη μία επίσκεψη ο λογαριασμός κυμάνθηκε στα 32 και την επόμενη ημέρα στα 37 ευρώ.

Η εξυπηρέτηση πολύ καλή από νέα παιδιά, φαίνεται πως έχουν πάρει σωστές κατευθύνσεις από τους ιδιοκτήτες. Ειδικά τη δεύτερη φορά, το παιδί ήταν ευγενέστατο και χαμογελαστό όπου με προθυμία άκουσε τις παρατηρήσεις μας (για τη σαλάτα). Το παγωμένο νερό δεν έλειψε στιγμή από το τραπέζι μας, όπως και τα ψωμάκια με ντιπ τυροκαυτερής. Νοστιμότατα, το ένα ήταν καλομποκίσιο και το άλλο με γλυκάνισο. Εκεί που τα χαλάσαμε ήταν όταν μας είπαν πως προσφέρουν λουκουμάδες μετά το γεύμα. Την πρώτη πήραμε μπανόφι, τη δεύτερη όμως ζητήσαμε λουκουμάδες με πραλίνα. Ε, όσο τους είδατε εσείς άλλο τόσο τους είδαμε κι εμείς. Περιμέναμε... περιμέναμε... πέρασε κάνα μισάωρο, έφυγαν όλοι οι πελάτες και εμείς είμασταν πιο μόνοι και από τον Χατζηγιάννη στο ομώνυμο βίντεοκλιπ. Μάζευαν οι σερβιτόροι τα τραπέζια, καθάριζαν αλλά δεν τους πέρασε από το μυαλό ότι κάτι περιμέναμε. Ούτε σκέφτηκαν να μας ρωτήσουν.

Άφησα για το τέλος τον χώρο. Και εδώ θα κάνω μία παρατήρηση. Η ποιότητα είναι πολύ καλού επιπέδου, ο χώρος όμως σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στην τιμολόγηση. Ανέφερα πιο πάνω ότι οι ιδιοκτήτες έχουν σκοπό να σε μεταφέρουν νοερά σε Κυριακάτικα τραπέζια στο σπίτι της γιαγιάς. Αν μια τηλεόραση με ξένες εκπομπές μαγειρικής σε μεταφέρει σε κάτι τέτοιο, τότε πάω πάσο. Δεν είδα κάτι "παραδοσιάκο" στο όλο στυλ. Καινούργια τραπεζοκαθίσματα αλλά για να καθίσεις καμιά ώρα. Ούτε κάποιο τραπεζομάντιλο ούτε κάποιον φούρνο. Το όλο στυλ δηλαδή είναι πιο casual και όχι για να κάνεις μια έξοδο μόνο για φαγητό.

Δεν με χαλάει το όλο στυλ, μάλιστα η συνταγή με τα ριγκατόνι και τα κεφτεδάκια δοκιμάστηκε και στις διακοπές μας μετά από κάποιες μέρες με απόλυτη επιτυχία. Εκεί που έγκειται το ερώτημα είναι στην τιμολόγηση. Όσο ποιοτικά και να είναι τα πιάτα, αν για μια σαλάτα και 2 πιάτα ζυμαρικών χρειάζεσαι κοντά στα 40 ευρώ πίνοντας μόνο νεράκι, δίπλα από τη Συγγρού... Δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα συνεχίσουν. Συμφωνώ με τους προηγούμενους φίλους λοιπόν.

Υ. Γ Οι τιμές έχουν τοποθετηθεί στο περίπου βλέποντας τον κατάλογο τους στο ίντερνετ. Σε κάποια πιάτα είναι ελαφρώς ακριβότερες.

Υ. Γ 2 Κάντε κάτι με τα κουνούπια. Και στον εσωτερικό χώρο με κλιματισμό αλλά και στον εξωτερικό μας έφαγαν! Ειδικά εκεί που περιμέναμε για αιώνες τους λουκουμάδες!