Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ρωσία & Κεντρ. Ευρώπη - Καλλιθέα, Αθήνα
Σεπ
14
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
1-9

Καλή σεζόν, γεμάτη νοστιμιές, φίλοι καλοφαγάδες! Ξεκινώ τη δική μου ask4foodική σεζόν με αυτό το καταπληκτικό μαγαζάκι με γεύσεις από το Καζακστάν και τη Ρωσία, το οποίο φιγούραρε επί σειρά ετών, ναι, ετών, σε περίοπτη θέση επί της wishlist μου, αλλά διέπραττα το τρομερό σφάλμα να μην το τιμώ. Χθες, όμως, βράδυ βροχερού κι άκρως φθινοπωρινού Σαββάτου, τρεις μικρές φίλες δρόμο πήραμε και δρόμο αφήσαμε και γύρω στις 10 παρά βρεθήκαμε να περνάμε το κατώφλι του Ευγένιου. Καλού κακού είχαμε καλέσει λίγο νωρίτερα να κάνουμε κράτηση.

Το μαγαζί μικρό, όχι όμως και τοσοδούλικο, ο χώρος παραπέμπει σε ταβερνείο (άλλωστε και στην έξωθεν επιγραφή αναγράφεται ως ‘Ταβέρνα «Ευγένιος»’) κι ενώ εν πρώτοις μπορεί να σας φανεί αδιάφορος κι άχρωμος, σε δεύτερο χρόνο θα παρατηρήσετε τις φολκλόρ πινελιές που όσο και να το κάνεις, δίνουν στον χώρο την έθνικ του ταυτότητα. Συγκεκριμένα, έχουν διαμορφώσει μια γωνιά με ατμόσφαιρα καζάκικη, με παραδοσιακά σερβίτσια και στολές σε πρώτο πλάνο, κούκλες κι αντικείμενα καζάκικα, να μπαίνεις και να καταλαβαίνεις πού έχεις έρθει. Κάποιους πόντους έχασε για μένα λόγω τσιγάρου, που επιβάρυνε την ατμόσφαιρα και κατέληξε αργότερα να μου τσούξει τα μάτια σε τέτοιο σημείο που φύγαμε πιο άμεσα απ’ ότι θα επιθυμούσαμε.

Η υποδοχή ζεστή και πρόσχαρη και καθ’ όλη τη διάρκεια της βραδιάς νιώσαμε τη φροντίδα και το ενδιαφέρον. Άμεσα μας κάθισαν στο τραπέζι μας και άμεσα μας έφεραν τους καταλόγους. Οι άγνωστες λέξεις ήταν πολλές, καθώς τα περισσότερα πιάτα δεν συνοδεύονται από κάποια περιγραφή κι άντε τώρα εσύ να καταλάβεις τι είναι η σολιάνκα και τι το κουιρντάκ (αν τ’ αναπαράγω και σωστά). Βεβαίως, αυτά τα προβλήματα προσπεράστηκαν εύκολα, καθώς τη στιγμή της παραγγελίας μας δόθηκαν υπομονετικά όλες οι απαραίτητες επεξηγήσεις.

Τι φάγαμε, λοιπόν. Επειδή στις σαλάτες δυσκολευόμασταν πολύ να διαλέξουμε ποια θα πρωτοφάμε, προσφέρθηκαν να μας ετοιμάσουν ένα μιξ, ώστε να δοκιμάσουμε περισσότερες γεύσεις. Ήρθε λοιπόν ένα πιάτο με τρία διαφορετικά σαλατικά: Καρότο ψιλοκομμένο μαριναρισμένο και σκορδάτο, πεντανόστιμο, γεύση όμως που κάπου κάπως κάποτε θα την έχετε ξαναπετύχει. Η συνέχεια, όμως, ήταν εξίσου νόστιμη, αλλά πιο εξωτική. Πατάτα ψιλοκομμένη κι αυτή, ζουλιέν για την ακρίβεια, η οποία φαινόταν να είναι ωμή, είχε όμως κάπως μαριναριστεί, είχε και κάτι κομματάκια κρέατος και πραγματικά, ήταν μία νοστιμιά. Τέλος, κάτι μανιτάρια μαύρα, άγρια, επίσης μαριναρισμένα, συνοδεύονταν με κάτι ψιλοκομμένα κομμάτια σκόρδου κι ήταν κόλαση. Προσωπικά, αν δεν μου το έλεγαν, δύσκολα θα καταλάβαινα ότι αυτό που έτρωγα ήταν μανιτάρι. Αρχή εξαιρετική.

Πήραμε από τρία σασλίκ χοιρινά, τρία δηλαδή τεμάχια, τα οποία ήρθαν περασμένα σε μικρές σούβλες, συνοδεία μπόλικου κρεμμυδιού. Πολύ νόστιμα, πολύ ζουμερά, ωραίο μαρινάρισμα και πολύ καλό ψήσιμο. Επιλέξαμε να τα συνοδεύσουμε με πουρέ πατάτας, ο οποίος κατέφθασε λίγο μετά, μπόλικος σε ποσότητα και πολύ γεμάτος σε γεύση. Εξαιρετικός.

Πήραμε και βερενίκι γεμιστά με ανθότυρο, η ρώσικη εκδοχή των ραβιολιών, υπέροχα εκτελεσμένη. Πολύ ωραία ζύμη, πλούσια γέμιση, υπέροχα βρασμένα, πολύ γευστικά. Συνοδεύονταν από μία σος γιαουρτιού, η οποία μου άρεσε πολύ κι έδενε πολύ ωραία με τα νόστιμα βερενίκι. Η μερίδα πλουσιότατη!

Για μένα η μεγάλη γευστική στιγμή της βραδιάς ήταν τα πιλμένι από το Καζακστάν, τα οποία διαφέρουν λέει από τα ρώσικα (που επίσης υπήρχαν) στο ότι η γέμισή τους δεν είναι μόνο από κρέας αλλά και από μυρωδικά διάφορα. Αυτά λοιπόν ήρθαν ζεστά κι αχνιστά και συνοδεύονταν από μια τέλεια, υπερκαυτερή σάλτσα, καθώς κι από σόγια σος και ξύδι λευκό. Αυτά τα τρία μπορούσες να τα βάλεις όλα μαζί και να τ’ ανακατέψεις και να τα περάσεις φίνα. Φυσικά η καυτερή σάλτσα είναι μόνο για τους φίλους, καθώς είναι φωτιά και λάβρα και θέλει προσοχή. Εμείς όλες την καταευχαριστηθήκαμε!

Μαζί με όλα τα παραπάνω είχε καταφθάσει και μια μεγάλη λεπιόσκα, ψωμί δηλαδή, ζεστό ζεστό κι αφράτο, εξαιρετική συνοδεία για όλα μας τα πιάτα. Το νερό είχε έρθει άμεσα σε μεγάλη παγωμένη κανάτα, η οποία πριν καλά καλά αδειάσει, αντικαθίστατο από καινούργια. Επιπλέον, πήραμε μισό κιλό χύμα λευκό κρασί (δεν ήταν το δυνατό τους σημείο, ομολογουμένως, αλλά δεν ήταν και του πεταματού) και ένα αναψυκτικό.

Στα highlight της βραδιάς κι αυτό παρακαλώ να καταγραφεί, η μουσική, η οποία παρουσίαζε μεγάλη ποικιλία, από ρώσικη ποπ και ντίσκο σε ρώσικες μπαλάντες, μάλιστα κάποιοι ντόπιοι δεν κρατήθηκαν και χόρεψαν κι ήταν υπέροχοι. Το κλίμα ήταν εν γένει πάρα πολύ ευχάριστο, πολύ ζεστό και φιλικό, νιώθαμε σαν να είχαμε γίνει μέρη μιας παρέας. Ειδικά στο σημείο που η σερβιτόρα μας βάλθηκε να μας γνωρίσει με τους τύπους του διπλανού τραπεζιού (τρεις εμείς, τρεις αυτοί, πώς είναι δυνατόν να μη συσφίξουμε τις σχέσεις μας;), καταλάβαμε ότι είχαμε περάσει πια σε άλλο επίπεδο!

Και τέλος, η στιγμή του λογαριασμού ήρθε ως το ιδανικό επιστέγασμα της γευστικής μας βραδιάς, καθώς για όλα τα προαναφερθέντα κληθήκαμε να πληρώσουμε συνολικά 31,20 ευρώ, εξαιρετικά. Μπορείς δηλαδή να φας πλουσιοπάροχα χωρίς να ξεπεράσεις το δεκάευρω! Όπως καταλαβαίνετε, θα πάμε και θα ξαναπάμε και θα ξαναπάμε! Πηγαίνετε και σεις!