Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Βουλιαγμένη - Καβούρι, Αθήνα
Σεπ
22
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Χαίρετε και καλό αποκαλόκαιρο!

Η παρακάτω κριτική μπορεί να φανεί λίγο γκρινιάρικη σε συγκεκριμένα σημεία, όμως είναι σίγουρα καλοπροαίρετη και εξάλλου ο στόχος του ask4food, όπως τον αντιλαμβάνομαι και λαμβάνοντας υπόψη κιόλας ότι οι ιδιοκτήτες των εστιατορίων μπορούν κι αυτοί πλέον να παίρνουν ενεργά θέση στο site, είναι όχι μόνο να μοιραζόμαστε τις εντυπώσεις μας ως καλοφαγάδες (εντός ή εκτός εισαγωγικών) αλλά και να συμβάλλουμε στη βελτίωση των υπηρεσιών τους. Πόσω μάλλον όταν βλέπεις ότι έχουν επενδυθεί σε μια επιχείρηση πολλά χρήματα, ότι γίνεται συνολικά καλή δουλειά και υπάρχει μια συγκεκριμένη και συνειδητή επιλογή πολιτικής.

Μετά λοιπόν από μπάνιο στο Καβούρι το Σάββατο 17/9, θυμήθηκα το "Σαρδελάκι", το οποίο ήταν, ούτως ή άλλως στη λίστα μου. Μικρή σημείωση ότι υπάρχει κατά σύμπτωση (;) και το παρ’ ολίγον συνωνόματο «Ψαράκι» στην αριστερή πλευρά της Ποσειδώνος όπως ανεβαίνουμε, που μας προκάλεσε αρχικά ένα μικρό μπέρδεμα. Εν τέλει το Σαρδελάκι βρίσκεται στη δεξιά μεριά, και δεν φαίνεται εύκολα ούτε έχει άμεση επαφή με το δρόμο. Αυτό προς μεγάλη μας ικανοποίηση, καθ’ ότι η τοποθεσία είναι πραγματικά μοναδική, με απρόσκοπτη θέα στη θάλασσα. Μαγευτική θέα για την ακρίβεια στο ηλιοβασίλεμα. Οι πρώτες εντυπώσεις λοιπόν ήταν ενθουσιώδεις.

Φτάνουμε γύρω στις 17:00, δύο άτομα. Αρκετός κόσμος καθόταν ήδη στα προφυλαγμένα από τον ήλιο τραπέζια. Δυστυχώς δεν μας υποδέχθηκε κανείς. Μόνοι μας βρήκαμε κάπου και βολευτήκαμε. Πλήθος σερβιτόρων πήγαιναν κι έρχονταν με το hands- free της ενδο- επικοινωνίας στο αυτί, από το οποίο ο υπεύθυνος του μαγαζιού έδινε εντολές. Λογικό, αν λάβει κανείς υπόψη τη βαβούρα στον εσωτερικό χώρο και σίγουρα προτιμητέο από το να σφυρίζουν κλέφτικα μεταξύ τους. Από την άλλη πλευρά αυτό το σύστημα συνεννόησης μεταξύ του προσωπικού έχει και τα μείον του, που θα εξηγήσω παρακάτω.

Σύντομα καταφθάνει ο πρώτος σερβιτόρος φέρνοντας εμφιαλωμένο νερό (το οποίο δεχτήκαμε συνειδητά) και τους καταλόγους. Εντός ενός λεπτού, και προτού προλάβουμε να ρίξουμε μια πρώτη ματιά στο μενού, καταφθάνει άλλος σερβιτόρος φέρνοντας έναν δίσκο φορτωμένο με τα κρύα ορεκτικά για να διαλέξουμε επί τόπου. Τα οποία κρύα ορεκτικά περιελάμβαναν από διάφορα αλίπαστα ψάρια (τσίρο, γαύρο μαρινάτο, σκουμπρί) μέχρι αλοιφές, όπως φάβα, μελιτζανοσαλάτα, τζατζίκι κλπ). Επιλέξαμε (μέσα στα λίγα δευτερόλεπτα που είχαμε στη διάθεσή μας) έναν καπνιστό μπακαλιάρο, που ήταν ενδιαφέρων.

Κατά τα υπόλοιπα δύο άτομα που ήμασταν, παραγγείλαμε το θραψαλάκι τηγανητό- το αντίστοιχο τηγανητό καλαμαράκι τιμολογείται στα 12 ευρώ (! )-, βλήτα, σαρδέλες στα κάρβουνα, τηγανητές πατάτες και τζατζίκι. Ήταν όλα συμπαθητικά. Οφείλω να πω ότι οι μερίδες τουλάχιστον στις πατάτες και το θραψαλάκι ήταν πολύ μεγάλες, σχεδόν τριπλάσιες από τα συνήθη μεγέθη και ότι το τηγάνι τους είναι πολύ καλό και ελαφρύ. Φάγαμε πολύ και φύγαμε με ελαφρύ στομάχι. Οι σαρδέλες επίσης φρέσκες και σωστά ψημένες στα κάρβουνα, αλλά τους έλειπε το λαδολέμονο. Το επιπλέον λεμόνι που ζητήσαμε δεν ήρθε ποτέ, ούτε και το τζατζίκι, το οποίο είχαμε παραγγείλει εκτός του αρχικού δίσκου κρύων ορεκτικών. Χτυπήθηκε στην απόδειξη, αλλά τους το αναφέραμε, και αμέσως μας είπαν ότι αφαιρείται από το ποσό που τελικά πληρώσαμε. Από γλυκό δεν θυμάμαι αν υπήρχε κάτι στον κατάλογο, ούτε και ερωτηθήκαμε αν θέλαμε, όμως μας πρόσφεραν ένα είδος σορμπέ λεμόνι σε σφηνάκια μαζί με τον λογαριασμό. Στα θετικά να αναφέρω το γεγονός ότι υπάρχουν καρεκλάκια για μωρά και τις καθαρές και περιποιημένες τουαλέτες.

Συμπαθητικά τα πράγματα λοιπόν γενικά, καλό το φαγητό, υπέροχη η τοποθεσία, φροντισμένο το περιβάλλον και ναι, θα ξαναπήγαινα.

Θα ήθελα όμως επ’ ευκαιρίας να κάνω κάποια σχόλια για το σέρβις, που δεν αφορούν αποκλειστικά και μόνο το συγκεκριμένο εστιατόριο και απευθύνονται ίσως περισσότερο σε εστιάτορες που μπορεί να διαβάσουν αυτή την κριτική.

Κατ’ αρχάς σχετικά με την πρακτική με τον δίσκο των κρύων ορεκτικών, η οποία εκτός του ότι είναι ξεπερασμένης αισθητικής για ένα τέτοιου ύφους εστιατόριο, δεν διευκολύνει και τον πελάτη διότι: (1) Σου εμφανίζεται αιφνιδιαστικά μια σειρά πιάτων από τα οποία εκείνη την ώρα δεν ξέρεις ακριβώς τι να πρωτοαποφασίσεις. Δεν έχεις ακόμα συνθέσει το μενού. Θες λίγο χρόνο να σκεφτείς με την ησυχία σου και να συναποφασίσεις με τους υπόλοιπους συνδαιτημόνες τί σου κάνει όρεξη να φας και τί πάει με τί. Αλλά ταυτόχρονα δεν θες να αφήσεις και τον άνθρωπο που κουβαλάει την τάβλα με τα πιάτα να ξεροσταλιάζει σαν πλασιέ. Άστοχο, βέβαια εδώ, ότι ο εν λόγω άνθρωπος δεν μας εξήγησε τι ήταν το καθένα από τα εδέσματα και με το ζόρι απαντούσε στις ερωτήσεις μας για το καθένα από αυτά. (2) Μου γεννήθηκε η απορία πού καταλήγουν τα πιάτα τέτοιου τύπου δίσκων που δεν επιλέγονται από ένα τραπέζι. Συνεχίζουν να περιφέρονται από τραπέζι σε τραπέζι; Και καλά για τα αλίπαστα. Τι γίνεται για πιάτα με συστατικά που αλλοιώνονται εύκολα μέσα στη ζέστη, όπως το γιαούρτι; (3) Μέσα σε όλη αυτή την αιφνιδιαστική έκθεση πιάτων, δεν μπορείς να τσεκάρεις τις τιμές τους, οι οποίες στο συγκεκριμένο εστιατόριο δεν είναι ευκαταφρόνητες. Αν θες δηλαδή να το ψειρίσεις, θα πρέπει να κρατήσεις εκεί τον δόλιο σερβιτόρο για κανα 10λεπτο, να τον ρωτάς τί είναι το κάθε τι, να βλέπεις τις τιμές τους στον κατάλογο και να συσκέπτεσαι με τους συνδαιτημόνες σου για το αν το θες ή όχι. Δεν θέλω να υπερβάλλω, αλλά νομίζω ότι αυτή η πρακτική γίνεται εν τέλει όχι μόνο εκβιαστική για τον πελάτη, αλλά και ευτελίζει την ποιότητα των πιάτων, όσο περιποιημένα και να είναι.

Κατά δεύτερον, αυτό το σύστημα της ενδοσυνεννόησης μέσω hands- free ανάμεσα στο προσωπικό, που ομολογώ ότι δεν το είχα ξαναδεί σε εστιατόριο παρά μόνο σε αχανείς χώρους, δεν είμαι σίγουρη αν αποδίδει και τόσο πολύ. Σίγουρα η εξυπηρέτηση στο Σαρδελάκι ήταν ταχύτατη, σε βαθμό κιόλας που είχα λίγο την αίσθηση ότι ήμουν σε φαστφουντάδικο. Ήταν εμφανές όμως ότι αυτές οι συνεχείς εντολές μες στο αυτί των ανθρώπων τους στερούσαν τη δυνατότητα στοιχειώδους προσωπικής επικοινωνίας με τον πελάτη. Και πέρασαν από το τραπέζι μας τουλάχιστον 5 διαφορετικοί σερβιτόροι με τα ίδια «ρομποτικά» συμπτώματα (άλλος για το νερό και το μενού, άλλος για το δίσκο, άλλος ο παραγγελιοδόχος, άλλος αυτός που σέρβιρε και άλλος για τον λογαριασμό! ). Ήταν λες και όλα λειτουργούν βάσει ενός συγκεκριμένου software, και αν κάτι λίγο ξεφύγει από αυτό, όπως π. χ. το να ζητήσεις λίγο επιπλέον λεμόνι, το σύστημα κολλάει. Δεν πρόκειται δα για κανένα αχανές μαγαζί και ίσως θα έπρεπε το συγκεκριμένο εστιατόριο ή και άλλα που χρησιμοποιούν αυτό το σύστημα, να το επανεξετάσουν, γιατί πέρα από το φαγητό, τη θέα και την ταχύτητα, είναι σημαντικό να λαμβάνεις έστω και λίγο την αίσθηση της προσωπικής εξυπηρέτησης.