Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Ν. Ερυθραία, Αθήνα
Οκτ
04
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
26-36

1η Κυριακή του Σεπτεμβρίου και μετά από τρελό πρωινό σε παιδική χαρά με 4 μικρά, είχαμε όρεξη για Ιταλικό και καλή μακαρονάδα. Έτσι 2 ζευγάρια και 4 παιδάκια καταλήξαμε στη Ν. Ερυθραία, στη γνωστή σε εμάς, όχι στους φίλους μας Τραττορία, του γνωστού και από την τηλεόραση σεφ Enzo Vincenzo.
Χώρος ιδιαίτερα φορτωμένος, που όμως παραπέμπει σε κλασσική Ναπολιτάνικη τρατορία. Δεν είχαμε κλείσει τραπέζι ωστόσο δεν δυσκολευτήκαμε να βρούμε και μάλιστα στο πίσω μέρος της αυλής, που είναι και πιο ήσυχα και πιο ωραία διακοσμητικά με τα φυτά.
Το προσωπικό όπως πάντα πολύ ευγενικό και μόλις μας είδαν με 4 παιδάκια, αμέσως να φέρουν τα αντίστοιχα παιδικά καρεκλάκια για τα 2 τα μικρότερα καθώς και μπλοκ και μολύβια ζωγραφικής για να απασχοληθούν όλα.
Μας πρόσφεραν αμέσως ένα καλαθάκι με ποικιλία φοκάτσιας και ζεστού ζυμωτού ψωμιού συνοδεία με μους μαγιονέζας-τυριού με παξιμαδάκια μαύρου ψωμιού.
Μας ρώτησαν αν θα θέλαμε εμφιαλωμένο νερό ή βρύσης καθώς επίσης αν προτιμούσαμε να παραγγείλουμε πρώτα τα πιάτα των παιδιών ώστε να μην καθυστερούν και εμείς να είχαμε το χρόνο να δούμε τον κατάλογό τους αναλυτικά στη συνέχεια.
Θετικά σχόλια και από τους 4 μας για αυτή την κίνηση καθώς όταν έχεις παιδιά, ο χρόνος αναμονής και φαγητού μεγενθύνεται τρελά.
Για ορεκτικά παραγγείλαμε μία σαλάτα με σπανάκι, μανιτάρια πλευρώτους, παρμεζάνα και καρύδια, που ήρθε πραγματικά σε πολύ μεγαλύτερο και βαθύ πιάτο από ότι συνήθως και το ίδιο νόστιμη. Ήδη με αυτή και είχαμε αρχίσει να χορταίνουμε. Για ορεκτικό πήραμε ένα γεμιστό καλτσόνε με σπανάκι, κρέμα τυριού, προσούτο και ναπολιτάνικο σαλάμι. Τεράστιο που μόνο και με αυτό θα μπορούσαμε άνετα να πούμε ότι χορτάσαμε. Οι φίλοι μας εξεπλάγησαν από το μέγεθος, την πολύ ωραία γεύση του καθώς και ότι παρότι αυτών των υλικών, δεν ήταν καθόλου λιπαρό και δεν σε βάραινε. Άνετα και για 6 ενήλικες. Τόσο νόστιμο που άρεσε ακόμα και στα παιδιά, τα οποία όλοι ξέρουμε πόσο απαιτητικά είναι μερικές φορές σε θέματα γεύσεων.
Για κυρίως πήραμε μία μερίδα μπιφτεκάκια με πατάτες και φρέσκια ντομάτα καθώς και πένες με βούτυρο για τα παιδιά, λιγκουίνι αλά πουτανέσκα, με κάπαρι και ελιές, λίγο παραπάνω σε ποσότητα οι ελιές οπότε έδιναν πιο όξινη γεύση στο πιάτο και 3 από τα πιάτα ημέρας: 2 πιάτα με λιγκουίνι και καβούρι σε κόκκινη σάλτσα και ραβιόλια με κόκκινο κρασί και χειροποίητο χωριάτικο Ιταλικό λουκάνικο και μοτσαρέλλα. Και τα δύο πραγματικά εξαίσια, al dente, με το καβούρι να είναι σε μεγάλη ποσότητα, να το καταλαβαίνεις σε κάθε πηρουνιά, να αφήνει ένα ωραίο και γλυκό άρωμα η σάλτσα του και τα ραβιόλια να δένουν άψογα με το λουκάνικο. Πιο χειμωνιάτικό ωστόσο το πιάτο αυτό λόγω του κρασιού και του λουκάνικου, οπότε με τη ζέστη που είχε, ο φίλος μας ήδη από τα μισά του πιάτου είναι αρχίσει να ιδρώνει και να ζεσταίνεται πάρα πολύ. Αυτό που πρέπει να σημειωθεί σε αυτό το σημείο είναι οι πραγματικά μεγάλες μερίδες τόσο στα ορεκτικά όσο και στα ζυμαρικά τους. Τα δε πιάτα τους, τεράστια.
Στο τέλος μας πρόσφεραν λεμοντσέλο, αρκετά δυνατό για μένα, που άρεσε ωστόσο στους υπολοίπους.
Για όλα αυτά, μαζί με ένα λίτρο κρασί χύμα, αξιοπρεπές για χύμα, πληρώσαμε 105 Ευρώ. Θα μπορούσε να είναι λίγο χαμηλότερες οι τιμές θα έλεγα, καθώς πλέον Ιταλικά εστιατόρια και πιο οικονομικά κατακλύζουν την Αθήνα, ωστόσο η ποσότητα πραγματικά σε ανταμείβει και έρχεται να ισορροπήσει τον τιμοκατάλογο.
Το προσωπικό ερχόταν συχνά για να ρωτήσει εάν ήμασταν ευχαριστημένοι ή αν δεν μας άρεσε κάτι και θα θέλαμε να το αλλάξουμε. Η αλήθεια είναι ότι το μπιφτέκι δεν ήταν καλοψημένο όπως ειχαμε αναφέρει για τα μικρά και χρειάστηκε να το πάρουν πίσω, όμως αμέσως ήρθε στη σωστή θερμοκρασία και ψήσιμο μετά από λίγο. Για αυτό το λόγο συν του ότι το λιγκουίνι αλά Πουτανέσκα ήταν πιο όξινο από ότι του αρμόζει, η κριτική μου στη γεύση είναι μικρότερη.
Η όλη εντύπωση όμως πολύ θετική και οι φίλοι μας έμειναν ευχαριστημένοι όχι μόνο από τη γεύση, αλλά και από το γεγονός ότι δεν ήταν καθόλου λιπαρά που να σε κάνουν να αισθάνεσαι άσχημα με το στομάχι σου μετά.