Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Χαϊδάρι - Αιγάλεω, Αθήνα
Οκτ
14
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Επίσκεψη βράδυ καθημερινής. Το έτερο ήμισυ που με οδήγησε εκεί, μου είπε για τις πολύ καλές μπριζολίτσες που είχε δοκιμάσει σε παλαιότερη αλλά πρόσφατη επίσκεψη. Επειδή ήταν ένα από εκείνα τα βράδια που η όρεξή μας τράβαγε αυτό ακριβώς, πολύ σύντομα περνάγαμε το κατώφλι του. Χμ… το πολύ σύντομα είναι σχετικό γιατί ένα θεματάκι στο παρκινγκ της περιοχής, μάλλον θα το αντιμετωπίσετε.
Πρώτα σου κάνει εντύπωση η τεράστια σάλα του. Ο εσωτερικός του χώρος φαίνεται ξεκάθαρα ότι απευθύνεται επίσης σε κοινό που θα ήθελε να το χρησιμοποιήσει για εκδηλώσεις όπως τραπέζι γάμου, βαφτίσια ή τραπεζώματα συλλόγων. Ασπρόμαυρος κατά κύριο λόγο, με ξεχωριστό σημείο για την ορχήστρα τους. Για τα δικά μου αισθητικά δεδομένα, κάπου δεν τους βγήκαν και πολύ πετυχημένες κάποιες πινελιές με τις οποίες προσπάθησε να εκμοντερνίσει τον χώρο. Κάποιοι πίνακες ήταν χωρίς κανένα σημείο αναφοράς. Περισσότερες λεπτομέρειες δεν δίνω γιατί θα γίνω κακούλης…
Όμως μου είναι αδύνατον να κρατήσω χαρακτήρα και να μη γίνω κακός σχολιάζοντας τον χώρο που συναντάς κατευθυνόμενος προς την αυλή τους. Το τι τζάτζαλο-μάτζαλο υπάρχει εκεί, δεν το χωρά ανθρώπου νους!! Ένα παράταιρο μικρό τζιπάκι που έχουν βάλει πάνω του μικρά κουκλάκια! Ένας τοίχος που θυμίζει τουριστικό μαγαζάκι στην Πλάκα με διακοσμητικά πιάτα και μπουκάλια. Ξέρετε, από αυτά που έχουν πάνω εικόνες του τόπου μας και τα οποία αγοράζουν σωρηδόν τα τουριστάκια για να προσφέρουν ως δώρα επιστρέφοντας στην πατρίδα τους. Όσο βγαίνεις προς τα έξω, αυτός ο αχταρμάς ευτυχώς περιορίζεται. Μπαίνεις στην αυλή τους με την ανοιχτή οροφή και πραγματικά ανασαίνεις. Το αεράκι προσπαθεί απεγνωσμένα να πάρει μακριά τις εικόνες με τις οποίες λίγο πριν ήρθες αντιμέτωπος. Μακράν πιο ευχάριστη από τον εσωτερικό τους χώρο αν και πάλι θα δεις ζωγραφισμένα φαράσια και ποτιστήρια σε σχήμα σπιτιών ή βατράχων να κρέμονται all around you! Δύο μεγάλες οθόνες τηλεόρασης, κάπου «κρυώνουν» τον χώρο. Απορώ ποιος ανέλαβε την διακόσμηση και αν κάποιος τους έχει πει ότι θα πρέπει να το ξανασκεφτούν και να αναθεωρήσουν τις αισθητικές απόψεις τους. Ευτυχώς τα διάφορα μικροφυτά που βρίσκονται παντού περιμετρικά της αυλής τους, γλυκαίνουν κατά πολύ την ατμόσφαιρα. Και είναι κρίμα γιατί η αυλή τους είναι πραγματικά πολύ όμορφη και είμαι σίγουρος ότι με μια πιο διακριτική αντιμετώπιση θα μπορούσε να γίνει εξαιρετική. Σε μια γωνιά της υπάρχει και μια μικρή παιδική χαρά. Βολικό για τις οικογένειες που παρκάρουν εκεί το παιδομάνι τους, επικίνδυνο για πολλούς από εμάς που θέλουμε να περάσουμε μερικές ήρεμες και χαλαρές στιγμές.
Και μιας και ανέφερα για την παιδική χαρά και τους θαμώνες της, εκείνο το βράδυ υπήρχε μια τεράστια παρέα από ασιάτες. Θα πρέπει να ήταν 8-9 οικογένειες. Κι εκεί που φανταζόσουνα ότι τα ασιατόπουλα θα κάνουν κατάληψη της παιδικής χαράς και θα σηκώσουν το τετράγωνο στο πόδι, οφείλω να ομολογήσω ότι διαψεύστηκα. Ήταν τα πιο ήσυχα, λατρεμένα παιδάκια που έχω δει ποτέ. Το ίδιο δεν μπορώ να πω για το ένα και μοναδικό ελληνόπουλο που είχε ένα ευτυχώς απομακρυσμένο από εμάς ζευγάρι. Ήταν σα να έχει επιτεθεί στον χώρο ένα κοπάδι από μανιασμένες, σχιζοφρενείς γαλοπούλες! Ζωή να έχει ο πιτσιρικάς, απορώ που την έβρισκαν τόση δύναμη οι φωνητικές του χορδές. Οι γονείς τι έκαναν? Επηρεασμένοι από τον περιβάλλον …τον κινέζο!!!!!!!!!
Για να επανέλθω και να κλείσω με τον χώρο, η αυλή του (αν αφαιρούσες το ψιλικοκό) θα κέρδιζε επάξια ένα 3.5 ή ακόμα και 4. Είμαι σίγουρος ότι πολλές επιχειρήσεις «θα σκότωναν» για να έχουν προς εκμετάλλευση έναν τέτοιον χώρο!
Πάμε τώρα στο service. Γενικά κάπου με εκνευρίζει να με πιάνουν φιλικά από τον ώμο άγνωστοι. Ούτε γουστάρω τις πολλές χειρονομίες και αβρότητες (πείτε με μονόχνοτο). Πόσο μάλλον όταν αυτές γίνονται με το «καλημέρα». Όμως ο τύπος που μας καλωσόρισε και μας βρήκε τραπέζι, το έκανε με τόσο φυσικό και φιλικό τρόπο που παραδόξως το βρήκα πολύ γλυκό και ανθρώπινο. Ήταν σα να πηγαίνω σε ένα ταβερνάκι που εκεί δουλεύει κάποιος φίλος μου από τα παιδικά μου χρόνια και μου δείχνει με αυτόν τον τρόπο πόσο πολύ χάρηκε που με είδε και που σε λίγο θα έχει την δυνατότητα να με περιποιηθεί. Κάπου υπήρχε μία αφοπλιστική γνησιότητα σε όλο αυτό που την απόλαυσα! Το ίδιο καλό και επαγγελματικό παρέμεινε το service σε όλη την παραμονή μας εκεί. Γρήγορο και αποτελεσματικό. Πάντα χαμογελαστό και άνετο. Μπράβο τους! Αν και ήμασταν 2 άτομα, μας έβαλαν σε ακριανό 4άρι τραπέζι για να είμαστε πιο άνετοι, κάτι που εκτιμήσαμε.
Στο τραπέζι μας υπήρχαν μύλοι με πιπέρι και αλάτι. Τους προτιμώ από τα κλασικά αλατοπίπερα.
Αρχικά μας έφεραν ψωμί με λάδι και ρίγανη και σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα άρχισαν να καταφθάνουν τα ορεκτικά μας.
• Τζατζικάκι σε γυάλινο μπολάκι. Συμπαθητικό αλλά όχι κάτι το ιδιαίτερο. Επίσης, πρέπει να είχε μείνει ώρα σε εκείνο το μπολ γιατί είχε αρχίσει στα πλάγια να «νερώνει». Μάλλον τα έχουν έτοιμα από πριν και υπάρχουν στο ψυγείο τους για να μη χάνουν χρόνο πριν από το σερβίρισμα. Τακτική που δεν με ενθουσιάζει… Γενικώς ήταν αρκετά πηκτό αλλά ιδιαίτερα πιπεράτο. Δεν νομίζω ότι είναι από τα δυνατά τους σημεία…
• Χωριάτικη σαλάτα. Σε αντίθεση με το πως μου έχει συνήθως σερβιριστεί, αυτή ήταν με όλα της τα υλικά ψιλοκομμένα. Όλα! Η ντομάτα, το κρεμμύδι και η πιπεριά ήταν σε πολύ μικρά κυβάκια και κομματάκια. Η ελιά σε ροδέλες. Μπορούσες να πάρεις το κουτάλι και να γευτείς όλα τα υλικά με μια μπουκιά. Το κομμάτι της φέτας σε αρκετά μεγάλο κομμάτι. Το είχαν παρακάνει λίγο με το λάδι που είχαν βάλει. Είχαν βγει και τα υγρά από τα ψιλοκομμένα λαχανικά και κάτω στον πάτο είχε γίνει σούπα το θέμα. Η χαρά όσων αγαπούν να κάνουν «παπάρες» (λίγο άκομψη έκφραση αλλά δεν μου έρχονταν πιο δόκιμος όρος). Παντελής έλλειψη αλατιού για να βάλει ο καθένας όσο αυτός θέλει.
• Κολοκυθάκια τηγανητά. Επειδή κατά την παραγγελία προβληματιστήκαμε αν πρέπει να πάρουμε ή όχι για να μην υπερβάλουμε, ο σερβιτόρος μας έδωσε την λύση του να μας φέρει μισή μερίδα. Ήρθαν με την μορφή στικς, τηγανισμένα μέσα σε κουρκούτι. Ήταν πάρα πολύ καλά και καθόλου λιπαρά. Μόλις είχαν βγει από το τηγάνι και οι προσπάθειες μας να τα γευτούμε, ελάχιστα απείχαν από το να χαρακτηριστούν μαζοχιστικές. Ξέρετε, εκείνο το γνωστό προαίσθημα ότι η μπουκιά που θα βάλεις στο στόμα σου θα σε τσουρουφλίσει και που πάντα επιβεβαιώνεται στην συνέχεια. Και μήπως αυτό μας γίνεται μάθημα? Α μπα. Συνεχίζουμε απτόητοι εξετάζοντας τα όρια της αντοχής μας. Ευτυχώς δροσίζαμε τα κολοκυθάκια μας βουτώντας τα στο πυροσβεστικό τζατζικάκι μας. Γενικά ο συνδυασμός τηγανητό κολοκυθάκι- τζατζίκι κουμπώνει πολύ στα γούστα μου.

Από κυρίως πήραμε χοιρινή μπριζόλα και πανσέτα. Μεγάλες μερίδες, πλαισιωμένες από τηγανητές φρέσκες πατατούλες. Δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι σε ένα μέρος σαν κι αυτό θα μπορούσαν ποτέ να μου φέρουν κατεψυγμένες πατάτες κι ευτυχώς είχα δίκιο. Το αντίθετο θα με απογοήτευε οικτρά.
Τα κρεατικά μας ήταν πολύ καλά ψημένα και όπως είπα και προηγουμένως σε εντυπωσιακά μεγάλες μερίδες. Εντάξει, είναι και τα δύο πιάτα στα οποία συνήθως δεν περιμένεις εκπλήξεις. Ούτε θετικές, ούτε αρνητικές. Είναι στανταράκια. Έτσι κι αυτά ήταν αξιοπρεπέστατα. Αυτό ακριβώς που θέλαμε και περιμέναμε. Δεν ντρέπομαι καθόλου να πω ότι προς το τέλος πήρα στα χέρια μου και το κόκκαλο της μπριζόλας και το γυάλισα! Και μην ακούσω τώρα κομπλεξικά… Όποιος δεν το κάνει αυτό (και μάλιστα σε ένα τόσο απλό και λαϊκό περιβάλλον), χάνει την μισή ουσία του πράγματος!
Παραδόξως, δεν μας είχαν φέρει καθόλου νερό (ούτε εμφιαλωμένο, ούτε σε κανάτα) καθ’ όλη την διάρκεια της παραμονής μας. Έτσι στο κλείσιμο του γεύματός μας, το ζητήσαμε από μόνοι μας. Λίγο αργότερα, ο σερβιτόρος ήρθε και μας έφερε ένα μπουκάλι εμφιαλωμένου νερού κι ένα κομμάτι ραβανί με κρέμα και καρύδα, κερασμένα από το κατάστημα. Το γλυκάκι ήταν ότι ακριβώς χρειαζόμασταν εκείνη τη στιγμή για να ξεπλύνουμε το στόμα μας από τις προηγούμενες γεύσεις.
Για να κλείσω…
Δεν μπορώ να σας πω ότι θα γευτείτε πιάτα που δεν έχει ξανασυναντήσει ο ουρανίσκος σας ή ότι δεν θα βρείτε μικροαστοχίες. Επίσης θα ήμουν μάλλον ανόητος αν σας έλεγα ότι ο χώρος θα σας συγκινήσει (αν και είναι πραγματικά άδικο, γιατί έχει τα φόντα για κάτι τέτοιο). Είμαι όμως σίγουρος ότι θα φάτε αξιοπρεπέστατα. Και νόστιμα. Και σε προσιτές τιμές. Και για να μη το ξεχάσω, κάτω από την περιποίηση ενός ακραία φιλικού και άμεσου service.