Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Cafe - Restaurants - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Οκτ
10
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Καιρό πολύ η Φορμάικα είχε βρει τη θέση της στην wishlist μου, κάτι το εξαιρετικό της λοκέισιον στο υπέρκεντρο της Αθήνας (πολύ κοντά στο μετρό του Μοναστηρακίου, ακόμα πιο κοντά στο 6 D. O. G. S., ακριβώς απέναντι από το ΜΟΝΚ, αν αυτές οι πληροφορίες βοηθούν), κάτι ότι πρόκειται για κουοπερατίβα, όπου είθισται να κυριαρχεί ζεστό και παρεϊστικο κλίμα και να σερβίρονται προσεγμένοι μεζέδες, κάτι τα θετικά σχόλια που είχα ακούσει από γνωστούς και φίλους, ε, δεν ήθελα και πολύ. Έτσι λοιπόν το μεσημεροαπόγευμα της προπερασμένης Πέμπτης, κινήσαμε δύο λυσσασμένοι από την πείνα άνθρωποι από τα Εξάρχεια προς Αθηνάς μεριά σε αναζήτηση της Φορμάικας. Είχε πια φτάσει η ώρα της.

Απέξω παίζει στοά/ αυλή, φροντισμένη και προσεγμένη με λίγα τραπεζάκια, τα οποία εμείς προσπεράσαμε κι αμέσως οδηγηθήκαμε στον εσωτερικό χώρο, σ’ ένα πανέμορφο, λουλουδάτο, μικρό τραπεζάκι, βγαλμένο από κάποιο αναβλύζον γιασεμιά καλοκαίρι της παιδικής μου ηλικίας. Ιδανικό. Όλη η πολύχρωμη ατμόσφαιρα κάπου εκεί σε παραπέμπει. Εμένα δηλαδή. Η ώρα ήταν χαλαρή, άρα κι ο κόσμος λίγος, έτσι είχαμε άμεση και ταχεία περιποίηση. Μέχρι να χαζέψουμε τον συμπαθέστατο, σχετικά μικρό ομολογουμένως χώρο, να πάω να πλύνω χέρια και να επιθεωρήσω τις αψεγάδιαστες τουαλέτες, τσουπ, κατέφθασαν οι κατάλογοι με τα λίγα και καλά πιάτα που προσφέρει το κατάστημα. Ενημερωθήκαμε και για τα πιάτα ημέρας, τα οποία άλλωστε αναγράφονταν σε πινακάκι σε περίοπτη θέση.

Πήραμε τον χρόνο μας και μελετήσαμε προσεχτικά τον κατάλογο προκειμένου να κάνουμε την τέλεια παραγγελία και κυρίως για να μεταφράσω με ακρίβεια το περιεχόμενο του καταλόγου στον μη ελληνόφωνο φίλο μου, ο οποίος κρεμιόταν φυσικά απ’ τα χείλη μου με την πείνα που είχε, άντε να τελειώνω την εξιστόρηση να διαλέγουμε. Με τα πολλά καταλήξαμε και δοκιμάσαμε τις εξής νοστιμιές:

Σαλάτα με φακές και κρεμμυδάκι, ψιλοκομμένη ντοματούλα και ανθότυρο, η οποία μοιραζόταν αρμονικά το πιάτο με μοσχοβολιστή ρεγγοσαλάτα. Το πιάτο αυτό είναι ένα μικρό ποίημα κι ένας από τους καλύτερους φίλους του τσίπουρου, ταιριάζουν και τα βρίσκουν υπέροχα τα δυο τους. Μούρλια.

Χταποδάκι ξυδάτο, σταθερή αξία, επίσης έκανε καλή συντροφιά στο τσίπουρο που απολαύσαμε, πιάτο αγαπημένο και στη δική μας περίπτωση νόστιμος μεζές και καλοεκτελεσμένος.

Σαρδέλα λεμονάτη. Άκου τώρα, ήμασταν μεταξύ του γαύρου του μαρινάτου και της λεμονάτης σαρδέλας, δεν ξέραμε τι απ’ τα δύο να επιλέξουμε. Αναφωνώ εγώ, δεν θυμάμαι να έχω φάει ποτέ μαριναρισμένη σαρδέλα λεμονάτη, ενώ γαύρο τρώω βεβαίως και ξανατρώω εδώ κι εκεί, ας πάρουμε αυτή. Ήρθε λοιπόν ο πολύ γευστικός μεζές, τρεις σαρδέλες λαχταριστές, που μαντέψτε με τι ταίριαξαν πολύ. Ναι, με το τσίπουρο.

Πήραμε και τυροκαυτερή, η οποία τίμησε το όνομά της ως αρκούντως τυρένια και επαρκώς καυτερή. Μας άρεσε και την ευχαριστηθήκαμε μαζί με το πολύ καλό χωριάτικο ψωμί, το οποίο παρέλειψα να σας πω ότι άμεσα είχε καταφθάσει.

Γραβιέρα Κρήτης, πολύ νόστιμη, δίνω τα συγχαρητήριά μου στην επιλογή παραγωγού με τον οποίο συνεργάζονται, αλλά όταν αναφερόμαστε σε γραβιέρα και δη κρητικιά, πόσο έξω μπορεί να πέσει κανείς; Αδύνατον να μην πετύχει.

Τέλος, μια υπερχορταστική πατατοσαλάτα, καθώς η μερίδα ήταν πλούσια. Και παρόλο που δεν ήταν η απόλυτα πεντανόστιμη πατατοσαλάτα, ήταν αξιοπρεπέστατη και γευστική.

Το μικροσκοπικό μας τραπεζάκι να σημειώσω ότι άμεσα ενισχύθηκε από ένα διπλανό, προκειμένου να χωρέσουμε με άνεση και ν’ απλωθούμε. Η κανάτα με το νερό κατέφθασε ευθύς αμέσως κι ανανεώθηκε όσες φορές χρειάστηκε εξίσου άμεσα. Το παιδί που μας εξυπηρέτησε ήταν σούπερ επεξηγηματικό, φουλ συμπαθητικό και άκρως εξυπηρετικό. Εκτίμησα συν τοις άλλοις δεόντως τη σαφή διευκρίνιση ότι το τσίπουρο (Τυρνάβου) που είχαν ήταν χύμα και την προθυμία να μου βάλει πρώτα να δοκιμάσω και ν’ αποφασίσω αν όντως το θέλω (δεν χρειάστηκε, έδειξα τυφλή εμπιστοσύνη και έκανα πολύ καλά, καθώς ήταν πολύ καλής ποιότητας, τρία κατοσταράκια μοιραστήκαμε και δεν μας πείραξε ούτε σε στομάχι, ούτε σε κεφάλι, χάρμα, σας λέω).

Έτσι λοιπόν, για όλα όσα φάγαμε και ήπιαμε, ο λογαριασμός που κληθήκαμε να πληρώσουμε ήταν 32 ευρώ και φύγαμε σκασμένοι, τα μεζεδάκια αυτά ήταν υπεραρκετά για δύο άτομα που ήμασταν εμείς. Το πόρισμα είναι ότι πρόκειται για μια πάρα πολύ καλή πρόταση για μεζέδες για ούζα και τσίπουρα στο κέντρο, καθώς πληροί και με το παραπάνω όλες τις προϋποθέσεις κι αποπνέει ταυτόχρονα μια αυθεντικότητα, την οποία εκτίμησα πολύ. Θα μας ξαναδούν σύντομα!