Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Π.Άρεως, Αθήνα
Οκτ
15
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Χθες μεσάνυχτα και κάτι κατηφόρισα
στην μικρή την πλατεΐτσα που σε γνώρισα
Κάποιο άγαλμα που μ’ είδε με θυμήθηκε
και τον πόνο μου να ακούσει δεν αρνήθηκε.

Αυτό το θυμάσαι. Σωστά; Είναι του Λευτέρη του Παπαδόπουλου σε μουσική Μίμη Πλέσσα. Είναι από το δίσκο με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην Ελλάδα έχοντας πουλήσει πάνω από 1.000.000 αντίτυπα μόνο σε βινύλιο. Σε ποιο άγαλμα αναφερόταν ο Λευτέρης Παπαδόπουλος; Μα στην Κενταυρομαχία της Πλατείας Βικτωρίας, όπου Θησέας, Ευρυτίων και Ιπποδάμεια, και μια ακόλουθος αυτής, βρίσκονται σε ένα εκπληκτικό σύμπλεγμα. Ο επίσημος τίτλος του γλυπτού είναι "ο Θησεύς σώζων την Ιπποδάμεια". Είναι ένα από τα ωραιότερα γλυπτά την Αθήνας. Αρχικά είχε τοποθετηθεί στην Πλατεία Συντάγματος και το κόστος τοποθέτησής του είχε αποτελέσει ένα αυτόνομο σκάνδαλο. Μεταφέρθηκε στην Πλατεία Βικτωρίας (τότε Πλατεία Κυριακού) όπου κατέστη επίκεντρο μιας γειτονιάς αριστοκρατικής μα βασικά αστικής. Το Πεδίο του Άρεως και το Μουσείο δυο βήματα. Η Ομόνοια κι ο Σταθμός Λαρίσης (συγκοινωνιακό κέντρο της εποχής) επίσης άλλα δυο βήματα…

Να σου θυμίσω –φίλε αναγνώστη- την σημασία που έχει για εμάς, τους ιθαγενείς, η Κενταυρομαχία που απαθανατίστηκε και στις μετόπες του Παρθενώνα δια χειρός Φειδία(;). Συμβολίζει τον αγώνα, τη μάχη. Και μάλιστα τη μάχη κατά της βαρβαρότητας. Τη νίκη του ανθρώπου, δηλαδή της τάξης και του πολιτισμού, κατά του ζώου που κρύβουμε μέσα μας, κατά της αταξίας. Έτσι θέλαν οι πολύ παλιοί κάτοικοι αυτής της πόλης να βλέπουν τους εαυτούς τους: νικητές επί της εσωτερικής μας βαρβαρότητας. Κι αυτός ο συμβολισμός εξακολουθεί και θέλγει κάποιους από τους νυν κατοίκους. Να σου πω –φίλε αναγνώστη- ότι αυτό το άγαλμα φέρει τρύπες από πιστολιές από τον εμφύλιο.

Σε αυτή τη γειτονιά υπάρχει ένα ουζερί. Το Ουζερί του Λάκη. Το είχα δει από χρόνια αλλά νόμιζα ότι ήτο χαρτοπαικτική λέσχη. Μία από τις πολλές που υπήρχαν παλιά στη γειτονιά, καθότι η αριστοκρατία γούσταρε και χαλάρωση (βλ. τον κοινωνικό ρόλο του κουμ καν ή της πόκας στον ελληνικό κινηματογράφο και στον Τσιφόρο). Ο παρόν ιστότοπος μου διέλυσε τις αμφιβολίες και με έπεισε ότι δεν είναι βιτρίνα αλλά πραγματικό ουζερί. Είναι μάλιστα ένα ουζερί που δίνει κι αυτό μάχη, μάχη κατά της αποκτήνωσης του κέντρου της πόλης μας, ως άλλος Θησέας. Είναι ένα άλλοθι για να πας στην άλλοτε γειτονιά του Λευτέρη του Παπαδόπουλου. Εκεί που μέχρι πριν από καμιά δεκαετία είχε καφέ ο Μίμης ο Δομάζος.

Πήγαμε λοιπόν την Παρασκευή 30-9-2016 προς δοκιμή εγώ κι η θαρραλέα γυναίκα μου, η οποία με ακολουθεί σε όλα αυτά είτε με πρωτογενή ενθουσιασμό είτε, τουλάχιστον, αγόγγυστα. Πρόκειται περί ενός τίμιου μαγαζιού που έχει γευστικές ανησυχίες. Κι επειδή αγαπάμε τους ανήσυχους ανθρώπους, πήραμε:
- Ένα μουσακά σαρδέλας. Βάση παξιμαδένια με μυρωδικά, τηγανιτή πατάτα, τηγανιτή μελιτζάνα, τηγανιτό φιλέτο σαρδέλας, εξαιρετική σάλτσα ντομάτας. Πολύ καλό πιάτο και στο χι-ψι Βαρουλκοειδές θα στο βάζαν 12-14 ευρώ αλλά εδώ έχει 7,50. Αν με ρωτήσεις η σάλτσα θα μπορούσε να είναι λίγο πιο υγρή ώστε να μουσκέψει λίγο περισσότερο τη βάση. Highlight το αριστοτεχνικό τηγάνισμα της φιλεταρισμένης σαρδέλας.
- Πατατοσαλάτα με γαύρο ξυδάτο ή πως μπορείς να φτιάξεις νέους μεζέδες για ούζο. Διάολε είναι ουζερί κι όμως πρωτοτυπεί: είναι το alter ego μου. Θέλω να εργαστώ δωρεάν για να μάθω αλλά και να προτείνω… Ένα πεντάευρω. Ειρήσθω εν παρόδω: βραστή πατάτα, ελάχιστο ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι, μαγιονέζα (μέτριας ποιότητας) και εξαιρετικός ξυδάτος γαύρος.
- Το περιώνυμο αχνιστό σαλάχι. Εγώ το θέλω πιο καυτερό αλλά δείχνει την αγάπη στην αντιμετώπιση ενός «δεύτερου» ψαριού. Μαγειρεμένο με τρυφερότητα κι αγάπη. Μην το χάσεις. 8,50. Όσο δηλαδή ένα αμφίψωμο στο New York Sandwiches…
- Φέτα τηγανιτή παναρισμένη σε σιμιγδάλι με γλυκιά και ελαφρώς καυτερή σάλτσα (μάλλον πικάντικη) ντομάτας. 4,50. Σηκώνει πιο καυτερό. Ξανά: για να φας κάτι διαφορετικό δεν χρειάζεται διψήφιο νούμερο… Η εκτέλεση και πάλι είχε το μυστικό συστατικό όλων των νόστιμων φαγητών: αγάπη.
- Ήπιαμε ούζο Βέτο Μυτιλήνης απόσταγμα 100% (το premium). Μαζί με το Απαλαρίνα, το 7 του Τέττερη και το Γιοκαρίνης μπαίνει στο προσωπικό Πάνθεον των ούζων. Αρωματικό, απίστευτα στρογγυλό και γλυκόπιοτο. Ισορροπημένο. 8,00 ευρώ έκαστο καραφάκι. Τα υπόλοιπα ούζα στα 7 (Βαρβαγιάννη πράσινο, Απαλαρίνα, 12, Μπαμπατζίμ, Βέτο απλό, ίσως ξεχνώ κανένα).
- Για λόγους πληρότητας θα πω: νεράκι κανάτας, ψωμί στο 1 ευρώ το κεφάλι, κέρασε μια ακόμη πατατοσαλάτα (μεζές του Λάκη νομίζω).

Να πούμε δυο κουβέντες εδώ: το μαγαζί τιτλοφορείται (και είναι) το ΟΥΖΕΡΙ του Λάκη. Και ως τέτοιο έχει ούζα. Έχει άπειρα ούζα; Όχι. Έχει όμως μια καλή κάβα. Δηλαδή διαφορετικές προτάσεις ώστε να σε καλύψουν γευστικά: το βολιώτικο και πασίγνωστο 12 και το Μπαμπατζίμ εκπροσωπούν τη βόρεια Ελλάδα, ούζα που τσιπουρίζουν. Λίγο τραχιά. Τη χιώτικη Απαλαρίνα που είναι γλυκιά και κι ευχάριστη. Μυτιληνιά του Βαρβαγιάννη, το καλλίτερο ευρέως γνωστό ούζο, το Βέτο, ανερχόμενη καίτοι παμπάλαια ποτοποιΐα (βλ. κριτική Άρης στη Βαρβάκειο) και το Βέτο 100% απόσταγμα όπως κάνει κι ο Βαρβαγιάννης.
Έχει ποικιλία όχι σε αριθμό ούζων αλλά σε γεύση και ποιότητα αυτών. Άρα όντως είναι ουζερί! Δεν είναι (ψαρο)ταβέρνα που τυχαίνει να έχει και δυο-τρία ούζα… Εγώ σαν ουζοπότης τους λέω (του Γιώργου και της Άννας που κρατάνε το μαγαζί) συγχαρητήρια κι ένα ευχαριστώ.

Θα παραμείνω τυπικός στην κριτική, αν και δεν θέλω καθόλου, και θα πω: η εξυπηρέτηση ήταν άριστη. Ήταν από τις λίγες φορές που έπιασα κουβέντα με τον ιδιοκτήτη, ο οποίος -ασχέτως αν σου είναι συμπαθής ή όχι- είναι συγκινητικός. Κρατάει με πείσμα αυτό μαγαζί σ’ αυτή τη γειτονιά.

Ο χώρος είναι αυτός ενός ουζερί στην Πλατεία Βικτωρίας. Δεν δηλώνει ψαροταβέρνα. Δεν δηλώνει fusion. Δεν είναι νεοταβέρνα ψαρικών. Δεν είναι sushi-bar. Οι μαγείροι του δεν βγαίνουν στη Μενεγάκη και δεν κάνουν guest σε μεγαλοξενοδοχεία στα νησιά το καλοκαίρι. Αν έχεις ξαναπάει σε ουζερί ξέρεις τι να περιμένεις. Έχει φωτιστικά σε σχήμα βάρκας μικρά έργα, επαμφοτερίζουσας αισθητικά, τέχνης. Τοιχογραφίες με ηλιοβασιλέματα. Παίζει ωραία 60s λαϊκά και δεν το παίζει ‘νεο-ρεμπέτικο’ ή jazz-tavern. Είναι καθαρό σαν και τις γεύσεις του. Για την ιστορία να πούμε ότι οι γειτονικές πολυκατοικίες έχουν μαζέψει υπογραφές ΥΠΕΡ του να βγάλει καθίσματα έξω αλλά ο νόμος είναι άτεγκτος. Εκτός αν βγάζεις τραπεζοκαθίσματα στου Ψυρρή ή στη Χάριτος οπότε ο νόμος είναι πρόταση ή ιδέα, για να πούμε τα πιο αθώα…

VfM. 4/4 για πλάκα. Και θα είμαι απόλυτα σαφής. 3,5 ντομάτες διότι έχει φαγητό νόστιμο, ευχάριστα πρωτοποριακό και καλής ποιότητας σε σχέση με το κόστος του. Η μισή ντομάτα είναι διότι γουστάρω να χρηματοδοτώ τέτοια μαγαζιά του κέντρου.

Άυλοι τίτλοι ντοματούλες 4/4.
Αθήνα είναι ο Δήμος Αθηναίων και όχι η Γλυφάδα ή το Κεφαλάρι, εκεί είναι η Γλυφάδα και το Κεφαλάρι, αντίστοιχα. Αν θες να βλέπεις την Αθήνα ζωντανή και όμορφη ζήσε την και ζήσε μέσα σε αυτήν. Αν σε τρομάζει η ασχήμια της αραίωσέ τη με την ομορφιά σου. Μην υποχωρείς. Άνθρωποι σαν τον Γιώργο και την Άννα σου δείχνουν έναν τρόπο. Εσύ βρες το δικό σου.
------------------------------------------------------------
ΥΓ Κουβέντα να γίνεται: Πλατεία Βικτωρίας έμενε ο παππούς μου κι η γιαγιά μου. Ο παππούς μου με πήγαινε στο Πεδίον του Άρεως να παίξουμε μπάλα κι η γιαγιά μου μού έπαιρνε παγωτό μηχανής από το Perfect (νυν Perfect Toys) στην πλατεία. Κυρίως το πρώτο σκέλος σήμερα είναι αδιανόητο και αυτό σημαίνει ότι ο Θησέας τις τρώει αγρίως από τον Κένταυρο Ευρυτίονα. Ο πολιτισμός ηττάται.

ΥΓ2 Από τον ίδιο δίσκο του Λευτέρη Παπαδόπουλου, «ο Δρόμος», είναι και το «Ξημερώνει Κυριακή», γραμμένο επί Χούντας αναφερόμενο στην ελπίδα που έρχεται. Ας ξημερώσει Κυριακή και για το κέντρο της Αθήνας…

2016-10-16 11:54:12

Ευχαριστούμε πολύ για την όμορφη κριτική σας. (Τα καλά σας λόγια για το μαγαζί). Αλλά πάνω απ' όλα για την συγκινητική και σωστά τοποθετημένη άποψη για το κέντρο της πόλης μας.


2016-12-01 13:22:47
Η κριτική τροποποιήθηκε από τον/την Τρώγων.

  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.