Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ηλιούπολη - Καρέας, Αθήνα
Οκτ
10
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Νέες γνωριμίες... Απολογισμοί... Επίμονα σχέδια, κόντρα στους καιρούς... Φιλίες και εκμυστηρεύσεις κάτω από το φως μιας κοινής αγάπης όλων μας, για το καλό φαγητό, για το μοίρασμα των εμπειριών μας, για το πάθος μας και την τρέλα, που κρατάει ακόμη.

Στιγμές. Που για άλλους περνάνε απαρατήρητες και άλλους τους κυριεύουν. Και όπως θα συμφωνήσουν κάποιοι, μια τέτοια μέρα ή νύχτα, ισοδυναμεί και με μια ολόκληρη ζωή.

Ο απολογισμός έρχεται απρόσκλητος και πάντως όχι στο τέλος του χρόνου. Θυμάσαι ένα τυχαίο γεγονός που σου έδωσε την ώθηση να αρχίσεις να γράφεις και να ξεδιπλώνεις τον εαυτό σου σε ημερολόγιο κοινής θέας, χωρίς ίχνος υποψίας ποιοί μπορεί να είναι οι άνθρωποι που σε διαβάζουν.

Είναι δυόμισυ ολόκληρα χρόνια από την ζωή μου αυτά, που τα προσωπικά μου θέματα, όπως και όλων μας, δεν μας περιόρισαν να σταματήσουμε να διαβάζουμε, να δοκιμάζουμε, να πειραματιζόμαστε και να καταθέτουμε εμπειρίες στο χαρτί. Με γνώμονα πάντα την ειλικρίνεια και την ανιδιοτέλεια.

Μαγαζιά που μας άρεσαν και έκλεισαν, μαγαζιά που δεν ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες μας, μαγαζιά που θέλαμε και έπρεπε να επισκεφθούμε νωρίτερα, και μαγαζιά όπου συναντήθηκαν οι άνθρωποι πίσω από τα ψευδώνυμα, που έμελλε να γίνουν αργότερα φίλοι, αλλά εσύ δεν ευτύχησες να παρευρεθείς για να τους γνωρίσεις, λόγω συγκυριών, και έμεινες με το ανεκπλήρωτο και με έναν κρυφό πόθο.

Όμως ο σοφός γέροντας το είπε πριν αρκετά χρόνια, όταν κάτι το θέλεις πάρα πολύ, όλο το σύμπαν θα συνωμοτήσει για να το πετύχεις. Και να, που εγώ η δύσπιστη, πήρα το σύμπαν, την τύχη και την τεχνολογία με το μέρος μου.

Οι συναισθηματικές εξάρσεις δεν είναι ίδιον του παρόντος site, όπως και το να εξηγείς τα εσώψυχά σου σε ανθρώπους που βαριούνται ή δεν ενδιαφέρονται. Η ανάγκη όμως, και η λαχτάρα, βρίσκει αποδέκτες όταν είναι κοινή, και εκεί πια δεν χωρούν ούτε ντροπές ούτε δισταγμοί.

Ένα ρίσκο είναι όλα. Ή το παίρνεις ή μετανιώνεις για πάντα. Αν δεν δοκιμάσεις όμως, είσαι χαμένος έτσι κι αλλιώς. Κι αν δοκιμάσεις, συμβαίνουν και θαύματα. Σαν αυτό, που είσαι μικρό παιδάκι και ανακαλύπτεις το κρυμμένο βάζο με τα γλυκά και βάζεις μέσα το χεράκι και δοκιμάζεις την ένοχη απόλαυση.

Τα Φουρνομαγειρέματα ήταν ένα τέτοιο απωθημένο, όπως και πολλά άλλα, καθώς ποιός δεν είχε πάει έως τώρα εκεί;; Εγώ. Κι αν όλα τα παραπάνω φαίνονται ασύνδετα μεταξύ τους, πιστέψτε με, δεν είναι. Έρχεται κάποτε κι εκείνη η στιγμή που όλοι και όλα είναι στη θέση τους και σε περιμένουν να πας να τους βρεις, και σε καλοδέχονται σαν να σε ήξεραν από πάντα.

Η συνάντησή μας δεν θα μπορούσε νομίζω να βρει πιο φιλόξενο χώρο να στεγάσει το αυτονόητο, πιο ζεστούς ανθρώπους από τον Νίκο, τη Μαίρη και τον Γιώργο και πιο τέλειο φαγητό, από τα Φουρνομαγειρέματα.

Η ιδέα, τη σύλληψη της οποίας οφείλουμε σε κάποιους από τους πιο εκλεκτούς μας φίλους και την υλοποίησή της χρωστάμε στον Νίκο, μάγειρα και συνιδιοκτήτη του μαγαζιού, ήταν να δοκιμάσουμε τα γνώριμα και πολυαγαπημένα πιάτα τους καθώς και τις νέες προτάσεις που μπήκαν ήδη από το Σεπτέμβρη στο σταθερό μενού, που υπάρχει αναρτημένο στο site.

Φυσικά, σε μια τέτοια συνάντηση, οι ώρες ήταν επόμενο να κυλήσουν σαν νερό, από τη στιγμή που αφενώς, η οργάνωση αποδείχτηκε ότι ήταν ρυθμισμένη στην εντέλεια και αφετέρου, όλοι οι συμμετέχοντες φόρεσαν την καλύτερη διάθεσή τους και ήρθαν, έτοιμοι για ένα βράδυ γευσιγνωσίας και διασκέδασης σε ίσες δόσεις.

Λόγω του μεγέθους της παρέας και της δεδομένης δυσκολίας που θα υπήρχε στον συντονισμό της παραγγελίας, ο Νίκος ανέλαβε προς τιμήν του, να προσαρμόσει και να μας προτείνει ένα φιξ μενού στα μέτρα μας, με σαλάτες, αλοιφές, ορεκτικά και κυρίως πιάτα, σε μια πολύ προσιτή τιμή για όλους μας, ώστε να δοκιμάσουμε τα καλύτερα πιάτα αλλά και τις καινούργιες γεύσεις.

Το μενού αυτό εννοείται πως το δεχτήκαμε και θα το αναλύσω πιο κάτω, αλλά προκαταβολικά, οφείλω να αναφέρω την πανθομολογούμενη άποψη που εκφράστηκε εκείνο το βράδυ, ότι όλα ήταν σε άφθονες ποσότητες χωρίς την παραμικρή έλλειψη ή ανεπάρκεια στο οτιδήποτε. Ως εκ τούτου, δοκιμάστηκαν όλα από όλους, χωρίς να δυσαρεστηθεί κανείς ότι έφαγε μια λιλιπούτεια μπουκίτσα ή ότι δεν πρόλαβε να δοκιμάσει από κάποιο πιάτο.

Η παρέα των 19 ατόμων λοιπόν, ( ζωή να 'χουμε!!! ), μέσα σε κλίμα ευφορίας, διονυσιακού συμποσίου, άμετρης χαράς και απίστευτου κεφιού, δοκίμασε τα εξής.

- ψωμί ζυμωτό, δικής τους παρασκευής, το οποίο κατέφθανε αχνιστό μέσα σε καλαθάκια, και σε αρκετές επαναλήψεις, ώστε να μην μας λείψει, πάρα πολύ νόστιμο, αγνοώ αν έχει και καλαμποκίσιο αλεύρι μέσα, αλλά έτσι μου φάνηκε.

- ντιπάκι συνοδευτικό του ψωμιού, όπου πολλές οι απορίες σχετικά με τo βασικό του υλικό, που νομίζω ότι είναι η πατάτα με την προσθήκη διαφόρων αρωματικών και πάπρικα από πάνω, νοστιμότατο σαν γεύση, το πιο ασυνήθιστο ντιπάκι από όσα έχω δοκιμάσει αλλού, και αέρινο.

- τυροκαυτερή, και αυτή σπιτική και όχι τυποποιημένη, επίσης ανάλαφρης υφής, και μέτρια καυτερή ώστε να γίνει ανάρπαστη ακόμη κι από εκείνους που καίγονται και τσουρουφλίζονται!! Μου άρεσε πολύ, αν και αντέχω και σε περισσότερο κάψιμο.

- μελιτζανοσαλάτα, επίσης σπιτική και εντελώς διαφορετική από τις γνωστές, αέρινη, αρκούντως καπνιστή και αρωματική και εμένα προσωπικά μου έβγαλε έντονη την παρουσία της πάπρικας ( ελπίζω να μην πέφτω έξω ) που μου άρεσε πολύ.

- σαλάτα πράσινη, με μαρούλι, ντοματίνια, ρόκα, σκληρό τυρί και καραμελωμένο λευκό μπαλσάμικο, φρεσκότατα όλα τα υλικά, με έντονη την παρουσία της ρόκας όπως μου αρέσει. Μικρή παρατηρησούλα εδώ, θα ήθελα λίγο πιο λεπτοκομμένο το μαρούλι, ώστε να μπορούμε εμείς οι κιουρίες να το φάμε λίγο πιο κομψά ( το λουκ αγελαδίτσα δεν είναι πολύ σικ, ακόμα και για τις πιο αφρατούλες από εμάς )!

- σαλάτα new age, με ψιλοκομμένο λευκό λάχανο, σταφίδες, κομμάτια αποξηραμένου σύκου ( ένα σνακ που δεν θα το φανταζόμουν ποτέ μέσα σε σαλάτα ), σταφίδες, ηλιόσπορο και σως βερύκοκου.
Να πω την αλήθεια μου, διαβάζοντας τα υλικά αυτά, δεν μπορούσα να φανταστώ το γευστικό αποτέλεσμα αυτής της σαλάτας, εξαιτίας του περίεργου συνδυασμού. Ήταν όμως αποκάλυψη για μένα και ομολογώ πως μου άρεσε τελικά πιο πολύ από την πιο πάνω, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η προηγούμενη υστερούσε σε κάτι. Οι σταφίδες, το σύκο και η σως έδωσαν μια απίστευτη γλύκα, χωρίς το σύνολο να γίνει λιγωτικό. Εξαιρετική λοιπόν, και μπράβο στον εμπνευστή της.

- σαγανάκι αλμυρού τυριού ( κεφαλογραβιέρα Σπερχειάδος ), σε κρούστα δημητριακών και καρυδιού, συνοδευόμενο από χειροποίητη δική τους μαρμελάδα καρότο. Απίστευτη γεύση, τρώγεται ιδανικά καυτό, γι'αυτό καλύτερα μην το αφήσετε να κρυώσει. Η σπιρτάδα του αλμυρού τυριού ισορροπεί άψογα με την γλύκα του καρότου, δίνοντας μια άλλη διάσταση στον όρο σαγανάκι. Για απόλυτη απόλαυση λοιπόν, μπουκιά τυριού με ολίγη μαρμελάδα καρότο επάνω, και θα με θυμηθείτε.

- πατάτες crispy, με κρούστα φρυγανιάς και διάφορα αρωματικά, πιάτο εμβληματικό στα Φουρνομαγειρέματα και όχι άδικα, καθώς πράγματι μοιάζουν με τηγανιτές, χωρίς βέβαια να είναι. Νοστιμότατες, αρωματικές και τραγανές.

- πίτα με φύλλο κουρού, με γέμιση από διάφορα κίτρινα τυριά, μπούκοβο και μπέικον, περιχυμένη από πάνω με σως ροκφόρ. Νοστιμότατη, επαινέθηκε πολύ ακόμη και από το κορίτσι της παρέας που έφαγε, παρόλο που ακούει ροκφόρ και φεύγει τρέχοντας.

- παστουρμαδόπιτα, ίδιας τεχνικής και εδώ, με φύλλο κουρού, ίδιας νοστιμιάς με τις τηγανιτές, αλλά και εδώ χωρίς τα περιττά λιπαρά και την αίσθηση λαδίλας. Κάνει παρέα στο πιάτο της με ντοματούλα και μια ωραία συνοδευτική σως.

- μπουκίτσες κοτόπουλο με μανιτάρια και φαρφάλες ( φιογκάκια ) στον πηλό. Ζεστό ζεστό, με χαρακτηριστική την γεύση του δενδρολίβανου, με κύβους τυράκι από πάνω, που έλιωσε με την θερμότητα του πήλινου, πολύ πολύ νόστιμο. Επίσης, μου έκανε εντύπωση ότι η κρέμα γάλακτος έδεσε πολύ όμορφα όλα τα υλικά μεταξύ τους, χωρίς να πνίξει τις γεύσεις, αλλά ντύνοντάς τις πολύ ανάλαφρα.

- κριθαρώτο λαχανικών, στο φούρνο, με σαλτσούλα κόκκινη, φρέσκια πιπεριά σε μπαστουνάκια, κρεμμύδι, καρότο, πράσο και φρέσκα μυρωδικά. Μου άρεσε που τα λαχανικά ήταν ευδιάκριτα κι όχι λιωμένα και το κριθαράκι είχε χυλώσει πολύ σωστά ενώ παρέμενε ζουμερό και όχι λασπωμένο. Ήταν και αρκετά πιπεράτο και φυσικά ήρθε καυτό από τον φούρνο. Θα το χαρακτήριζα ως μια γεύση γλυκοπιπεράτης θαλπωρής αυτό το πιάτο, και επίσης είναι κάτι που φτιάχνω κι εγώ συχνά στο σπίτι, όταν σκέφτομαι κάτι σε comfort food.

- ασιάτικο χοιρινό, μαριναρισμένο σε σόγια σως, με πιπεριές και ξηρούς καρπούς ( κάσιους και καρύδι ). Λοιπόν εδώ να πω κάτι που ισχύει και για όλα τα παρακάτω πιάτα, το κρέας είναι πραγματικά το πολύ δυνατό χαρτί του μαγαζιού, και εδώ αποκαλύπτεται η τεχνική του μάγειρα και η πρώτη ύλη, είτε μιλάμε για κοτόπουλο, είτε για μοσχάρι, είτε για το δύσκολο χοιρινό.
Αναφορικά με το ίδιο το ασιάτικο, είναι οικείο ως γεύση, με μια ισορροπία στη σόγια σως, και το πιο αξιοπερίεργο, το πιάτο αυτό μαγειρεύεται χωρίς καθόλου αλάτι, όπως μου αποκάλυψε ο ίδιος ο μάγειρας, οπότε όλη του η νοστιμιά προκύπτει από το μαρινάρισμα με την ούτως ή άλλως αλμυρή σόγια. Συνοδεύστε το με τις crispy πατάτες ή εναλλακτικά όπως έκανα εγώ, ξαπλώστε το πάνω σε μια φέτα ψωμιού.

- χοιρινό εσπρέσσο, ένα πιάτο που, αν δεν απατώμαι είχε δοκιμάσει παλαιότερα ο φίλος ΙΩΓΙΑΝΝΗΣ σε ένα εποχιακό μενού και του είχε αρέσει τόσο, ώστε να προτείνει την μόνιμη θέση του στο μενού, και ιδού που εισακούστηκε. Το μαρινάρισμα εδώ παντρεύει τον καφέ εσπρέσσο με την μουστάρδα, η οποία ούτως ή άλλως λατρεύει το χοιρινό, και μας δίνει αφράτες μπουκίτσες κρέατος με γλυκοπικάντικη επίγευση στο στόμα. Συνοδεία στο πιάτο, άγριο ρύζι al dente, όπως μου αρέσει.

- Μικρή διακοπή εδώ, για διαφημίσεις, καθώς μου χτυπάει το κουδούνι επίμονα ένας Σουλτάνος και είναι αγένεια να τον αφήσω να περιμένει. Επανέρχομαι.

- χουνκιάρ μπεγιεντί λοιπόν για τη συνέχεια, δηλαδή μοσχαράκι κοκκινιστό, που έχει μαριναριστεί σε κόκκινο κρασί ( η μαρινάδα τελικά στα κρέατα, είναι το ήμισυ του παντός ), ντυμένο με όλα τα ανατολίτικα μπαχάρια που του αρμόζουν, κανέλλα, μπαχάρι, κύμινο και δάφνη και ξαπλωμένο πάνω σε πουρέ καπνισμένης μελιτζάνας με κρέμα μπεσαμέλ και τυρί ( τονίζω το καπνισμένης και ουχί καπνιστής ).
Αυτή η γεύση μου είναι πολύ γνώριμη από ταξίδια στην Πόλη αλλά και στην Θεσ/κη, μόνο που εδώ ξεπεράστηκε αυτό που θυμόμουν, καθώς η μελιτζάνα μπαίνει σε ειδικό καπνιστήριο ώστε να πάρει όλα τα αρώματα που χρειάζεται και να τα μεταφέρει μετά και στο κρέας. Αν πω τη λέξη ποίημα, θα είναι λίγη.

Ο Σουλτάνος της καρδιάς μου τελικά το ευχαριστήθηκε, σηκώνοντας το καπάκι, που έκρυβε από κάτω, αυτή την αχνιστή λιχουδιά......

- And last, but not least, το σήμα κατατεθέν, ο αδιαφιλονίκητος σταρ, και ο απόλυτος έρωτας για μερικούς - μερικούς εδώ μέσα, ναι ναι και δικός μου έρωτας τώρα πια..... ΤΟ ΚΟΤΣΙ.
Τί να περιγράψω εδώ... από πού να ξεκινήσω ; να πω για την εικόνα του, όταν σκάει μύτη λικνιζόμενο ;; Για το άρωμα του, που με έπιασε στα δίχτυα του ;; Για το ότι δεν μπορείς να το αγγίξεις, με κανένα τρόπο ή αντικείμενο, επειδή λιώνει για σένα... για την ηδονή που σε πλημμυρρίζει, μόλις το αγγίξεις με το στόμα σου ; Ακατάλληλη σκηνή γίναμε εδώ μέσα, μόλις τώρα, απομακρύνετε τα ανήλικα...
Αυτό δεν είναι φαγητό, είναι μια συνουσία μυστική, όπως λέει και ο αοιδός.... Τέτοια ηδονή, δεν μπορώ να την συγκρίνω με τίποτε άλλο παρά μόνο με την ακατάλληλη σκηνή.... ( η κρούστα μουστάρδας - δενδρολίβανου και οι πατάτες φούρνου, επιτελούν το ρόλο των αξεσουάρ, αν με εννοείτε, και το νιώθω πως με εννοείτε... )

Κρασί λευκό Μοσχοφίλερο, ροζέ ξηρός Ροδίτης, ροζέ ημίγλυκο, μπύρες weiss, αναψυκτικά αλλά και αρωματικότατη γλυκόπιοτη ρακή, σε άφθονες ποσότητες, ανέλαβαν ρόλο να μετατρέψουν το μυαλό μας σε αποδέκτη των πιο όμορφων εικόνων και στιγμών της βραδιάς, με την απαραίτητη γλυκιά ευθυμία αλλά και την χρειαζούμενη νηφαλιότητα. Η εξυπηρέτηση δεν ήταν μόνο επαγγελματική, ήταν φιλική και τολμώ να πω οικογενειακή, σαν να σε υποδέχονται στο σπίτι τους, σαν έναν αγαπημένο φίλο τους.

Το βάρος της μεγάλης παραγγελίας ο Νίκος αλλά και η Μαίρη το αντεπεξήλθαν με την ψύχραιμη διαχείριση που ταιριάζει στη φήμη τους, η ροή των πιάτων υπήρξε υποδειγματική, οι θερμοκρασίες των εδεσμάτων ήταν οι σωστές και μόνο όταν πια όλα είχαν κυλήσει αψεγάδιαστα, ήρθαν και κάθησαν στο τραπέζι, στην παρέα μας, για να πιούν μαζί μας ένα κρασί και να αποφορτιστούν, να μας λύσουν τυχόν απορίες ή ερωτήσεις, να ακούσουν με προσοχή και τις καλοπροαίρετες παρατηρήσεις μας και να αποβάλλουν το όποιο άγχος είχαν, που όμως δεν άφησαν να φανεί ούτε στιγμή.

Τα γλυκάκια που μας προσφέρθηκαν, είναι η γνωστή σοκολατένια μους με βάση το γιαούρτι, αλλά και η απίθανη αέρινη μους λευκού χαλβά με βανίλια και γάλα, που προσωπικά μου άρεσε περισσότερο.

Για τον χώρο έχουν ειπωθεί τα άπαντα στις πολυάριθμες κριτικές που υπάρχουν στο σάιτ, οπότε δεν θα κουράσω επαναλαμβάνοντας περιγραφές που είναι εύκολο να βρείτε αλλού. Θα επισημάνω μόνο, ότι ο χώρος ήταν πεντακάθαρος από τσιγάρα και ότι όσοι θέλουν να καπνίσουν, μπορούν να το κάνουν στην εξωτερική αυλή του μαγαζιού.

Στην έκθεση έχω διδαχτεί αλλά και έχω διδάξει, ότι επιμύθιο - κατακλείδα - συμπέρασμα - επίλογο, κάνουμε όταν κλείνουμε το γραπτό μας και τελειώνει. Εδώ αυτό είναι αδύνατον να συμβεί, γιατί δεν έκλεισε κάτι, αλλά άνοιξε.

Όσα προηγήθηκαν, όσα ακολούθησαν και όσα μένουν κρυφά, τα ξέρουν μόνο λίγοι. Εγώ το μόνο που ξέρω είναι ότι αυτό που μοιράζεσαι απλόχερα, δεν το χάνεις, αλλά το πολλαπλασιάζεις, είτε το ονομάσεις χαρά, ανεμελιά, φιλία, γνώση, εμπειρία, εμπιστοσύνη, εκτίμηση. Και δεν θέλω να σκεφτώ πώς είναι να ζεις αλλιώς.

Οι ευχαριστίες προς πάσα κατεύθυνση για αυτή τη βραδιά είναι τυπικότητες, κατά την ταπεινή μου γνώμη, γιατί μεταξύ φίλων η ουσία βρίσκεται αλλού. Εγώ όμως θα το πω το ευχαριστώ, γιατί το αισθάνομαι. Ευχαριστώ τα Φουρνομαγειρέματα για την υπέροχη βραδιά, ευχαριστώ έναν έναν ξεχωριστά όλους τους φίλους που επιτέλους γνώρισα από κοντά, ευχαριστώ και ολόκληρη την παρέα που έγινε μια τεράστια ζεστή αγκαλιά και με χώρεσε κι εμένα μέσα. Έχουμε ακόμα να πούμε πολλά και να κάνουμε ακόμη περισσότερα. Και αν ρε μπαγάσες τα καταφέρατε να μην κυλήσει ούτε ένα μικρό δάκρυ συγκίνησης, σας βγάζω και το καπέλο μου ( το κινέζικο ). Γιατί εγώ δεν το κατάφερα......

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια
2016-10-11 17:29:56

Συνηθως μετα απο τετοιες αποψεις για το μαγαζι μας μου ειναι παρα πολυ δυσκολο να εκφραστω

Εδω λοιπον θα σταθω......

Αν καποιος μου ελεγε 3 χρονια πριν που ανοιξαμε, οτι θα διαβαζα τετοια κειμενα, που καταθετουν ψυχη και αγαπη για ολο αυτο το εγχειρημα, το πιο πιθανο θα ηταν, οτι και εγω ο ιδιος θα γελαγα μαζι του.

Ηρθε ομως η στιγμη που τα διαβαζω.
Τα ξαναδιαβαζω....
Τα ξαναδιαβαζω, και μεσα μου λεω οτι πιθανα θα σηκωθω απο το κρεβατι και θα ναι ενα πολυ γλυκο ονειρο που τελειωσε.

Δεν θελω να ειμαι μελοδραματικος, δεν μου ταιριαζει αλωστε, γενικα ειμαι εξω καρδια και τρελος οπως λενε ολοι αλλα ολο αυτο μονο συγκινηση μπορει να φερει

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΘΕΡΜΑ ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ που αναγνωρισατε τους κοπους, το ηθος, αλλα και τη διαθεση μας για αυτο που κανουμε

Ολα τα υπολοιπα ερχονται και παρερχονται
Με εκτιμηση
ΤΑ ΦΟΥΡΝΟΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ


2016-10-12 16:41:43

Δεν συνηθίζω να γράφω τίποτε περισσότερο από την ειλικρινή και όσο το δυνατόν αντικειμενική μου άποψη. Σας ευχαριστώ πολύ για τα λόγια καρδιάς, σας ευχαριστούμε και όλοι οι φίλοι για την εξαιρετική βραδιά που περάσαμε και εύχομαι πραγματικά να μην αργήσει ή επόμενη!!!


2016-12-04 11:15:49
Η κριτική τροποποιήθηκε από τον/την Ucook.

  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.