Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Σουβλάκι & Σχάρα - Περιστέρι, Αθήνα
Οκτ
16
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

«Στρατηγέ, τι γύρευες στην Λάρισα, εσύ ένας Υδραίος;», αναφώνησα ως άλλος Εγγονόπουλος, μόλις οι φίλες μου με προσγείωσαν στον τεράστιο, πολυεπίπεδο χώρο του ΑΠΟΛΙΣ στην Πετρούπολη. Βλέπετε, οποιαδήποτε περιοχή βρίσκεται σε απόσταση μεγαλύτερη των πέντε χιλιομέτρων από την Ομόνοια μού φαίνεται άγνωστη, εξωτική και περίεργη. Σαν ταξίδι στο εξωτερικό, ένα πράγμα…Αφού απολαύσαμε την πραγματικά εξαιρετική θέα, ήπιαμε το (ακριβό) απεριτίφ μας, χαζέψαμε τις κάπως φλύαρα και εξεζητημένα ντυμένες κοπέλες καθώς και τους καλλίγραμμους και άλκιμους νέους, είπαμε να κατηφορίσουμε κατά το Μπουρνάζι, προς βρώσιν! Η αλήθεια είναι ότι δεν πολυπεινούσαμε, πιο πολύ θέλαμε να παρατείνουμε τη βραδιά και την κουβέντα!

Τα κορίτσια πρότειναν τον «Μπαρμπαδήμο», εγώ άποψη δεν είχα (περίεργο, αλλά συμβαίνει κάπου-κάπου! ) κι έτσι με συνοπτικές διαδικασίες καθίσαμε στον εξωτερικό χώρο που καταλαμβάνει το μαγαζί. Εκείνη τη στιγμή, γύρω στις 11.00 που φτάσαμε, υπήρχαν μόνο δυο-τρεις παρέες κι έτσι ήμαστε άνετα, όμως θεωρώ πως όταν είναι γεμάτο θα πρέπει να είναι αρκετά ασφυκτική η ατμόσφαιρα καθώς τα τραπέζια είναι κάπως στριμωγμένα, υπάρχει οχλαγωγία από το δρόμο καθώς κι ένα στέγαστρο που όσο να΄ναι εγκλωβίζει τους ήχους και τον αέρα… Το εσωτερικό έδινε μια αίσθηση καθαριότητας και φρεσκάδας με μια ματιά που έριξα.
Θα σχολιάσω κι εγώ τους καταλόγους! Ούτε σε «σουβλάκι, syrtaki dance, zorba the greek» μαγαζί στη Χερσόνησο δεν θα βρεις τόσο κακόγουστες φωτογραφίες των πιάτων. Πραγματικά σου κόβουν την όρεξη! Δώστε βρε άνθρωποι δουλειά σ΄ένα γραφίστα να σας φτιάξει έναν κατάλογο της προκοπής…

Κινηθήκαμε σε πολίτικες γεύσεις που όμως δεν μπορώ να πω πως μας ενθουσίασαν. Συγκεκριμένα πήραμε:
Γκιουζλεμέ, ωραίο τραγανό φύλλο, ισορροπημένη γέμιση με τυρί και παστουρμά, κακό και πολύ λάδι στο τηγάνι
Αβγά του κανακάρη, οι πατάτες ελαφρώς πανιασμένες, τα αβγά όχι και τόσο καλοψημένα, ωραίο το σουτζούκι, σίγουρα δεν ήταν φρεσκοτηγανισμένα
Χούμους, αδιάφορο
Μελιτζάνες τηγανιτές, αδιάφορες
Καλαμάκια κοτόπουλο, πολύ μικρά κομμάτια κοτόπουλο, είχαν στεγνώσει
Το ωραιότερο πιάτο ήταν, κατά τη γνώμη μου, το καλωσόρισμά τους. Πάρα πολύ ωραίο σπετζοφάι, με δεμένη καυτερή κόκκινη σάλτσα και θαυμάσιο λουκάνικο.

Στα πολύ πλην το εμφιαλωμένο νερό για το οποίο δεν ερωτηθήκαμε.
Στα πολύ συν οι πραγματικά ευγενείς και φιλόξενοι σερβιτόροι.
Ίσως ήταν η ώρα, ίσως δεν δοκιμάσαμε αντιπροσωπευτικά πιάτα, δεν ξέρω. Θα το χαρακτήριζα ως ένα μαγαζί όπου μπορείς να χορτάσεις την πείνα σου χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις.
Οι τιμές είναι καλές. Γι΄αυτά που σας περιέγραψα συν μισό κιλό γλυκόπιοτο ροζέ κρασί, πέντε "κορίτσια στο χορό", δώσαμε 32 euro.

ΥΓ: Καθώς παίρναμε το δρόμο της επιστροφής, από τα μπαράκια και τα club ερχόταν στ΄αυτιά μας σα βουερό, θολό ποτάμι ένα συνονθύλευμα δυνατής μουσικής(;). Κορίτσια κι αγόρια περπατούσαν στο δρόμο, μπαινόβγαιναν στα μαγαζιά, μιλούσαν στα κινητά.
Ξαναθυμήθηκα τη φράση του αγαπημένου μου. Την επαναλαμβάνει κάθε φορά που, έκπληκτη, του διηγούμαι κάτι που με εντυπωσιάζει: ''Υπάρχουν πολλά παράλληλα σύμπαντα, εμείς, νομίζουμε πως υπάρχει μόνο το δικό μας"...