Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες με τραγούδι - Λαύριο, Αθήνα
Οκτ
15
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Φαντάζομαι ότι όσοι δεν υπηρέτησαν τη θητεία τους σε παλαιότερα χρόνια και βέβαια οι κυρίες της παρέας θα δυσκολευτούν να μας πουν σε ποια περιοχή της ωραίας μας πατρίδας ζουν οι Γκατζόληδες, οι Σούρδοι, οι Μαλούρδοι, οι Παγουράδες, οι Νερατζόκωλοι, οι Βρωμοποδαράδες, οι Αυστριακοί και διάφορες άλλες φυλές που μου διαφεύγουν. Η απάντηση είναι απλή: Κάθε ονομασία αντιστοιχεί - στη φανταρίστικη διάλεκτο - σε μια περιοχή της Ελλάδας, έτσι λοιπόν Γκατζόλης ονομάζεται ο προερχόμενος από την Θράκη, και πιο συγκεκριμένα από τον Έβρο.
Ένας αγαθός και προκομμένος Θρακιώτης κατηφόρισε λοιπόν κατά την πρωτεύουσα και άνοιξε το GATZOLI. Για ποιο λόγο προτίμησε τη λατινική γραφή, ενώ δεν αποκρύπτει την καταγωγή του και το σκωπτικό (γκατζόλι = γαϊδουράκι) χαρακτήρα της ονομασίας που επέλεξε, μου είναι άγνωστο, θα ‘πρεπε να τον ρωτήσω την επόμενη φορά που θα επισκεφθώ αυτή τη συμπαθέστατη ταβέρνα της Λαυρεωτικής, λίγο μετά το Λαύριο και πολύ κοντά στο Θορικό. Το ίδιο εύκολη είναι και η προσέγγιση από Κερατέα, αφού ο προνοητικός ιδιοκτήτης έχει κυριολεκτικά φυτέψει την περιοχή με πινακίδες που σε οδηγούν GPS-free κατευθείαν στο μαγαζί, που υπό κανονικές συνθήκες όντως θα δυσκολευόταν κανείς πάρα πολύ να το βρει, μια και βρίσκεται στο τέρμα ενός χωματόδρομου, αφού ανηφορίσεις αρκετά από την παραλιακή οδό.
Όταν τελικά φθάσετε στον προορισμό σας και παρκάρετε (εύκολα μεν αριστερά και δεξιά του δρόμου, ενδεχομένως όμως αρκετά μακριά λόγω πολυκοσμίας), η θέα είναι το πρώτο που θα σας εντυπωσιάσει. Θάλασσα όσο πιάνει το μάτι, μια εκκλησία κολλητά στην ακρογιαλιά, στα αριστερά το νότιο άκρο της Εύβοιας, δεξιότερα στο βάθος ολίγη Άνδρος (αν δεν απατώμαι), και φάτσα κάρτα το βόρειο κομμάτι της Μακρονήσου, άχαρο, άνυδρο, ακατοίκητο, ασυνήθιστο – και εδώ ξέμεινα από αρνητικά επίθετα. Φροντίστε να πιάσετε ένα τραπέζι με θέα, αξίζει πραγματικά τον κόπο. Ευτυχώς η διάταξη του GATZOLI είναι τέτοια που προσφέρει αυτή την ανεπανάληπτη θέα από τα περισσότερα τραπέζια, ιδίως τα εξωτερικά.
Ο εξωτερικός χώρος αποτελείται από τρία κομμάτια. Αριστερά και σε χαμηλότερο ύψος μια ανεξάρτητη ταράτσα με καμιά 10ριά τραπέζια, η οποία βέβαια σπάνια γεμίζει. Στο κέντρο μια στενόμακρη υπαίθρια λωρίδα μπροστά από τον μάλλον περιορισμένο μέσα χώρο, ο οποίος παρεμπιπτόντως έχει μια ρουστίκ γλύκα, έτσι όπως είναι διακοσμημένος ελαφρώς αλαλούμ, μόνο πρόβλημα η σαφής στενότητα χώρου, αρκεί να συνυπολογίσετε ότι στο έμπα του είναι καθισμένο και ένα συμπαθέστατο τρίο (κιθάρα, μπουζούκι και μια κυρία στο τραγούδι), που δημιουργεί χαλαρή ατμόσφαιρα και συνοδεύει ευχάριστα το φαγητό. Στα δεξιά, τέλος, βρίσκεται ένας μεγάλος ευάερος και ευήλιος χώρος με πολλά τραπέζια, καθόλου στριμωγμένα μεταξύ τους.
Ούτε ο κατάλογος είναι στριμωγμένος, σχετικά λίγα πράγματα (ορεκτικά, σαλάτες, ψητά, θαλασσινά) και καλά – και πραγματικά μεγάλες μερίδες. Οι πατατούλες και τα κολοκυθάκια σε στικς ήταν μιάμιση συνηθισμένη μερίδα, αμφότερα καλοτηγανισμένα και τραγανά. Η πολίτικη σαλάτα, που είναι η αγαπημένη μου, ήταν σωστή ως προς την ποικιλία των λαχανικών, έπασχε όμως κατά το ότι δεν είχε τραβήξει αρκετά το ξύδι, στο οποίο πρέπει κανονικά να μουλιάσει μερικές μέρες πριν σερβιριστεί. Η «μελίνα» επονομαζόμενη τυλιχτή τυρόπιτα μια ευχάριστη έκπληξη, μολονότι επίσης τηγανιτή καθόλου μπουχτιστική, απολαυστική η γέμιση με μαλακό τυρί. Αφήσαμε τα ψαρικά (χταπόδι, καλαμαράκια, γαρίδες) στην άκρη, για να μην μπερδέψουμε τις γεύσεις, και από τα ψητά επιλέξαμε το κεμπάπ, φτιαγμένο, όπως λέει ο κατάλογος, με παραδοσιακή συνταγή. Ήταν μαλακό και πεντανόστιμο, με σάλτσα φρέσκιας ντομάτας και γιαουρτιού. Συνοδεύσαμε το γεύμα μας με μπυρίτσα, κέρασμα αρχής και τέλους δεν υπήρξε. Νερό βρυσούλεν σε γυάλινο μπουκάλι, ψωμάκι φρέσκο (τις Κυριακές αυτό δεν είναι αυτονόητο) με μικρή χρέωση. Ο λογαριασμός ίσα που πλησίασε τα 30 ευρώπουλα, τιμή λογική λαμβανομένων υπόψη της ποιότητας και του μεγέθους των μερίδων (+ ζωντανή μουσική, για να είμαστε δίκαιοι).
Η μια ντομάτα που αφαιρώ στον τομέα «εξυπηρέτηση» δεν έχει να κάνει με το σέρβις, το οποίο, σε αντίθεση προς τα λεγόμενα στις προηγούμενες κριτικές, ήταν πάρα πολύ σωστό, τόσο στην αντιμετώπιση του πελάτη όσο και στο σερβίρισμα. Όλα στο σωστό χρόνο και με το χαμόγελο. Και πάνω στο τραπέζι όλα τα απαραίτητα (λάδι, ξύδι, αλατοπίπερο, χαρτοπετσέτες). Το μόνο που με χάλασε είναι η μη έκδοση απόδειξης.
Συμπερασματικά θα έλεγα ότι, αν βρεθείτε για μπάνιο ή βόλτα στα πέριξ, το GATZOLI είναι μια πολύ καλή επιλογή. Ανθρώπινο περιβάλλον, μια χαρούλα φαγητό και το Αιγαίο στο πιάτο, τι άλλο θέλετε;

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια