Loader

02 Δεκ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου. πιο πρόσφατη κριτική

για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Ucook.

Ήρθε λοιπόν πανηγυρικά και η σειρά του δεύτερου Φ, αξιότατου τέκνου του ask4f, να το επισκεφθώ επιτέλους κι εγώ. Φυσικά, δεν περιμένετε να ακούσετε από εμένα τίποτε διαφορετικό από όσα έχουν υπεραναλύσει οι περισσότεροι φίλοι που ήδη το έχουν υμνήσει, και όχι άδικα. Απλά, είναι μια ακόμη από εκείνες τις περιπτώσεις που αναρωτιέμαι γιατί δεν είχα πάει νωρίτερα, αν και την απάντηση βαθιά μέσα μου την γνωρίζω.

Όταν συναντιούνται φίλοι αγαπημένοι, Κυριακή μεσημέρι, για κουβέντα, χαλάρωση, ανταλλαγή απόψεων επί παντός επιστητού αλλά και τρωγοπίνειν... ένα είναι το μόνο βέβαιο, ότι θα τους βρει το βράδυ.
Άλλη μία στιγμή στο χρόνο για να έχουμε και να θυμόμαστε, που θα μπει και αυτή στο πάνθεον με τις υπόλοιπες, και θα κλειστεί μέσα σε εκείνο το κουτάκι που κρατάει ο καθένας μας σαν πολύτιμο φυλαχτό, τραβώντας στο φως κάτι για ονειροπόληση, όταν μένει μόνος του.

Το τραπέζι μας ήταν στρωμένο στην πρόσοψη του μαγαζιού, για να μας χωρέσει όλους, και η γιορτινή εικόνα που εγώ είχα στο οπτικό μου πεδίο, ήταν οι γλάστρες με τις πρασινάδες και με τα φωτάκια παντού και τα γελαστά πρόσωπα των φίλων απέναντί μου, ενώ μου πέρασε εντελώς απαρατήρητο ότι βρισκόμασταν στην μπροστινή πλευρά της λεωφόρου Μεσογείων, όπως απαρατήρητα μου πέρασαν και αρκετά άλλα.
Επειδή όμως έχω κι ένα κατασκοπευτικό δαιμόνιο, που πρέπει να δικαιώσω, μια βασική αυτοψία την έκανα και μέσα, και θυμάμαι ότι ο χώρος είναι κι εκεί όμορφος, ανάλαφρος, παιχνιδιάρικος και με μοντέρνα στοιχεία, αν και λίγο στριμωγμένος όσον αφορά τα τραπέζια, πάντως ζεστός και γλυκός.

Μια έκπληξη αναπάντεχη και ιδιαιτέρως ευχάριστη για όλους, υπήρξε. Άφθονα και απλόχερα χαμόγελα, υπήρξαν. Δέσιμο της παρέας με κουβέντες σοβαρές αλλά και πιο ανάλαφρες, υπήρξε. Όρεξη για φαγητό, είναι δεδομένο ότι πάντα υπάρχει, όταν μάλιστα βρίσκεσαι μπροστά σε τόσο φίνες γεύσεις, και προσεγμένες σε σύλληψη κι εκτέλεση συνταγές, η όρεξη πιάνει άλλες συχνότητες.

Το μενού της Φυσαρμόνικας το βλέπω και το στομάχι μου γουργουρίζει... είναι από αυτά που θέλεις να τα δοκιμάσεις όλα, αλλά την πρώτη φορά που θα πας πρέπει να αναγκαστείς να επιλέξεις τί θα αφήσεις για την δεύτερη και την τρίτη φορά.
Ευτυχώς που οι γνώστες είχαν δώσει τις κατευθύνσεις τους για τα must του πρωτάρη και οι επιλογές τελικώς αποδείχτηκαν ολόσωστες και υπερχορταστικές, με μια ευρεία γκάμα γεύσεων, από νοστιμιά δε, άλλο να σας τα περιγράφω και άλλο να τα βλέπετε και να τα απολαμβάνετε.

Τα πιάτα τους είναι όντως επιμελημένα και με αρκετή φαντασία, και παντρεύουν πολλές διαφορετικές ιδέες, που τις έχουμε συναντήσει βέβαια και αλλού, όμως οι δημιουργικές πινελιές εδώ είναι εμφανείς, όπως και η εικόνα των πιάτων που γοητεύει πρώτα από όλα το μάτι. Στο σταθερό κατάλογο από ό, τι είδα, μπαίνουν και νέα πιάτα, πράγμα που κάνει το όλο εγχείρημα ακόμα πιο ενδιαφέρον.

Η υπερπαραγωγή λοιπόν, που έκανε παρέλαση στο τραπέζι μας, φτάνοντας κατά κύματα, ήταν η εξής:

- Ψωμάκι λευκό και μαύρο, μαλακό και νόστιμο, έφαγα αρκετό παρέα με την τυροκαυτερή.

- Τυροκαυτερή, χτυπητή, ροδοκόκκινη και σπιτική, με καπνιστό μπούκοβο. Υπήρχαν χοντρά κομμάτια φέτας που τα ένιωθες στο στόμα και πάπρικα από πάνω. Εξαιρετική, πυκνή, ήπια πικάντικη αλλά όχι μπαρούτι, όπως τη θέλω να είναι, και σε πολύ μεγάλη ποσότητα. Ωστόσο ίσως σε κάποιους φανεί πολύ ήπια, είναι καθαρά θέμα γούστου.

- Σαλάτα Σπανάκι, με άφθονο baby σπανάκι, ψιλοκομμένο φρέσκο κρεμμυδάκι, μπέικον, ντοματίνια, ένα μεγάλο κομμάτι ψητό μανούρι από πάνω ( το οποίο δεν δοκίμασα ) και σως από μέλι και μπαλσάμικο. Ωραία παρουσίαση, φρεσκότατα υλικά, ιδανική ισορροπία στις γεύσεις, μεγάλη ποσότητα, άρεσε πολύ.

- Σαλάτα Φυσαρμόνικα, με φύλλα μαρουλιού και iceberg, δυόσμο, κρουτόν, πεκορίνο Αμφιλοχίας σε φλοίδες ( άφθονο σε ποσότητα ), κυβάκια μήλου ( το καλοκαίρι αντικαθίσταται από πεπόνι ) και σως μουσταρδομελένια. Και εδώ η εικόνα αντάξια των γεύσεων, με το τυρί και το μήλο να δίνουν ένα τόνο διαφορετικό.

- Πατατόφλουδες, με άφθονο φρέσκο κρεμμυδάκι και ντομάτα σε καρέ και μια ωραία γιαουρτένια σως με βάση το γιαούρτι, και ίσως κάτι ακόμη ( λεμόνι ; ) που την έκανε δροσερή και λαχταριστή. Ένα πιάτο που δεν πρέπει να παραλείψετε.

- Τηγανιά μανιταριών με απάκι κοτόπουλο ( νέο πιάτο ), έρχεται μέσα στο τηγανάκι του ζεστό, πολύ νόστιμο το μπλέξιμο των μανιταριών με το απάκι κοτόπουλο ( που πρώτη φορά δοκιμάζω ) και με ωραία δεμένη σαλτσούλα, φαγώθηκε μέχρι κεραίας.

- Σαγανάκι φορμαέλα Αράχωβας. Έρχονται 2 τεμάχια, στρογγυλά και μεγάλα σε σχήμα, όπου το τυρί έχει παναριστεί σε χαρουπάλευρο και σε κρούστα δημητριακών και έχει λιώσει άψογα στο εσωτερικό, παραμένοντας κριτσανιστό στο εξωτερικό. Η μαρμελάδα που το ντύνει από πάνω, είναι γλυκιά μα όχι λιγωτική και υποπτεύομαι ότι είναι η ίδια με του γλυκού που αναφέρω πιο κάτω.
Υπέροχο, δεν έμεινε για πολύ στο πιατάκι του και άκουσα πολύ κολακευτικά σχόλια, από άνθρωπο ιδιαιτέρως καλοφαγά!!

- Φωλιά πατάτας, εντός της οποίας κρύβονται 2 αυγά μάτια, με ρευστό κρόκο, με τριμμένη Κρητική γραβιέρα και κρητικό απάκι ψιλοκομμένο. Ένα εντυπωσιακό πιάτο, που θεωρώ ότι τρώγεται καυτό, και πιθανόν η δική μου αβλεψία να το δοκιμάσω χλιαρό, καθότι είχα πιάσει τη συζήτηση, ίσως δεν με άφησε να το θυμάμαι με ενθουσιασμό. Πάντως είναι νόστιμο.

- Λουκάνικο Καρπενησίου, γεμιστό με φέτα και τραχανά και λουσμένο με γλυκιά σως μουστάρδας. I rest my case. Απίστευτη γεύση!! Ακόμη και οι ορκισμένοι εχθροί του... τραχανά ( όχι εγώ ), εδώ ορκίζονται αιώνια λατρεία. Έρχεται στο τηγανάκι του, σε 3 μεγάλα τεμάχια, καλοψημένο, ζουμερό, και όπως λέει και μια φίλη μου, μακάρι να είχαμε τη δυνατότητα να βάζουμε εδώ και φωτογραφίες. Παίρνει εισητήριο και για την επόμενη φορά.

- Μπιφτεκάκια, γεμιστά με καπνιστό τυρί Μετσόβου του Ιδρύματος Τοσίτσα πάνω σε φρέσκια σάλτσα ντομάτας. 5 μπιφτεκάκια, κρεατένια και νόστιμα. Δοκίμασα και μου άρεσε αρκετά η γεύση τους, αν και δεν είμαι πολύ φίλος του μπιφτεκιού εκτός σπιτιού, ήταν από τα πιο καλά που έχω δοκιμάσει κατά καιρούς έξω.

- Τηγανιά κοτόπουλο mojito ( νέο πιάτο ). Πρωτότυπη γεύση!! Άμα το φας ζεστό ζεστό είναι ανεπανάληπτο, αλλά κι όταν κρύωσε, πήρα σχεδόν μπροστά μου μια μισοτελειωμένη μερίδα στο τηγανάκι της, και την αποτέλειωσα κάνοντας παρέα στην μπύρα μου.
Στα συστατικά του θα βρείτε ό, τι περιλαμβάνει το μοχίτο, δηλ. lime, δυόσμο, μαύρη ζάχαρη και ρούμι. Πολύ ιδιαίτερη γεύση, ίσως κάποιος το βρει αδιάφορο, εγώ το λάτρεψα. Αφήνει ένα γλυκό κάψιμο στο στόμα και τα φιλετάκια του κοτόπουλου σε μέγεθος ιδανικό και πολύ ζουμερά. Προάγεται και για την επόμενη φορά.

- Χοιρινά spare ribs, με sweet chili sauce, συνοδευόμενα από πατατόφλουδες. Εντυπωσιακό σε όψη και γεύση. Η σως έρχεται σε συνοδευτικό μπωλ αλλά είναι απλωμένη και επάνω στα παϊδάκια και έχει καραμελώσει. Εδώ αφήστε τις ντροπές και χρησιμοποιήστε χεράκι, δεν σας βλέπει κανείς, μην ντρέπεστε. Μεζές πρώτος, κρεατάκι καλοψημένο, με το ξεροψημένο λιπάκι του, να γλείφεις και τα δάχτυλά σου.....

- Η παρέα ήπιε κρασάκι λευκό και κόκκινο, τσίπουρο, ωραίες μπύρες Schneider weisse ( εγώ ήπια 2, θα τις ήθελα λίγο πιο παγωμένες ), αναψυκτικά μπόλικα, νεράκι σε κανάτες, και ύστερα... Ύστερα, ήρθαν οι Μέλισσες.... αχ αυτά τα γλυκά τους....

- Τη στιγμή που κοντεύαμε να χυθούμε στο πάτωμα από το φαί, άρχισαν να καταφθάνουν.... πρώτο και καλύτερο το πιο χαρακτηριστικό γλυκό τους, το μηλόφι, και κατόπιν κατά σειρά το εντυπωσιακό και ευμεγέθες cheesecake με τη σπιτική μαρμελάδα φράουλα, το γνωστό πια Οreo Cookie γεμισμένο με παγωτό και σιρόπι καραμέλας, και η ασυνήθιστη mousse μακεδονικού χαλβά, πάνω σε βάση θρυμματισμένου μπισκότου ( ή μήπως χαλβά ; ) και στεφανωμένη με σπιτικό γλυκό του κουταλιού, αν δεν απατώμαι, τριαντάφυλλο.

Να σημειώσω ότι τα γλυκά τους είναι όλα χειροποίητα και φτιάχνονται από τους ίδιους μέσα στο μαγαζί, δεν αγοράζονται έτοιμα. Δοκίμασα λίγο από όλα, εκτός του μηλόφι ( μην βαράτε ρε παιδιά... ) που λόγω ανωτέρας βίας δεν το πρόλαβα, μου άρεσαν, και αν έπρεπε να ξεχωρίσω κάποιο λίγο παραπάνω, θα έλεγα πρώτο το oreo με το παγωτό και δεύτερο το cheesecake, που ήταν ελαφρύ και αρκετά όξινο.
Η mousse χαλβά από την άλλη, που όντως είναι ή λατρεία ή χμμμ, κάποιους τους εντυπωσίασε με την ιδιαιτερότητά της. Θάνοοο... Άσε κάτω επιτέλους το τέταρτο κουτάλι γιατί σε βλέπω...!!

Για το σέρβις έχω να πω, ότι ήταν πολύ ευγενικό και ακούραστο, τα παιδιά ανταποκρίνονταν γρήγορα και με χαμόγελο σε ό, τι κι αν τους ζητάγαμε, σε ένα μαγαζί που άδειαζε και ξαναγέμιζε συνεχώς από κόσμο.
Τα πιάτα μας ευτυχώς προσγειώνονταν στο τραπέζι με ρυθμό ρελαντί, για να προλαβαίνουμε να τα αδειάζουμε χωρίς να σπιντάρουμε, και ο χώρος που καθόμασταν, αν και δίπλα στις τζαμαρίες, θερμαινόταν παραπάνω από επαρκώς, τόσο που ζήτησα κάποια στιγμή να χαμηλώσουν την ένταση σε μια από τις θερμάστρες γιατί καιγόμουν!!

Θεωρώ μετά περισσής βεβαιότητας, ότι η πολύ καλή θέση στην οποία φιγουράρει στο ask, δίκαια έχει κερδηθεί, και ότι οι γνώμες των έμπιστων φίλων που έχουν γράψει γι αυτό, ανταποκρίνονται πλήρως στην σταθερή ποιότητα που έχει παγιώσει η Φυσαρμόνικα. Εξάλλου, είδα με τα μάτια μου, στην άποψη αυτή να συγκλίνουν και οι φίλοι που ήρθαν και το δοκίμασαν για πρώτη φορά.

Βέβαια, να πω την αλήθεια, κάποια πιρούνια και κουτάλια, τα είδα να εργάζονται με ρυθμούς πολυβόλου, σε στυλ "όσο εσείς μιλάτε και γελάτε, εγώ πυροβολώ... " Αλλά δεν πειράζει... σας αγαπάμε κι εσάς, κι ας τρώτε δίχως αύριο, χαχαχα!!

Σοβαρολογώντας τώρα, να πω ότι, αν και η μεγάλη παρέα ενέχει πάντα το ρίσκο να μην χορτάσεις φαγητό, εδώ πήγαμε στο άλλο άκρο, όχι μόνο φάγαμε μέχρι λιποθυμίας και έκρηξης στο διάστημα και το ευχαριστηθήκαμε, αλλά κυρίως απολαύσαμε όμορφες και χαλαρωτικές Κυριακάτικες στιγμές μεταξύ μας.
Και κάποιοι φίλοι, στα μετόπισθεν, φρόντιζαν να γεμίζουν τα πιάτα μας συνεχώς, οπότε τα credits έχουν συγκεκριμένους αποδέκτες ακόμα και γι'αυτό. Γιατί ο Κλουζώ είχε παντού τις κεραίες του!!
Αναλυτικά τιμές δεν παραθέτω, καθώς με τη διαίρεση επί του συνολικού λογαριασμού, ήρθε γύρω στα 20 ευρώ το άτομο.

Και τί θέλει τελικά ένας άνθρωπος για να περάσει καλά ;; Να έχει γύρω του ανθρώπους που να νιώθει άνετα κοντά τους, να υπάρχει ένας ελάχιστος κοινός παρονομαστής στην επικοινωνία μαζί τους, να μπορεί να γελάει ανέμελα και να είναι ο εαυτός του δίπλα τους. Όλα τα άλλα, βρίσκονται.
Νομίζω λοιπόν, ότι μπορώ να κλείσω αυτή την κριτική μου με κάτι δανεικό αλλά τόσο οικείο, σωστά Δημήτρη ;;

"Δύσκολοι καιροί για πρίγκηπες και πριγκήπισσες, αλλά τα κουρέλια ακόμα τραγουδούν". Και θα συνεχίσουν να τραγουδούν. Σε πείσμα των καιρών.

Η Φυσαρμόνικα προάγεται με πολύ καλό βαθμό. Θα μας ξαναδεί πολύ σύντομα.
Ήδη κοιτάζω το σκονάκι μου με τα πιάτα της επόμενης φοράς.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

02 Δεκ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου. πιο πρόσφατη κριτική

για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Ucook.

Ήρθε λοιπόν πανηγυρικά και η σειρά του δεύτερου Φ, αξιότατου τέκνου του ask4f, να το επισκεφθώ επιτέλους κι εγώ. Φυσικά, δεν περιμένετε να ακούσετε από εμένα τίποτε διαφορετικό από όσα έχουν υπεραναλύσει οι περισσότεροι φίλοι που ήδη το έχουν υμνήσει, και όχι άδικα. Απλά, είναι μια ακόμη από εκείνες τις περιπτώσεις που αναρωτιέμαι γιατί δεν είχα πάει νωρίτερα, αν και την απάντηση βαθιά μέσα μου την γνωρίζω.

Όταν συναντιούνται φίλοι αγαπημένοι, Κυριακή μεσημέρι, για κουβέντα, χαλάρωση, ανταλλαγή απόψεων επί παντός επιστητού αλλά και τρωγοπίνειν... ένα είναι το μόνο βέβαιο, ότι θα τους βρει το βράδυ.
Άλλη μία στιγμή στο χρόνο για να έχουμε και να θυμόμαστε, που θα μπει και αυτή στο πάνθεον με τις υπόλοιπες, και θα κλειστεί μέσα σε εκείνο το κουτάκι που κρατάει ο καθένας μας σαν πολύτιμο φυλαχτό, τραβώντας στο φως κάτι για ονειροπόληση, όταν μένει μόνος του.

Το τραπέζι μας ήταν στρωμένο στην πρόσοψη του μαγαζιού, για να μας χωρέσει όλους, και η γιορτινή εικόνα που εγώ είχα στο οπτικό μου πεδίο, ήταν οι γλάστρες με τις πρασινάδες και με τα φωτάκια παντού και τα γελαστά πρόσωπα των φίλων απέναντί μου, ενώ μου πέρασε εντελώς απαρατήρητο ότι βρισκόμασταν στην μπροστινή πλευρά της λεωφόρου Μεσογείων, όπως απαρατήρητα μου πέρασαν και αρκετά άλλα.
Επειδή όμως έχω κι ένα κατασκοπευτικό δαιμόνιο, που πρέπει να δικαιώσω, μια βασική αυτοψία την έκανα και μέσα, και θυμάμαι ότι ο χώρος είναι κι εκεί όμορφος, ανάλαφρος, παιχνιδιάρικος και με μοντέρνα στοιχεία, αν και λίγο στριμωγμένος όσον αφορά τα τραπέζια, πάντως ζεστός και γλυκός.

Μια έκπληξη αναπάντεχη και ιδιαιτέρως ευχάριστη για όλους, υπήρξε. Άφθονα και απλόχερα χαμόγελα, υπήρξαν. Δέσιμο της παρέας με κουβέντες σοβαρές αλλά και πιο ανάλαφρες, υπήρξε. Όρεξη για φαγητό, είναι δεδομένο ότι πάντα υπάρχει, όταν μάλιστα βρίσκεσαι μπροστά σε τόσο φίνες γεύσεις, και προσεγμένες σε σύλληψη κι εκτέλεση συνταγές, η όρεξη πιάνει άλλες συχνότητες.

Το μενού της Φυσαρμόνικας το βλέπω και το στομάχι μου γουργουρίζει... είναι από αυτά που θέλεις να τα δοκιμάσεις όλα, αλλά την πρώτη φορά που θα πας πρέπει να αναγκαστείς να επιλέξεις τί θα αφήσεις για την δεύτερη και την τρίτη φορά.
Ευτυχώς που οι γνώστες είχαν δώσει τις κατευθύνσεις τους για τα must του πρωτάρη και οι επιλογές τελικώς αποδείχτηκαν ολόσωστες και υπερχορταστικές, με μια ευρεία γκάμα γεύσεων, από νοστιμιά δε, άλλο να σας τα περιγράφω και άλλο να τα βλέπετε και να τα απολαμβάνετε.

Τα πιάτα τους είναι όντως επιμελημένα και με αρκετή φαντασία, και παντρεύουν πολλές διαφορετικές ιδέες, που τις έχουμε συναντήσει βέβαια και αλλού, όμως οι δημιουργικές πινελιές εδώ είναι εμφανείς, όπως και η εικόνα των πιάτων που γοητεύει πρώτα από όλα το μάτι. Στο σταθερό κατάλογο από ό, τι είδα, μπαίνουν και νέα πιάτα, πράγμα που κάνει το όλο εγχείρημα ακόμα πιο ενδιαφέρον.

Η υπερπαραγωγή λοιπόν, που έκανε παρέλαση στο τραπέζι μας, φτάνοντας κατά κύματα, ήταν η εξής:

- Ψωμάκι λευκό και μαύρο, μαλακό και νόστιμο, έφαγα αρκετό παρέα με την τυροκαυτερή.

- Τυροκαυτερή, χτυπητή, ροδοκόκκινη και σπιτική, με καπνιστό μπούκοβο. Υπήρχαν χοντρά κομμάτια φέτας που τα ένιωθες στο στόμα και πάπρικα από πάνω. Εξαιρετική, πυκνή, ήπια πικάντικη αλλά όχι μπαρούτι, όπως τη θέλω να είναι, και σε πολύ μεγάλη ποσότητα. Ωστόσο ίσως σε κάποιους φανεί πολύ ήπια, είναι καθαρά θέμα γούστου.

- Σαλάτα Σπανάκι, με άφθονο baby σπανάκι, ψιλοκομμένο φρέσκο κρεμμυδάκι, μπέικον, ντοματίνια, ένα μεγάλο κομμάτι ψητό μανούρι από πάνω ( το οποίο δεν δοκίμασα ) και σως από μέλι και μπαλσάμικο. Ωραία παρουσίαση, φρεσκότατα υλικά, ιδανική ισορροπία στις γεύσεις, μεγάλη ποσότητα, άρεσε πολύ.

- Σαλάτα Φυσαρμόνικα, με φύλλα μαρουλιού και iceberg, δυόσμο, κρουτόν, πεκορίνο Αμφιλοχίας σε φλοίδες ( άφθονο σε ποσότητα ), κυβάκια μήλου ( το καλοκαίρι αντικαθίσταται από πεπόνι ) και σως μουσταρδομελένια. Και εδώ η εικόνα αντάξια των γεύσεων, με το τυρί και το μήλο να δίνουν ένα τόνο διαφορετικό.

- Πατατόφλουδες, με άφθονο φρέσκο κρεμμυδάκι και ντομάτα σε καρέ και μια ωραία γιαουρτένια σως με βάση το γιαούρτι, και ίσως κάτι ακόμη ( λεμόνι ; ) που την έκανε δροσερή και λαχταριστή. Ένα πιάτο που δεν πρέπει να παραλείψετε.

- Τηγανιά μανιταριών με απάκι κοτόπουλο ( νέο πιάτο ), έρχεται μέσα στο τηγανάκι του ζεστό, πολύ νόστιμο το μπλέξιμο των μανιταριών με το απάκι κοτόπουλο ( που πρώτη φορά δοκιμάζω ) και με ωραία δεμένη σαλτσούλα, φαγώθηκε μέχρι κεραίας.

- Σαγανάκι φορμαέλα Αράχωβας. Έρχονται 2 τεμάχια, στρογγυλά και μεγάλα σε σχήμα, όπου το τυρί έχει παναριστεί σε χαρουπάλευρο και σε κρούστα δημητριακών και έχει λιώσει άψογα στο εσωτερικό, παραμένοντας κριτσανιστό στο εξωτερικό. Η μαρμελάδα που το ντύνει από πάνω, είναι γλυκιά μα όχι λιγωτική και υποπτεύομαι ότι είναι η ίδια με του γλυκού που αναφέρω πιο κάτω.
Υπέροχο, δεν έμεινε για πολύ στο πιατάκι του και άκουσα πολύ κολακευτικά σχόλια, από άνθρωπο ιδιαιτέρως καλοφαγά!!

- Φωλιά πατάτας, εντός της οποίας κρύβονται 2 αυγά μάτια, με ρευστό κρόκο, με τριμμένη Κρητική γραβιέρα και κρητικό απάκι ψιλοκομμένο. Ένα εντυπωσιακό πιάτο, που θεωρώ ότι τρώγεται καυτό, και πιθανόν η δική μου αβλεψία να το δοκιμάσω χλιαρό, καθότι είχα πιάσει τη συζήτηση, ίσως δεν με άφησε να το θυμάμαι με ενθουσιασμό. Πάντως είναι νόστιμο.

- Λουκάνικο Καρπενησίου, γεμιστό με φέτα και τραχανά και λουσμένο με γλυκιά σως μουστάρδας. I rest my case. Απίστευτη γεύση!! Ακόμη και οι ορκισμένοι εχθροί του... τραχανά ( όχι εγώ ), εδώ ορκίζονται αιώνια λατρεία. Έρχεται στο τηγανάκι του, σε 3 μεγάλα τεμάχια, καλοψημένο, ζουμερό, και όπως λέει και μια φίλη μου, μακάρι να είχαμε τη δυνατότητα να βάζουμε εδώ και φωτογραφίες. Παίρνει εισητήριο και για την επόμενη φορά.

- Μπιφτεκάκια, γεμιστά με καπνιστό τυρί Μετσόβου του Ιδρύματος Τοσίτσα πάνω σε φρέσκια σάλτσα ντομάτας. 5 μπιφτεκάκια, κρεατένια και νόστιμα. Δοκίμασα και μου άρεσε αρκετά η γεύση τους, αν και δεν είμαι πολύ φίλος του μπιφτεκιού εκτός σπιτιού, ήταν από τα πιο καλά που έχω δοκιμάσει κατά καιρούς έξω.

- Τηγανιά κοτόπουλο mojito ( νέο πιάτο ). Πρωτότυπη γεύση!! Άμα το φας ζεστό ζεστό είναι ανεπανάληπτο, αλλά κι όταν κρύωσε, πήρα σχεδόν μπροστά μου μια μισοτελειωμένη μερίδα στο τηγανάκι της, και την αποτέλειωσα κάνοντας παρέα στην μπύρα μου.
Στα συστατικά του θα βρείτε ό, τι περιλαμβάνει το μοχίτο, δηλ. lime, δυόσμο, μαύρη ζάχαρη και ρούμι. Πολύ ιδιαίτερη γεύση, ίσως κάποιος το βρει αδιάφορο, εγώ το λάτρεψα. Αφήνει ένα γλυκό κάψιμο στο στόμα και τα φιλετάκια του κοτόπουλου σε μέγεθος ιδανικό και πολύ ζουμερά. Προάγεται και για την επόμενη φορά.

- Χοιρινά spare ribs, με sweet chili sauce, συνοδευόμενα από πατατόφλουδες. Εντυπωσιακό σε όψη και γεύση. Η σως έρχεται σε συνοδευτικό μπωλ αλλά είναι απλωμένη και επάνω στα παϊδάκια και έχει καραμελώσει. Εδώ αφήστε τις ντροπές και χρησιμοποιήστε χεράκι, δεν σας βλέπει κανείς, μην ντρέπεστε. Μεζές πρώτος, κρεατάκι καλοψημένο, με το ξεροψημένο λιπάκι του, να γλείφεις και τα δάχτυλά σου.....

- Η παρέα ήπιε κρασάκι λευκό και κόκκινο, τσίπουρο, ωραίες μπύρες Schneider weisse ( εγώ ήπια 2, θα τις ήθελα λίγο πιο παγωμένες ), αναψυκτικά μπόλικα, νεράκι σε κανάτες, και ύστερα... Ύστερα, ήρθαν οι Μέλισσες.... αχ αυτά τα γλυκά τους....

- Τη στιγμή που κοντεύαμε να χυθούμε στο πάτωμα από το φαί, άρχισαν να καταφθάνουν.... πρώτο και καλύτερο το πιο χαρακτηριστικό γλυκό τους, το μηλόφι, και κατόπιν κατά σειρά το εντυπωσιακό και ευμεγέθες cheesecake με τη σπιτική μαρμελάδα φράουλα, το γνωστό πια Οreo Cookie γεμισμένο με παγωτό και σιρόπι καραμέλας, και η ασυνήθιστη mousse μακεδονικού χαλβά, πάνω σε βάση θρυμματισμένου μπισκότου ( ή μήπως χαλβά ; ) και στεφανωμένη με σπιτικό γλυκό του κουταλιού, αν δεν απατώμαι, τριαντάφυλλο.

Να σημειώσω ότι τα γλυκά τους είναι όλα χειροποίητα και φτιάχνονται από τους ίδιους μέσα στο μαγαζί, δεν αγοράζονται έτοιμα. Δοκίμασα λίγο από όλα, εκτός του μηλόφι ( μην βαράτε ρε παιδιά... ) που λόγω ανωτέρας βίας δεν το πρόλαβα, μου άρεσαν, και αν έπρεπε να ξεχωρίσω κάποιο λίγο παραπάνω, θα έλεγα πρώτο το oreo με το παγωτό και δεύτερο το cheesecake, που ήταν ελαφρύ και αρκετά όξινο.
Η mousse χαλβά από την άλλη, που όντως είναι ή λατρεία ή χμμμ, κάποιους τους εντυπωσίασε με την ιδιαιτερότητά της. Θάνοοο... Άσε κάτω επιτέλους το τέταρτο κουτάλι γιατί σε βλέπω...!!

Για το σέρβις έχω να πω, ότι ήταν πολύ ευγενικό και ακούραστο, τα παιδιά ανταποκρίνονταν γρήγορα και με χαμόγελο σε ό, τι κι αν τους ζητάγαμε, σε ένα μαγαζί που άδειαζε και ξαναγέμιζε συνεχώς από κόσμο.
Τα πιάτα μας ευτυχώς προσγειώνονταν στο τραπέζι με ρυθμό ρελαντί, για να προλαβαίνουμε να τα αδειάζουμε χωρίς να σπιντάρουμε, και ο χώρος που καθόμασταν, αν και δίπλα στις τζαμαρίες, θερμαινόταν παραπάνω από επαρκώς, τόσο που ζήτησα κάποια στιγμή να χαμηλώσουν την ένταση σε μια από τις θερμάστρες γιατί καιγόμουν!!

Θεωρώ μετά περισσής βεβαιότητας, ότι η πολύ καλή θέση στην οποία φιγουράρει στο ask, δίκαια έχει κερδηθεί, και ότι οι γνώμες των έμπιστων φίλων που έχουν γράψει γι αυτό, ανταποκρίνονται πλήρως στην σταθερή ποιότητα που έχει παγιώσει η Φυσαρμόνικα. Εξάλλου, είδα με τα μάτια μου, στην άποψη αυτή να συγκλίνουν και οι φίλοι που ήρθαν και το δοκίμασαν για πρώτη φορά.

Βέβαια, να πω την αλήθεια, κάποια πιρούνια και κουτάλια, τα είδα να εργάζονται με ρυθμούς πολυβόλου, σε στυλ "όσο εσείς μιλάτε και γελάτε, εγώ πυροβολώ... " Αλλά δεν πειράζει... σας αγαπάμε κι εσάς, κι ας τρώτε δίχως αύριο, χαχαχα!!

Σοβαρολογώντας τώρα, να πω ότι, αν και η μεγάλη παρέα ενέχει πάντα το ρίσκο να μην χορτάσεις φαγητό, εδώ πήγαμε στο άλλο άκρο, όχι μόνο φάγαμε μέχρι λιποθυμίας και έκρηξης στο διάστημα και το ευχαριστηθήκαμε, αλλά κυρίως απολαύσαμε όμορφες και χαλαρωτικές Κυριακάτικες στιγμές μεταξύ μας.
Και κάποιοι φίλοι, στα μετόπισθεν, φρόντιζαν να γεμίζουν τα πιάτα μας συνεχώς, οπότε τα credits έχουν συγκεκριμένους αποδέκτες ακόμα και γι'αυτό. Γιατί ο Κλουζώ είχε παντού τις κεραίες του!!
Αναλυτικά τιμές δεν παραθέτω, καθώς με τη διαίρεση επί του συνολικού λογαριασμού, ήρθε γύρω στα 20 ευρώ το άτομο.

Και τί θέλει τελικά ένας άνθρωπος για να περάσει καλά ;; Να έχει γύρω του ανθρώπους που να νιώθει άνετα κοντά τους, να υπάρχει ένας ελάχιστος κοινός παρονομαστής στην επικοινωνία μαζί τους, να μπορεί να γελάει ανέμελα και να είναι ο εαυτός του δίπλα τους. Όλα τα άλλα, βρίσκονται.
Νομίζω λοιπόν, ότι μπορώ να κλείσω αυτή την κριτική μου με κάτι δανεικό αλλά τόσο οικείο, σωστά Δημήτρη ;;

"Δύσκολοι καιροί για πρίγκηπες και πριγκήπισσες, αλλά τα κουρέλια ακόμα τραγουδούν". Και θα συνεχίσουν να τραγουδούν. Σε πείσμα των καιρών.

Η Φυσαρμόνικα προάγεται με πολύ καλό βαθμό. Θα μας ξαναδεί πολύ σύντομα.
Ήδη κοιτάζω το σκονάκι μου με τα πιάτα της επόμενης φοράς.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

Ucook

Τετάρτη 14 Νοεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

€ / Άτομο

17-25

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου. πιο πρόσφατη κριτική

για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Ucook.

Ήρθε λοιπόν πανηγυρικά και η σειρά του δεύτερου Φ, αξιότατου τέκνου του ask4f, να το επισκεφθώ επιτέλους κι εγώ. Φυσικά, δεν περιμένετε να ακούσετε από εμένα τίποτε διαφορετικό από όσα έχουν υπεραναλύσει οι περισσότεροι φίλοι που ήδη το έχουν υμνήσει, και όχι άδικα. Απλά, είναι μια ακόμη από εκείνες τις περιπτώσεις που αναρωτιέμαι γιατί δεν είχα πάει νωρίτερα, αν και την απάντηση βαθιά μέσα μου την γνωρίζω.

Όταν συναντιούνται φίλοι αγαπημένοι, Κυριακή μεσημέρι, για κουβέντα, χαλάρωση, ανταλλαγή απόψεων επί παντός επιστητού αλλά και τρωγοπίνειν... ένα είναι το μόνο βέβαιο, ότι θα τους βρει το βράδυ.
Άλλη μία στιγμή στο χρόνο για να έχουμε και να θυμόμαστε, που θα μπει και αυτή στο πάνθεον με τις υπόλοιπες, και θα κλειστεί μέσα σε εκείνο το κουτάκι που κρατάει ο καθένας μας σαν πολύτιμο φυλαχτό, τραβώντας στο φως κάτι για ονειροπόληση, όταν μένει μόνος του.

Το τραπέζι μας ήταν στρωμένο στην πρόσοψη του μαγαζιού, για να μας χωρέσει όλους, και η γιορτινή εικόνα που εγώ είχα στο οπτικό μου πεδίο, ήταν οι γλάστρες με τις πρασινάδες και με τα φωτάκια παντού και τα γελαστά πρόσωπα των φίλων απέναντί μου, ενώ μου πέρασε εντελώς απαρατήρητο ότι βρισκόμασταν στην μπροστινή πλευρά της λεωφόρου Μεσογείων, όπως απαρατήρητα μου πέρασαν και αρκετά άλλα.
Επειδή όμως έχω κι ένα κατασκοπευτικό δαιμόνιο, που πρέπει να δικαιώσω, μια βασική αυτοψία την έκανα και μέσα, και θυμάμαι ότι ο χώρος είναι κι εκεί όμορφος, ανάλαφρος, παιχνιδιάρικος και με μοντέρνα στοιχεία, αν και λίγο στριμωγμένος όσον αφορά τα τραπέζια, πάντως ζεστός και γλυκός.

Μια έκπληξη αναπάντεχη και ιδιαιτέρως ευχάριστη για όλους, υπήρξε. Άφθονα και απλόχερα χαμόγελα, υπήρξαν. Δέσιμο της παρέας με κουβέντες σοβαρές αλλά και πιο ανάλαφρες, υπήρξε. Όρεξη για φαγητό, είναι δεδομένο ότι πάντα υπάρχει, όταν μάλιστα βρίσκεσαι μπροστά σε τόσο φίνες γεύσεις, και προσεγμένες σε σύλληψη κι εκτέλεση συνταγές, η όρεξη πιάνει άλλες συχνότητες.

Το μενού της Φυσαρμόνικας το βλέπω και το στομάχι μου γουργουρίζει... είναι από αυτά που θέλεις να τα δοκιμάσεις όλα, αλλά την πρώτη φορά που θα πας πρέπει να αναγκαστείς να επιλέξεις τί θα αφήσεις για την δεύτερη και την τρίτη φορά.
Ευτυχώς που οι γνώστες είχαν δώσει τις κατευθύνσεις τους για τα must του πρωτάρη και οι επιλογές τελικώς αποδείχτηκαν ολόσωστες και υπερχορταστικές, με μια ευρεία γκάμα γεύσεων, από νοστιμιά δε, άλλο να σας τα περιγράφω και άλλο να τα βλέπετε και να τα απολαμβάνετε.

Τα πιάτα τους είναι όντως επιμελημένα και με αρκετή φαντασία, και παντρεύουν πολλές διαφορετικές ιδέες, που τις έχουμε συναντήσει βέβαια και αλλού, όμως οι δημιουργικές πινελιές εδώ είναι εμφανείς, όπως και η εικόνα των πιάτων που γοητεύει πρώτα από όλα το μάτι. Στο σταθερό κατάλογο από ό, τι είδα, μπαίνουν και νέα πιάτα, πράγμα που κάνει το όλο εγχείρημα ακόμα πιο ενδιαφέρον.

Η υπερπαραγωγή λοιπόν, που έκανε παρέλαση στο τραπέζι μας, φτάνοντας κατά κύματα, ήταν η εξής:

- Ψωμάκι λευκό και μαύρο, μαλακό και νόστιμο, έφαγα αρκετό παρέα με την τυροκαυτερή.

- Τυροκαυτερή, χτυπητή, ροδοκόκκινη και σπιτική, με καπνιστό μπούκοβο. Υπήρχαν χοντρά κομμάτια φέτας που τα ένιωθες στο στόμα και πάπρικα από πάνω. Εξαιρετική, πυκνή, ήπια πικάντικη αλλά όχι μπαρούτι, όπως τη θέλω να είναι, και σε πολύ μεγάλη ποσότητα. Ωστόσο ίσως σε κάποιους φανεί πολύ ήπια, είναι καθαρά θέμα γούστου.

- Σαλάτα Σπανάκι, με άφθονο baby σπανάκι, ψιλοκομμένο φρέσκο κρεμμυδάκι, μπέικον, ντοματίνια, ένα μεγάλο κομμάτι ψητό μανούρι από πάνω ( το οποίο δεν δοκίμασα ) και σως από μέλι και μπαλσάμικο. Ωραία παρουσίαση, φρεσκότατα υλικά, ιδανική ισορροπία στις γεύσεις, μεγάλη ποσότητα, άρεσε πολύ.

- Σαλάτα Φυσαρμόνικα, με φύλλα μαρουλιού και iceberg, δυόσμο, κρουτόν, πεκορίνο Αμφιλοχίας σε φλοίδες ( άφθονο σε ποσότητα ), κυβάκια μήλου ( το καλοκαίρι αντικαθίσταται από πεπόνι ) και σως μουσταρδομελένια. Και εδώ η εικόνα αντάξια των γεύσεων, με το τυρί και το μήλο να δίνουν ένα τόνο διαφορετικό.

- Πατατόφλουδες, με άφθονο φρέσκο κρεμμυδάκι και ντομάτα σε καρέ και μια ωραία γιαουρτένια σως με βάση το γιαούρτι, και ίσως κάτι ακόμη ( λεμόνι ; ) που την έκανε δροσερή και λαχταριστή. Ένα πιάτο που δεν πρέπει να παραλείψετε.

- Τηγανιά μανιταριών με απάκι κοτόπουλο ( νέο πιάτο ), έρχεται μέσα στο τηγανάκι του ζεστό, πολύ νόστιμο το μπλέξιμο των μανιταριών με το απάκι κοτόπουλο ( που πρώτη φορά δοκιμάζω ) και με ωραία δεμένη σαλτσούλα, φαγώθηκε μέχρι κεραίας.

- Σαγανάκι φορμαέλα Αράχωβας. Έρχονται 2 τεμάχια, στρογγυλά και μεγάλα σε σχήμα, όπου το τυρί έχει παναριστεί σε χαρουπάλευρο και σε κρούστα δημητριακών και έχει λιώσει άψογα στο εσωτερικό, παραμένοντας κριτσανιστό στο εξωτερικό. Η μαρμελάδα που το ντύνει από πάνω, είναι γλυκιά μα όχι λιγωτική και υποπτεύομαι ότι είναι η ίδια με του γλυκού που αναφέρω πιο κάτω.
Υπέροχο, δεν έμεινε για πολύ στο πιατάκι του και άκουσα πολύ κολακευτικά σχόλια, από άνθρωπο ιδιαιτέρως καλοφαγά!!

- Φωλιά πατάτας, εντός της οποίας κρύβονται 2 αυγά μάτια, με ρευστό κρόκο, με τριμμένη Κρητική γραβιέρα και κρητικό απάκι ψιλοκομμένο. Ένα εντυπωσιακό πιάτο, που θεωρώ ότι τρώγεται καυτό, και πιθανόν η δική μου αβλεψία να το δοκιμάσω χλιαρό, καθότι είχα πιάσει τη συζήτηση, ίσως δεν με άφησε να το θυμάμαι με ενθουσιασμό. Πάντως είναι νόστιμο.

- Λουκάνικο Καρπενησίου, γεμιστό με φέτα και τραχανά και λουσμένο με γλυκιά σως μουστάρδας. I rest my case. Απίστευτη γεύση!! Ακόμη και οι ορκισμένοι εχθροί του... τραχανά ( όχι εγώ ), εδώ ορκίζονται αιώνια λατρεία. Έρχεται στο τηγανάκι του, σε 3 μεγάλα τεμάχια, καλοψημένο, ζουμερό, και όπως λέει και μια φίλη μου, μακάρι να είχαμε τη δυνατότητα να βάζουμε εδώ και φωτογραφίες. Παίρνει εισητήριο και για την επόμενη φορά.

- Μπιφτεκάκια, γεμιστά με καπνιστό τυρί Μετσόβου του Ιδρύματος Τοσίτσα πάνω σε φρέσκια σάλτσα ντομάτας. 5 μπιφτεκάκια, κρεατένια και νόστιμα. Δοκίμασα και μου άρεσε αρκετά η γεύση τους, αν και δεν είμαι πολύ φίλος του μπιφτεκιού εκτός σπιτιού, ήταν από τα πιο καλά που έχω δοκιμάσει κατά καιρούς έξω.

- Τηγανιά κοτόπουλο mojito ( νέο πιάτο ). Πρωτότυπη γεύση!! Άμα το φας ζεστό ζεστό είναι ανεπανάληπτο, αλλά κι όταν κρύωσε, πήρα σχεδόν μπροστά μου μια μισοτελειωμένη μερίδα στο τηγανάκι της, και την αποτέλειωσα κάνοντας παρέα στην μπύρα μου.
Στα συστατικά του θα βρείτε ό, τι περιλαμβάνει το μοχίτο, δηλ. lime, δυόσμο, μαύρη ζάχαρη και ρούμι. Πολύ ιδιαίτερη γεύση, ίσως κάποιος το βρει αδιάφορο, εγώ το λάτρεψα. Αφήνει ένα γλυκό κάψιμο στο στόμα και τα φιλετάκια του κοτόπουλου σε μέγεθος ιδανικό και πολύ ζουμερά. Προάγεται και για την επόμενη φορά.

- Χοιρινά spare ribs, με sweet chili sauce, συνοδευόμενα από πατατόφλουδες. Εντυπωσιακό σε όψη και γεύση. Η σως έρχεται σε συνοδευτικό μπωλ αλλά είναι απλωμένη και επάνω στα παϊδάκια και έχει καραμελώσει. Εδώ αφήστε τις ντροπές και χρησιμοποιήστε χεράκι, δεν σας βλέπει κανείς, μην ντρέπεστε. Μεζές πρώτος, κρεατάκι καλοψημένο, με το ξεροψημένο λιπάκι του, να γλείφεις και τα δάχτυλά σου.....

- Η παρέα ήπιε κρασάκι λευκό και κόκκινο, τσίπουρο, ωραίες μπύρες Schneider weisse ( εγώ ήπια 2, θα τις ήθελα λίγο πιο παγωμένες ), αναψυκτικά μπόλικα, νεράκι σε κανάτες, και ύστερα... Ύστερα, ήρθαν οι Μέλισσες.... αχ αυτά τα γλυκά τους....

- Τη στιγμή που κοντεύαμε να χυθούμε στο πάτωμα από το φαί, άρχισαν να καταφθάνουν.... πρώτο και καλύτερο το πιο χαρακτηριστικό γλυκό τους, το μηλόφι, και κατόπιν κατά σειρά το εντυπωσιακό και ευμεγέθες cheesecake με τη σπιτική μαρμελάδα φράουλα, το γνωστό πια Οreo Cookie γεμισμένο με παγωτό και σιρόπι καραμέλας, και η ασυνήθιστη mousse μακεδονικού χαλβά, πάνω σε βάση θρυμματισμένου μπισκότου ( ή μήπως χαλβά ; ) και στεφανωμένη με σπιτικό γλυκό του κουταλιού, αν δεν απατώμαι, τριαντάφυλλο.

Να σημειώσω ότι τα γλυκά τους είναι όλα χειροποίητα και φτιάχνονται από τους ίδιους μέσα στο μαγαζί, δεν αγοράζονται έτοιμα. Δοκίμασα λίγο από όλα, εκτός του μηλόφι ( μην βαράτε ρε παιδιά... ) που λόγω ανωτέρας βίας δεν το πρόλαβα, μου άρεσαν, και αν έπρεπε να ξεχωρίσω κάποιο λίγο παραπάνω, θα έλεγα πρώτο το oreo με το παγωτό και δεύτερο το cheesecake, που ήταν ελαφρύ και αρκετά όξινο.
Η mousse χαλβά από την άλλη, που όντως είναι ή λατρεία ή χμμμ, κάποιους τους εντυπωσίασε με την ιδιαιτερότητά της. Θάνοοο... Άσε κάτω επιτέλους το τέταρτο κουτάλι γιατί σε βλέπω...!!

Για το σέρβις έχω να πω, ότι ήταν πολύ ευγενικό και ακούραστο, τα παιδιά ανταποκρίνονταν γρήγορα και με χαμόγελο σε ό, τι κι αν τους ζητάγαμε, σε ένα μαγαζί που άδειαζε και ξαναγέμιζε συνεχώς από κόσμο.
Τα πιάτα μας ευτυχώς προσγειώνονταν στο τραπέζι με ρυθμό ρελαντί, για να προλαβαίνουμε να τα αδειάζουμε χωρίς να σπιντάρουμε, και ο χώρος που καθόμασταν, αν και δίπλα στις τζαμαρίες, θερμαινόταν παραπάνω από επαρκώς, τόσο που ζήτησα κάποια στιγμή να χαμηλώσουν την ένταση σε μια από τις θερμάστρες γιατί καιγόμουν!!

Θεωρώ μετά περισσής βεβαιότητας, ότι η πολύ καλή θέση στην οποία φιγουράρει στο ask, δίκαια έχει κερδηθεί, και ότι οι γνώμες των έμπιστων φίλων που έχουν γράψει γι αυτό, ανταποκρίνονται πλήρως στην σταθερή ποιότητα που έχει παγιώσει η Φυσαρμόνικα. Εξάλλου, είδα με τα μάτια μου, στην άποψη αυτή να συγκλίνουν και οι φίλοι που ήρθαν και το δοκίμασαν για πρώτη φορά.

Βέβαια, να πω την αλήθεια, κάποια πιρούνια και κουτάλια, τα είδα να εργάζονται με ρυθμούς πολυβόλου, σε στυλ "όσο εσείς μιλάτε και γελάτε, εγώ πυροβολώ... " Αλλά δεν πειράζει... σας αγαπάμε κι εσάς, κι ας τρώτε δίχως αύριο, χαχαχα!!

Σοβαρολογώντας τώρα, να πω ότι, αν και η μεγάλη παρέα ενέχει πάντα το ρίσκο να μην χορτάσεις φαγητό, εδώ πήγαμε στο άλλο άκρο, όχι μόνο φάγαμε μέχρι λιποθυμίας και έκρηξης στο διάστημα και το ευχαριστηθήκαμε, αλλά κυρίως απολαύσαμε όμορφες και χαλαρωτικές Κυριακάτικες στιγμές μεταξύ μας.
Και κάποιοι φίλοι, στα μετόπισθεν, φρόντιζαν να γεμίζουν τα πιάτα μας συνεχώς, οπότε τα credits έχουν συγκεκριμένους αποδέκτες ακόμα και γι'αυτό. Γιατί ο Κλουζώ είχε παντού τις κεραίες του!!
Αναλυτικά τιμές δεν παραθέτω, καθώς με τη διαίρεση επί του συνολικού λογαριασμού, ήρθε γύρω στα 20 ευρώ το άτομο.

Και τί θέλει τελικά ένας άνθρωπος για να περάσει καλά ;; Να έχει γύρω του ανθρώπους που να νιώθει άνετα κοντά τους, να υπάρχει ένας ελάχιστος κοινός παρονομαστής στην επικοινωνία μαζί τους, να μπορεί να γελάει ανέμελα και να είναι ο εαυτός του δίπλα τους. Όλα τα άλλα, βρίσκονται.
Νομίζω λοιπόν, ότι μπορώ να κλείσω αυτή την κριτική μου με κάτι δανεικό αλλά τόσο οικείο, σωστά Δημήτρη ;;

"Δύσκολοι καιροί για πρίγκηπες και πριγκήπισσες, αλλά τα κουρέλια ακόμα τραγουδούν". Και θα συνεχίσουν να τραγουδούν. Σε πείσμα των καιρών.

Η Φυσαρμόνικα προάγεται με πολύ καλό βαθμό. Θα μας ξαναδεί πολύ σύντομα.
Ήδη κοιτάζω το σκονάκι μου με τα πιάτα της επόμενης φοράς.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.