Loader

01 Απρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Χρωστάω πολλες κριτικές για διάφορες επισκέψεις σε ποικίλα μέρη που επισκέπτομαι, αν και όχι τόσο συχνά πλέον. Εντύπωση μου κάνει, να πω εδώ, πώς κάποιοι καταφέρνουν τόσο συχνά να τρώνε έξω και να χαρίζουν από τις περιγραφές τους σαραντάρια κι εξηντάρια το άτομο για τα οποία όχι σπάνια δεν είναι κι ευχαριστημένοι στο τέλος τέλος. Θα ανήκουμε σε διαφορετικές κοινωνικές τάξεις μάλλον. Τελοσπάντων, είτε δεν έχω έμπνευση, σκέπτομαι, ή δεν έχω να πω κάτι ή έχω να πω και δε βγαίνει. Παράξενοι είναι οι άνθρωποι ούτως ή άλλως, τι να καταλάβεις. Τα δικά σας τα διαβάζω μια χαρά ωστόσο, δεν έχω πρόβλημα.

Στου Mr Dim λοιπόν. Ιδέα δεν είχα για το μαγαζί, εξηγούμαι από την αρχή. Το έμαθα από εδώ, από τους επισκέπτες που γράφουν. Λίγο τα συγκινητικά λόγια, λίγο η συνάδελφος που το είχε κι εκείνη ακούσει από κάποιον άλλο, κανονίστηκε η έξοδος για τις αρχές Μαρτίου μετά από αρκετές αποτυχημένες απόπειρες.

Συνηθίζω καμιά φορά να τσεκάρω τα εστιατόρια πριν τα επισκεφθώ με προηγούμενη επιτόπια αυτοψία. Μερικές φορές όσο και να διαβάσεις ορισμένα πράγματα και να πεις "Οκ, το κατάλαβα", η πραγματικότητα σε αποστομώνει. Είναι μικρό. Πολύ μικρό. Διαθέτει μια στενή μπάρα με σκαμπώ στην οποία μπορείς να καθίσεις και στο βάθος δεσπόζουν τρία τραπέζια. Βεβαίως, έχει στο πεζοδρόμιο - τα τραπεζάκια έξω - οπότε με καλό καιρό και σε προχωρημένη ώρα με λιγότερη κίνηση δε θα είναι καθόλου άσχημα. Την αφίσα/τοιχογραφία με τη γκέισα στην οποία αναφέρονται σε προηγούμενες κριτικές αργότερα συνειδητοποίησα ότι δεν την βρίσκω πουθενά μέσα στις αναμνήσεις μου.

Μπαίνοντας αρχικά (από τη τζαμαρία, δεν καταλάβα εάν υπάρχει κανονική είσοδος), χωρίς κράτηση, ημέρα Τρίτη, ανακαλύψαμε ότι ένα τραπέζι ήταν σε αναμονή και δυο σε χρήση. Καθίσαμε αρχικά στο πάσο και αρνήθηκα όπως πολύ συχνά ανοήτως, ομολογώ, συνηθίζω, να υπακούσω στην παραίνεση της συναδέλφου να γυρίσουμε στο αυτοκίνητο (της) και να αφήσουμε τα μπουφάν μας. Γιατί εγώ ήμουν αυτός που σκυθρώπιασε αμέσως. Πού να τη βάζεις σε κόπο όμως και να τρέχεις τώρα..

Προσοχή λοιπόν: α. είναι μικρό, β. οι παρασκευές πρακτικά γίνονται μπροστά στο πάσο (η έκφραση "έχει ανοιχτή κουζίνα" στην περίπτωση αυτή συνιστά τραγελαφικό ευφημισμό). Συνεπώς. Εάν δε θέλετε να πετάξετε τα αγαπημένα σας πανωφόρια, πουλόβερ, πουκάμισα και μπλούζάκια, καλύτερα κρατήστε την ανάμνηση τους στο σπίτι κι αγκαλιάστε τα ξανά με ευγνωμοσύνη και καρτερικότητα όταν τα ξανασυναντήσετε εκεί. Εγώ πάντως αναγκάστηκα να αλλάξω όλο τον προγραμματισμένο ρουχισμό μιας επερχόμενης εκδρομής εξαιτίας του μπουφάν που δεν μπορούσα πλέον να πάρω μαζί μου. Μετά τα καίτε ή τα πετάτε.

Για καλή(τερη) μας τύχη σύντομα άδειασε το μικρό τραπεζάκι δίπλα στο τζάμι και μετακινηθήκαμε εκεί, αφού πρώτα διώξαμε δυο γλυκύτατες κοπελίτσες που σα μουσίτσες χώθηκαν απρόσμενα τελευταίο στιγμιότυπο στο χώρο και στρογγυλοκάθησαν κυρίες. Εγώ είχα κάνει όμως κράτηση. Ευτυχώς δε μας έφεραν τα αποφάγια των προηγούμενων στο κεφάλι και ανταλλάξαμε θέσεις ειρηνικά.

Η συνάδελφος με τρίκαρε λίγο αποκαλύπτοντας ότι λόγω Σαρακοστής περιορίζουμε τις κοινές επιλογές μας, αλλά μόνο προβληματίστηκα χωρίς να πτοηθώ. Είχα πάει διαβασμένος άλλωστε.

Παραγγείλαμε:

α. Σαλάτα Crab surimi. Συμπαθητική και σε καλή ποσότητα. Στη συνάδελφο άρεσε αρκετά, για μένα ήταν οκ, δεν ξετρελάθηκα κιόλας. Σα να ηταν και λίγο παγωμένη, εντάξει, το ξεπέρασα. 5,60 €

β. Crab & cream cheese won ton. Αρκετά ωραία γέυση, τέσσερα τα τεμάχια, όσο και να τα κοίταζες τα άτιμα δεν αυξανόντουσταν. 4,80 €

γ. Crab & shrimp shumai με καβούρι, γαρίδα, μανιτάρια σιτάκε, λαχανικά και αυγά χελιδονόψαρου. Αυτό δηλαδή με τα αυγά χελιδονόψαρου, το πολυπαινεμένο και δα-χτυ-λο-με-τρού-με-νο, που τόσο είχαν εκθειάσει όλοι οι προηγούμενοι. Κατέφθασε σε ξύλινο μπαμπού κλειστό καλαθάκι με καπάκι και ήταν 4 τεμάχια, σα μπακλαβαδάκια, πραγματικό κόσμημα. Να το βλέπεις. Η συνάδελφος το έβγαλε και τέσσερις φωτογραφίες, μια για κάθε μπουκίτσα γεύσης. Τι γεύσης; Δεν είμαι σίγουρος να πω, δεν μου πολυάρεσε, κάτι του ξέφευγε. Μπορεί να μου έφταιξαν και τα αυγά χελιδονόψαρου. Καθόντουσταν τα καημένα σωστά στολίδια ασιατικής τέχνης υπομονετικά στην επιφάνεια και διαλαλούσαν στα πέρατα του κόσμου τη σεμνή, μάταιη ομορφιά τους. 5,20 € η ομορφιά.

δ. Yakisoba special Noodles. Για τα οποία τόλμησα να προτείνω, μήπως μπορούσαν το περιεχόμενο σε αυτά κοτόπουλο να το ετοιμάσουν ξεχωριστά και να το φέρουν a-side... και ο τόνος της φωνής χαμήλωνε ολοένα και περισσοτερο κατά τη διάρκεια της πρότασης, τόσο που το τέλος ούτε εγώ δεν το άκουσα αυτό που ψέλλισα και μαζέυτηκα τόσο, μα τόσο στην καρέκλα σα να ήθελα να γίνω όσο μικρό ήταν το ένα αβγό χελιδονόψαρου και να κοιτάω ανήξερα με δέος το άγνωστο. Η από κοινού γνώμη συμφώνησε ότι δε μας ικανοποίησε το πιάτο. Πολύ επίπεδο, χωρίς καμία σπιρτάδα. Τα καπρίτσια πληρώνονται και το yakisoba επίσης. 6,80 €

ε. Κι επειδή εγώ είμαι αδύνατος τύπος και στα θρησκευτικά του Quizdom καλός, αλλά όχι τέλειος, ήμουν πολύ αποφασισμένος να δοκιμάσω - επιτέλους - το μυθικό Asian curry beef. Μωρέ μάτια μου, last year. Θα κοίταζαν κάτι άκουσα για την τελευταία μερίδα, που τελικά δεν ήταν η δική μου. Κατόπιν σκέψης κατέληξα στο Beef burger, την απωανατολίτικη εκδοχή του γνωστού american burger. Βεβαίως, υπάρχει λόγος που το λένε american burger κι όχι Asian. Κάτι κατάλαβα κι εγώ. Ήρθε clean-cut, θεόσκετο, με ένα περίεργο ψωμάκι, σαν τηγανητή ψύχα, που η επιφάνειά της από εγκαύματα τρίτου βαθμού είχε γίνει αφύσικα λεία και γλοιώδης σα να έχει υποστεί ανήκεστον βλάβην. Δεν ήταν κάτι σπουδαίο, όχι άσχημο βέβαια με το μεγαλύτερο πρόβλημα κατά τη γνώμη μου να εντοπίζεται στην ανεξαρτησία των γεύσεων των υλικών που δεν είχαν δέσει καλά μεταξύ τους. Η ποσότητα ικανοποιητική (οριακά) και στα 5,20 €.

Το νεράκι αν θυμάμαι καλά ήταν ελεύθερο, σε κανατούλα (;), ανανεούμενο και η βραδυά κύλησε όμορφα ελεύθερη αλκοόλης με θέα το απέναντι ιταλιάνικο Cosa Nostra (se mi ricordo bene, no!, Pizzeria dei fratelli in realta) κι ένα τρακάρισμα που συνέβη ακριβώς την ώρα του λογιαριασμού στην (επικίνδυνη) διασταύρωση έξω από το κατάστημα, ένα από τα πολλά και συνηθισμένα για το ακριβές σημείο όπως μας πληροφόρησαν (οπότε οι βάρβαροι οχηματαγωγοί να προσέχετε).

Στο σύνολο ο λογαριασμός 27,80 € για τα παραπάνω και έκπληξη (αρνητική) μου προκάλεσε το γεγονός ότι το POS που χρησιμοποίησαν (της Viva Wallet! - ίσως λέει κάτι αυτό) απαιτούσε λέει να τους δώσω το τηλέφωνό μου για να μου στείλει σε γραπτό μήνυμα τη χρεωστική πράξη, αφού για οικολογικούς λόγους η εταιρία κατασκευής τιμά την αειφορία και τη βιώσιμη ανάπτυξη των φυσικών πόρων που αντιμάχεται η σπατάλη χαρτιού. Τώρα αν ξαφνικά μετά από λίγες μέρες κατακλυστείτε από διαφημιστικά σινιάλα στο κινητό σας για να κλείσετε τραπέζι στον Κιάμο αυτό είναι δικό σας πρόβλημα.. Εγώ πάντως δυσανασχέτησα - ως όφειλα - έκανα σαφές ότι θα το προτιμούσα "με χαρτάκι" και χαρακτήρισα τη συναλλάγη ως mistransaction, αφενός γιατί θέλω να έχω γρ-απτή ενημέρωση για το τι με χρεώνεις ρε φίλε, αφετέρου γιατί δεν επιθυμώ να σου δώσω το τηλέφωνό μου (κι έμμεσως να σου πω και ποιος είμαι δηλαδή).

Το κατάπια κι αυτό, πλήρωσα ως κύριος το λογαριασμό, γιατί δεν ξέρω αν σας το είπα - Συνοδεύομαι, συνοδεύομαι (θίχτηκα γιατί σε μια συζήτηση μέρες πριν κάποιοι υποστήριξαν ως αδιανόητο να συνοδεύεις γυναικεία παρουσία και να πληρώνει (κι) εκείνη - τι λες ρε μ****, κι η φιλοσοφία για την ισότητα που πήγε;) - πήρα το καπνισμένο, που το πήγα μπουμπούκι αμύριστο και μου το μαγάρισαν, πανοφώρι μου κι εφύγα.

Δεν μπορώ να πω ότι θα το πρότεινα για επίσκεψη σε κάποιον (σιγοκλαίει), αλλά μάλλον δε θα τον απέτρεπα κιόλας. Ίσως και να ξαναπάω μία ακόμη φορά. Ας με συγχωρήσουν οι φίλες αναγνώστριες για την έκφραση, όμως η σκέψη που με κατακυρίευσε φεύγοντας ήταν "Φαγητό για γκόμενες". Δεν ξέρω κατά πόσο συμβιβάζεται με την ελληνική ιδιοσυγκρασία μας (ελληνάρας σίγουρα δεν είμαι ) και δεν μπορώ να καταλάβω πώς ένας VAGELIS πχ με την παρέα του θα μπορόυσε να φύγει ικανοποιημένος, για να μην πω μανιακός από ένα τέτοιο σημείο εστίασης λαμβάνοντας υπόψη το τρίπτυχο σχέσης ποσότητας (πάνω απ' όλα) - ποιότητας και τιμής. Παρόλα αυτά, όπως μου σφύριξε στ΄αυτί κι ο Ηρακλάκιας φευγαλέα την περασμένη εβδομάδα στη ζωή αυτή τρία πράγματα πληρώνονται: τα πάθη, τα λάθη κι οι παραγγελιές.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

01 Απρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Χρωστάω πολλες κριτικές για διάφορες επισκέψεις σε ποικίλα μέρη που επισκέπτομαι, αν και όχι τόσο συχνά πλέον. Εντύπωση μου κάνει, να πω εδώ, πώς κάποιοι καταφέρνουν τόσο συχνά να τρώνε έξω και να χαρίζουν από τις περιγραφές τους σαραντάρια κι εξηντάρια το άτομο για τα οποία όχι σπάνια δεν είναι κι ευχαριστημένοι στο τέλος τέλος. Θα ανήκουμε σε διαφορετικές κοινωνικές τάξεις μάλλον. Τελοσπάντων, είτε δεν έχω έμπνευση, σκέπτομαι, ή δεν έχω να πω κάτι ή έχω να πω και δε βγαίνει. Παράξενοι είναι οι άνθρωποι ούτως ή άλλως, τι να καταλάβεις. Τα δικά σας τα διαβάζω μια χαρά ωστόσο, δεν έχω πρόβλημα.

Στου Mr Dim λοιπόν. Ιδέα δεν είχα για το μαγαζί, εξηγούμαι από την αρχή. Το έμαθα από εδώ, από τους επισκέπτες που γράφουν. Λίγο τα συγκινητικά λόγια, λίγο η συνάδελφος που το είχε κι εκείνη ακούσει από κάποιον άλλο, κανονίστηκε η έξοδος για τις αρχές Μαρτίου μετά από αρκετές αποτυχημένες απόπειρες.

Συνηθίζω καμιά φορά να τσεκάρω τα εστιατόρια πριν τα επισκεφθώ με προηγούμενη επιτόπια αυτοψία. Μερικές φορές όσο και να διαβάσεις ορισμένα πράγματα και να πεις "Οκ, το κατάλαβα", η πραγματικότητα σε αποστομώνει. Είναι μικρό. Πολύ μικρό. Διαθέτει μια στενή μπάρα με σκαμπώ στην οποία μπορείς να καθίσεις και στο βάθος δεσπόζουν τρία τραπέζια. Βεβαίως, έχει στο πεζοδρόμιο - τα τραπεζάκια έξω - οπότε με καλό καιρό και σε προχωρημένη ώρα με λιγότερη κίνηση δε θα είναι καθόλου άσχημα. Την αφίσα/τοιχογραφία με τη γκέισα στην οποία αναφέρονται σε προηγούμενες κριτικές αργότερα συνειδητοποίησα ότι δεν την βρίσκω πουθενά μέσα στις αναμνήσεις μου.

Μπαίνοντας αρχικά (από τη τζαμαρία, δεν καταλάβα εάν υπάρχει κανονική είσοδος), χωρίς κράτηση, ημέρα Τρίτη, ανακαλύψαμε ότι ένα τραπέζι ήταν σε αναμονή και δυο σε χρήση. Καθίσαμε αρχικά στο πάσο και αρνήθηκα όπως πολύ συχνά ανοήτως, ομολογώ, συνηθίζω, να υπακούσω στην παραίνεση της συναδέλφου να γυρίσουμε στο αυτοκίνητο (της) και να αφήσουμε τα μπουφάν μας. Γιατί εγώ ήμουν αυτός που σκυθρώπιασε αμέσως. Πού να τη βάζεις σε κόπο όμως και να τρέχεις τώρα..

Προσοχή λοιπόν: α. είναι μικρό, β. οι παρασκευές πρακτικά γίνονται μπροστά στο πάσο (η έκφραση "έχει ανοιχτή κουζίνα" στην περίπτωση αυτή συνιστά τραγελαφικό ευφημισμό). Συνεπώς. Εάν δε θέλετε να πετάξετε τα αγαπημένα σας πανωφόρια, πουλόβερ, πουκάμισα και μπλούζάκια, καλύτερα κρατήστε την ανάμνηση τους στο σπίτι κι αγκαλιάστε τα ξανά με ευγνωμοσύνη και καρτερικότητα όταν τα ξανασυναντήσετε εκεί. Εγώ πάντως αναγκάστηκα να αλλάξω όλο τον προγραμματισμένο ρουχισμό μιας επερχόμενης εκδρομής εξαιτίας του μπουφάν που δεν μπορούσα πλέον να πάρω μαζί μου. Μετά τα καίτε ή τα πετάτε.

Για καλή(τερη) μας τύχη σύντομα άδειασε το μικρό τραπεζάκι δίπλα στο τζάμι και μετακινηθήκαμε εκεί, αφού πρώτα διώξαμε δυο γλυκύτατες κοπελίτσες που σα μουσίτσες χώθηκαν απρόσμενα τελευταίο στιγμιότυπο στο χώρο και στρογγυλοκάθησαν κυρίες. Εγώ είχα κάνει όμως κράτηση. Ευτυχώς δε μας έφεραν τα αποφάγια των προηγούμενων στο κεφάλι και ανταλλάξαμε θέσεις ειρηνικά.

Η συνάδελφος με τρίκαρε λίγο αποκαλύπτοντας ότι λόγω Σαρακοστής περιορίζουμε τις κοινές επιλογές μας, αλλά μόνο προβληματίστηκα χωρίς να πτοηθώ. Είχα πάει διαβασμένος άλλωστε.

Παραγγείλαμε:

α. Σαλάτα Crab surimi. Συμπαθητική και σε καλή ποσότητα. Στη συνάδελφο άρεσε αρκετά, για μένα ήταν οκ, δεν ξετρελάθηκα κιόλας. Σα να ηταν και λίγο παγωμένη, εντάξει, το ξεπέρασα. 5,60 €

β. Crab & cream cheese won ton. Αρκετά ωραία γέυση, τέσσερα τα τεμάχια, όσο και να τα κοίταζες τα άτιμα δεν αυξανόντουσταν. 4,80 €

γ. Crab & shrimp shumai με καβούρι, γαρίδα, μανιτάρια σιτάκε, λαχανικά και αυγά χελιδονόψαρου. Αυτό δηλαδή με τα αυγά χελιδονόψαρου, το πολυπαινεμένο και δα-χτυ-λο-με-τρού-με-νο, που τόσο είχαν εκθειάσει όλοι οι προηγούμενοι. Κατέφθασε σε ξύλινο μπαμπού κλειστό καλαθάκι με καπάκι και ήταν 4 τεμάχια, σα μπακλαβαδάκια, πραγματικό κόσμημα. Να το βλέπεις. Η συνάδελφος το έβγαλε και τέσσερις φωτογραφίες, μια για κάθε μπουκίτσα γεύσης. Τι γεύσης; Δεν είμαι σίγουρος να πω, δεν μου πολυάρεσε, κάτι του ξέφευγε. Μπορεί να μου έφταιξαν και τα αυγά χελιδονόψαρου. Καθόντουσταν τα καημένα σωστά στολίδια ασιατικής τέχνης υπομονετικά στην επιφάνεια και διαλαλούσαν στα πέρατα του κόσμου τη σεμνή, μάταιη ομορφιά τους. 5,20 € η ομορφιά.

δ. Yakisoba special Noodles. Για τα οποία τόλμησα να προτείνω, μήπως μπορούσαν το περιεχόμενο σε αυτά κοτόπουλο να το ετοιμάσουν ξεχωριστά και να το φέρουν a-side... και ο τόνος της φωνής χαμήλωνε ολοένα και περισσοτερο κατά τη διάρκεια της πρότασης, τόσο που το τέλος ούτε εγώ δεν το άκουσα αυτό που ψέλλισα και μαζέυτηκα τόσο, μα τόσο στην καρέκλα σα να ήθελα να γίνω όσο μικρό ήταν το ένα αβγό χελιδονόψαρου και να κοιτάω ανήξερα με δέος το άγνωστο. Η από κοινού γνώμη συμφώνησε ότι δε μας ικανοποίησε το πιάτο. Πολύ επίπεδο, χωρίς καμία σπιρτάδα. Τα καπρίτσια πληρώνονται και το yakisoba επίσης. 6,80 €

ε. Κι επειδή εγώ είμαι αδύνατος τύπος και στα θρησκευτικά του Quizdom καλός, αλλά όχι τέλειος, ήμουν πολύ αποφασισμένος να δοκιμάσω - επιτέλους - το μυθικό Asian curry beef. Μωρέ μάτια μου, last year. Θα κοίταζαν κάτι άκουσα για την τελευταία μερίδα, που τελικά δεν ήταν η δική μου. Κατόπιν σκέψης κατέληξα στο Beef burger, την απωανατολίτικη εκδοχή του γνωστού american burger. Βεβαίως, υπάρχει λόγος που το λένε american burger κι όχι Asian. Κάτι κατάλαβα κι εγώ. Ήρθε clean-cut, θεόσκετο, με ένα περίεργο ψωμάκι, σαν τηγανητή ψύχα, που η επιφάνειά της από εγκαύματα τρίτου βαθμού είχε γίνει αφύσικα λεία και γλοιώδης σα να έχει υποστεί ανήκεστον βλάβην. Δεν ήταν κάτι σπουδαίο, όχι άσχημο βέβαια με το μεγαλύτερο πρόβλημα κατά τη γνώμη μου να εντοπίζεται στην ανεξαρτησία των γεύσεων των υλικών που δεν είχαν δέσει καλά μεταξύ τους. Η ποσότητα ικανοποιητική (οριακά) και στα 5,20 €.

Το νεράκι αν θυμάμαι καλά ήταν ελεύθερο, σε κανατούλα (;), ανανεούμενο και η βραδυά κύλησε όμορφα ελεύθερη αλκοόλης με θέα το απέναντι ιταλιάνικο Cosa Nostra (se mi ricordo bene, no!, Pizzeria dei fratelli in realta) κι ένα τρακάρισμα που συνέβη ακριβώς την ώρα του λογιαριασμού στην (επικίνδυνη) διασταύρωση έξω από το κατάστημα, ένα από τα πολλά και συνηθισμένα για το ακριβές σημείο όπως μας πληροφόρησαν (οπότε οι βάρβαροι οχηματαγωγοί να προσέχετε).

Στο σύνολο ο λογαριασμός 27,80 € για τα παραπάνω και έκπληξη (αρνητική) μου προκάλεσε το γεγονός ότι το POS που χρησιμοποίησαν (της Viva Wallet! - ίσως λέει κάτι αυτό) απαιτούσε λέει να τους δώσω το τηλέφωνό μου για να μου στείλει σε γραπτό μήνυμα τη χρεωστική πράξη, αφού για οικολογικούς λόγους η εταιρία κατασκευής τιμά την αειφορία και τη βιώσιμη ανάπτυξη των φυσικών πόρων που αντιμάχεται η σπατάλη χαρτιού. Τώρα αν ξαφνικά μετά από λίγες μέρες κατακλυστείτε από διαφημιστικά σινιάλα στο κινητό σας για να κλείσετε τραπέζι στον Κιάμο αυτό είναι δικό σας πρόβλημα.. Εγώ πάντως δυσανασχέτησα - ως όφειλα - έκανα σαφές ότι θα το προτιμούσα "με χαρτάκι" και χαρακτήρισα τη συναλλάγη ως mistransaction, αφενός γιατί θέλω να έχω γρ-απτή ενημέρωση για το τι με χρεώνεις ρε φίλε, αφετέρου γιατί δεν επιθυμώ να σου δώσω το τηλέφωνό μου (κι έμμεσως να σου πω και ποιος είμαι δηλαδή).

Το κατάπια κι αυτό, πλήρωσα ως κύριος το λογαριασμό, γιατί δεν ξέρω αν σας το είπα - Συνοδεύομαι, συνοδεύομαι (θίχτηκα γιατί σε μια συζήτηση μέρες πριν κάποιοι υποστήριξαν ως αδιανόητο να συνοδεύεις γυναικεία παρουσία και να πληρώνει (κι) εκείνη - τι λες ρε μ****, κι η φιλοσοφία για την ισότητα που πήγε;) - πήρα το καπνισμένο, που το πήγα μπουμπούκι αμύριστο και μου το μαγάρισαν, πανοφώρι μου κι εφύγα.

Δεν μπορώ να πω ότι θα το πρότεινα για επίσκεψη σε κάποιον (σιγοκλαίει), αλλά μάλλον δε θα τον απέτρεπα κιόλας. Ίσως και να ξαναπάω μία ακόμη φορά. Ας με συγχωρήσουν οι φίλες αναγνώστριες για την έκφραση, όμως η σκέψη που με κατακυρίευσε φεύγοντας ήταν "Φαγητό για γκόμενες". Δεν ξέρω κατά πόσο συμβιβάζεται με την ελληνική ιδιοσυγκρασία μας (ελληνάρας σίγουρα δεν είμαι ) και δεν μπορώ να καταλάβω πώς ένας VAGELIS πχ με την παρέα του θα μπορόυσε να φύγει ικανοποιημένος, για να μην πω μανιακός από ένα τέτοιο σημείο εστίασης λαμβάνοντας υπόψη το τρίπτυχο σχέσης ποσότητας (πάνω απ' όλα) - ποιότητας και τιμής. Παρόλα αυτά, όπως μου σφύριξε στ΄αυτί κι ο Ηρακλάκιας φευγαλέα την περασμένη εβδομάδα στη ζωή αυτή τρία πράγματα πληρώνονται: τα πάθη, τα λάθη κι οι παραγγελιές.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

after_8

Δευτέρα 19 Αυγούστου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

€ / Άτομο

10-16

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Χρωστάω πολλες κριτικές για διάφορες επισκέψεις σε ποικίλα μέρη που επισκέπτομαι, αν και όχι τόσο συχνά πλέον. Εντύπωση μου κάνει, να πω εδώ, πώς κάποιοι καταφέρνουν τόσο συχνά να τρώνε έξω και να χαρίζουν από τις περιγραφές τους σαραντάρια κι εξηντάρια το άτομο για τα οποία όχι σπάνια δεν είναι κι ευχαριστημένοι στο τέλος τέλος. Θα ανήκουμε σε διαφορετικές κοινωνικές τάξεις μάλλον. Τελοσπάντων, είτε δεν έχω έμπνευση, σκέπτομαι, ή δεν έχω να πω κάτι ή έχω να πω και δε βγαίνει. Παράξενοι είναι οι άνθρωποι ούτως ή άλλως, τι να καταλάβεις. Τα δικά σας τα διαβάζω μια χαρά ωστόσο, δεν έχω πρόβλημα.

Στου Mr Dim λοιπόν. Ιδέα δεν είχα για το μαγαζί, εξηγούμαι από την αρχή. Το έμαθα από εδώ, από τους επισκέπτες που γράφουν. Λίγο τα συγκινητικά λόγια, λίγο η συνάδελφος που το είχε κι εκείνη ακούσει από κάποιον άλλο, κανονίστηκε η έξοδος για τις αρχές Μαρτίου μετά από αρκετές αποτυχημένες απόπειρες.

Συνηθίζω καμιά φορά να τσεκάρω τα εστιατόρια πριν τα επισκεφθώ με προηγούμενη επιτόπια αυτοψία. Μερικές φορές όσο και να διαβάσεις ορισμένα πράγματα και να πεις "Οκ, το κατάλαβα", η πραγματικότητα σε αποστομώνει. Είναι μικρό. Πολύ μικρό. Διαθέτει μια στενή μπάρα με σκαμπώ στην οποία μπορείς να καθίσεις και στο βάθος δεσπόζουν τρία τραπέζια. Βεβαίως, έχει στο πεζοδρόμιο - τα τραπεζάκια έξω - οπότε με καλό καιρό και σε προχωρημένη ώρα με λιγότερη κίνηση δε θα είναι καθόλου άσχημα. Την αφίσα/τοιχογραφία με τη γκέισα στην οποία αναφέρονται σε προηγούμενες κριτικές αργότερα συνειδητοποίησα ότι δεν την βρίσκω πουθενά μέσα στις αναμνήσεις μου.

Μπαίνοντας αρχικά (από τη τζαμαρία, δεν καταλάβα εάν υπάρχει κανονική είσοδος), χωρίς κράτηση, ημέρα Τρίτη, ανακαλύψαμε ότι ένα τραπέζι ήταν σε αναμονή και δυο σε χρήση. Καθίσαμε αρχικά στο πάσο και αρνήθηκα όπως πολύ συχνά ανοήτως, ομολογώ, συνηθίζω, να υπακούσω στην παραίνεση της συναδέλφου να γυρίσουμε στο αυτοκίνητο (της) και να αφήσουμε τα μπουφάν μας. Γιατί εγώ ήμουν αυτός που σκυθρώπιασε αμέσως. Πού να τη βάζεις σε κόπο όμως και να τρέχεις τώρα..

Προσοχή λοιπόν: α. είναι μικρό, β. οι παρασκευές πρακτικά γίνονται μπροστά στο πάσο (η έκφραση "έχει ανοιχτή κουζίνα" στην περίπτωση αυτή συνιστά τραγελαφικό ευφημισμό). Συνεπώς. Εάν δε θέλετε να πετάξετε τα αγαπημένα σας πανωφόρια, πουλόβερ, πουκάμισα και μπλούζάκια, καλύτερα κρατήστε την ανάμνηση τους στο σπίτι κι αγκαλιάστε τα ξανά με ευγνωμοσύνη και καρτερικότητα όταν τα ξανασυναντήσετε εκεί. Εγώ πάντως αναγκάστηκα να αλλάξω όλο τον προγραμματισμένο ρουχισμό μιας επερχόμενης εκδρομής εξαιτίας του μπουφάν που δεν μπορούσα πλέον να πάρω μαζί μου. Μετά τα καίτε ή τα πετάτε.

Για καλή(τερη) μας τύχη σύντομα άδειασε το μικρό τραπεζάκι δίπλα στο τζάμι και μετακινηθήκαμε εκεί, αφού πρώτα διώξαμε δυο γλυκύτατες κοπελίτσες που σα μουσίτσες χώθηκαν απρόσμενα τελευταίο στιγμιότυπο στο χώρο και στρογγυλοκάθησαν κυρίες. Εγώ είχα κάνει όμως κράτηση. Ευτυχώς δε μας έφεραν τα αποφάγια των προηγούμενων στο κεφάλι και ανταλλάξαμε θέσεις ειρηνικά.

Η συνάδελφος με τρίκαρε λίγο αποκαλύπτοντας ότι λόγω Σαρακοστής περιορίζουμε τις κοινές επιλογές μας, αλλά μόνο προβληματίστηκα χωρίς να πτοηθώ. Είχα πάει διαβασμένος άλλωστε.

Παραγγείλαμε:

α. Σαλάτα Crab surimi. Συμπαθητική και σε καλή ποσότητα. Στη συνάδελφο άρεσε αρκετά, για μένα ήταν οκ, δεν ξετρελάθηκα κιόλας. Σα να ηταν και λίγο παγωμένη, εντάξει, το ξεπέρασα. 5,60 €

β. Crab & cream cheese won ton. Αρκετά ωραία γέυση, τέσσερα τα τεμάχια, όσο και να τα κοίταζες τα άτιμα δεν αυξανόντουσταν. 4,80 €

γ. Crab & shrimp shumai με καβούρι, γαρίδα, μανιτάρια σιτάκε, λαχανικά και αυγά χελιδονόψαρου. Αυτό δηλαδή με τα αυγά χελιδονόψαρου, το πολυπαινεμένο και δα-χτυ-λο-με-τρού-με-νο, που τόσο είχαν εκθειάσει όλοι οι προηγούμενοι. Κατέφθασε σε ξύλινο μπαμπού κλειστό καλαθάκι με καπάκι και ήταν 4 τεμάχια, σα μπακλαβαδάκια, πραγματικό κόσμημα. Να το βλέπεις. Η συνάδελφος το έβγαλε και τέσσερις φωτογραφίες, μια για κάθε μπουκίτσα γεύσης. Τι γεύσης; Δεν είμαι σίγουρος να πω, δεν μου πολυάρεσε, κάτι του ξέφευγε. Μπορεί να μου έφταιξαν και τα αυγά χελιδονόψαρου. Καθόντουσταν τα καημένα σωστά στολίδια ασιατικής τέχνης υπομονετικά στην επιφάνεια και διαλαλούσαν στα πέρατα του κόσμου τη σεμνή, μάταιη ομορφιά τους. 5,20 € η ομορφιά.

δ. Yakisoba special Noodles. Για τα οποία τόλμησα να προτείνω, μήπως μπορούσαν το περιεχόμενο σε αυτά κοτόπουλο να το ετοιμάσουν ξεχωριστά και να το φέρουν a-side... και ο τόνος της φωνής χαμήλωνε ολοένα και περισσοτερο κατά τη διάρκεια της πρότασης, τόσο που το τέλος ούτε εγώ δεν το άκουσα αυτό που ψέλλισα και μαζέυτηκα τόσο, μα τόσο στην καρέκλα σα να ήθελα να γίνω όσο μικρό ήταν το ένα αβγό χελιδονόψαρου και να κοιτάω ανήξερα με δέος το άγνωστο. Η από κοινού γνώμη συμφώνησε ότι δε μας ικανοποίησε το πιάτο. Πολύ επίπεδο, χωρίς καμία σπιρτάδα. Τα καπρίτσια πληρώνονται και το yakisoba επίσης. 6,80 €

ε. Κι επειδή εγώ είμαι αδύνατος τύπος και στα θρησκευτικά του Quizdom καλός, αλλά όχι τέλειος, ήμουν πολύ αποφασισμένος να δοκιμάσω - επιτέλους - το μυθικό Asian curry beef. Μωρέ μάτια μου, last year. Θα κοίταζαν κάτι άκουσα για την τελευταία μερίδα, που τελικά δεν ήταν η δική μου. Κατόπιν σκέψης κατέληξα στο Beef burger, την απωανατολίτικη εκδοχή του γνωστού american burger. Βεβαίως, υπάρχει λόγος που το λένε american burger κι όχι Asian. Κάτι κατάλαβα κι εγώ. Ήρθε clean-cut, θεόσκετο, με ένα περίεργο ψωμάκι, σαν τηγανητή ψύχα, που η επιφάνειά της από εγκαύματα τρίτου βαθμού είχε γίνει αφύσικα λεία και γλοιώδης σα να έχει υποστεί ανήκεστον βλάβην. Δεν ήταν κάτι σπουδαίο, όχι άσχημο βέβαια με το μεγαλύτερο πρόβλημα κατά τη γνώμη μου να εντοπίζεται στην ανεξαρτησία των γεύσεων των υλικών που δεν είχαν δέσει καλά μεταξύ τους. Η ποσότητα ικανοποιητική (οριακά) και στα 5,20 €.

Το νεράκι αν θυμάμαι καλά ήταν ελεύθερο, σε κανατούλα (;), ανανεούμενο και η βραδυά κύλησε όμορφα ελεύθερη αλκοόλης με θέα το απέναντι ιταλιάνικο Cosa Nostra (se mi ricordo bene, no!, Pizzeria dei fratelli in realta) κι ένα τρακάρισμα που συνέβη ακριβώς την ώρα του λογιαριασμού στην (επικίνδυνη) διασταύρωση έξω από το κατάστημα, ένα από τα πολλά και συνηθισμένα για το ακριβές σημείο όπως μας πληροφόρησαν (οπότε οι βάρβαροι οχηματαγωγοί να προσέχετε).

Στο σύνολο ο λογαριασμός 27,80 € για τα παραπάνω και έκπληξη (αρνητική) μου προκάλεσε το γεγονός ότι το POS που χρησιμοποίησαν (της Viva Wallet! - ίσως λέει κάτι αυτό) απαιτούσε λέει να τους δώσω το τηλέφωνό μου για να μου στείλει σε γραπτό μήνυμα τη χρεωστική πράξη, αφού για οικολογικούς λόγους η εταιρία κατασκευής τιμά την αειφορία και τη βιώσιμη ανάπτυξη των φυσικών πόρων που αντιμάχεται η σπατάλη χαρτιού. Τώρα αν ξαφνικά μετά από λίγες μέρες κατακλυστείτε από διαφημιστικά σινιάλα στο κινητό σας για να κλείσετε τραπέζι στον Κιάμο αυτό είναι δικό σας πρόβλημα.. Εγώ πάντως δυσανασχέτησα - ως όφειλα - έκανα σαφές ότι θα το προτιμούσα "με χαρτάκι" και χαρακτήρισα τη συναλλάγη ως mistransaction, αφενός γιατί θέλω να έχω γρ-απτή ενημέρωση για το τι με χρεώνεις ρε φίλε, αφετέρου γιατί δεν επιθυμώ να σου δώσω το τηλέφωνό μου (κι έμμεσως να σου πω και ποιος είμαι δηλαδή).

Το κατάπια κι αυτό, πλήρωσα ως κύριος το λογαριασμό, γιατί δεν ξέρω αν σας το είπα - Συνοδεύομαι, συνοδεύομαι (θίχτηκα γιατί σε μια συζήτηση μέρες πριν κάποιοι υποστήριξαν ως αδιανόητο να συνοδεύεις γυναικεία παρουσία και να πληρώνει (κι) εκείνη - τι λες ρε μ****, κι η φιλοσοφία για την ισότητα που πήγε;) - πήρα το καπνισμένο, που το πήγα μπουμπούκι αμύριστο και μου το μαγάρισαν, πανοφώρι μου κι εφύγα.

Δεν μπορώ να πω ότι θα το πρότεινα για επίσκεψη σε κάποιον (σιγοκλαίει), αλλά μάλλον δε θα τον απέτρεπα κιόλας. Ίσως και να ξαναπάω μία ακόμη φορά. Ας με συγχωρήσουν οι φίλες αναγνώστριες για την έκφραση, όμως η σκέψη που με κατακυρίευσε φεύγοντας ήταν "Φαγητό για γκόμενες". Δεν ξέρω κατά πόσο συμβιβάζεται με την ελληνική ιδιοσυγκρασία μας (ελληνάρας σίγουρα δεν είμαι ) και δεν μπορώ να καταλάβω πώς ένας VAGELIS πχ με την παρέα του θα μπορόυσε να φύγει ικανοποιημένος, για να μην πω μανιακός από ένα τέτοιο σημείο εστίασης λαμβάνοντας υπόψη το τρίπτυχο σχέσης ποσότητας (πάνω απ' όλα) - ποιότητας και τιμής. Παρόλα αυτά, όπως μου σφύριξε στ΄αυτί κι ο Ηρακλάκιας φευγαλέα την περασμένη εβδομάδα στη ζωή αυτή τρία πράγματα πληρώνονται: τα πάθη, τα λάθη κι οι παραγγελιές.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.