Loader

26 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Τελειώνοντας την ψαροφαγική τριλογία, θα ασχοληθώ με τη ναυαρχίδα κατ’ εμέ, των χώρων εστίασης που ειδικεύονται στα θαλασσινά. Το ‘’επιβατηγό (Ε/Γ) Ταξιδεύοντας’’, όχι το σκέτο αλλά στα Βόρεια.
Ειδικά σε αυτή την κριτική έχω αποφασίσει – αν και δεν το συνηθίζω - να κλέψω.
Και θα κλέψω.
Θα κλέψω από τους LOVE του Arthur Lee και το πρώτο τραγούδι που μου έκανε κλικ: ‘’Singed E/Γ’’ λοιπόν και στα Βόρεια, γιατί και εμείς έχουμε ψυχή και πρέπει να απολαύσουμε τους μεζέδες του, χωρίς να κάνουμε το ταξίδι στο Κερατσίνι. Θα χρειαστεί καλή συσκευή πλοήγησης - όχι σαν του Κολόμβου- για να φτάσετε, με το παρκάρισμα να είναι εύκολο.
Θα κλέψω από την Τζένη Μελιτά - που με εκνευρίζει αφάνταστα – και θα πω: Η φάση είναι Ε/Γ στα Βόρεια και μετά Νέα Ερυθραία.
Γιατί;
Αναλύω περιληπτικά λέγοντας ότι,
έχει ευχάριστο περιβάλλον έστω και αν δεν θυμίζει αμιγώς ψαροταβέρνα αλλά μπουτίκ ψαριού ή γκαλερί θαλασσινών,
έχει πολυπληθές προσωπικό που κάνει την δουλεία του χαμογελαστά, γρήγορα, αποτελεσματικά, κεφάτα και έχει και ικανότητα ανάλυσης των πιάτων,
έχει ιδιοκτήτη ο οποίος φροντίζει τους πελάτες του, φέρνοντας ότι πιο φρέσκο βγάζει η θάλασσα, έχει chef που βλέποντας live τη δουλειά του, το πως χρησιμοποιεί τις πρώτες ύλες, πως δουλεύει στην κουζίνα και πώς ‘’περιποιείται’’ το πιάτο που θα προσγειωθεί στο τραπέζι σου, έχω λατρέψει τα θαλασσινά και τα ψάρια παρ’ ότι δεν είναι το φόρτε μου,
έχει καλές και λογικές τιμές του προϊόντος που διαθέτει, εκτιμώντας ότι πας για ψάρι, θα σου πουλήσει ψάρι ή θαλασσινό και όχι φύκια πολυτελείας σε τιμές σωστές και αν έχεις και γνωστό – με λένε Βαγγέλη, ευχαριστώ Βαγγέλη - κλέβεις εκκλησία.
Συνεχίζω λιγουλάκι αναλυτικότερα.
Θα κλέψω από τις αναμνήσεις μου 2 χρόνια πριν, όταν στην πρώτη συνάντηση του ask, γνώρισα αξιόλογα άτομα στον συγκεκριμένο χώρο, τον Σπύρο, τον Βαγγέλη, την Κλειώ, τη Βάνα, την Ελένη, τον Αναστάσιο, την Τέτη, το Ψαράκι, τον Βαρώνο, ανταλλάξαμε απόψεις, πήραμε και δώσαμε αλλήλους και συνεχίζουμε να πορευόμαστε σε κοινά γευστικά μονοπάτια.
Θα κλέψω δις, από τις αναμνήσεις του μακρινού αλλά ειδικά του κοντινού παρελθόντος και θα επικαλεστώ την απόλυτη ηδονή που ένοιωσα τρώγοντας για πρώτη φορά, εκπληκτικά στρείδια βουτυράτα, σκουμπρί καπνισμένο άψογα, με κρεμμυδάκι, μαϊντανό και λάδι, νευρική ρεγγοσαλάτα με εκπληκτική βελούδινη υφή, tartare λαυρακίου, δροσερή καβουροσαλάτα με πραγματικό καβούρι, απίστευτη homemade λακέρδα, γαύρο και σαρδέλα φιλεταρισμένα, αφρό κυριολεκτικά, αλλά και δυναμικό και spicy μουσταρδάτο γαύρο, γνήσιο πειραιώτη. Φεύγοντας παραμιλούσα σκεπτόμενος ή καλύτερα σκεπτόμουν παραμιλώντας και έλεγα: ‘’Δημήτριε Δημήτριε, τι έχανες τόσα χρόνια’’!!!
Και εδώ θα πεταχτεί ο έξυπνος του χωριού και θα πει: ‘’Ρε φίλε δεν σε συμφέρει, αφού δεν το ‘χεις το θαλασσινό γιατί πας;’’
Πάω και ειδικά στο Ε/Γ για να φάω,
γαρίδα καθαρισμένη – ούτε η μάνα μου όταν ήμουν 5 χρονών δεν μου την καθάριζε - semi παναρισμένη, βουτυράτη, συνοδεία γλυκιάς ροζ sauce, που όσες και να φας δεν τις χορταίνεις,
να βουτήξω το λαδωμένο φρυγανισμένο ψωμί στο σαγανάκι με το χταπόδι το οποίο είναι κομμένο σε μικρά κομμάτια και μαζί με το λιωμένο τυρί και την κόκκινη σάλτσα με απογειώνουν,
να πάρω δεύτερη φέτα και να ορμήσω στο πιάτο με τις ξεφλουδισμένες χοντροαλατισμένες τομάτες, να πάρω 1-2 ροδέλες, να φορτώσω και λίγο κάππαρη και κρίταμο και να ξεχάσω τις σαλάτες με τις τρεις σειρές υλικά στην περιγραφή,
να φάω crunchy, ελαφρύ και φρέσκο, γόνο καλαμάρι και τέλος,
να έχω ‘’εξάψεις’’, από το φίσκα σε μύδια μυδοπίλαφο, λεμονάτο και σαφρανάτο.
Τέλος; Έτσι νόμιζα και εγώ αλλά μπα!
Οπότε επειδή την τελευταία φορά, η συζήτηση στο τραπέζι είχε ‘’ανάψει’’ για τα καλά, έκλεψα μια δαγκάνα βασιλικό καβούρι, σπασμένη από πάνω ως κάτω για να μην κουραστώ να την σπάω, με αρκετό κρέας μέσα, που σε συνδυασμό με το βούτυρο που την πασάλειψα, με πέρασε σε άλλο επίπεδο.
Επίπεδο για να ξανακλέψω, όταν η υπόλοιπη παρέα ήταν απασχολημένη, φιλεταρισμένα ψάρια, σαρκουδάκια, σκάρους κ. λπ ωραία ψημένα με ελαιόλαδο ή χωρίς, που μύριζαν θάλασσα και αποτέλεσαν υπέροχο ‘’επιδόρπιο’’.
Εκείνο που σίγουρα δεν έκλεψα, ήταν ο παστουρμάς τόνου. Δεν μου άρεσε. Αέρινη η γεύση του, συνοδεία από λεπτές μαριναρισμένες σε λεμόνι και άνηθο φέτες αγγουριού κομμένες οριζόντια, αλλά δεν βρήκα καθόλου ένταση στο πιάτο. Δεν μου έβγαλε καθόλου το άρωμα ή τη γεύση του τόνου.
Στο δια ταύτα, θα κλέβω το nickname χρήστη του ask και θα πω, ότι εκείνη την Κυριακή ‘’fagame kai skasame’’ και άνευ αμφιβολίας όπως διαπιστώνει ο καθείς, μείναμε τρις ενθουσιασμένοι.
Και επειδή ακούω στο βάθος κάποιον να με ρωτά ‘’Είναι πολλά τα λεφτά Άρη;’’, θα απαντήσω ότι δεν με λένε Άρη και ότι τα λεφτά δεν είναι πολλά. Με 25 euro, σίγουρα θα φάτε ότι πιο φρέσκο βγάζει το Αιγαίο. Συνοδέψτε το με ωραιότατο λευκό κρασί που προτίμησα εγώ και η παρέα μου.
Κλείνοντας θα κλέψω για τελευταία φορά από τους Beatles λέγοντας, ‘’Give Ε/Γ a chance’’ ανάλογα ποια περιοχή σας βολεύει, θα περάσετε ευχάριστα ένα 2ωρο τρώγοντας ψάρια ή θαλασσινά, θα με θυμηθείτε και θα πιείτε και 1 και 2 και 3 ποτήρια στην υγειά μου.
Tip. Και μη παραλείψετε να δοκιμάσετε το ‘’χταπόδι του Νώντα’’ με διαφορετικό τρόπο ψησίματος, διαφορετική υφή και γεύση.
Υ. Γ. Έκλεψα για το σπίτι υπέροχο σάμαλι, σαν αυτό που έτρωγα από τον πλανόδιο που ερχόταν έξω από το σχολείο με την τρίκυκλη μοτοσυκλέτα, ευγενική προσφορά της ιδιαιτέρας του κυρίου Διευθυντή.
Σιγά μη το άφηνα.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

26 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Τελειώνοντας την ψαροφαγική τριλογία, θα ασχοληθώ με τη ναυαρχίδα κατ’ εμέ, των χώρων εστίασης που ειδικεύονται στα θαλασσινά. Το ‘’επιβατηγό (Ε/Γ) Ταξιδεύοντας’’, όχι το σκέτο αλλά στα Βόρεια.
Ειδικά σε αυτή την κριτική έχω αποφασίσει – αν και δεν το συνηθίζω - να κλέψω.
Και θα κλέψω.
Θα κλέψω από τους LOVE του Arthur Lee και το πρώτο τραγούδι που μου έκανε κλικ: ‘’Singed E/Γ’’ λοιπόν και στα Βόρεια, γιατί και εμείς έχουμε ψυχή και πρέπει να απολαύσουμε τους μεζέδες του, χωρίς να κάνουμε το ταξίδι στο Κερατσίνι. Θα χρειαστεί καλή συσκευή πλοήγησης - όχι σαν του Κολόμβου- για να φτάσετε, με το παρκάρισμα να είναι εύκολο.
Θα κλέψω από την Τζένη Μελιτά - που με εκνευρίζει αφάνταστα – και θα πω: Η φάση είναι Ε/Γ στα Βόρεια και μετά Νέα Ερυθραία.
Γιατί;
Αναλύω περιληπτικά λέγοντας ότι,
έχει ευχάριστο περιβάλλον έστω και αν δεν θυμίζει αμιγώς ψαροταβέρνα αλλά μπουτίκ ψαριού ή γκαλερί θαλασσινών,
έχει πολυπληθές προσωπικό που κάνει την δουλεία του χαμογελαστά, γρήγορα, αποτελεσματικά, κεφάτα και έχει και ικανότητα ανάλυσης των πιάτων,
έχει ιδιοκτήτη ο οποίος φροντίζει τους πελάτες του, φέρνοντας ότι πιο φρέσκο βγάζει η θάλασσα, έχει chef που βλέποντας live τη δουλειά του, το πως χρησιμοποιεί τις πρώτες ύλες, πως δουλεύει στην κουζίνα και πώς ‘’περιποιείται’’ το πιάτο που θα προσγειωθεί στο τραπέζι σου, έχω λατρέψει τα θαλασσινά και τα ψάρια παρ’ ότι δεν είναι το φόρτε μου,
έχει καλές και λογικές τιμές του προϊόντος που διαθέτει, εκτιμώντας ότι πας για ψάρι, θα σου πουλήσει ψάρι ή θαλασσινό και όχι φύκια πολυτελείας σε τιμές σωστές και αν έχεις και γνωστό – με λένε Βαγγέλη, ευχαριστώ Βαγγέλη - κλέβεις εκκλησία.
Συνεχίζω λιγουλάκι αναλυτικότερα.
Θα κλέψω από τις αναμνήσεις μου 2 χρόνια πριν, όταν στην πρώτη συνάντηση του ask, γνώρισα αξιόλογα άτομα στον συγκεκριμένο χώρο, τον Σπύρο, τον Βαγγέλη, την Κλειώ, τη Βάνα, την Ελένη, τον Αναστάσιο, την Τέτη, το Ψαράκι, τον Βαρώνο, ανταλλάξαμε απόψεις, πήραμε και δώσαμε αλλήλους και συνεχίζουμε να πορευόμαστε σε κοινά γευστικά μονοπάτια.
Θα κλέψω δις, από τις αναμνήσεις του μακρινού αλλά ειδικά του κοντινού παρελθόντος και θα επικαλεστώ την απόλυτη ηδονή που ένοιωσα τρώγοντας για πρώτη φορά, εκπληκτικά στρείδια βουτυράτα, σκουμπρί καπνισμένο άψογα, με κρεμμυδάκι, μαϊντανό και λάδι, νευρική ρεγγοσαλάτα με εκπληκτική βελούδινη υφή, tartare λαυρακίου, δροσερή καβουροσαλάτα με πραγματικό καβούρι, απίστευτη homemade λακέρδα, γαύρο και σαρδέλα φιλεταρισμένα, αφρό κυριολεκτικά, αλλά και δυναμικό και spicy μουσταρδάτο γαύρο, γνήσιο πειραιώτη. Φεύγοντας παραμιλούσα σκεπτόμενος ή καλύτερα σκεπτόμουν παραμιλώντας και έλεγα: ‘’Δημήτριε Δημήτριε, τι έχανες τόσα χρόνια’’!!!
Και εδώ θα πεταχτεί ο έξυπνος του χωριού και θα πει: ‘’Ρε φίλε δεν σε συμφέρει, αφού δεν το ‘χεις το θαλασσινό γιατί πας;’’
Πάω και ειδικά στο Ε/Γ για να φάω,
γαρίδα καθαρισμένη – ούτε η μάνα μου όταν ήμουν 5 χρονών δεν μου την καθάριζε - semi παναρισμένη, βουτυράτη, συνοδεία γλυκιάς ροζ sauce, που όσες και να φας δεν τις χορταίνεις,
να βουτήξω το λαδωμένο φρυγανισμένο ψωμί στο σαγανάκι με το χταπόδι το οποίο είναι κομμένο σε μικρά κομμάτια και μαζί με το λιωμένο τυρί και την κόκκινη σάλτσα με απογειώνουν,
να πάρω δεύτερη φέτα και να ορμήσω στο πιάτο με τις ξεφλουδισμένες χοντροαλατισμένες τομάτες, να πάρω 1-2 ροδέλες, να φορτώσω και λίγο κάππαρη και κρίταμο και να ξεχάσω τις σαλάτες με τις τρεις σειρές υλικά στην περιγραφή,
να φάω crunchy, ελαφρύ και φρέσκο, γόνο καλαμάρι και τέλος,
να έχω ‘’εξάψεις’’, από το φίσκα σε μύδια μυδοπίλαφο, λεμονάτο και σαφρανάτο.
Τέλος; Έτσι νόμιζα και εγώ αλλά μπα!
Οπότε επειδή την τελευταία φορά, η συζήτηση στο τραπέζι είχε ‘’ανάψει’’ για τα καλά, έκλεψα μια δαγκάνα βασιλικό καβούρι, σπασμένη από πάνω ως κάτω για να μην κουραστώ να την σπάω, με αρκετό κρέας μέσα, που σε συνδυασμό με το βούτυρο που την πασάλειψα, με πέρασε σε άλλο επίπεδο.
Επίπεδο για να ξανακλέψω, όταν η υπόλοιπη παρέα ήταν απασχολημένη, φιλεταρισμένα ψάρια, σαρκουδάκια, σκάρους κ. λπ ωραία ψημένα με ελαιόλαδο ή χωρίς, που μύριζαν θάλασσα και αποτέλεσαν υπέροχο ‘’επιδόρπιο’’.
Εκείνο που σίγουρα δεν έκλεψα, ήταν ο παστουρμάς τόνου. Δεν μου άρεσε. Αέρινη η γεύση του, συνοδεία από λεπτές μαριναρισμένες σε λεμόνι και άνηθο φέτες αγγουριού κομμένες οριζόντια, αλλά δεν βρήκα καθόλου ένταση στο πιάτο. Δεν μου έβγαλε καθόλου το άρωμα ή τη γεύση του τόνου.
Στο δια ταύτα, θα κλέβω το nickname χρήστη του ask και θα πω, ότι εκείνη την Κυριακή ‘’fagame kai skasame’’ και άνευ αμφιβολίας όπως διαπιστώνει ο καθείς, μείναμε τρις ενθουσιασμένοι.
Και επειδή ακούω στο βάθος κάποιον να με ρωτά ‘’Είναι πολλά τα λεφτά Άρη;’’, θα απαντήσω ότι δεν με λένε Άρη και ότι τα λεφτά δεν είναι πολλά. Με 25 euro, σίγουρα θα φάτε ότι πιο φρέσκο βγάζει το Αιγαίο. Συνοδέψτε το με ωραιότατο λευκό κρασί που προτίμησα εγώ και η παρέα μου.
Κλείνοντας θα κλέψω για τελευταία φορά από τους Beatles λέγοντας, ‘’Give Ε/Γ a chance’’ ανάλογα ποια περιοχή σας βολεύει, θα περάσετε ευχάριστα ένα 2ωρο τρώγοντας ψάρια ή θαλασσινά, θα με θυμηθείτε και θα πιείτε και 1 και 2 και 3 ποτήρια στην υγειά μου.
Tip. Και μη παραλείψετε να δοκιμάσετε το ‘’χταπόδι του Νώντα’’ με διαφορετικό τρόπο ψησίματος, διαφορετική υφή και γεύση.
Υ. Γ. Έκλεψα για το σπίτι υπέροχο σάμαλι, σαν αυτό που έτρωγα από τον πλανόδιο που ερχόταν έξω από το σχολείο με την τρίκυκλη μοτοσυκλέτα, ευγενική προσφορά της ιδιαιτέρας του κυρίου Διευθυντή.
Σιγά μη το άφηνα.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

jim

Τετάρτη 20 Μαρτίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

€ / Άτομο

17-25

Τελειώνοντας την ψαροφαγική τριλογία, θα ασχοληθώ με τη ναυαρχίδα κατ’ εμέ, των χώρων εστίασης που ειδικεύονται στα θαλασσινά. Το ‘’επιβατηγό (Ε/Γ) Ταξιδεύοντας’’, όχι το σκέτο αλλά στα Βόρεια.
Ειδικά σε αυτή την κριτική έχω αποφασίσει – αν και δεν το συνηθίζω - να κλέψω.
Και θα κλέψω.
Θα κλέψω από τους LOVE του Arthur Lee και το πρώτο τραγούδι που μου έκανε κλικ: ‘’Singed E/Γ’’ λοιπόν και στα Βόρεια, γιατί και εμείς έχουμε ψυχή και πρέπει να απολαύσουμε τους μεζέδες του, χωρίς να κάνουμε το ταξίδι στο Κερατσίνι. Θα χρειαστεί καλή συσκευή πλοήγησης - όχι σαν του Κολόμβου- για να φτάσετε, με το παρκάρισμα να είναι εύκολο.
Θα κλέψω από την Τζένη Μελιτά - που με εκνευρίζει αφάνταστα – και θα πω: Η φάση είναι Ε/Γ στα Βόρεια και μετά Νέα Ερυθραία.
Γιατί;
Αναλύω περιληπτικά λέγοντας ότι,
έχει ευχάριστο περιβάλλον έστω και αν δεν θυμίζει αμιγώς ψαροταβέρνα αλλά μπουτίκ ψαριού ή γκαλερί θαλασσινών,
έχει πολυπληθές προσωπικό που κάνει την δουλεία του χαμογελαστά, γρήγορα, αποτελεσματικά, κεφάτα και έχει και ικανότητα ανάλυσης των πιάτων,
έχει ιδιοκτήτη ο οποίος φροντίζει τους πελάτες του, φέρνοντας ότι πιο φρέσκο βγάζει η θάλασσα, έχει chef που βλέποντας live τη δουλειά του, το πως χρησιμοποιεί τις πρώτες ύλες, πως δουλεύει στην κουζίνα και πώς ‘’περιποιείται’’ το πιάτο που θα προσγειωθεί στο τραπέζι σου, έχω λατρέψει τα θαλασσινά και τα ψάρια παρ’ ότι δεν είναι το φόρτε μου,
έχει καλές και λογικές τιμές του προϊόντος που διαθέτει, εκτιμώντας ότι πας για ψάρι, θα σου πουλήσει ψάρι ή θαλασσινό και όχι φύκια πολυτελείας σε τιμές σωστές και αν έχεις και γνωστό – με λένε Βαγγέλη, ευχαριστώ Βαγγέλη - κλέβεις εκκλησία.
Συνεχίζω λιγουλάκι αναλυτικότερα.
Θα κλέψω από τις αναμνήσεις μου 2 χρόνια πριν, όταν στην πρώτη συνάντηση του ask, γνώρισα αξιόλογα άτομα στον συγκεκριμένο χώρο, τον Σπύρο, τον Βαγγέλη, την Κλειώ, τη Βάνα, την Ελένη, τον Αναστάσιο, την Τέτη, το Ψαράκι, τον Βαρώνο, ανταλλάξαμε απόψεις, πήραμε και δώσαμε αλλήλους και συνεχίζουμε να πορευόμαστε σε κοινά γευστικά μονοπάτια.
Θα κλέψω δις, από τις αναμνήσεις του μακρινού αλλά ειδικά του κοντινού παρελθόντος και θα επικαλεστώ την απόλυτη ηδονή που ένοιωσα τρώγοντας για πρώτη φορά, εκπληκτικά στρείδια βουτυράτα, σκουμπρί καπνισμένο άψογα, με κρεμμυδάκι, μαϊντανό και λάδι, νευρική ρεγγοσαλάτα με εκπληκτική βελούδινη υφή, tartare λαυρακίου, δροσερή καβουροσαλάτα με πραγματικό καβούρι, απίστευτη homemade λακέρδα, γαύρο και σαρδέλα φιλεταρισμένα, αφρό κυριολεκτικά, αλλά και δυναμικό και spicy μουσταρδάτο γαύρο, γνήσιο πειραιώτη. Φεύγοντας παραμιλούσα σκεπτόμενος ή καλύτερα σκεπτόμουν παραμιλώντας και έλεγα: ‘’Δημήτριε Δημήτριε, τι έχανες τόσα χρόνια’’!!!
Και εδώ θα πεταχτεί ο έξυπνος του χωριού και θα πει: ‘’Ρε φίλε δεν σε συμφέρει, αφού δεν το ‘χεις το θαλασσινό γιατί πας;’’
Πάω και ειδικά στο Ε/Γ για να φάω,
γαρίδα καθαρισμένη – ούτε η μάνα μου όταν ήμουν 5 χρονών δεν μου την καθάριζε - semi παναρισμένη, βουτυράτη, συνοδεία γλυκιάς ροζ sauce, που όσες και να φας δεν τις χορταίνεις,
να βουτήξω το λαδωμένο φρυγανισμένο ψωμί στο σαγανάκι με το χταπόδι το οποίο είναι κομμένο σε μικρά κομμάτια και μαζί με το λιωμένο τυρί και την κόκκινη σάλτσα με απογειώνουν,
να πάρω δεύτερη φέτα και να ορμήσω στο πιάτο με τις ξεφλουδισμένες χοντροαλατισμένες τομάτες, να πάρω 1-2 ροδέλες, να φορτώσω και λίγο κάππαρη και κρίταμο και να ξεχάσω τις σαλάτες με τις τρεις σειρές υλικά στην περιγραφή,
να φάω crunchy, ελαφρύ και φρέσκο, γόνο καλαμάρι και τέλος,
να έχω ‘’εξάψεις’’, από το φίσκα σε μύδια μυδοπίλαφο, λεμονάτο και σαφρανάτο.
Τέλος; Έτσι νόμιζα και εγώ αλλά μπα!
Οπότε επειδή την τελευταία φορά, η συζήτηση στο τραπέζι είχε ‘’ανάψει’’ για τα καλά, έκλεψα μια δαγκάνα βασιλικό καβούρι, σπασμένη από πάνω ως κάτω για να μην κουραστώ να την σπάω, με αρκετό κρέας μέσα, που σε συνδυασμό με το βούτυρο που την πασάλειψα, με πέρασε σε άλλο επίπεδο.
Επίπεδο για να ξανακλέψω, όταν η υπόλοιπη παρέα ήταν απασχολημένη, φιλεταρισμένα ψάρια, σαρκουδάκια, σκάρους κ. λπ ωραία ψημένα με ελαιόλαδο ή χωρίς, που μύριζαν θάλασσα και αποτέλεσαν υπέροχο ‘’επιδόρπιο’’.
Εκείνο που σίγουρα δεν έκλεψα, ήταν ο παστουρμάς τόνου. Δεν μου άρεσε. Αέρινη η γεύση του, συνοδεία από λεπτές μαριναρισμένες σε λεμόνι και άνηθο φέτες αγγουριού κομμένες οριζόντια, αλλά δεν βρήκα καθόλου ένταση στο πιάτο. Δεν μου έβγαλε καθόλου το άρωμα ή τη γεύση του τόνου.
Στο δια ταύτα, θα κλέβω το nickname χρήστη του ask και θα πω, ότι εκείνη την Κυριακή ‘’fagame kai skasame’’ και άνευ αμφιβολίας όπως διαπιστώνει ο καθείς, μείναμε τρις ενθουσιασμένοι.
Και επειδή ακούω στο βάθος κάποιον να με ρωτά ‘’Είναι πολλά τα λεφτά Άρη;’’, θα απαντήσω ότι δεν με λένε Άρη και ότι τα λεφτά δεν είναι πολλά. Με 25 euro, σίγουρα θα φάτε ότι πιο φρέσκο βγάζει το Αιγαίο. Συνοδέψτε το με ωραιότατο λευκό κρασί που προτίμησα εγώ και η παρέα μου.
Κλείνοντας θα κλέψω για τελευταία φορά από τους Beatles λέγοντας, ‘’Give Ε/Γ a chance’’ ανάλογα ποια περιοχή σας βολεύει, θα περάσετε ευχάριστα ένα 2ωρο τρώγοντας ψάρια ή θαλασσινά, θα με θυμηθείτε και θα πιείτε και 1 και 2 και 3 ποτήρια στην υγειά μου.
Tip. Και μη παραλείψετε να δοκιμάσετε το ‘’χταπόδι του Νώντα’’ με διαφορετικό τρόπο ψησίματος, διαφορετική υφή και γεύση.
Υ. Γ. Έκλεψα για το σπίτι υπέροχο σάμαλι, σαν αυτό που έτρωγα από τον πλανόδιο που ερχόταν έξω από το σχολείο με την τρίκυκλη μοτοσυκλέτα, ευγενική προσφορά της ιδιαιτέρας του κυρίου Διευθυντή.
Σιγά μη το άφηνα.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.