Loader

03 Ιούλ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Θα ξεκινήσω με το συμπέρασμα. Η Φυσαρμόνικα έχει σχεδόν*** όλα τα φόντα για να γίνει στέκι. Είναι δίπλα σε μετρό, έχει εύκολο parking, βρίσκεται γύρω από περιοχές που δεν έχουν και τεράστια ποικιλία μοντέρνων μεζεδοπωλείων (τελευταία, βέβαια, αυτό ολοένα και ανατρέπεται), έχει άψογη εξυπηρέτηση, νορμάλ τιμές και σεφ με διάθεση να ξεφύγουν από τα τετριμμένα.

Αυτή η κριτική ήταν κατά το ήμισυ καταχωνιασμένη για κάποιους μήνες στο διαδικτυακό συρτάρι μου. Και αυτό διότι η Φυσαρμόνικα είναι ο ορισμός του εστιατορίου που δεν θα γράψω κριτική για αυτό χωρίς να το έχω επισκεφθεί τουλάχιστον δύο φορές.

Η πρώτη μου επίσκεψη, μια βροχερή Κυριακή του Φλεβάρη, μου είχε αφήσει ένα έντονο αίσθημα ανικανοποίητου. Οι διθυραμβικές κριτικές που διάβαζα στο site καθώς και η online ανάγνωση του μενού με είχαν προϊδεάσει για κάτι συνταρακτικό. Είχα μπει σε έναν εξαιρετικό χώρο, είχα τύχει εξαιρετικής εξυπηρέτησης, είχα αντικρίσει ένα αποδεκτό νούμερο στην απόδειξη μα δεν είχα φάει κάτι για το οποίο να πω το Ουάου που πάντα ψάχνω. Είχα στο μυαλό μου να τοποθετήσω τις γεύσεις ανάμεσα στο 2 και στο 3 στα 4. Χάρη στο απίθανο μηλόφι θα πήγαινα στο 2,5 προς 3, χωρίς αυτό, ξεκάθαρο 2.

Ακολούθησε και δεύτερη επίσκεψη. Τότε, δοκιμάστηκαν περισσότερα από τα πιο πετυχημένα πιάτα τους και η μέτρια εικόνα που σχημάτισα την πρώτη φορά, για το γευστικό ταβάνι της Φυσαρμόνικας, άρχισε να αλλάζει προς το καλύτερο.

Ωστόσο, πριν αναφερθώ στις γεύσεις, λίγα σχόλια για το χώρο και την εξυπηρέτηση.

10 με τόνο! Και στα δύο!

Ο χώρος είναι ακριβώς όπως θέλω να είναι το μεζεδοπωλείο-στέκι μου. Όμορφα και στιβαρά τραπέζια, καλή καθαριότητα, διάκριση καπνιζόντων και μη, διαφορετικά σημεία για να κάτσεις (μέσα και έξω και έτσι δεν βαριέσαι με το να κάθεσαι συνέχεια σε παρόμοια σημεία), πράσινο για να κρύβει τη Μεσογείων και όμορφη διαρρύθμιση, μοντέρνα και με χρώματα. Η μουσική όχι στη διαπασών, όχι και ανύπαρκτη, μια χαρά δηλαδή. Το μόνο που θα μπορούσε να βελτιωθεί είναι οι καρέκλες (έχουν τις κλασσικές ταβέρνας με την ψάθα).

Η εξυπηρέτηση και στις δύο επισκέψεις μας ήταν άψογη. Νέα παιδιά, με απόλυτη αυθεντικότητα, η επικοινωνία με τους οποίους συμβάλει στο να περάσετε όμορφα. Ταχύτητα καλή και πάντα κέρασμα στο τέλος. Όσοι και όσες πέρασαν από το τραπέζι μας, μας αντιμετώπισαν με ευγένεια και σπιρτάδα. Είναι ακριβώς το είδος της εξυπηρέτησης που ασχολείσαι ελάχιστα με τους σερβιτόρους γιατί κάνουν ακριβώς ότι χρειάζεται και έτσι περνάς απερίσπαστος με την παρέα σου το χρόνο σου στο μαγαζί.

Και πάμε στις γεύσεις…

Και στις δύο επισκέψεις μας το γεύμα ξεκίνησε με πανεράκι με άσπρο και μαύρο ψωμί, επαρκούς ποσότητας, μέτριας-προς-ανεπαρκούς ποιότητας (0,6€ το άτομο) και κανάτα με νερό και έκλεισε με κέρασμα σφηνακίου μαστίχας.

Στην πρώτη επίσκεψη, που έφυγα με ελαφρώς σκυμμένο το κεφάλι, τρία άτομα, δοκιμάσαμε:

- Ανάμικτη σαλάτα με λαχανικά εποχής, γραβιέρα και βινγκρέτ ροδιού (το καλοκαίρι έχουν βινεγκρέτ καρπουζιού) (7,1€). Αρκετά νόστιμη σαλάτα, χωρίς κάποια γευστική συγκίνηση. Θα την ξαναέπαιρνα ευχαρίστως, αφού όμως πρώτα δοκίμαζα και τις υπόλοιπες. Ποσότητα καλή για 3 άτομα (2,5/4).

- Μιλφέιγ μελιτζάνας με γραβιέρα Νάξου και σάλτσα ντομάτας (5,1€). Ένα πιάτο που δεν εντυπωσίασε κανέναν, παρότι είχαμε ιντριγκαριστεί ιδιαίτερα από την περιγραφή του. Ήρθαν 3-4 πλατιές και λεπτές ροδέλες μελιτζάνας με τη σκληρή φλούδα τους στα πέριξ, η μια πάνω στη άλλη και στην κορυφή λιωμένη γραβιέρα. Η σκληρή φλούδα χάλαγε την ζουμερότητα της μελιτζάνας κατά τη μάσηση. Επίσης, ο συνδυασμός με τη γραβιέρα δεν πολυταίριαζε, ίσως με άλλο τυρί να ήταν καλύτερο το αποτέλεσμα (2/4).

- Μπιφτεκάκια γεμιστά με καπνιστό τυρί Μετσόβου (6,3€). Πέντε μπιφτέκια μικρομεσαίου μεγέθους χωρίς κάποιο συνοδευτικό στο πιάτο (πχ λίγη ντομάτα ή κρεμμυδάκι δεν θα έβλαπτε). Ανάμικτα τα συναισθήματα. Η γεύση των μπιφτεκιών ήταν πολύ καλή. Η ποσότητά τους επίσης. 5 μπιφτεκάκια στα 6 και κάτι ευρώ είναι καλά. Μας χάλασε λίγο που ήρθαν τελείως σκέτα, ενώ δεν μπορέσαμε να διακρίνουμε σχεδόν καθόλου το τυρί, ήταν λες και ήταν ελάχιστο ή λες και «ξέφυγε» κατά το ψήσιμο όπως το τυρί από το τοστ μερικές φορές. Γενικά καλό πιάτο (3/4).

- Τηγανιά κοτόπουλο mojito (6,4€). Ήρθε σε τσίγκινο, με πολύ ζουμάκι. Σε πολύ καλή ποσότητα το κοτόπουλο, πολύ καλά ψημένο και εύγευστο, χωρίς πέτσα. Ανάμικτα συναισθήματα προκάλεσε και εδώ η σάλτσα mojito. Μολονότι δεν ήταν κακή, ήταν τόσο ιδιαίτερη που δεν μπορούσες να καταλάβεις αν και πόσο σου άρεσε. Τουλάχιστον εγώ. Ήταν ότι πρέπει για παπάρα βέβαια. Έκανα σίγουρα 10+ παπάρες και σε κάθε μπουκιά προσπαθούσα να καταλάβω τι μου θυμίζει αυτή η γλυκύτητα της συγκεκριμένης σάλτσας. Προς το τέλος το βρήκα: μου θυμίζει κάτι από τσουρέκι. Ιδιαίτερο πιάτο, χωρίς να είναι κορυφαίο και αυτό (2,5/4).

- Πανσέτα αργοψημένη 5 ώρες με sweet chili σος και πουρέ (8,5€). Αρχικά πηγαίναμε για τα εκθειασμένα στο σαιτ spare ribs, όμως δεν τα είδαμε στον κατάλογο. Το πιάτο είχε καλή παρουσίαση και ήταν αρκετά καλή μερίδα. Κλασικά η πανσέτα είχε το λίπος από πάνω, η συγκεκριμένη έφερνε μάλιστα πολύ σε… μουσακά όπως ήταν παρουσιασμένη! Το κρέας πολύ νόστιμο, ο πουρές βελούδινος και η σάλτσα γλυκού τσίλι ταίριαζε πολύ καλά αν και θα την ήθελα περισσότερη σε ποσότητα (πολύ υποκειμενικό βέβαια αυτό καθότι είμαι λάτρης της). Μολονότι δεν είμαι φαν της πανσέτας, συνήθως μάλιστα την αποφεύγω με μανία, αυτή ήταν μια πολύ ιδιαίτερη και αξιόλογη πανσέτα (3/4).

Αυτά για την πρώτη φορά, συν ένα γλυκάκι στο οποίο θα γίνει αναφορά παρακάτω.

Διαβάζοντας το κατάλογο τους, μου είχε δημιουργηθεί όμως η ανάγκη να δοκιμάσω τουλάχιστον άλλα 10 από τα πιάτα τους. Τόσο θελκτικά τα γράφουν οι άτιμοι. Έτσι ακολούθησε και επόμενη επίσκεψη, 3-4 μήνες αργότερα. Βράδυ Κυριακής και πάλι, με κράτηση για δύο άτομα. Δοκιμάσαμε (κάποιες τιμές είναι κατά προσέγγιση καθώς η απόδειξη κάπου χάθηκε):

- Πατατόφλουδες με σος γιαουρτιού, ντομάτα και φρέσκο κρεμμυδάκι (3,8€). Ποσότητα? Τσεκ. Ποιότητα? Τσεκ. Γεύση? Τσεκ. Ήταν ένα κλικ πιο αλμυρές από ότι χρειαζόταν και με ένα κλικ παραπάνω λαδίλα που φάνηκε όταν κρύωσαν. Σε καλή ποσότητα το γιαούρτι, σούπερ ο συνδυασμός με τα κυβάκια ντομάτας και το λεπτοκομμένο κρεμμύδι (4/4).

- Φωλιά πατάτας με τηγανητά αυγά, γραβιέρα Ηπείρου και ψιλοκομμένο απάκι Κρήτης (5,9€). Παρουσίαση? Τσεκ. Ποσότητα? Τσεκ. Γεύση? Τσεκ. Η σωστή μπουκιά είχε λίγο από όλα τα υλικά και ήταν εξαιρετικά εύγευστη. Λίγο βαρύ για το στομάχι και αυτό (4/4).

- Σαγανάκι από φορμαέλα Αράχωβας σε κρούστα από δημητριακά, χαρουπάλευρο και γλυκό του κουταλιού (4,6-5,6€). Δύο παναρισμένα μέτριου μεγέθους κομμάτια τυριού, αρκετά καλής γεύσης με γλυκό του κουταλιού από πάνω τους. Κρατσανιστό και αρκετά εύγευστο. Ωστόσο, γενικά ήταν όπως όλα τα νόστιμα σαγανάκια, δεν ένιωσα να κλέβει την παράσταση με τον τρόπο που το κάνει ο στομφώδης τίτλος του (3/4).

- Χοιρινά μπριζολάκια λαιμού μαριναρισμένα με δενδρολίβανο (5,5-6,5€). Τρία καλού μεγέθους μπριζολάκια, με λίγο λίπος, μουσταρδί σάλτσα και αρκετά ικανοποιητική γεύση. Όπως το μοχίτο και τα μπιφτεκάκια, έτσι και αυτά, καθώς ανήκουν στους «κρεατομεζέδες» και όχι στα «κυρίως», ήρθαν σκέτα (3/4).

Για το τέλος το καλύτερο.

• Και τις δύο φορές κλείσαμε με το καταπληκτικό Μηλόφι (4,5€). Βάση από μπισκότο, από πάνω ιδιαίτερα γενναία στρώση του gold standard των καραμελών, της καραμέλας βουτύρου, μαζί με κομμάτια μήλου και από πάνω σαντιγί με σιρόπι σοκολάτας. Γλυκό κολασμένο. Εννοείται πως δεν θα δοκιμάσω άλλα γλυκά τους στο μέλλον. Δεν χρειάζεται (4/4)!

- Από πόσιμα ήπιαμε χύμα λευκό μοσχοφίλερο και ροζέ, αρκετά συμπαθητικά και τα δύο (4€ και 4,4€ το μισόλιτρο, αντίστοιχα).

Λυπητερή: ανάλογα το πόσο πεινάτε δύσκολα θα ξεπεράσετε τα 15€ κατ’ άτομο για το φαγητό. Ανάλογα το πόσο διψάτε πολύ δύσκολα θα ξεπεράσετε τα 20€ κατ’ άτομο συνολικά. Υπολογίστε 14-20€, all-inclusive. Στις δύο επισκέψεις μας δώσαμε 13-13,5€ για το φαγητό. Σε αυτήν που ήπιαμε λίγο φύγαμε πληρώνοντας 14,5€, ενώ όταν ήπιαμε παραπάνω πληρώσαμε 17,5€.

***ΣΧΕΔΟΝ. Γιατί σχεδόν? Τη στιγμή που επισκέφθηκα τη Φυσαρμόνικα, βρισκόταν στο Νο1 του site. Στα μάτια μου, το Νο1 πρέπει να είναι top σε όλα του. Και η Φυσαρμόνικα δείχνει να το μπορεί (λίγοι δείχνουν να το μπορούν).

Θα κάνω λοιπόν τις παρακάτω προτάσεις-σχόλια για τομείς στους οποίους χωράει βελτίωση. Βελτίωση που, κατ εμέ, χρειάζεται να είναι αυτοσκοπός για δυνατά μαγαζιά όπως η Φυσαρμόνικα.

Σημειωτέον: δεν κάνω τις προτάσεις μόνο επειδή το εστιατόριο εκπροσωπείται και συμβουλεύω τους φίλους χρήστες να πράξουν όμοια. Ακόμη και τα μαγαζιά που δεν εκπροσωπούνται μπορεί να εκπροσωπηθούν στο μέλλον ή να τύχει να πέσει στα χέρια τους μια κριτική ή να ακούσουν μέσω τρίτων τα σχόλια μας εδώ μέσα.

• Το ψωμί: σερβίρετε πιο ποιοτικό ψωμί. Είναι εξαιρετικό που προσφέρετε και άσπρο και μαύρο, όμως το ψωμί σας είναι πολύ μέτριο και χωράει βελτίωσης.

• Το κρασί: λείπει από τον κατάλογο μια επιλογή σε χύμα ημίγλυκο, το οποίο συχνά δένει πολύ καλά με τους μεζέδες. Αν μάλιστα ήταν και λευκό ημίγλυκο (κάτι που σπανίζει στα πρωτευουσιάνικα μεζεδοπωλεία) θα ήταν ακόμη πιο πλήρες, υπέροχο και πρωτότυπο το μενού των αλκοολούχων.

• Οι κρεατο-μεζέδες. Οκ είναι μεζέδες, το κατανοώ. Όμως κάντε τη μερίδα ένα κλικ πιο χορταστική στο μάτι και στο στομάχι και πιο άρτια/ολοκληρωμένη διατροφικά (προσθέτοντας λίγους υδατάνθρακες στις πρωτεΐνες και τα λίπη του κρέατος). Βάλτε δίπλα, 5 πατάτες ή λίγες πίτες ή κάποια λαχανικά ή κάποιο ιδιαίτερο ντιπ. Ή κάτι άλλο ευφάνταστο που σίγουρα μπορείτε να δημιουργήσετε. Υστερούν στο μάτι τα 5 μπιφτεκάκια όταν έρχονται τελείως σκέτα.

Συμπέρασμα: βλέπε πρώτη παράγραφο (αν πήδηξες το κείμενο πονηρούλη-α).

Εννοείται θα ξαναπάω και αν δω να βελτιώνονται σιγά σιγά οι παραπάνω «αστοχίες» μάλλον δεν θα ξεκολλάω!

Μη φύγετε ΠΟΤΕ χωρίς να έχετε φάει:
• Πατατόφλουδες
• Φωλιά Πατάτας (ναι, και τα δύο, καθώς είναι τελείως διαφορετικά πιάτα)
• Μηλόφι


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

03 Ιούλ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Θα ξεκινήσω με το συμπέρασμα. Η Φυσαρμόνικα έχει σχεδόν*** όλα τα φόντα για να γίνει στέκι. Είναι δίπλα σε μετρό, έχει εύκολο parking, βρίσκεται γύρω από περιοχές που δεν έχουν και τεράστια ποικιλία μοντέρνων μεζεδοπωλείων (τελευταία, βέβαια, αυτό ολοένα και ανατρέπεται), έχει άψογη εξυπηρέτηση, νορμάλ τιμές και σεφ με διάθεση να ξεφύγουν από τα τετριμμένα.

Αυτή η κριτική ήταν κατά το ήμισυ καταχωνιασμένη για κάποιους μήνες στο διαδικτυακό συρτάρι μου. Και αυτό διότι η Φυσαρμόνικα είναι ο ορισμός του εστιατορίου που δεν θα γράψω κριτική για αυτό χωρίς να το έχω επισκεφθεί τουλάχιστον δύο φορές.

Η πρώτη μου επίσκεψη, μια βροχερή Κυριακή του Φλεβάρη, μου είχε αφήσει ένα έντονο αίσθημα ανικανοποίητου. Οι διθυραμβικές κριτικές που διάβαζα στο site καθώς και η online ανάγνωση του μενού με είχαν προϊδεάσει για κάτι συνταρακτικό. Είχα μπει σε έναν εξαιρετικό χώρο, είχα τύχει εξαιρετικής εξυπηρέτησης, είχα αντικρίσει ένα αποδεκτό νούμερο στην απόδειξη μα δεν είχα φάει κάτι για το οποίο να πω το Ουάου που πάντα ψάχνω. Είχα στο μυαλό μου να τοποθετήσω τις γεύσεις ανάμεσα στο 2 και στο 3 στα 4. Χάρη στο απίθανο μηλόφι θα πήγαινα στο 2,5 προς 3, χωρίς αυτό, ξεκάθαρο 2.

Ακολούθησε και δεύτερη επίσκεψη. Τότε, δοκιμάστηκαν περισσότερα από τα πιο πετυχημένα πιάτα τους και η μέτρια εικόνα που σχημάτισα την πρώτη φορά, για το γευστικό ταβάνι της Φυσαρμόνικας, άρχισε να αλλάζει προς το καλύτερο.

Ωστόσο, πριν αναφερθώ στις γεύσεις, λίγα σχόλια για το χώρο και την εξυπηρέτηση.

10 με τόνο! Και στα δύο!

Ο χώρος είναι ακριβώς όπως θέλω να είναι το μεζεδοπωλείο-στέκι μου. Όμορφα και στιβαρά τραπέζια, καλή καθαριότητα, διάκριση καπνιζόντων και μη, διαφορετικά σημεία για να κάτσεις (μέσα και έξω και έτσι δεν βαριέσαι με το να κάθεσαι συνέχεια σε παρόμοια σημεία), πράσινο για να κρύβει τη Μεσογείων και όμορφη διαρρύθμιση, μοντέρνα και με χρώματα. Η μουσική όχι στη διαπασών, όχι και ανύπαρκτη, μια χαρά δηλαδή. Το μόνο που θα μπορούσε να βελτιωθεί είναι οι καρέκλες (έχουν τις κλασσικές ταβέρνας με την ψάθα).

Η εξυπηρέτηση και στις δύο επισκέψεις μας ήταν άψογη. Νέα παιδιά, με απόλυτη αυθεντικότητα, η επικοινωνία με τους οποίους συμβάλει στο να περάσετε όμορφα. Ταχύτητα καλή και πάντα κέρασμα στο τέλος. Όσοι και όσες πέρασαν από το τραπέζι μας, μας αντιμετώπισαν με ευγένεια και σπιρτάδα. Είναι ακριβώς το είδος της εξυπηρέτησης που ασχολείσαι ελάχιστα με τους σερβιτόρους γιατί κάνουν ακριβώς ότι χρειάζεται και έτσι περνάς απερίσπαστος με την παρέα σου το χρόνο σου στο μαγαζί.

Και πάμε στις γεύσεις…

Και στις δύο επισκέψεις μας το γεύμα ξεκίνησε με πανεράκι με άσπρο και μαύρο ψωμί, επαρκούς ποσότητας, μέτριας-προς-ανεπαρκούς ποιότητας (0,6€ το άτομο) και κανάτα με νερό και έκλεισε με κέρασμα σφηνακίου μαστίχας.

Στην πρώτη επίσκεψη, που έφυγα με ελαφρώς σκυμμένο το κεφάλι, τρία άτομα, δοκιμάσαμε:

- Ανάμικτη σαλάτα με λαχανικά εποχής, γραβιέρα και βινγκρέτ ροδιού (το καλοκαίρι έχουν βινεγκρέτ καρπουζιού) (7,1€). Αρκετά νόστιμη σαλάτα, χωρίς κάποια γευστική συγκίνηση. Θα την ξαναέπαιρνα ευχαρίστως, αφού όμως πρώτα δοκίμαζα και τις υπόλοιπες. Ποσότητα καλή για 3 άτομα (2,5/4).

- Μιλφέιγ μελιτζάνας με γραβιέρα Νάξου και σάλτσα ντομάτας (5,1€). Ένα πιάτο που δεν εντυπωσίασε κανέναν, παρότι είχαμε ιντριγκαριστεί ιδιαίτερα από την περιγραφή του. Ήρθαν 3-4 πλατιές και λεπτές ροδέλες μελιτζάνας με τη σκληρή φλούδα τους στα πέριξ, η μια πάνω στη άλλη και στην κορυφή λιωμένη γραβιέρα. Η σκληρή φλούδα χάλαγε την ζουμερότητα της μελιτζάνας κατά τη μάσηση. Επίσης, ο συνδυασμός με τη γραβιέρα δεν πολυταίριαζε, ίσως με άλλο τυρί να ήταν καλύτερο το αποτέλεσμα (2/4).

- Μπιφτεκάκια γεμιστά με καπνιστό τυρί Μετσόβου (6,3€). Πέντε μπιφτέκια μικρομεσαίου μεγέθους χωρίς κάποιο συνοδευτικό στο πιάτο (πχ λίγη ντομάτα ή κρεμμυδάκι δεν θα έβλαπτε). Ανάμικτα τα συναισθήματα. Η γεύση των μπιφτεκιών ήταν πολύ καλή. Η ποσότητά τους επίσης. 5 μπιφτεκάκια στα 6 και κάτι ευρώ είναι καλά. Μας χάλασε λίγο που ήρθαν τελείως σκέτα, ενώ δεν μπορέσαμε να διακρίνουμε σχεδόν καθόλου το τυρί, ήταν λες και ήταν ελάχιστο ή λες και «ξέφυγε» κατά το ψήσιμο όπως το τυρί από το τοστ μερικές φορές. Γενικά καλό πιάτο (3/4).

- Τηγανιά κοτόπουλο mojito (6,4€). Ήρθε σε τσίγκινο, με πολύ ζουμάκι. Σε πολύ καλή ποσότητα το κοτόπουλο, πολύ καλά ψημένο και εύγευστο, χωρίς πέτσα. Ανάμικτα συναισθήματα προκάλεσε και εδώ η σάλτσα mojito. Μολονότι δεν ήταν κακή, ήταν τόσο ιδιαίτερη που δεν μπορούσες να καταλάβεις αν και πόσο σου άρεσε. Τουλάχιστον εγώ. Ήταν ότι πρέπει για παπάρα βέβαια. Έκανα σίγουρα 10+ παπάρες και σε κάθε μπουκιά προσπαθούσα να καταλάβω τι μου θυμίζει αυτή η γλυκύτητα της συγκεκριμένης σάλτσας. Προς το τέλος το βρήκα: μου θυμίζει κάτι από τσουρέκι. Ιδιαίτερο πιάτο, χωρίς να είναι κορυφαίο και αυτό (2,5/4).

- Πανσέτα αργοψημένη 5 ώρες με sweet chili σος και πουρέ (8,5€). Αρχικά πηγαίναμε για τα εκθειασμένα στο σαιτ spare ribs, όμως δεν τα είδαμε στον κατάλογο. Το πιάτο είχε καλή παρουσίαση και ήταν αρκετά καλή μερίδα. Κλασικά η πανσέτα είχε το λίπος από πάνω, η συγκεκριμένη έφερνε μάλιστα πολύ σε… μουσακά όπως ήταν παρουσιασμένη! Το κρέας πολύ νόστιμο, ο πουρές βελούδινος και η σάλτσα γλυκού τσίλι ταίριαζε πολύ καλά αν και θα την ήθελα περισσότερη σε ποσότητα (πολύ υποκειμενικό βέβαια αυτό καθότι είμαι λάτρης της). Μολονότι δεν είμαι φαν της πανσέτας, συνήθως μάλιστα την αποφεύγω με μανία, αυτή ήταν μια πολύ ιδιαίτερη και αξιόλογη πανσέτα (3/4).

Αυτά για την πρώτη φορά, συν ένα γλυκάκι στο οποίο θα γίνει αναφορά παρακάτω.

Διαβάζοντας το κατάλογο τους, μου είχε δημιουργηθεί όμως η ανάγκη να δοκιμάσω τουλάχιστον άλλα 10 από τα πιάτα τους. Τόσο θελκτικά τα γράφουν οι άτιμοι. Έτσι ακολούθησε και επόμενη επίσκεψη, 3-4 μήνες αργότερα. Βράδυ Κυριακής και πάλι, με κράτηση για δύο άτομα. Δοκιμάσαμε (κάποιες τιμές είναι κατά προσέγγιση καθώς η απόδειξη κάπου χάθηκε):

- Πατατόφλουδες με σος γιαουρτιού, ντομάτα και φρέσκο κρεμμυδάκι (3,8€). Ποσότητα? Τσεκ. Ποιότητα? Τσεκ. Γεύση? Τσεκ. Ήταν ένα κλικ πιο αλμυρές από ότι χρειαζόταν και με ένα κλικ παραπάνω λαδίλα που φάνηκε όταν κρύωσαν. Σε καλή ποσότητα το γιαούρτι, σούπερ ο συνδυασμός με τα κυβάκια ντομάτας και το λεπτοκομμένο κρεμμύδι (4/4).

- Φωλιά πατάτας με τηγανητά αυγά, γραβιέρα Ηπείρου και ψιλοκομμένο απάκι Κρήτης (5,9€). Παρουσίαση? Τσεκ. Ποσότητα? Τσεκ. Γεύση? Τσεκ. Η σωστή μπουκιά είχε λίγο από όλα τα υλικά και ήταν εξαιρετικά εύγευστη. Λίγο βαρύ για το στομάχι και αυτό (4/4).

- Σαγανάκι από φορμαέλα Αράχωβας σε κρούστα από δημητριακά, χαρουπάλευρο και γλυκό του κουταλιού (4,6-5,6€). Δύο παναρισμένα μέτριου μεγέθους κομμάτια τυριού, αρκετά καλής γεύσης με γλυκό του κουταλιού από πάνω τους. Κρατσανιστό και αρκετά εύγευστο. Ωστόσο, γενικά ήταν όπως όλα τα νόστιμα σαγανάκια, δεν ένιωσα να κλέβει την παράσταση με τον τρόπο που το κάνει ο στομφώδης τίτλος του (3/4).

- Χοιρινά μπριζολάκια λαιμού μαριναρισμένα με δενδρολίβανο (5,5-6,5€). Τρία καλού μεγέθους μπριζολάκια, με λίγο λίπος, μουσταρδί σάλτσα και αρκετά ικανοποιητική γεύση. Όπως το μοχίτο και τα μπιφτεκάκια, έτσι και αυτά, καθώς ανήκουν στους «κρεατομεζέδες» και όχι στα «κυρίως», ήρθαν σκέτα (3/4).

Για το τέλος το καλύτερο.

• Και τις δύο φορές κλείσαμε με το καταπληκτικό Μηλόφι (4,5€). Βάση από μπισκότο, από πάνω ιδιαίτερα γενναία στρώση του gold standard των καραμελών, της καραμέλας βουτύρου, μαζί με κομμάτια μήλου και από πάνω σαντιγί με σιρόπι σοκολάτας. Γλυκό κολασμένο. Εννοείται πως δεν θα δοκιμάσω άλλα γλυκά τους στο μέλλον. Δεν χρειάζεται (4/4)!

- Από πόσιμα ήπιαμε χύμα λευκό μοσχοφίλερο και ροζέ, αρκετά συμπαθητικά και τα δύο (4€ και 4,4€ το μισόλιτρο, αντίστοιχα).

Λυπητερή: ανάλογα το πόσο πεινάτε δύσκολα θα ξεπεράσετε τα 15€ κατ’ άτομο για το φαγητό. Ανάλογα το πόσο διψάτε πολύ δύσκολα θα ξεπεράσετε τα 20€ κατ’ άτομο συνολικά. Υπολογίστε 14-20€, all-inclusive. Στις δύο επισκέψεις μας δώσαμε 13-13,5€ για το φαγητό. Σε αυτήν που ήπιαμε λίγο φύγαμε πληρώνοντας 14,5€, ενώ όταν ήπιαμε παραπάνω πληρώσαμε 17,5€.

***ΣΧΕΔΟΝ. Γιατί σχεδόν? Τη στιγμή που επισκέφθηκα τη Φυσαρμόνικα, βρισκόταν στο Νο1 του site. Στα μάτια μου, το Νο1 πρέπει να είναι top σε όλα του. Και η Φυσαρμόνικα δείχνει να το μπορεί (λίγοι δείχνουν να το μπορούν).

Θα κάνω λοιπόν τις παρακάτω προτάσεις-σχόλια για τομείς στους οποίους χωράει βελτίωση. Βελτίωση που, κατ εμέ, χρειάζεται να είναι αυτοσκοπός για δυνατά μαγαζιά όπως η Φυσαρμόνικα.

Σημειωτέον: δεν κάνω τις προτάσεις μόνο επειδή το εστιατόριο εκπροσωπείται και συμβουλεύω τους φίλους χρήστες να πράξουν όμοια. Ακόμη και τα μαγαζιά που δεν εκπροσωπούνται μπορεί να εκπροσωπηθούν στο μέλλον ή να τύχει να πέσει στα χέρια τους μια κριτική ή να ακούσουν μέσω τρίτων τα σχόλια μας εδώ μέσα.

• Το ψωμί: σερβίρετε πιο ποιοτικό ψωμί. Είναι εξαιρετικό που προσφέρετε και άσπρο και μαύρο, όμως το ψωμί σας είναι πολύ μέτριο και χωράει βελτίωσης.

• Το κρασί: λείπει από τον κατάλογο μια επιλογή σε χύμα ημίγλυκο, το οποίο συχνά δένει πολύ καλά με τους μεζέδες. Αν μάλιστα ήταν και λευκό ημίγλυκο (κάτι που σπανίζει στα πρωτευουσιάνικα μεζεδοπωλεία) θα ήταν ακόμη πιο πλήρες, υπέροχο και πρωτότυπο το μενού των αλκοολούχων.

• Οι κρεατο-μεζέδες. Οκ είναι μεζέδες, το κατανοώ. Όμως κάντε τη μερίδα ένα κλικ πιο χορταστική στο μάτι και στο στομάχι και πιο άρτια/ολοκληρωμένη διατροφικά (προσθέτοντας λίγους υδατάνθρακες στις πρωτεΐνες και τα λίπη του κρέατος). Βάλτε δίπλα, 5 πατάτες ή λίγες πίτες ή κάποια λαχανικά ή κάποιο ιδιαίτερο ντιπ. Ή κάτι άλλο ευφάνταστο που σίγουρα μπορείτε να δημιουργήσετε. Υστερούν στο μάτι τα 5 μπιφτεκάκια όταν έρχονται τελείως σκέτα.

Συμπέρασμα: βλέπε πρώτη παράγραφο (αν πήδηξες το κείμενο πονηρούλη-α).

Εννοείται θα ξαναπάω και αν δω να βελτιώνονται σιγά σιγά οι παραπάνω «αστοχίες» μάλλον δεν θα ξεκολλάω!

Μη φύγετε ΠΟΤΕ χωρίς να έχετε φάει:
• Πατατόφλουδες
• Φωλιά Πατάτας (ναι, και τα δύο, καθώς είναι τελείως διαφορετικά πιάτα)
• Μηλόφι


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

Vaggg

Κυριακή 17 Δεκεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

10-16

Θα ξεκινήσω με το συμπέρασμα. Η Φυσαρμόνικα έχει σχεδόν*** όλα τα φόντα για να γίνει στέκι. Είναι δίπλα σε μετρό, έχει εύκολο parking, βρίσκεται γύρω από περιοχές που δεν έχουν και τεράστια ποικιλία μοντέρνων μεζεδοπωλείων (τελευταία, βέβαια, αυτό ολοένα και ανατρέπεται), έχει άψογη εξυπηρέτηση, νορμάλ τιμές και σεφ με διάθεση να ξεφύγουν από τα τετριμμένα.

Αυτή η κριτική ήταν κατά το ήμισυ καταχωνιασμένη για κάποιους μήνες στο διαδικτυακό συρτάρι μου. Και αυτό διότι η Φυσαρμόνικα είναι ο ορισμός του εστιατορίου που δεν θα γράψω κριτική για αυτό χωρίς να το έχω επισκεφθεί τουλάχιστον δύο φορές.

Η πρώτη μου επίσκεψη, μια βροχερή Κυριακή του Φλεβάρη, μου είχε αφήσει ένα έντονο αίσθημα ανικανοποίητου. Οι διθυραμβικές κριτικές που διάβαζα στο site καθώς και η online ανάγνωση του μενού με είχαν προϊδεάσει για κάτι συνταρακτικό. Είχα μπει σε έναν εξαιρετικό χώρο, είχα τύχει εξαιρετικής εξυπηρέτησης, είχα αντικρίσει ένα αποδεκτό νούμερο στην απόδειξη μα δεν είχα φάει κάτι για το οποίο να πω το Ουάου που πάντα ψάχνω. Είχα στο μυαλό μου να τοποθετήσω τις γεύσεις ανάμεσα στο 2 και στο 3 στα 4. Χάρη στο απίθανο μηλόφι θα πήγαινα στο 2,5 προς 3, χωρίς αυτό, ξεκάθαρο 2.

Ακολούθησε και δεύτερη επίσκεψη. Τότε, δοκιμάστηκαν περισσότερα από τα πιο πετυχημένα πιάτα τους και η μέτρια εικόνα που σχημάτισα την πρώτη φορά, για το γευστικό ταβάνι της Φυσαρμόνικας, άρχισε να αλλάζει προς το καλύτερο.

Ωστόσο, πριν αναφερθώ στις γεύσεις, λίγα σχόλια για το χώρο και την εξυπηρέτηση.

10 με τόνο! Και στα δύο!

Ο χώρος είναι ακριβώς όπως θέλω να είναι το μεζεδοπωλείο-στέκι μου. Όμορφα και στιβαρά τραπέζια, καλή καθαριότητα, διάκριση καπνιζόντων και μη, διαφορετικά σημεία για να κάτσεις (μέσα και έξω και έτσι δεν βαριέσαι με το να κάθεσαι συνέχεια σε παρόμοια σημεία), πράσινο για να κρύβει τη Μεσογείων και όμορφη διαρρύθμιση, μοντέρνα και με χρώματα. Η μουσική όχι στη διαπασών, όχι και ανύπαρκτη, μια χαρά δηλαδή. Το μόνο που θα μπορούσε να βελτιωθεί είναι οι καρέκλες (έχουν τις κλασσικές ταβέρνας με την ψάθα).

Η εξυπηρέτηση και στις δύο επισκέψεις μας ήταν άψογη. Νέα παιδιά, με απόλυτη αυθεντικότητα, η επικοινωνία με τους οποίους συμβάλει στο να περάσετε όμορφα. Ταχύτητα καλή και πάντα κέρασμα στο τέλος. Όσοι και όσες πέρασαν από το τραπέζι μας, μας αντιμετώπισαν με ευγένεια και σπιρτάδα. Είναι ακριβώς το είδος της εξυπηρέτησης που ασχολείσαι ελάχιστα με τους σερβιτόρους γιατί κάνουν ακριβώς ότι χρειάζεται και έτσι περνάς απερίσπαστος με την παρέα σου το χρόνο σου στο μαγαζί.

Και πάμε στις γεύσεις…

Και στις δύο επισκέψεις μας το γεύμα ξεκίνησε με πανεράκι με άσπρο και μαύρο ψωμί, επαρκούς ποσότητας, μέτριας-προς-ανεπαρκούς ποιότητας (0,6€ το άτομο) και κανάτα με νερό και έκλεισε με κέρασμα σφηνακίου μαστίχας.

Στην πρώτη επίσκεψη, που έφυγα με ελαφρώς σκυμμένο το κεφάλι, τρία άτομα, δοκιμάσαμε:

- Ανάμικτη σαλάτα με λαχανικά εποχής, γραβιέρα και βινγκρέτ ροδιού (το καλοκαίρι έχουν βινεγκρέτ καρπουζιού) (7,1€). Αρκετά νόστιμη σαλάτα, χωρίς κάποια γευστική συγκίνηση. Θα την ξαναέπαιρνα ευχαρίστως, αφού όμως πρώτα δοκίμαζα και τις υπόλοιπες. Ποσότητα καλή για 3 άτομα (2,5/4).

- Μιλφέιγ μελιτζάνας με γραβιέρα Νάξου και σάλτσα ντομάτας (5,1€). Ένα πιάτο που δεν εντυπωσίασε κανέναν, παρότι είχαμε ιντριγκαριστεί ιδιαίτερα από την περιγραφή του. Ήρθαν 3-4 πλατιές και λεπτές ροδέλες μελιτζάνας με τη σκληρή φλούδα τους στα πέριξ, η μια πάνω στη άλλη και στην κορυφή λιωμένη γραβιέρα. Η σκληρή φλούδα χάλαγε την ζουμερότητα της μελιτζάνας κατά τη μάσηση. Επίσης, ο συνδυασμός με τη γραβιέρα δεν πολυταίριαζε, ίσως με άλλο τυρί να ήταν καλύτερο το αποτέλεσμα (2/4).

- Μπιφτεκάκια γεμιστά με καπνιστό τυρί Μετσόβου (6,3€). Πέντε μπιφτέκια μικρομεσαίου μεγέθους χωρίς κάποιο συνοδευτικό στο πιάτο (πχ λίγη ντομάτα ή κρεμμυδάκι δεν θα έβλαπτε). Ανάμικτα τα συναισθήματα. Η γεύση των μπιφτεκιών ήταν πολύ καλή. Η ποσότητά τους επίσης. 5 μπιφτεκάκια στα 6 και κάτι ευρώ είναι καλά. Μας χάλασε λίγο που ήρθαν τελείως σκέτα, ενώ δεν μπορέσαμε να διακρίνουμε σχεδόν καθόλου το τυρί, ήταν λες και ήταν ελάχιστο ή λες και «ξέφυγε» κατά το ψήσιμο όπως το τυρί από το τοστ μερικές φορές. Γενικά καλό πιάτο (3/4).

- Τηγανιά κοτόπουλο mojito (6,4€). Ήρθε σε τσίγκινο, με πολύ ζουμάκι. Σε πολύ καλή ποσότητα το κοτόπουλο, πολύ καλά ψημένο και εύγευστο, χωρίς πέτσα. Ανάμικτα συναισθήματα προκάλεσε και εδώ η σάλτσα mojito. Μολονότι δεν ήταν κακή, ήταν τόσο ιδιαίτερη που δεν μπορούσες να καταλάβεις αν και πόσο σου άρεσε. Τουλάχιστον εγώ. Ήταν ότι πρέπει για παπάρα βέβαια. Έκανα σίγουρα 10+ παπάρες και σε κάθε μπουκιά προσπαθούσα να καταλάβω τι μου θυμίζει αυτή η γλυκύτητα της συγκεκριμένης σάλτσας. Προς το τέλος το βρήκα: μου θυμίζει κάτι από τσουρέκι. Ιδιαίτερο πιάτο, χωρίς να είναι κορυφαίο και αυτό (2,5/4).

- Πανσέτα αργοψημένη 5 ώρες με sweet chili σος και πουρέ (8,5€). Αρχικά πηγαίναμε για τα εκθειασμένα στο σαιτ spare ribs, όμως δεν τα είδαμε στον κατάλογο. Το πιάτο είχε καλή παρουσίαση και ήταν αρκετά καλή μερίδα. Κλασικά η πανσέτα είχε το λίπος από πάνω, η συγκεκριμένη έφερνε μάλιστα πολύ σε… μουσακά όπως ήταν παρουσιασμένη! Το κρέας πολύ νόστιμο, ο πουρές βελούδινος και η σάλτσα γλυκού τσίλι ταίριαζε πολύ καλά αν και θα την ήθελα περισσότερη σε ποσότητα (πολύ υποκειμενικό βέβαια αυτό καθότι είμαι λάτρης της). Μολονότι δεν είμαι φαν της πανσέτας, συνήθως μάλιστα την αποφεύγω με μανία, αυτή ήταν μια πολύ ιδιαίτερη και αξιόλογη πανσέτα (3/4).

Αυτά για την πρώτη φορά, συν ένα γλυκάκι στο οποίο θα γίνει αναφορά παρακάτω.

Διαβάζοντας το κατάλογο τους, μου είχε δημιουργηθεί όμως η ανάγκη να δοκιμάσω τουλάχιστον άλλα 10 από τα πιάτα τους. Τόσο θελκτικά τα γράφουν οι άτιμοι. Έτσι ακολούθησε και επόμενη επίσκεψη, 3-4 μήνες αργότερα. Βράδυ Κυριακής και πάλι, με κράτηση για δύο άτομα. Δοκιμάσαμε (κάποιες τιμές είναι κατά προσέγγιση καθώς η απόδειξη κάπου χάθηκε):

- Πατατόφλουδες με σος γιαουρτιού, ντομάτα και φρέσκο κρεμμυδάκι (3,8€). Ποσότητα? Τσεκ. Ποιότητα? Τσεκ. Γεύση? Τσεκ. Ήταν ένα κλικ πιο αλμυρές από ότι χρειαζόταν και με ένα κλικ παραπάνω λαδίλα που φάνηκε όταν κρύωσαν. Σε καλή ποσότητα το γιαούρτι, σούπερ ο συνδυασμός με τα κυβάκια ντομάτας και το λεπτοκομμένο κρεμμύδι (4/4).

- Φωλιά πατάτας με τηγανητά αυγά, γραβιέρα Ηπείρου και ψιλοκομμένο απάκι Κρήτης (5,9€). Παρουσίαση? Τσεκ. Ποσότητα? Τσεκ. Γεύση? Τσεκ. Η σωστή μπουκιά είχε λίγο από όλα τα υλικά και ήταν εξαιρετικά εύγευστη. Λίγο βαρύ για το στομάχι και αυτό (4/4).

- Σαγανάκι από φορμαέλα Αράχωβας σε κρούστα από δημητριακά, χαρουπάλευρο και γλυκό του κουταλιού (4,6-5,6€). Δύο παναρισμένα μέτριου μεγέθους κομμάτια τυριού, αρκετά καλής γεύσης με γλυκό του κουταλιού από πάνω τους. Κρατσανιστό και αρκετά εύγευστο. Ωστόσο, γενικά ήταν όπως όλα τα νόστιμα σαγανάκια, δεν ένιωσα να κλέβει την παράσταση με τον τρόπο που το κάνει ο στομφώδης τίτλος του (3/4).

- Χοιρινά μπριζολάκια λαιμού μαριναρισμένα με δενδρολίβανο (5,5-6,5€). Τρία καλού μεγέθους μπριζολάκια, με λίγο λίπος, μουσταρδί σάλτσα και αρκετά ικανοποιητική γεύση. Όπως το μοχίτο και τα μπιφτεκάκια, έτσι και αυτά, καθώς ανήκουν στους «κρεατομεζέδες» και όχι στα «κυρίως», ήρθαν σκέτα (3/4).

Για το τέλος το καλύτερο.

• Και τις δύο φορές κλείσαμε με το καταπληκτικό Μηλόφι (4,5€). Βάση από μπισκότο, από πάνω ιδιαίτερα γενναία στρώση του gold standard των καραμελών, της καραμέλας βουτύρου, μαζί με κομμάτια μήλου και από πάνω σαντιγί με σιρόπι σοκολάτας. Γλυκό κολασμένο. Εννοείται πως δεν θα δοκιμάσω άλλα γλυκά τους στο μέλλον. Δεν χρειάζεται (4/4)!

- Από πόσιμα ήπιαμε χύμα λευκό μοσχοφίλερο και ροζέ, αρκετά συμπαθητικά και τα δύο (4€ και 4,4€ το μισόλιτρο, αντίστοιχα).

Λυπητερή: ανάλογα το πόσο πεινάτε δύσκολα θα ξεπεράσετε τα 15€ κατ’ άτομο για το φαγητό. Ανάλογα το πόσο διψάτε πολύ δύσκολα θα ξεπεράσετε τα 20€ κατ’ άτομο συνολικά. Υπολογίστε 14-20€, all-inclusive. Στις δύο επισκέψεις μας δώσαμε 13-13,5€ για το φαγητό. Σε αυτήν που ήπιαμε λίγο φύγαμε πληρώνοντας 14,5€, ενώ όταν ήπιαμε παραπάνω πληρώσαμε 17,5€.

***ΣΧΕΔΟΝ. Γιατί σχεδόν? Τη στιγμή που επισκέφθηκα τη Φυσαρμόνικα, βρισκόταν στο Νο1 του site. Στα μάτια μου, το Νο1 πρέπει να είναι top σε όλα του. Και η Φυσαρμόνικα δείχνει να το μπορεί (λίγοι δείχνουν να το μπορούν).

Θα κάνω λοιπόν τις παρακάτω προτάσεις-σχόλια για τομείς στους οποίους χωράει βελτίωση. Βελτίωση που, κατ εμέ, χρειάζεται να είναι αυτοσκοπός για δυνατά μαγαζιά όπως η Φυσαρμόνικα.

Σημειωτέον: δεν κάνω τις προτάσεις μόνο επειδή το εστιατόριο εκπροσωπείται και συμβουλεύω τους φίλους χρήστες να πράξουν όμοια. Ακόμη και τα μαγαζιά που δεν εκπροσωπούνται μπορεί να εκπροσωπηθούν στο μέλλον ή να τύχει να πέσει στα χέρια τους μια κριτική ή να ακούσουν μέσω τρίτων τα σχόλια μας εδώ μέσα.

• Το ψωμί: σερβίρετε πιο ποιοτικό ψωμί. Είναι εξαιρετικό που προσφέρετε και άσπρο και μαύρο, όμως το ψωμί σας είναι πολύ μέτριο και χωράει βελτίωσης.

• Το κρασί: λείπει από τον κατάλογο μια επιλογή σε χύμα ημίγλυκο, το οποίο συχνά δένει πολύ καλά με τους μεζέδες. Αν μάλιστα ήταν και λευκό ημίγλυκο (κάτι που σπανίζει στα πρωτευουσιάνικα μεζεδοπωλεία) θα ήταν ακόμη πιο πλήρες, υπέροχο και πρωτότυπο το μενού των αλκοολούχων.

• Οι κρεατο-μεζέδες. Οκ είναι μεζέδες, το κατανοώ. Όμως κάντε τη μερίδα ένα κλικ πιο χορταστική στο μάτι και στο στομάχι και πιο άρτια/ολοκληρωμένη διατροφικά (προσθέτοντας λίγους υδατάνθρακες στις πρωτεΐνες και τα λίπη του κρέατος). Βάλτε δίπλα, 5 πατάτες ή λίγες πίτες ή κάποια λαχανικά ή κάποιο ιδιαίτερο ντιπ. Ή κάτι άλλο ευφάνταστο που σίγουρα μπορείτε να δημιουργήσετε. Υστερούν στο μάτι τα 5 μπιφτεκάκια όταν έρχονται τελείως σκέτα.

Συμπέρασμα: βλέπε πρώτη παράγραφο (αν πήδηξες το κείμενο πονηρούλη-α).

Εννοείται θα ξαναπάω και αν δω να βελτιώνονται σιγά σιγά οι παραπάνω «αστοχίες» μάλλον δεν θα ξεκολλάω!

Μη φύγετε ΠΟΤΕ χωρίς να έχετε φάει:
• Πατατόφλουδες
• Φωλιά Πατάτας (ναι, και τα δύο, καθώς είναι τελείως διαφορετικά πιάτα)
• Μηλόφι


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.