Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Fish Restaurants - Καστέλλα - Μικρολίμανο, Αθήνα
Ιούλ
10
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
37-49

Το γνωστό εστιατόριο ψαροφαγίας " Varoulko Seaside" του καταξιωμένου σεφ Λευτέρη Λαζάρου το επισκέφθηκα με ενθουσιασμό και αέρα καλοκαιρινής διάθεσης, έχοντας ασφαλώς και τις δέουσες απαιτήσεις!! Τελικά, δεν βρήκα κάτι που να ικανοποιεί στο έπακρο τις μεγάλες απαιτήσεις μου. Εύχομαι σε κάποια δεύτερη επίσκεψή μου στον χώρο να ταιριάξουν καλύτερα τα " χνώτα " μου με τη φιλοσοφία της Σχολής Λαζάρου. Βλέπετε, είναι και τι ταιριάζει στα γούστα, στη παιδεία ή ακόμα και στην εκάστοτε διάθεσή μας, προκειμένου να σχηματίσουμε άποψη τόσο για τη γαστρονομία ενός χώρου εστίασης όσο και για να αποφανθούμε για τη συμπεριφορά του προσωπικού.

Φθάσαμε ( δύο άτομα ) αργά το βράδυ της Τρίτης, με ιδιαίτερα ψυχρό αέρα για την εποχή. Βασικά είχαμε σκοπό να πάμε στο Mary Pickford, το καινούργιο μπαράκι στην ταράτσα του επιβλητικού κτιρίου του " Varoulko Seaside ", που προσφέρει θαλασσινό fingerfood και ξεχωριστά κοκτέιλ, αλλά κυρίως μοναδική θέα! Νομίζαμε ότι οι καιρικές συνθήκες στον Πειραιά θα ήταν πιο ήπιες αλλά τελικά γελαστήκαμε.... Έτσι αποφασίσαμε, μιας και διανύσαμε τόσα χιλιόμετρα, να καθίσουμε στο φημισμένο " Varoulko Seaside ".

Οι μεγάλοι χώροι του εστιατορίου είναι δύο και μοιάζουν πολύ μεταξύ τους, ο ένας κολλητά με τον άλλο. Και οι δύο φυσικά με την υπέροχη θέα της περιοχής!!
Στον ένα χώρο, στον οποίο και δειπνήσαμε, (δεξιά βλέποντας από την Ακτή Κουμουνδούρου) διακρίναμε αμέσως την διακριτική πολυτέλειά του, χωρίς πολλά ή περιττά στοιχεία Σημαντικά διακοσμητικά στοιχεία αποτελούν οι ολόλευκες βαρκούλες απέναντι από την είσοδο και η εκπληκτικά ζωγραφισμένη υδρόγειος στο μπλε της θάλασσας, που αναπαριστά τον κυρίαρχο ρόλο της θάλασσας στα πεπραγμένα ανά την ιστορία και τον κόσμο. Κάθε τραπέζι έχει δίπλα του βοηθητικά τραπεζάκια για τα ποτά και για τις τσάντες. Τα προσεγμένα ξύλινα τραπέζια με τα υφασμάτινα γκρι τραπεζομάντηλα και τα βελούδινα καθίσματα ανεβάζουν την κομψή αισθητική του χώρου, χωρίς ωστόσο να χαρίζουν και την ανάλογη ζεστασιά.... Εάν επιστρατεύσω τη φαντασία μου, θα έλεγα ότι το ίδιο περίπου συμβαίνει και με το φαγητό: Τέλεια παρουσίαση, ζωηρά χρώματα, πρωτότυπα υλικά, αλλά οι γεύσεις στερούνται έντασης και φαίνονται κάπως ουδέτερες και επιδερμικές. Θαρρείς πως η αγχώδης αναζήτηση του τέλειου και της άψογης τεχνοτροπίας από τον σεφ τις έχει κάνει λίγο απρόσωπες. Πως να το εξηγήσω, γεύσεις κάπως απόμακρες!

Ταχτοποιηθήκαμε σε ένα τραπέζι, όπου στη πλάτη μου και κατά μήκος του τοίχου πίσω μου υπήρχαν καδραρισμένα όλα τα πολυσήμαντα βραβεία γαστρονομίας του γνωστού σεφ, από περιοδικά της αθηναϊκής διασκέδασης, κ. λπ.!

Το σέρβις, όπου θα επικεντρωθώ στη συνέχεια, εάν εξαιρέσουμε την τυπική αλλά ευγενική παρουσία του μετρ και του σομελιέ, το βρήκα εντελώς αταίριαστο με τις προδιαγραφές του όλου εγχειρήματος, αλλά περισσότερο ταιριαστό με την εν μέρει απόμακρη και ψυχρή γαστρονομία του χώρου. Ο κύριος που είχε αναλάβει το τραπέζι μας με το ζόρι χαμογελούσε και, παρόλο που οι βοηθοί του μας εξηγούσαν το περιεχόμενο του κάθε πιάτου, δεν νομίζω ότι ο σερβιτόρος μας σήκωνε κουβέντα παραπάνω...

Ήταν όντως αποκαρδιωτική η όλη εικόνα της εξυπηρέτησης παρά το δεκαμελές περίπου προσωπικό! Σκεφθείτε ότι αφού ο σερβιτόρος μας γέμισε αρχικά τα ποτήρια νερού και κρασιού, στη συνέχεια μας ξέχασε... Ο συνοδός μου χρειάστηκε να του υπενθυμίσει αρκετές φορές την ανανέωση του νερού και του κρασιού. Την τελευταία, μάλιστα, φορά, του είπε υπομειδιώντας μια υπαινικτικά ειρωνική ατάκα: "Με τη λιτότητα και τις περικοπές προσωπικού, φαίνεται πλέον πως πρέπει ο πελάτης να θυμίζει πως τα ποτήρια του άδειασαν"!!
Ο σερβιτόρος, όμως, χωρίς χαμόγελο και με αρκετή αμηχανία απομακρύνθηκε ποιούμενος την νήσσαν!!
Η δε κοπέλα που μας εξυπηρέτησε στο τέλος, αφού είδε ότι φωτογράφησα τα λίγα κατάλοιπα φαγητού που είχαν αφήσει στο τραπέζι μόνο, τότε και μόνο αποφάσισε να σκουπίσει στοιχειωδώς το τραπέζι, πριν να έρθει το γλυκό μας.
Ακόμα και οι οδοντογλυφίδες στο τέλος, ήρθαν μόνο αφού τις ζητήσαμε και αυτές....

Αφήστε που όταν εισήλθαμε στο εστιατόριο και ζητήσαμε ένα τραπέζι για δύο άτομα, ο σερβιτόρος, και όχι ο Μετρ, μας οδήγησε στο πιο άσχετο τραπέζι κολλητά στην είσοδο, και χρειάστηκε εμείς να να του υποδείξουμε κάποιο άλλο με θέα, από τα 4-5 άδεια που υπήρχαν κατά την προχωρημένη ώρα της άφιξής μας....!!!!!

Το δε σκέπαστρο οροφής, το είχαν συνέχεια ανοιγμένο, αδιαφορώντας για τον δυνατό αέρα και την εξωτερική ψύχρα που έμπαινε στον εσωτερικό χώρο. Και άντε και γίνεται αυτό, στα εστιατόρια πολυτελείας (ακόμα και σε μερικά θερινά σινεμά) κύριε Λαζάρου, φροντίζουν έστω για κάποια εσάρπα ή τουλάχιστον ενδιαφέρονται στοιχειωδώς και ρωτάνε για την κατάσταση του θαμώνα....!!!
Γενικά, υπήρχε ένα κάπως αφιλόξενο κλίμα που πρέπει να σας ομολογήσω ότι με εκνεύριζε περισσότερο ακόμα και από τις κάποιες γεύσεις.
Γι' αυτό κύριε Λαζάρου, επιτρέψτε μου να σας συμβουλέψω με κάθε ειλικρίνεια: Για να ξεχωρίζει ένα μαγαζί, ειδικά στο τουριστικό μας Τουρκολίμανο, όπου πριν 3 χρόνια ξαναγυρίσατε στην εστία που βρισκόσασταν για 30 ολόκληρα χρόνια, δεν αρκούν μόνο οι σοφιστικέ σπεσιαλιτέ, η άψογη διακόσμηση, η πλούσια λίστα ποτών, οι πρόθυμοι παρκαδόροι στην είσοδο, ή τα δεκάδες Βραβεία και Διπλώματα που επάξια κατέχετε...... Είναι αναγκαία η συνεχής επαγρύπνηση στον - κυριολεκτικά ευαίσθητο για τη χώρα μας - τομέα της πρόσληψης προσωπικού.

Αναφορικά τώρα με τον κατάλογο των εδεσμάτων και τη λίστα με τα κρασιά ( από όλο τον κόσμο ) έχουν αρκετό ενδιαφέρον θα έλεγα!

Τα τραπέζια είναι διακοσμημένα με ένα κόκκινο τριαντάφυλλο μέσα σε γυάλινο βαζάκι, ένα μικρό στρογγυλό κηροπήγιο (το κεράκι δεν άναψε ποτέ) και ένα εντυπωσιακό στρογγυλό μπουκάλι με λάδι.

Το κάπνισμα απαγορεύεται αυστηρώς, τουλάχιστον στον χώρο που καθίσαμε εμείς.

Δύο άτομα λοιπόν, παραγγείλαμε τελικά τα εξής πιάτα:

Πράσινη σαλάτα με εσπεριδοειδή και καπνιστό χέλι ( 15,00), σερβίρεται σε επίπεδο, πέτρινο, μαύρο σκεύος, όπως άλλωστε τα περισσότερα πιάτα, και περιλαμβάνει πράσινα λαχανικά, λιγοστές λωρίδες από εξαιρετικής ποιότητας καπνιστό χέλι σε χρωματική αρμονία με τις φέτες κόκκινου γκρέιπ φρουτ. Επιπλέον, διακρίνονται και φέτες λευκού γκρέιπ φρουτ καθώς και τρεις διακοσμητικές στρογγυλές "μπουκίτσες" από σως καρότο-πορτοκάλι. Άψογη παρουσίαση και έμπνευση, η γεύση άρτια χωρίς όμως να ξεσηκώνει τον ουρανίσκο!

Καβούρι με μήλο, λεμόνι, κόλιανδρο και μανταρίνι (11,00). Κομματάκια καβουρόψυχας σκεπασμένα με κιτρινωπή σος μέσα σε γυάλινο πιατάκι. Στη βάση του υπάρχει για ντεκόρ ένα στρογγυλό βαζάκι με φύκια σε νερό! Υποδειγματική παρουσίαση, τέλεια γεύση!

Τόνο με γιαπωνέζικο μυρωδικό shiso, τυλιγμένο σε φύλλο κρούστας, μαύρο σουσάμι, πιπεριά Φλωρίνης, ντομάτα και soya (14,00). Σερβίρεται σε λευκό μακρόστενο σκεύος και αποτελείται από τρία κομμάτια τόνου τυλιγμένα σε φύλλο που μοιάζουν με μπακλαβαδάκια και είναι καλυμμένα με λίγη soya(?) Ανάμεσά τους διακρίνεται μικρή ποσότητα φρέσκιας ντομάτας με κάποια επικάλυψη(?). Το υπόλοιπο πιάτο περιέχει πράσινα και κόκκινα λαχανικά και τη πράσινη πιπεριά. Συνολικά το πιάτο δεν είναι κακό αλλά η γευστική αίσθηση του τόνου ατονεί σημανυικά και συνεπώς δεν έρχεται στην επιφάνεια επαρκώς η κύρια πρώτη ύλη που είναι και το ζητούμενο.

Ψητή σουπιά ελληνικής αλιείας με σάλτσα ελαιόλαδου, lime, κύμινο και κρέμα φάβας (14,00). Πρόκειται για λωρίδες σουπιάς αρωματισμένες με κύμινο και κομμάτια από φρέσκια ντομάτα συν ποσότητα φάβας στις δύο άκρες του μαύρου σκεύους ( η μία διακοσμημένη με ένα πράσινο φυλλαράκι ). Δύο πλοκάμια σουπιάς δίνουν ακόμα περισσότερη χάρη στο πιάτο. Η παραδοσιακή γεύση της φάβας είναι εντελώς εξαφανισμένη και το όλο πιάτο καλό αλλά χωρίς κάτι το ελκυστικό γευστικά.

Από τα κυρίως μοιραστήκαμε ένα Μπαρμπούνι με σπαγγέτι λαχανικών, σαφράν, λάδι άνηθου και ζωμό από μπαρμπούνι (25,00). Καταπληκτική παρουσίαση του πιάτου, καθώς το ολόκληρο μπαρμπούνι έχει μικρές, διακοσμητικές, τομές και στην βάση του ( δεν φαίνονται αρχικά ) νόστιμα νούντλς! Η γεύση αρκετά καλή αλλά η φαντασία του σεφ ακόμα καλύτερη...

Από τα επιδόρπια επιλέξαμε το ονομαζόμενο "Σοκολάτα" με κρέμα σοκολάτας 55% Valhrona, εξωτικά φρούτα, πραλίνα και sorbet μάνγκο (10,00). ΄Το κυρίως γλυκό με το διακοσμητικό φουντουκάκι συνοδεύεται από κομματάκια μάνγκο ( compote ) και μικρή ποσότητα sorbet μάνγκο. Χωρίς να απορρίπτεται εντελώς γευστικά, το βρήκαμε αρκετά flat...
Αφού ρωτήσαμε, μας πληροφόρησαν ότι τα γλυκά επιμελείται ο patissier Θοδωρής Μωυσίδης.

Με το φαγητό μας ταιριάξαμε ένα μπουκάλι κλασικού ημιαφρώδη οίνου Ντεμπίνα Ζίτσας που ήταν ό, τι έπρεπε (22,00)!!

Το απευθείας εμφιαλωμένο χρεώνεται ΕΥΡΩ 2,70.

Στην αρχή σερβίρεται από ένα κομματάκι στρογγυλού ψωμιού στον καθένα ( μπορούμε να ζητήσουμε κι άλλο ). Χρεώνεται ΕΥΡΩ 3,00/ τα δύο άτομα.

Ως καλωσόρισμα έρχονται ΜΟΝΟ λίγες ελιές(!! ) που τις συνοδεύσαμε με το λάδι, το οποίο υπάρχει από την αρχή μέσα σε ένα κομψό μπουκάλι στο τραπέζι, και το οποίο μάλιστα με ιδιαίτερη χάρη ( λες και πρόκειται για χαβιάρι ) το τοποθετεί ο σερβιτόρος μέσα στο μπολάκι, δίπλα από εκείνο με τις ελιές. Βέβαια, έχουν προνοήσει να τοποθετήσουν παραδίπλα και ένα ακόμα μπολάκι για τα κουκούτσια!

Στο τέλος δεν έρχεται ίχνος gourmet κεράσματος και το έργο τελειώνει εδώ, χωρίς κάποιο suspense!!!

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια