Loader

13 Ιούλ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ο ΚΟΥΒΕΛΟΣ, ευρύτερα γνωστός και ως Η ΑΥΛΗ ΤΟΥ ΚΟΥΒΕΛΟΥ, βρίσκεται στα σύνορα Κουκακίου – Πετραλώνων και είναι ένας από τους αγαπημένους μου χώρους φαγητού στην Αθήνα. Αυτοχαρακτηρίζεται ως ταβέρνα, είναι όμως σαφώς περισσότερο εστιατόριο, ένας ωραιότατος χώρος παντός καιρού, φιλόξενος όποια εποχή κι αν πας.
Το μαγαζί είναι γωνιακό, απ’ έξω βλέπεις μόνο το λευκό ασβεστωμένο τοίχο που φωτίζεται από μια γιρλάντα με λάμπες, που αν μη τι άλλο σου εξάπτουν την περιέργεια για το τι μπορεί να κρύβεται πίσω του.

Ανεβαίνετε λοιπόν τη μικρή μεταλλική σκάλα και βρίσκεστε σε μια καταπράσινη ήσυχη φωτεινή χαλικόστρωτη (τέσσερα κοσμητικά επίθετα στη σειρά! ) αυλή με μικρά δέντρα, κληματαριές, φυτά και λουλούδια κάθε είδους. Αυτομάτως μεταφέρεστε αρκετές δεκαετίες πριν, τότε που η περιοχή κοντά στην Ακρόπολη ήταν εξοχικός χώρος περιπάτου και αναψυχής.

Μια πέργκολα καλύπτει όλη σχεδόν την έκταση της αυλής και μια τεράστια ομπρέλα εξασφαλίζει πρόσθετη σκιά. Κλασική επίπλωση με ξύλινα τραπέζια σε τόνους γκρι-φιστικί στρωμένα με λευκά τραπεζομάντιλα και ψάθινες καρέκλες, κάποτε όμως θα ήθελα να καθίσω στην ελαφρά υπερυψωμένη, λιγότερο φωτεινή και περισσότερο δροσερή εξέδρα στο βάθος με τα μεταλλικά τραπεζοκαθίσματα, ένα είδος κρυμμένου κήπου, που προφανώς χρησιμοποιείται όταν γίνεται το αδιαχώρητο.

Συνολικά η αυλή υπολογίζω ότι μπορεί να φιλοξενήσει άνετα γύρω στα 60 άτομα. Η πελατεία από όλα τα μέρη της πρωτεύουσας, ζευγάρια, οικογένειες, αντροπαρέες και γυναικοπαρέες, ένα χαρούμενο συνονθύλευμα ηλικιών.

Όμως και οι εσωτερικοί χώροι έχουν τα τελευταία χρόνια ανακαινιστεί και βελτιωθεί πολύ, τόσο από άποψη διακοσμητική όσο και λειτουργικά. Ακουμπάνε κυριολεκτικά στην αυλή και αναπτύσσονται σε δύο επίπεδα, ένα μεγάλο στενόμακρο και ένα μικρότερο τετραγωνισμένο. Μαζί με την κουζίνα και τις τουαλέτες (πεντακάθαρες μεν, αλλά κάπως στενές, με προφανή ανάγκη για αναβάθμιση) μπορείτε εύκολα να φαντασθείτε το αστικό σπίτι της δεκαετίας του 50.

Οι μέσα τοίχοι λευκοί όπως και η μάντρα της αυλής, διακοσμητικά στοιχεία μετρημένα, αυτό που μένει να θυμάται κανείς είναι μάλλον οι βιτρίνες της κάβας. Η αλήθεια είναι ότι για να γεμίσει ο μέσα χώρος πρέπει έξω να βρέχει καρεκλοπόδαρα ή να έχει πολύ κρύο, υπό κανονικές συνθήκες τους τραβά όλους η γλυκιά αγκαλιά της αυλής.

Το σέρβις διαπιστώνω πάντα ότι πάσχει ελαφρώς, για τον εξής απλό λόγο: Κατά κανόνα είναι ένα άτομο λιγότερο διαθέσιμο από όσα χρειάζονται, με αποτέλεσμα, ενώ τα πιάτα από την κουζίνα έρχονται κανονικά, όταν χρειαστεί κάτι έξτρα ή θελήσει κανείς να πληρώσει, πρέπει να οπλιστεί με υπομονή, μέχρι να καταφέρει να προσελκύσει την προσοχή του προσωπικού, το οποίο πηγαινοέρχεται ασταμάτητα, αλλά με τα μάτια κάτω.

Κατά τα άλλα δεν μπορώ να παραπονεθώ, με το που θα καθίσετε, έρχεται μπουκάλι με κρύο νερό, που ανανεώνεται τακτικά, σας ρωτάνε αν θέλετε ψωμί και αν απαντήσετε θετικά έρχεται πανεράκι με δύο ειδών φρέσκο ψωμί που συνοδεύεται από ελίτσες και ένα ντιπ με μαγιονέζα και στο τέλος προσφέρεται λικεράκι, όλα μια χαρά.

Η κουζίνα στα δέκα και βάλε χρόνια που είμαι πελάτης στον ΚΟΥΒΕΛΟ έχει αλλάξει κάποια πιάτα (βγήκαν π. χ. από τον κατάλογο τα περίφημα μπιφτέκια με τριών ειδών κιμά ή μάλλον αντικαταστάθηκαν από μπιφτέκια χοιρινά, μοσχαρίσια και πολίτικα, ενώ και το κοκορέτσι νομίζω ότι σβήστηκε από τον κατάλογο), δεν έχει εγκαταλείψει όμως ποτέ τον αστικό της, γνήσια ελληνικό προσανατολισμό.

Θέλω επίσης να τονίσω ότι οι μερίδες είναι χορταστικές και τα υλικά που χρησιμοποιούνται εμφανώς καλής ποιότητας. Θα σας συστήσω δύο πιάτα με βάση τη μελιτζάνα (καπνιστή με καρεδάκια ντομάτας, φέτα τριμμένη και πρασινάδα ψιλοκομμένη, καθώς και το all time classic χουνκιάρ, με το κρέας να λιώνει στο στόμα), το συκώτι, τους λαχανοντολμάδες (όταν υπάρχουν στο μενού) και τις μαμαδίσιες τηγανιτές πατάτες (που μπορείτε να ζητήσετε ως γαρνιτούρα με τα πιάτα της σχάρας). Υπάρχουν και γλυκά, επί πληρωμή, όπου θα προτιμήσετε να βάλετε στη μέση μια ελαφριά πορτοκαλόπιτα ή μια στιβαρή σοκολατόπιτα με παγωτό.

Θα μείνω λίγο στις μπύρες, όπου προσφέρονται εξαιρετικά προϊόντα από μικρές ελληνικές ζυθοποιίες. Την τελευταία φορά δοκίμασα τη VOREIA (παράγεται στις Σέρρες), μια αρωματική μπύρα τύπου Weiß που φτιάχνεται (ελαφρά ανορθόδοξα) με σιτάρι και κριθάρι, χαλάλι τα 5 ευρώ που χρεώνεται η φιάλη των 330 ml.

Μιλώντας για τιμές, δύο άτομα θα δαπανήσουν γύρω στα 40 ευρώ για ένα καθώς πρέπει γεύμα, ποσό που θεωρώ λογικό. Ευκαιρίας δοθείσης λοιπόν, ειδικά με καλοκαιρία, δώστε στον ΚΟΥΒΕΛΟ μια ευκαιρία, δεν θα το μετανιώσετε!

Υ. Γ.: Ανατρέχοντας στην παλαιότερη κριτική μου για τον ΚΟΥΒΕΛΟ (25/5/2009) παρήλασαν μπροστά μου ένα σωρό ονόματα πιστών καλοφαγάδων από το παρελθόν που έβαλαν το αποτύπωμά τους στο blog μας: mihos, bonito, Intacto, Nautilus, CORNELIUS, salaxi013, World, passeggiero, kounoupaki. Σύντροφοι και συντρόφισσες, να είστε και να είμαστε όλοι καλά!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

13 Ιούλ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ο ΚΟΥΒΕΛΟΣ, ευρύτερα γνωστός και ως Η ΑΥΛΗ ΤΟΥ ΚΟΥΒΕΛΟΥ, βρίσκεται στα σύνορα Κουκακίου – Πετραλώνων και είναι ένας από τους αγαπημένους μου χώρους φαγητού στην Αθήνα. Αυτοχαρακτηρίζεται ως ταβέρνα, είναι όμως σαφώς περισσότερο εστιατόριο, ένας ωραιότατος χώρος παντός καιρού, φιλόξενος όποια εποχή κι αν πας.
Το μαγαζί είναι γωνιακό, απ’ έξω βλέπεις μόνο το λευκό ασβεστωμένο τοίχο που φωτίζεται από μια γιρλάντα με λάμπες, που αν μη τι άλλο σου εξάπτουν την περιέργεια για το τι μπορεί να κρύβεται πίσω του.

Ανεβαίνετε λοιπόν τη μικρή μεταλλική σκάλα και βρίσκεστε σε μια καταπράσινη ήσυχη φωτεινή χαλικόστρωτη (τέσσερα κοσμητικά επίθετα στη σειρά! ) αυλή με μικρά δέντρα, κληματαριές, φυτά και λουλούδια κάθε είδους. Αυτομάτως μεταφέρεστε αρκετές δεκαετίες πριν, τότε που η περιοχή κοντά στην Ακρόπολη ήταν εξοχικός χώρος περιπάτου και αναψυχής.

Μια πέργκολα καλύπτει όλη σχεδόν την έκταση της αυλής και μια τεράστια ομπρέλα εξασφαλίζει πρόσθετη σκιά. Κλασική επίπλωση με ξύλινα τραπέζια σε τόνους γκρι-φιστικί στρωμένα με λευκά τραπεζομάντιλα και ψάθινες καρέκλες, κάποτε όμως θα ήθελα να καθίσω στην ελαφρά υπερυψωμένη, λιγότερο φωτεινή και περισσότερο δροσερή εξέδρα στο βάθος με τα μεταλλικά τραπεζοκαθίσματα, ένα είδος κρυμμένου κήπου, που προφανώς χρησιμοποιείται όταν γίνεται το αδιαχώρητο.

Συνολικά η αυλή υπολογίζω ότι μπορεί να φιλοξενήσει άνετα γύρω στα 60 άτομα. Η πελατεία από όλα τα μέρη της πρωτεύουσας, ζευγάρια, οικογένειες, αντροπαρέες και γυναικοπαρέες, ένα χαρούμενο συνονθύλευμα ηλικιών.

Όμως και οι εσωτερικοί χώροι έχουν τα τελευταία χρόνια ανακαινιστεί και βελτιωθεί πολύ, τόσο από άποψη διακοσμητική όσο και λειτουργικά. Ακουμπάνε κυριολεκτικά στην αυλή και αναπτύσσονται σε δύο επίπεδα, ένα μεγάλο στενόμακρο και ένα μικρότερο τετραγωνισμένο. Μαζί με την κουζίνα και τις τουαλέτες (πεντακάθαρες μεν, αλλά κάπως στενές, με προφανή ανάγκη για αναβάθμιση) μπορείτε εύκολα να φαντασθείτε το αστικό σπίτι της δεκαετίας του 50.

Οι μέσα τοίχοι λευκοί όπως και η μάντρα της αυλής, διακοσμητικά στοιχεία μετρημένα, αυτό που μένει να θυμάται κανείς είναι μάλλον οι βιτρίνες της κάβας. Η αλήθεια είναι ότι για να γεμίσει ο μέσα χώρος πρέπει έξω να βρέχει καρεκλοπόδαρα ή να έχει πολύ κρύο, υπό κανονικές συνθήκες τους τραβά όλους η γλυκιά αγκαλιά της αυλής.

Το σέρβις διαπιστώνω πάντα ότι πάσχει ελαφρώς, για τον εξής απλό λόγο: Κατά κανόνα είναι ένα άτομο λιγότερο διαθέσιμο από όσα χρειάζονται, με αποτέλεσμα, ενώ τα πιάτα από την κουζίνα έρχονται κανονικά, όταν χρειαστεί κάτι έξτρα ή θελήσει κανείς να πληρώσει, πρέπει να οπλιστεί με υπομονή, μέχρι να καταφέρει να προσελκύσει την προσοχή του προσωπικού, το οποίο πηγαινοέρχεται ασταμάτητα, αλλά με τα μάτια κάτω.

Κατά τα άλλα δεν μπορώ να παραπονεθώ, με το που θα καθίσετε, έρχεται μπουκάλι με κρύο νερό, που ανανεώνεται τακτικά, σας ρωτάνε αν θέλετε ψωμί και αν απαντήσετε θετικά έρχεται πανεράκι με δύο ειδών φρέσκο ψωμί που συνοδεύεται από ελίτσες και ένα ντιπ με μαγιονέζα και στο τέλος προσφέρεται λικεράκι, όλα μια χαρά.

Η κουζίνα στα δέκα και βάλε χρόνια που είμαι πελάτης στον ΚΟΥΒΕΛΟ έχει αλλάξει κάποια πιάτα (βγήκαν π. χ. από τον κατάλογο τα περίφημα μπιφτέκια με τριών ειδών κιμά ή μάλλον αντικαταστάθηκαν από μπιφτέκια χοιρινά, μοσχαρίσια και πολίτικα, ενώ και το κοκορέτσι νομίζω ότι σβήστηκε από τον κατάλογο), δεν έχει εγκαταλείψει όμως ποτέ τον αστικό της, γνήσια ελληνικό προσανατολισμό.

Θέλω επίσης να τονίσω ότι οι μερίδες είναι χορταστικές και τα υλικά που χρησιμοποιούνται εμφανώς καλής ποιότητας. Θα σας συστήσω δύο πιάτα με βάση τη μελιτζάνα (καπνιστή με καρεδάκια ντομάτας, φέτα τριμμένη και πρασινάδα ψιλοκομμένη, καθώς και το all time classic χουνκιάρ, με το κρέας να λιώνει στο στόμα), το συκώτι, τους λαχανοντολμάδες (όταν υπάρχουν στο μενού) και τις μαμαδίσιες τηγανιτές πατάτες (που μπορείτε να ζητήσετε ως γαρνιτούρα με τα πιάτα της σχάρας). Υπάρχουν και γλυκά, επί πληρωμή, όπου θα προτιμήσετε να βάλετε στη μέση μια ελαφριά πορτοκαλόπιτα ή μια στιβαρή σοκολατόπιτα με παγωτό.

Θα μείνω λίγο στις μπύρες, όπου προσφέρονται εξαιρετικά προϊόντα από μικρές ελληνικές ζυθοποιίες. Την τελευταία φορά δοκίμασα τη VOREIA (παράγεται στις Σέρρες), μια αρωματική μπύρα τύπου Weiß που φτιάχνεται (ελαφρά ανορθόδοξα) με σιτάρι και κριθάρι, χαλάλι τα 5 ευρώ που χρεώνεται η φιάλη των 330 ml.

Μιλώντας για τιμές, δύο άτομα θα δαπανήσουν γύρω στα 40 ευρώ για ένα καθώς πρέπει γεύμα, ποσό που θεωρώ λογικό. Ευκαιρίας δοθείσης λοιπόν, ειδικά με καλοκαιρία, δώστε στον ΚΟΥΒΕΛΟ μια ευκαιρία, δεν θα το μετανιώσετε!

Υ. Γ.: Ανατρέχοντας στην παλαιότερη κριτική μου για τον ΚΟΥΒΕΛΟ (25/5/2009) παρήλασαν μπροστά μου ένα σωρό ονόματα πιστών καλοφαγάδων από το παρελθόν που έβαλαν το αποτύπωμά τους στο blog μας: mihos, bonito, Intacto, Nautilus, CORNELIUS, salaxi013, World, passeggiero, kounoupaki. Σύντροφοι και συντρόφισσες, να είστε και να είμαστε όλοι καλά!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

fratello

Παρασκευή 24 Νοεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

17-25

Ο ΚΟΥΒΕΛΟΣ, ευρύτερα γνωστός και ως Η ΑΥΛΗ ΤΟΥ ΚΟΥΒΕΛΟΥ, βρίσκεται στα σύνορα Κουκακίου – Πετραλώνων και είναι ένας από τους αγαπημένους μου χώρους φαγητού στην Αθήνα. Αυτοχαρακτηρίζεται ως ταβέρνα, είναι όμως σαφώς περισσότερο εστιατόριο, ένας ωραιότατος χώρος παντός καιρού, φιλόξενος όποια εποχή κι αν πας.
Το μαγαζί είναι γωνιακό, απ’ έξω βλέπεις μόνο το λευκό ασβεστωμένο τοίχο που φωτίζεται από μια γιρλάντα με λάμπες, που αν μη τι άλλο σου εξάπτουν την περιέργεια για το τι μπορεί να κρύβεται πίσω του.

Ανεβαίνετε λοιπόν τη μικρή μεταλλική σκάλα και βρίσκεστε σε μια καταπράσινη ήσυχη φωτεινή χαλικόστρωτη (τέσσερα κοσμητικά επίθετα στη σειρά! ) αυλή με μικρά δέντρα, κληματαριές, φυτά και λουλούδια κάθε είδους. Αυτομάτως μεταφέρεστε αρκετές δεκαετίες πριν, τότε που η περιοχή κοντά στην Ακρόπολη ήταν εξοχικός χώρος περιπάτου και αναψυχής.

Μια πέργκολα καλύπτει όλη σχεδόν την έκταση της αυλής και μια τεράστια ομπρέλα εξασφαλίζει πρόσθετη σκιά. Κλασική επίπλωση με ξύλινα τραπέζια σε τόνους γκρι-φιστικί στρωμένα με λευκά τραπεζομάντιλα και ψάθινες καρέκλες, κάποτε όμως θα ήθελα να καθίσω στην ελαφρά υπερυψωμένη, λιγότερο φωτεινή και περισσότερο δροσερή εξέδρα στο βάθος με τα μεταλλικά τραπεζοκαθίσματα, ένα είδος κρυμμένου κήπου, που προφανώς χρησιμοποιείται όταν γίνεται το αδιαχώρητο.

Συνολικά η αυλή υπολογίζω ότι μπορεί να φιλοξενήσει άνετα γύρω στα 60 άτομα. Η πελατεία από όλα τα μέρη της πρωτεύουσας, ζευγάρια, οικογένειες, αντροπαρέες και γυναικοπαρέες, ένα χαρούμενο συνονθύλευμα ηλικιών.

Όμως και οι εσωτερικοί χώροι έχουν τα τελευταία χρόνια ανακαινιστεί και βελτιωθεί πολύ, τόσο από άποψη διακοσμητική όσο και λειτουργικά. Ακουμπάνε κυριολεκτικά στην αυλή και αναπτύσσονται σε δύο επίπεδα, ένα μεγάλο στενόμακρο και ένα μικρότερο τετραγωνισμένο. Μαζί με την κουζίνα και τις τουαλέτες (πεντακάθαρες μεν, αλλά κάπως στενές, με προφανή ανάγκη για αναβάθμιση) μπορείτε εύκολα να φαντασθείτε το αστικό σπίτι της δεκαετίας του 50.

Οι μέσα τοίχοι λευκοί όπως και η μάντρα της αυλής, διακοσμητικά στοιχεία μετρημένα, αυτό που μένει να θυμάται κανείς είναι μάλλον οι βιτρίνες της κάβας. Η αλήθεια είναι ότι για να γεμίσει ο μέσα χώρος πρέπει έξω να βρέχει καρεκλοπόδαρα ή να έχει πολύ κρύο, υπό κανονικές συνθήκες τους τραβά όλους η γλυκιά αγκαλιά της αυλής.

Το σέρβις διαπιστώνω πάντα ότι πάσχει ελαφρώς, για τον εξής απλό λόγο: Κατά κανόνα είναι ένα άτομο λιγότερο διαθέσιμο από όσα χρειάζονται, με αποτέλεσμα, ενώ τα πιάτα από την κουζίνα έρχονται κανονικά, όταν χρειαστεί κάτι έξτρα ή θελήσει κανείς να πληρώσει, πρέπει να οπλιστεί με υπομονή, μέχρι να καταφέρει να προσελκύσει την προσοχή του προσωπικού, το οποίο πηγαινοέρχεται ασταμάτητα, αλλά με τα μάτια κάτω.

Κατά τα άλλα δεν μπορώ να παραπονεθώ, με το που θα καθίσετε, έρχεται μπουκάλι με κρύο νερό, που ανανεώνεται τακτικά, σας ρωτάνε αν θέλετε ψωμί και αν απαντήσετε θετικά έρχεται πανεράκι με δύο ειδών φρέσκο ψωμί που συνοδεύεται από ελίτσες και ένα ντιπ με μαγιονέζα και στο τέλος προσφέρεται λικεράκι, όλα μια χαρά.

Η κουζίνα στα δέκα και βάλε χρόνια που είμαι πελάτης στον ΚΟΥΒΕΛΟ έχει αλλάξει κάποια πιάτα (βγήκαν π. χ. από τον κατάλογο τα περίφημα μπιφτέκια με τριών ειδών κιμά ή μάλλον αντικαταστάθηκαν από μπιφτέκια χοιρινά, μοσχαρίσια και πολίτικα, ενώ και το κοκορέτσι νομίζω ότι σβήστηκε από τον κατάλογο), δεν έχει εγκαταλείψει όμως ποτέ τον αστικό της, γνήσια ελληνικό προσανατολισμό.

Θέλω επίσης να τονίσω ότι οι μερίδες είναι χορταστικές και τα υλικά που χρησιμοποιούνται εμφανώς καλής ποιότητας. Θα σας συστήσω δύο πιάτα με βάση τη μελιτζάνα (καπνιστή με καρεδάκια ντομάτας, φέτα τριμμένη και πρασινάδα ψιλοκομμένη, καθώς και το all time classic χουνκιάρ, με το κρέας να λιώνει στο στόμα), το συκώτι, τους λαχανοντολμάδες (όταν υπάρχουν στο μενού) και τις μαμαδίσιες τηγανιτές πατάτες (που μπορείτε να ζητήσετε ως γαρνιτούρα με τα πιάτα της σχάρας). Υπάρχουν και γλυκά, επί πληρωμή, όπου θα προτιμήσετε να βάλετε στη μέση μια ελαφριά πορτοκαλόπιτα ή μια στιβαρή σοκολατόπιτα με παγωτό.

Θα μείνω λίγο στις μπύρες, όπου προσφέρονται εξαιρετικά προϊόντα από μικρές ελληνικές ζυθοποιίες. Την τελευταία φορά δοκίμασα τη VOREIA (παράγεται στις Σέρρες), μια αρωματική μπύρα τύπου Weiß που φτιάχνεται (ελαφρά ανορθόδοξα) με σιτάρι και κριθάρι, χαλάλι τα 5 ευρώ που χρεώνεται η φιάλη των 330 ml.

Μιλώντας για τιμές, δύο άτομα θα δαπανήσουν γύρω στα 40 ευρώ για ένα καθώς πρέπει γεύμα, ποσό που θεωρώ λογικό. Ευκαιρίας δοθείσης λοιπόν, ειδικά με καλοκαιρία, δώστε στον ΚΟΥΒΕΛΟ μια ευκαιρία, δεν θα το μετανιώσετε!

Υ. Γ.: Ανατρέχοντας στην παλαιότερη κριτική μου για τον ΚΟΥΒΕΛΟ (25/5/2009) παρήλασαν μπροστά μου ένα σωρό ονόματα πιστών καλοφαγάδων από το παρελθόν που έβαλαν το αποτύπωμά τους στο blog μας: mihos, bonito, Intacto, Nautilus, CORNELIUS, salaxi013, World, passeggiero, kounoupaki. Σύντροφοι και συντρόφισσες, να είστε και να είμαστε όλοι καλά!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη fratello.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.