Loader

13 Ιούλ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
37-49

Σάββατο 8 Ιουλίου γιορτάζω τα χθεσινά γενέθλιά μου με μια φίλη στον νέο ΒΑΣΙΛΑΙΝΑ (Β) στην πιάτσα της οδού Βρασίδα, απέναντι απ’ το ΗΙLΤΟΝ, φθάνοντας στις 9 μ. μ., ύστερα από τηλεφωνική μου κράτηση. Ο Β άνοιξε τις πύλες του στα τέλη του 2016, όταν ο Θανάσης Βασίλαινας, εγγονός του θρυλικού Θ. Β. και ιδρυτή του ομώνυμου εστιατορίου στον Πειραιά, αγόρασε το ΑΛΑΤΣΙ του Σταύρου Θεοδωράκη του Ποταμιού, που ήδη λειτουργούσε για 11 χρόνια.

Το μαγαζί προσφέρει γεύμα και δείπνο καθημερινά πλην Κυριακής, σε ένα μοντέρνο χώρο εστίασης, και ήδη για τον μήνα Ιούλιο έχει προσθέσει ένα γαστρονομικό μενού 6 πιάτων, που εναλλάσσεται κάθε εβδομάδα, στην τιμή των 35 € κατ’ άτομο. Πληροφορηθήκαμε ότι ήδη απ’ την άνοιξη έχουν συμπεριλάβει και ένα μενού γευσιγνωσίας 7 πιάτων στα 40 €, με βάση το feedback των πελατειακών προτιμήσεων, το οποίο εντέλει επιλέξαμε, και θα το σας περιγράψω αναλυτικά στη συνέχεια.

Ασφαλώς θα προηγηθούν εδώ δυο λόγια για το ιστορικό του συγκεκριμένου χώρου, που ξεκινάει στον Πειραιά το 1920 (χρονολογία άλλωστε που ενέπνευσε πρόσφατα και την επωνυμία του Πειραιώτικου μαγαζιού), όταν ο αείμνηστος Θ. Β. απ’ τα Μέγαρα, έστησε στην εργατική συνοικία Αγια -Σοφιά του Πειραιά, στην οδό Αιτωλικού, τη μικρή του μπακαλοταβέρνα, όπου μαγείρευαν μαζί με τη γυναίκα του Ειρήνη. Αξίζει να πούμε ότι ο Θ. Β. υπήρξε και ο πρώτος ντελιβεράς, εδώ και 100 χρόνια (!! ) που διένειμε τους ξακουστούς μεζέδες του στα γειτονικά εργοστάσια Παπαστράτου, Μποδοσάκη κ. λπ. Απ’ την εργατιά, τους εμπόρους και βιοτέχνες της περιοχής, η ταβέρνα αυτή με το ξακουστό ‘table d’ hôte’ των ιδιοκτητών (3-4 καθημερινά εναλλασσόμενα πιάτα σε συγκεκριμένη τιμή, που κυριολεκτικά κοσμούν το ‘τραπέζι του οικοδεσπότη’! ) μέλλει να γνωρίσει ένδοξες μέρες, ειδικά μεταπολεμικά. Η φήμη της, χάρη στους εκλεκτούς ψαρομεζέδες και όχι μόνο, θα προσελκύσει τα πιο γνωστά ονόματα καλλιτεχνών, πολιτικών, επιχειρηματιών, κ. λπ. Ανάμεσά τους, ο πολύς Τάιρον Πάουερ το 1947, πρωτοπόρος μεταξύ των επισκεπτών, για να ακολουθήσουν ο Τσόρτσιλ, ο Καζάν, η Σοφία Λώρεν, ο Σεφέρης, ο Μινωτής και σύσσωμο το ελληνικό θέατρο, ο Μάνος Χατζιδάκις με τις παρέες του, και εκατοντάδες άλλοι επώνυμοι και ανώνυμοι! Τη δεκαετία του 60, το ταβερνάκι ανακαινίστηκε, εξελιγμένο πλέον σε αστικό εστιατόριο του επινείου μας. Στον 21ο αιώνα έχει πλέον αναλάβει τα ηνία του χώρου ο εγγονός Θ. Β., μετατρέποντάς το σε κέντρο αναφοράς της εστίασής μας, ειδικά με τη λειτουργία από πέρσι του νέου αυτού αποκτήματός του στην Αθήνα.

Έτσι ο ΒΑΣΙΛΑΙΝΑΣ απ’ το 1920 είναι το πρωτοπόρο μαγέρικο του Πειραιά που λειτουργεί πάντα εξελισσόμενο! Την ίδια χρονιά, άνοιξε και το ΕΙΔΙΚΟΝ (ΜΠΑΚΑΛΙΚΟ: ΕΔΩΔΙΜΑ-ΑΠΟΙΚΙΑΚΑ) στα Ταμπούρια, στην οδό Ψαρών, του Αριστείδη Παπακωνσταντίνου απ’ το Γαρδίκι Τρικάλων, που το λειτούργησε για χρόνια ο γιος του Αποστόλης με τη γυναίκα του Βούλα, ενώ πρόσφατα το ανέλαβε κι αυτό ο εγγονός Αριστείδης, παραμένει δε αυτούσιο για 100 χρόνια!! Το 1926 άνοιξε στο λιμάνι το ΣΤΕΚΙ ΤΟΥ ΑΡΤΕΜΗ, ακολουθούμενο απ’ το αγαπημένο μας ΟΙΝΟΜΑΓΕΙΡΕΙΟ ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ, που λειτουργεί στα Καμίνια απ’ το 1944, ταυτόχρονα με τη ΜΑΡΓΑΡΩ, απ’ το όνομα της Μυκονιάτισσας που το έστησε την ίδια χρονιά, λίγα μέτρα απ’ την είσοδο της Σχολής Δοκίμων. Μεταπολεμικά, ΤΟ ΚΟΥΤΟΥΚΙ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ στην Παλιά Κοκκινιά, που άνοιξε το 1958, για να θυμηθούμε λίγα μόνο απ’ τα Πειραιώτικα διαχρονικά μας στέκια, τα οποία στις μέρες μας έχουν την τάση να ξεφυτρώνουν πλέον σαν τα μανιτάρια!!

Μετά τη συνοπτική ιστορική αναδρομή, τα εδέσματα και τα μενού του Αθηναϊκού ΒΑΣΙΛΑΙΝΑ, τα επιμελούνται οι βασικοί συνεργάτες του Θ. Β., ο σεφ Μάνος Γαρδέλης (με προϋπηρεσία στα Aleria, Varoulko & Mezzaluna), κι ο εκπληκτικός pâtissier Χαράλαμπος Νάκος (Hilton, Ορίζοντες Λυκαβηττού, Zonar’s, Clemente, Passaji, Quartier d’ Athenes, και τρία χρόνια στη ΣΠΟΝΔΗ! ).

Ο χώρος έχει αναπλασθεί δημιουργικά απ’ τους Αρχιτέκτονες Ανδρέα Κούρκουλο και Μαρία Κοκκίνου, οι οποίοι έκαναν πολύ καλή δουλειά, δημιουργώντας την κατάλληλη ατμόσφαιρα ενός αστικού εστιατορίου ψαροφαγίας, που εκτείνεται σε δύο επίπεδα. Ο κυρίως χώρος, με τις τζαμαρίες ανοιχτές αλλά και τον κλιματισμό σε πλήρη λειτουργία, είναι ισόγειος, ενώ στη συνέχεια αυτού υπάρχει μικρότερος υπερυψωμένος χώρος με πολλά φυτά στην πίσω πλευρά του. Μπροστά υπάρχουν τρεις σειρές από 6 τραπέζια τεσσάρων καθισμάτων (~70 ατόμων), ενώ πίσω χωράνε γύρω στα 50 άτομα. Επικρατούν αποχρώσεις στιλπνού γκρι, ενώ όλα τα τραπέζια είναι στρωμένα με ολόλευκα λινά τραπεζομάντιλα. Από το πάνω επίπεδο μπορεί κάποιος να επισκεφθεί την ενημερωμένη κάβα με τα κρασιά τους, ενώ η οροφή, χάρη σε οπτικές ίνες φωτίζει εκ των έσω ένα πλέγμα από πράσινες φιάλες κρασιού! Εξάλλου, οι δύο μεσοτοιχίες είναι επενδεδυμένες με Σαντορινιούς γκρι κισσηρόλιθους, παραπέμποντας σε παλιές αθηναϊκές μάντρες.

Η εξυπηρέτηση πραγματοποιείται από τον έμπειρο μετρ, τη sommelier Μαρία Δελίτσικου που είναι ευγενής και πρόσχαρη, και από τρεις ακόμη νεαρούς σερβιτόρους. Ο κ. Θανάσης Βασίλαινας ήταν επίσης παρών και μιλούσε για τα φαγητά της έμπνευσής του.
Έτσι, η γενική εικόνα του service είναι πολύ επαγγελματική σε όλους τους τομείς και μας προδιαθέτει ευμενώς για ένα τεσσάρι, αφού όλοι τους ήταν αεικίνητοι και βρίσκονταν συνεχώς δίπλα μας!
Το μαγαζί, γύρω στις 10-11 μ. μ. ήταν μισογεμάτο, τουλάχιστον στον κύριο, ισόγειο χώρο της πρόσοψης. Ας μην ξεχνάμε ότι τα Σ/Κ του καλοκαιριού η Αθήνα αδειάζει, αφού οι παραλίες γεμίζουνε…

Η μουσική, απαλή και στη σωστή χαμηλή ένταση, ήταν ευρωπαϊκή, γαλλική κυρίως, jazz & instrumental.

Τα WC βρίσκονται στο υπόγειο. Υπάρχει μια διπλή γυναικεία τουαλέτα, και μια ανδρική που είναι κατάλληλη και για ΑΜΕΑ. Όλα είναι υποδειγματικά πεντακάθαρα!

Θα αναφερθώ πρώτα στον απόλυτα ενημερωμένο κατάλογο των εδεσμάτων που περιλαμβάνει σούπες, σαλάτες και ορεκτικά (8-18 €), 8 κυρίως πιάτα, από 18-30 € (τιμή που αφορά το Rib Eye), και γλυκά από 8-10 €.

Το wine list είναι από τα πιο αξιόλογα των χώρων εστίασης, με 250 τουλάχιστον ετικέτες κρασιών απ’ όλο τον κόσμο.
Οι τιμές των εμφιαλωμένων ξεκινούν από 21 € για το λευκό ΜΑΝΤΙΝΕΙΑ ΤΣΕΛΕΠΟΥ, φθάνοντας, αν πρόσεξα καλά, τα 186 € για το λευκό Magnum (1.50 λίτρο) Asyrtiko de Louros του Χατζηδάκη, ένα σπάνιο Σαντορινιό του 2013, που στις καλές κάβες το βρίσκουμε στα 120-150 €, ανάλογα με τη χρονιά.
Υπάρχουν επίσης ποτήρια κρασί, στα 5-9 €, 5-6 ελληνικές μπύρες, αποστάγματα 200 ml στα 8-10 €, κάποια λικέρ, κ. λπ.

Το γαστρονομικό μενού του Ιουλίου (6 πιάτα, στα 35 €) περιλαμβάνει τα εξής:
Ψαρόσουπα από συναγρίδα, χωριάτικη σαλάτα, σκουμπρί με μους μελιτζάνας, λαυράκι με χόρτα φρικασέ, αρνάκι με παπαρδέλες και γλυκό. Το αντίστοιχο μενού στον Πειραιά, στα 25 €, έχει μικρές παραλλαγές (κακαβιά αντί ψαρόσουπας, κ. λπ. ).

Εμείς πάντως δοκιμάσαμε το μενού γευσιγνωσίας (7 πιάτα, στα 40 € το άτομο):

• Αρχικά, δίσκος με φέτες λευκού και μαύρου ψωμιού, και πιάτο με ελαιόλαδο που έπαιρνε σχήμα ματιού!
• Λευκή εκλεκτή ταραμοσαλάτα (παραδοσιακό τους πιάτο), με τραγανές Αραβικές πίτες. Ήρθε σε μαύρα μπολάκια μέσα σε κομψό μαύρο σκεύος.
• Σούπα από ροφό (που ήταν η ψαριά της ημέρας, αντί της σφυρίδας του καταλόγου), απ’ την Κρητική προμηθεύτρια εταιρία τους για χρόνια. Περιείχε κομματάκια βρασμένου ροφού, καθώς και καρότα, πατάτες και σέλινα. Εξαιρετική γεύση, που θα ήταν θεϊκή αν ήταν ελάχιστα πιο πηχτή!
• Ταρτάρ από φρέσκες γαρίδες Κοιλάδας (επίνειο του Κρανιδίου στην Αργολίδα, με τις μοναδικές σε άρωμα κόκκινες γαρίδες της) και από μαγιάτικο, που ήρθε σε μακρόστενο σχήμα. Συνοδευόταν από μικρή μπρουσκέτα προζυμιού, δύο στρογγυλές στρώσεις καπνιστής μαγιονέζας και σος μήλου. Ένα απίθανο λουκούμι!!
• Μπακαλιάρος πανέ με ταραμοσαλάτα από μελάνι σουπιάς και γαρνιτούρα πολίτικης σαλάτας, που ήρθε σε όμορφο μαύρο σκεύος. Ένα ποίημα γεύσης!
• Γιουβετσάκι γαρίδας με ντομάτα και μυρώνια, σε στρογγυλό μαύρο πιάτο. Ένα Αριστούργημα επίσης!!
• Μοσχαρίσιο διάφραγμα (ο χοντρός μυς που κινεί τον θώρακα απ’ την κοιλιά). Συνοδευόταν από καρότα κομφί, φρέσκα μανιτάρια και sauce Bordelaise. Πολύ νόστιμο, όπως και τα προηγούμενα. Πρόκειται για το ‘onglet’, το ‘φιλέτο’ του Γάλλου χασάπη, που το κρατάει για πάρτη του, και που πρόσφατα το ανακαλύψαμε κι εδώ, αφού το λάνσαραν χώροι σαν το Base Grill, τον γειτονικό VEZENE, κ. λπ.
• Η φίλη μου πήρε το γλυκό του μενού, κρέμα από τυρί μασκαρπόνε, με στικς μαρέγκας λάιμ, sauce φράουλας και παγωτό ‘lemon grass’ (φυτό με άρωμα λεμονιού), που τη γοήτευσε. Εγώ ζήτησα παραγγελιά την ‘Σοκολάτα’, που ήταν ένας έξοχος συνδυασμός μους σοκολάτας με sorbet κεράσι και σος από βύσσινο. Σας το συνιστώ αν έχετε και σεις αδυναμία στη σοκολάτα!!
• Ζητήσαμε νερό ανθρακούχο ‘Ξυνό Νερό’ Φλώρινας, στα 4.00 €.
• Μοιραστήκαμε μια μπύρα Voreia, της μικροζυθοποίας Σερρών, τύπου India Pale Ale, 7 βαθμών οινοπνεύματος, με όψη κεχριμπαρένια, και μια θαυμάσια επίγευση από λεμόνι, grape fruit και καραμέλα, η οποία μου θύμισε τις Βόρειες Μοναστηριακές μπύρες! Τιμή 5.50 €.

Ο λογαριασμός, στα 89.50 € σαφώς άξιζε την όλη εμπειρία των γενεθλίων μου.

Κατά τα λοιπά, η βαθμολογία μου αντικατοπτρίζει τις άριστες εντυπώσεις μας απ’ τα φαγητά, τον χώρο και την επαγγελματική εξυπηρέτηση.
Το vfm παίρνει 4 προφανώς για το συγκεκριμένο μενού που δοκιμάσαμε. Οι τιμές à la carte είναι σαφώς υψηλότερες. Αν, για παράδειγμα, παραγγείλει κάποιος à la carte όλα αυτά τα φαγητά του μενού, τότε θα πλήρωνε 98 € το άτομο αντί 40 € (!! ), οπότε θα έβαζα μικρότερο value for money.
Θα σας συνιστούσα, επομένως, να προτιμάτε τα μενού του ΒΑΣΙΛΑΙΝΑ!

Συμπερασματικά, πρόκειται για έναν αξιόλογο χώρο, φωτεινό και μοντέρνο, που δικαιολογεί τη μεγάλη οικογενειακή παράδοση, χάρη στους άριστους συνεργάτες του οι οποίοι έχουν επιλεγεί και τη συνεχή επαγρύπνηση του άοκνου ιδιοκτήτη!

Προτείνεται για μια ευχάριστη βραδιά στο Κέντρο της Αθήνας, ή για σύγκρισή του με το Πειραιώτικο αδελφάκι του, το ιστορικό ‘1920’!!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

13 Ιούλ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
37-49

Σάββατο 8 Ιουλίου γιορτάζω τα χθεσινά γενέθλιά μου με μια φίλη στον νέο ΒΑΣΙΛΑΙΝΑ (Β) στην πιάτσα της οδού Βρασίδα, απέναντι απ’ το ΗΙLΤΟΝ, φθάνοντας στις 9 μ. μ., ύστερα από τηλεφωνική μου κράτηση. Ο Β άνοιξε τις πύλες του στα τέλη του 2016, όταν ο Θανάσης Βασίλαινας, εγγονός του θρυλικού Θ. Β. και ιδρυτή του ομώνυμου εστιατορίου στον Πειραιά, αγόρασε το ΑΛΑΤΣΙ του Σταύρου Θεοδωράκη του Ποταμιού, που ήδη λειτουργούσε για 11 χρόνια.

Το μαγαζί προσφέρει γεύμα και δείπνο καθημερινά πλην Κυριακής, σε ένα μοντέρνο χώρο εστίασης, και ήδη για τον μήνα Ιούλιο έχει προσθέσει ένα γαστρονομικό μενού 6 πιάτων, που εναλλάσσεται κάθε εβδομάδα, στην τιμή των 35 € κατ’ άτομο. Πληροφορηθήκαμε ότι ήδη απ’ την άνοιξη έχουν συμπεριλάβει και ένα μενού γευσιγνωσίας 7 πιάτων στα 40 €, με βάση το feedback των πελατειακών προτιμήσεων, το οποίο εντέλει επιλέξαμε, και θα το σας περιγράψω αναλυτικά στη συνέχεια.

Ασφαλώς θα προηγηθούν εδώ δυο λόγια για το ιστορικό του συγκεκριμένου χώρου, που ξεκινάει στον Πειραιά το 1920 (χρονολογία άλλωστε που ενέπνευσε πρόσφατα και την επωνυμία του Πειραιώτικου μαγαζιού), όταν ο αείμνηστος Θ. Β. απ’ τα Μέγαρα, έστησε στην εργατική συνοικία Αγια -Σοφιά του Πειραιά, στην οδό Αιτωλικού, τη μικρή του μπακαλοταβέρνα, όπου μαγείρευαν μαζί με τη γυναίκα του Ειρήνη. Αξίζει να πούμε ότι ο Θ. Β. υπήρξε και ο πρώτος ντελιβεράς, εδώ και 100 χρόνια (!! ) που διένειμε τους ξακουστούς μεζέδες του στα γειτονικά εργοστάσια Παπαστράτου, Μποδοσάκη κ. λπ. Απ’ την εργατιά, τους εμπόρους και βιοτέχνες της περιοχής, η ταβέρνα αυτή με το ξακουστό ‘table d’ hôte’ των ιδιοκτητών (3-4 καθημερινά εναλλασσόμενα πιάτα σε συγκεκριμένη τιμή, που κυριολεκτικά κοσμούν το ‘τραπέζι του οικοδεσπότη’! ) μέλλει να γνωρίσει ένδοξες μέρες, ειδικά μεταπολεμικά. Η φήμη της, χάρη στους εκλεκτούς ψαρομεζέδες και όχι μόνο, θα προσελκύσει τα πιο γνωστά ονόματα καλλιτεχνών, πολιτικών, επιχειρηματιών, κ. λπ. Ανάμεσά τους, ο πολύς Τάιρον Πάουερ το 1947, πρωτοπόρος μεταξύ των επισκεπτών, για να ακολουθήσουν ο Τσόρτσιλ, ο Καζάν, η Σοφία Λώρεν, ο Σεφέρης, ο Μινωτής και σύσσωμο το ελληνικό θέατρο, ο Μάνος Χατζιδάκις με τις παρέες του, και εκατοντάδες άλλοι επώνυμοι και ανώνυμοι! Τη δεκαετία του 60, το ταβερνάκι ανακαινίστηκε, εξελιγμένο πλέον σε αστικό εστιατόριο του επινείου μας. Στον 21ο αιώνα έχει πλέον αναλάβει τα ηνία του χώρου ο εγγονός Θ. Β., μετατρέποντάς το σε κέντρο αναφοράς της εστίασής μας, ειδικά με τη λειτουργία από πέρσι του νέου αυτού αποκτήματός του στην Αθήνα.

Έτσι ο ΒΑΣΙΛΑΙΝΑΣ απ’ το 1920 είναι το πρωτοπόρο μαγέρικο του Πειραιά που λειτουργεί πάντα εξελισσόμενο! Την ίδια χρονιά, άνοιξε και το ΕΙΔΙΚΟΝ (ΜΠΑΚΑΛΙΚΟ: ΕΔΩΔΙΜΑ-ΑΠΟΙΚΙΑΚΑ) στα Ταμπούρια, στην οδό Ψαρών, του Αριστείδη Παπακωνσταντίνου απ’ το Γαρδίκι Τρικάλων, που το λειτούργησε για χρόνια ο γιος του Αποστόλης με τη γυναίκα του Βούλα, ενώ πρόσφατα το ανέλαβε κι αυτό ο εγγονός Αριστείδης, παραμένει δε αυτούσιο για 100 χρόνια!! Το 1926 άνοιξε στο λιμάνι το ΣΤΕΚΙ ΤΟΥ ΑΡΤΕΜΗ, ακολουθούμενο απ’ το αγαπημένο μας ΟΙΝΟΜΑΓΕΙΡΕΙΟ ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ, που λειτουργεί στα Καμίνια απ’ το 1944, ταυτόχρονα με τη ΜΑΡΓΑΡΩ, απ’ το όνομα της Μυκονιάτισσας που το έστησε την ίδια χρονιά, λίγα μέτρα απ’ την είσοδο της Σχολής Δοκίμων. Μεταπολεμικά, ΤΟ ΚΟΥΤΟΥΚΙ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ στην Παλιά Κοκκινιά, που άνοιξε το 1958, για να θυμηθούμε λίγα μόνο απ’ τα Πειραιώτικα διαχρονικά μας στέκια, τα οποία στις μέρες μας έχουν την τάση να ξεφυτρώνουν πλέον σαν τα μανιτάρια!!

Μετά τη συνοπτική ιστορική αναδρομή, τα εδέσματα και τα μενού του Αθηναϊκού ΒΑΣΙΛΑΙΝΑ, τα επιμελούνται οι βασικοί συνεργάτες του Θ. Β., ο σεφ Μάνος Γαρδέλης (με προϋπηρεσία στα Aleria, Varoulko & Mezzaluna), κι ο εκπληκτικός pâtissier Χαράλαμπος Νάκος (Hilton, Ορίζοντες Λυκαβηττού, Zonar’s, Clemente, Passaji, Quartier d’ Athenes, και τρία χρόνια στη ΣΠΟΝΔΗ! ).

Ο χώρος έχει αναπλασθεί δημιουργικά απ’ τους Αρχιτέκτονες Ανδρέα Κούρκουλο και Μαρία Κοκκίνου, οι οποίοι έκαναν πολύ καλή δουλειά, δημιουργώντας την κατάλληλη ατμόσφαιρα ενός αστικού εστιατορίου ψαροφαγίας, που εκτείνεται σε δύο επίπεδα. Ο κυρίως χώρος, με τις τζαμαρίες ανοιχτές αλλά και τον κλιματισμό σε πλήρη λειτουργία, είναι ισόγειος, ενώ στη συνέχεια αυτού υπάρχει μικρότερος υπερυψωμένος χώρος με πολλά φυτά στην πίσω πλευρά του. Μπροστά υπάρχουν τρεις σειρές από 6 τραπέζια τεσσάρων καθισμάτων (~70 ατόμων), ενώ πίσω χωράνε γύρω στα 50 άτομα. Επικρατούν αποχρώσεις στιλπνού γκρι, ενώ όλα τα τραπέζια είναι στρωμένα με ολόλευκα λινά τραπεζομάντιλα. Από το πάνω επίπεδο μπορεί κάποιος να επισκεφθεί την ενημερωμένη κάβα με τα κρασιά τους, ενώ η οροφή, χάρη σε οπτικές ίνες φωτίζει εκ των έσω ένα πλέγμα από πράσινες φιάλες κρασιού! Εξάλλου, οι δύο μεσοτοιχίες είναι επενδεδυμένες με Σαντορινιούς γκρι κισσηρόλιθους, παραπέμποντας σε παλιές αθηναϊκές μάντρες.

Η εξυπηρέτηση πραγματοποιείται από τον έμπειρο μετρ, τη sommelier Μαρία Δελίτσικου που είναι ευγενής και πρόσχαρη, και από τρεις ακόμη νεαρούς σερβιτόρους. Ο κ. Θανάσης Βασίλαινας ήταν επίσης παρών και μιλούσε για τα φαγητά της έμπνευσής του.
Έτσι, η γενική εικόνα του service είναι πολύ επαγγελματική σε όλους τους τομείς και μας προδιαθέτει ευμενώς για ένα τεσσάρι, αφού όλοι τους ήταν αεικίνητοι και βρίσκονταν συνεχώς δίπλα μας!
Το μαγαζί, γύρω στις 10-11 μ. μ. ήταν μισογεμάτο, τουλάχιστον στον κύριο, ισόγειο χώρο της πρόσοψης. Ας μην ξεχνάμε ότι τα Σ/Κ του καλοκαιριού η Αθήνα αδειάζει, αφού οι παραλίες γεμίζουνε…

Η μουσική, απαλή και στη σωστή χαμηλή ένταση, ήταν ευρωπαϊκή, γαλλική κυρίως, jazz & instrumental.

Τα WC βρίσκονται στο υπόγειο. Υπάρχει μια διπλή γυναικεία τουαλέτα, και μια ανδρική που είναι κατάλληλη και για ΑΜΕΑ. Όλα είναι υποδειγματικά πεντακάθαρα!

Θα αναφερθώ πρώτα στον απόλυτα ενημερωμένο κατάλογο των εδεσμάτων που περιλαμβάνει σούπες, σαλάτες και ορεκτικά (8-18 €), 8 κυρίως πιάτα, από 18-30 € (τιμή που αφορά το Rib Eye), και γλυκά από 8-10 €.

Το wine list είναι από τα πιο αξιόλογα των χώρων εστίασης, με 250 τουλάχιστον ετικέτες κρασιών απ’ όλο τον κόσμο.
Οι τιμές των εμφιαλωμένων ξεκινούν από 21 € για το λευκό ΜΑΝΤΙΝΕΙΑ ΤΣΕΛΕΠΟΥ, φθάνοντας, αν πρόσεξα καλά, τα 186 € για το λευκό Magnum (1.50 λίτρο) Asyrtiko de Louros του Χατζηδάκη, ένα σπάνιο Σαντορινιό του 2013, που στις καλές κάβες το βρίσκουμε στα 120-150 €, ανάλογα με τη χρονιά.
Υπάρχουν επίσης ποτήρια κρασί, στα 5-9 €, 5-6 ελληνικές μπύρες, αποστάγματα 200 ml στα 8-10 €, κάποια λικέρ, κ. λπ.

Το γαστρονομικό μενού του Ιουλίου (6 πιάτα, στα 35 €) περιλαμβάνει τα εξής:
Ψαρόσουπα από συναγρίδα, χωριάτικη σαλάτα, σκουμπρί με μους μελιτζάνας, λαυράκι με χόρτα φρικασέ, αρνάκι με παπαρδέλες και γλυκό. Το αντίστοιχο μενού στον Πειραιά, στα 25 €, έχει μικρές παραλλαγές (κακαβιά αντί ψαρόσουπας, κ. λπ. ).

Εμείς πάντως δοκιμάσαμε το μενού γευσιγνωσίας (7 πιάτα, στα 40 € το άτομο):

• Αρχικά, δίσκος με φέτες λευκού και μαύρου ψωμιού, και πιάτο με ελαιόλαδο που έπαιρνε σχήμα ματιού!
• Λευκή εκλεκτή ταραμοσαλάτα (παραδοσιακό τους πιάτο), με τραγανές Αραβικές πίτες. Ήρθε σε μαύρα μπολάκια μέσα σε κομψό μαύρο σκεύος.
• Σούπα από ροφό (που ήταν η ψαριά της ημέρας, αντί της σφυρίδας του καταλόγου), απ’ την Κρητική προμηθεύτρια εταιρία τους για χρόνια. Περιείχε κομματάκια βρασμένου ροφού, καθώς και καρότα, πατάτες και σέλινα. Εξαιρετική γεύση, που θα ήταν θεϊκή αν ήταν ελάχιστα πιο πηχτή!
• Ταρτάρ από φρέσκες γαρίδες Κοιλάδας (επίνειο του Κρανιδίου στην Αργολίδα, με τις μοναδικές σε άρωμα κόκκινες γαρίδες της) και από μαγιάτικο, που ήρθε σε μακρόστενο σχήμα. Συνοδευόταν από μικρή μπρουσκέτα προζυμιού, δύο στρογγυλές στρώσεις καπνιστής μαγιονέζας και σος μήλου. Ένα απίθανο λουκούμι!!
• Μπακαλιάρος πανέ με ταραμοσαλάτα από μελάνι σουπιάς και γαρνιτούρα πολίτικης σαλάτας, που ήρθε σε όμορφο μαύρο σκεύος. Ένα ποίημα γεύσης!
• Γιουβετσάκι γαρίδας με ντομάτα και μυρώνια, σε στρογγυλό μαύρο πιάτο. Ένα Αριστούργημα επίσης!!
• Μοσχαρίσιο διάφραγμα (ο χοντρός μυς που κινεί τον θώρακα απ’ την κοιλιά). Συνοδευόταν από καρότα κομφί, φρέσκα μανιτάρια και sauce Bordelaise. Πολύ νόστιμο, όπως και τα προηγούμενα. Πρόκειται για το ‘onglet’, το ‘φιλέτο’ του Γάλλου χασάπη, που το κρατάει για πάρτη του, και που πρόσφατα το ανακαλύψαμε κι εδώ, αφού το λάνσαραν χώροι σαν το Base Grill, τον γειτονικό VEZENE, κ. λπ.
• Η φίλη μου πήρε το γλυκό του μενού, κρέμα από τυρί μασκαρπόνε, με στικς μαρέγκας λάιμ, sauce φράουλας και παγωτό ‘lemon grass’ (φυτό με άρωμα λεμονιού), που τη γοήτευσε. Εγώ ζήτησα παραγγελιά την ‘Σοκολάτα’, που ήταν ένας έξοχος συνδυασμός μους σοκολάτας με sorbet κεράσι και σος από βύσσινο. Σας το συνιστώ αν έχετε και σεις αδυναμία στη σοκολάτα!!
• Ζητήσαμε νερό ανθρακούχο ‘Ξυνό Νερό’ Φλώρινας, στα 4.00 €.
• Μοιραστήκαμε μια μπύρα Voreia, της μικροζυθοποίας Σερρών, τύπου India Pale Ale, 7 βαθμών οινοπνεύματος, με όψη κεχριμπαρένια, και μια θαυμάσια επίγευση από λεμόνι, grape fruit και καραμέλα, η οποία μου θύμισε τις Βόρειες Μοναστηριακές μπύρες! Τιμή 5.50 €.

Ο λογαριασμός, στα 89.50 € σαφώς άξιζε την όλη εμπειρία των γενεθλίων μου.

Κατά τα λοιπά, η βαθμολογία μου αντικατοπτρίζει τις άριστες εντυπώσεις μας απ’ τα φαγητά, τον χώρο και την επαγγελματική εξυπηρέτηση.
Το vfm παίρνει 4 προφανώς για το συγκεκριμένο μενού που δοκιμάσαμε. Οι τιμές à la carte είναι σαφώς υψηλότερες. Αν, για παράδειγμα, παραγγείλει κάποιος à la carte όλα αυτά τα φαγητά του μενού, τότε θα πλήρωνε 98 € το άτομο αντί 40 € (!! ), οπότε θα έβαζα μικρότερο value for money.
Θα σας συνιστούσα, επομένως, να προτιμάτε τα μενού του ΒΑΣΙΛΑΙΝΑ!

Συμπερασματικά, πρόκειται για έναν αξιόλογο χώρο, φωτεινό και μοντέρνο, που δικαιολογεί τη μεγάλη οικογενειακή παράδοση, χάρη στους άριστους συνεργάτες του οι οποίοι έχουν επιλεγεί και τη συνεχή επαγρύπνηση του άοκνου ιδιοκτήτη!

Προτείνεται για μια ευχάριστη βραδιά στο Κέντρο της Αθήνας, ή για σύγκρισή του με το Πειραιώτικο αδελφάκι του, το ιστορικό ‘1920’!!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

piperman

Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

€ / Άτομο

37-49

Σάββατο 8 Ιουλίου γιορτάζω τα χθεσινά γενέθλιά μου με μια φίλη στον νέο ΒΑΣΙΛΑΙΝΑ (Β) στην πιάτσα της οδού Βρασίδα, απέναντι απ’ το ΗΙLΤΟΝ, φθάνοντας στις 9 μ. μ., ύστερα από τηλεφωνική μου κράτηση. Ο Β άνοιξε τις πύλες του στα τέλη του 2016, όταν ο Θανάσης Βασίλαινας, εγγονός του θρυλικού Θ. Β. και ιδρυτή του ομώνυμου εστιατορίου στον Πειραιά, αγόρασε το ΑΛΑΤΣΙ του Σταύρου Θεοδωράκη του Ποταμιού, που ήδη λειτουργούσε για 11 χρόνια.

Το μαγαζί προσφέρει γεύμα και δείπνο καθημερινά πλην Κυριακής, σε ένα μοντέρνο χώρο εστίασης, και ήδη για τον μήνα Ιούλιο έχει προσθέσει ένα γαστρονομικό μενού 6 πιάτων, που εναλλάσσεται κάθε εβδομάδα, στην τιμή των 35 € κατ’ άτομο. Πληροφορηθήκαμε ότι ήδη απ’ την άνοιξη έχουν συμπεριλάβει και ένα μενού γευσιγνωσίας 7 πιάτων στα 40 €, με βάση το feedback των πελατειακών προτιμήσεων, το οποίο εντέλει επιλέξαμε, και θα το σας περιγράψω αναλυτικά στη συνέχεια.

Ασφαλώς θα προηγηθούν εδώ δυο λόγια για το ιστορικό του συγκεκριμένου χώρου, που ξεκινάει στον Πειραιά το 1920 (χρονολογία άλλωστε που ενέπνευσε πρόσφατα και την επωνυμία του Πειραιώτικου μαγαζιού), όταν ο αείμνηστος Θ. Β. απ’ τα Μέγαρα, έστησε στην εργατική συνοικία Αγια -Σοφιά του Πειραιά, στην οδό Αιτωλικού, τη μικρή του μπακαλοταβέρνα, όπου μαγείρευαν μαζί με τη γυναίκα του Ειρήνη. Αξίζει να πούμε ότι ο Θ. Β. υπήρξε και ο πρώτος ντελιβεράς, εδώ και 100 χρόνια (!! ) που διένειμε τους ξακουστούς μεζέδες του στα γειτονικά εργοστάσια Παπαστράτου, Μποδοσάκη κ. λπ. Απ’ την εργατιά, τους εμπόρους και βιοτέχνες της περιοχής, η ταβέρνα αυτή με το ξακουστό ‘table d’ hôte’ των ιδιοκτητών (3-4 καθημερινά εναλλασσόμενα πιάτα σε συγκεκριμένη τιμή, που κυριολεκτικά κοσμούν το ‘τραπέζι του οικοδεσπότη’! ) μέλλει να γνωρίσει ένδοξες μέρες, ειδικά μεταπολεμικά. Η φήμη της, χάρη στους εκλεκτούς ψαρομεζέδες και όχι μόνο, θα προσελκύσει τα πιο γνωστά ονόματα καλλιτεχνών, πολιτικών, επιχειρηματιών, κ. λπ. Ανάμεσά τους, ο πολύς Τάιρον Πάουερ το 1947, πρωτοπόρος μεταξύ των επισκεπτών, για να ακολουθήσουν ο Τσόρτσιλ, ο Καζάν, η Σοφία Λώρεν, ο Σεφέρης, ο Μινωτής και σύσσωμο το ελληνικό θέατρο, ο Μάνος Χατζιδάκις με τις παρέες του, και εκατοντάδες άλλοι επώνυμοι και ανώνυμοι! Τη δεκαετία του 60, το ταβερνάκι ανακαινίστηκε, εξελιγμένο πλέον σε αστικό εστιατόριο του επινείου μας. Στον 21ο αιώνα έχει πλέον αναλάβει τα ηνία του χώρου ο εγγονός Θ. Β., μετατρέποντάς το σε κέντρο αναφοράς της εστίασής μας, ειδικά με τη λειτουργία από πέρσι του νέου αυτού αποκτήματός του στην Αθήνα.

Έτσι ο ΒΑΣΙΛΑΙΝΑΣ απ’ το 1920 είναι το πρωτοπόρο μαγέρικο του Πειραιά που λειτουργεί πάντα εξελισσόμενο! Την ίδια χρονιά, άνοιξε και το ΕΙΔΙΚΟΝ (ΜΠΑΚΑΛΙΚΟ: ΕΔΩΔΙΜΑ-ΑΠΟΙΚΙΑΚΑ) στα Ταμπούρια, στην οδό Ψαρών, του Αριστείδη Παπακωνσταντίνου απ’ το Γαρδίκι Τρικάλων, που το λειτούργησε για χρόνια ο γιος του Αποστόλης με τη γυναίκα του Βούλα, ενώ πρόσφατα το ανέλαβε κι αυτό ο εγγονός Αριστείδης, παραμένει δε αυτούσιο για 100 χρόνια!! Το 1926 άνοιξε στο λιμάνι το ΣΤΕΚΙ ΤΟΥ ΑΡΤΕΜΗ, ακολουθούμενο απ’ το αγαπημένο μας ΟΙΝΟΜΑΓΕΙΡΕΙΟ ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ, που λειτουργεί στα Καμίνια απ’ το 1944, ταυτόχρονα με τη ΜΑΡΓΑΡΩ, απ’ το όνομα της Μυκονιάτισσας που το έστησε την ίδια χρονιά, λίγα μέτρα απ’ την είσοδο της Σχολής Δοκίμων. Μεταπολεμικά, ΤΟ ΚΟΥΤΟΥΚΙ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ στην Παλιά Κοκκινιά, που άνοιξε το 1958, για να θυμηθούμε λίγα μόνο απ’ τα Πειραιώτικα διαχρονικά μας στέκια, τα οποία στις μέρες μας έχουν την τάση να ξεφυτρώνουν πλέον σαν τα μανιτάρια!!

Μετά τη συνοπτική ιστορική αναδρομή, τα εδέσματα και τα μενού του Αθηναϊκού ΒΑΣΙΛΑΙΝΑ, τα επιμελούνται οι βασικοί συνεργάτες του Θ. Β., ο σεφ Μάνος Γαρδέλης (με προϋπηρεσία στα Aleria, Varoulko & Mezzaluna), κι ο εκπληκτικός pâtissier Χαράλαμπος Νάκος (Hilton, Ορίζοντες Λυκαβηττού, Zonar’s, Clemente, Passaji, Quartier d’ Athenes, και τρία χρόνια στη ΣΠΟΝΔΗ! ).

Ο χώρος έχει αναπλασθεί δημιουργικά απ’ τους Αρχιτέκτονες Ανδρέα Κούρκουλο και Μαρία Κοκκίνου, οι οποίοι έκαναν πολύ καλή δουλειά, δημιουργώντας την κατάλληλη ατμόσφαιρα ενός αστικού εστιατορίου ψαροφαγίας, που εκτείνεται σε δύο επίπεδα. Ο κυρίως χώρος, με τις τζαμαρίες ανοιχτές αλλά και τον κλιματισμό σε πλήρη λειτουργία, είναι ισόγειος, ενώ στη συνέχεια αυτού υπάρχει μικρότερος υπερυψωμένος χώρος με πολλά φυτά στην πίσω πλευρά του. Μπροστά υπάρχουν τρεις σειρές από 6 τραπέζια τεσσάρων καθισμάτων (~70 ατόμων), ενώ πίσω χωράνε γύρω στα 50 άτομα. Επικρατούν αποχρώσεις στιλπνού γκρι, ενώ όλα τα τραπέζια είναι στρωμένα με ολόλευκα λινά τραπεζομάντιλα. Από το πάνω επίπεδο μπορεί κάποιος να επισκεφθεί την ενημερωμένη κάβα με τα κρασιά τους, ενώ η οροφή, χάρη σε οπτικές ίνες φωτίζει εκ των έσω ένα πλέγμα από πράσινες φιάλες κρασιού! Εξάλλου, οι δύο μεσοτοιχίες είναι επενδεδυμένες με Σαντορινιούς γκρι κισσηρόλιθους, παραπέμποντας σε παλιές αθηναϊκές μάντρες.

Η εξυπηρέτηση πραγματοποιείται από τον έμπειρο μετρ, τη sommelier Μαρία Δελίτσικου που είναι ευγενής και πρόσχαρη, και από τρεις ακόμη νεαρούς σερβιτόρους. Ο κ. Θανάσης Βασίλαινας ήταν επίσης παρών και μιλούσε για τα φαγητά της έμπνευσής του.
Έτσι, η γενική εικόνα του service είναι πολύ επαγγελματική σε όλους τους τομείς και μας προδιαθέτει ευμενώς για ένα τεσσάρι, αφού όλοι τους ήταν αεικίνητοι και βρίσκονταν συνεχώς δίπλα μας!
Το μαγαζί, γύρω στις 10-11 μ. μ. ήταν μισογεμάτο, τουλάχιστον στον κύριο, ισόγειο χώρο της πρόσοψης. Ας μην ξεχνάμε ότι τα Σ/Κ του καλοκαιριού η Αθήνα αδειάζει, αφού οι παραλίες γεμίζουνε…

Η μουσική, απαλή και στη σωστή χαμηλή ένταση, ήταν ευρωπαϊκή, γαλλική κυρίως, jazz & instrumental.

Τα WC βρίσκονται στο υπόγειο. Υπάρχει μια διπλή γυναικεία τουαλέτα, και μια ανδρική που είναι κατάλληλη και για ΑΜΕΑ. Όλα είναι υποδειγματικά πεντακάθαρα!

Θα αναφερθώ πρώτα στον απόλυτα ενημερωμένο κατάλογο των εδεσμάτων που περιλαμβάνει σούπες, σαλάτες και ορεκτικά (8-18 €), 8 κυρίως πιάτα, από 18-30 € (τιμή που αφορά το Rib Eye), και γλυκά από 8-10 €.

Το wine list είναι από τα πιο αξιόλογα των χώρων εστίασης, με 250 τουλάχιστον ετικέτες κρασιών απ’ όλο τον κόσμο.
Οι τιμές των εμφιαλωμένων ξεκινούν από 21 € για το λευκό ΜΑΝΤΙΝΕΙΑ ΤΣΕΛΕΠΟΥ, φθάνοντας, αν πρόσεξα καλά, τα 186 € για το λευκό Magnum (1.50 λίτρο) Asyrtiko de Louros του Χατζηδάκη, ένα σπάνιο Σαντορινιό του 2013, που στις καλές κάβες το βρίσκουμε στα 120-150 €, ανάλογα με τη χρονιά.
Υπάρχουν επίσης ποτήρια κρασί, στα 5-9 €, 5-6 ελληνικές μπύρες, αποστάγματα 200 ml στα 8-10 €, κάποια λικέρ, κ. λπ.

Το γαστρονομικό μενού του Ιουλίου (6 πιάτα, στα 35 €) περιλαμβάνει τα εξής:
Ψαρόσουπα από συναγρίδα, χωριάτικη σαλάτα, σκουμπρί με μους μελιτζάνας, λαυράκι με χόρτα φρικασέ, αρνάκι με παπαρδέλες και γλυκό. Το αντίστοιχο μενού στον Πειραιά, στα 25 €, έχει μικρές παραλλαγές (κακαβιά αντί ψαρόσουπας, κ. λπ. ).

Εμείς πάντως δοκιμάσαμε το μενού γευσιγνωσίας (7 πιάτα, στα 40 € το άτομο):

• Αρχικά, δίσκος με φέτες λευκού και μαύρου ψωμιού, και πιάτο με ελαιόλαδο που έπαιρνε σχήμα ματιού!
• Λευκή εκλεκτή ταραμοσαλάτα (παραδοσιακό τους πιάτο), με τραγανές Αραβικές πίτες. Ήρθε σε μαύρα μπολάκια μέσα σε κομψό μαύρο σκεύος.
• Σούπα από ροφό (που ήταν η ψαριά της ημέρας, αντί της σφυρίδας του καταλόγου), απ’ την Κρητική προμηθεύτρια εταιρία τους για χρόνια. Περιείχε κομματάκια βρασμένου ροφού, καθώς και καρότα, πατάτες και σέλινα. Εξαιρετική γεύση, που θα ήταν θεϊκή αν ήταν ελάχιστα πιο πηχτή!
• Ταρτάρ από φρέσκες γαρίδες Κοιλάδας (επίνειο του Κρανιδίου στην Αργολίδα, με τις μοναδικές σε άρωμα κόκκινες γαρίδες της) και από μαγιάτικο, που ήρθε σε μακρόστενο σχήμα. Συνοδευόταν από μικρή μπρουσκέτα προζυμιού, δύο στρογγυλές στρώσεις καπνιστής μαγιονέζας και σος μήλου. Ένα απίθανο λουκούμι!!
• Μπακαλιάρος πανέ με ταραμοσαλάτα από μελάνι σουπιάς και γαρνιτούρα πολίτικης σαλάτας, που ήρθε σε όμορφο μαύρο σκεύος. Ένα ποίημα γεύσης!
• Γιουβετσάκι γαρίδας με ντομάτα και μυρώνια, σε στρογγυλό μαύρο πιάτο. Ένα Αριστούργημα επίσης!!
• Μοσχαρίσιο διάφραγμα (ο χοντρός μυς που κινεί τον θώρακα απ’ την κοιλιά). Συνοδευόταν από καρότα κομφί, φρέσκα μανιτάρια και sauce Bordelaise. Πολύ νόστιμο, όπως και τα προηγούμενα. Πρόκειται για το ‘onglet’, το ‘φιλέτο’ του Γάλλου χασάπη, που το κρατάει για πάρτη του, και που πρόσφατα το ανακαλύψαμε κι εδώ, αφού το λάνσαραν χώροι σαν το Base Grill, τον γειτονικό VEZENE, κ. λπ.
• Η φίλη μου πήρε το γλυκό του μενού, κρέμα από τυρί μασκαρπόνε, με στικς μαρέγκας λάιμ, sauce φράουλας και παγωτό ‘lemon grass’ (φυτό με άρωμα λεμονιού), που τη γοήτευσε. Εγώ ζήτησα παραγγελιά την ‘Σοκολάτα’, που ήταν ένας έξοχος συνδυασμός μους σοκολάτας με sorbet κεράσι και σος από βύσσινο. Σας το συνιστώ αν έχετε και σεις αδυναμία στη σοκολάτα!!
• Ζητήσαμε νερό ανθρακούχο ‘Ξυνό Νερό’ Φλώρινας, στα 4.00 €.
• Μοιραστήκαμε μια μπύρα Voreia, της μικροζυθοποίας Σερρών, τύπου India Pale Ale, 7 βαθμών οινοπνεύματος, με όψη κεχριμπαρένια, και μια θαυμάσια επίγευση από λεμόνι, grape fruit και καραμέλα, η οποία μου θύμισε τις Βόρειες Μοναστηριακές μπύρες! Τιμή 5.50 €.

Ο λογαριασμός, στα 89.50 € σαφώς άξιζε την όλη εμπειρία των γενεθλίων μου.

Κατά τα λοιπά, η βαθμολογία μου αντικατοπτρίζει τις άριστες εντυπώσεις μας απ’ τα φαγητά, τον χώρο και την επαγγελματική εξυπηρέτηση.
Το vfm παίρνει 4 προφανώς για το συγκεκριμένο μενού που δοκιμάσαμε. Οι τιμές à la carte είναι σαφώς υψηλότερες. Αν, για παράδειγμα, παραγγείλει κάποιος à la carte όλα αυτά τα φαγητά του μενού, τότε θα πλήρωνε 98 € το άτομο αντί 40 € (!! ), οπότε θα έβαζα μικρότερο value for money.
Θα σας συνιστούσα, επομένως, να προτιμάτε τα μενού του ΒΑΣΙΛΑΙΝΑ!

Συμπερασματικά, πρόκειται για έναν αξιόλογο χώρο, φωτεινό και μοντέρνο, που δικαιολογεί τη μεγάλη οικογενειακή παράδοση, χάρη στους άριστους συνεργάτες του οι οποίοι έχουν επιλεγεί και τη συνεχή επαγρύπνηση του άοκνου ιδιοκτήτη!

Προτείνεται για μια ευχάριστη βραδιά στο Κέντρο της Αθήνας, ή για σύγκρισή του με το Πειραιώτικο αδελφάκι του, το ιστορικό ‘1920’!!


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.