Loader

15 Αυγ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Τι ήταν ο Χρήστος;
Ο Χρήστος όταν το ‘90 το Χαλάνδρι έφτανε μέχρι την πλατεία Κέννεντυ και την Αγίας Παρασκευής, ήταν εξοχική ταβέρνα με πολύ πρασινάδα, χαλίκι, παιδική χαρά, άπλετη σκιά και καλό φαγητό. Πήγαινες τη βόλτα σου κάθε Κυριακή γιορτή και σχόλη και σταματούσες το μεσημέρι ή το απογευματάκι για φαγητό. Τα αμάξια εκατοντάδες, γέμισαν τις πέριξ αλάνες, οι φωνές των παιδιών αντηχούσαν σε όλη την περιοχή χωρίς να ενοχλούν. Ο χώρος τεράστιος, κατάλληλος και εκμεταλλεύσιμος από τη διεύθυνση, για πάσης φύσεως συνεστιάσεις.
Τι είναι ο Χρήστος;
Μια ταβέρνα μέσα στον χαμό του Χαλανδρίου. Το οποίο Χαλάνδρι ανοικοδομήθηκε, μπρος, πίσω, αριστερά, δεξιά, έκανε μετρό κοντά στον Χρήστο, ενώθηκε με τα Βριλήσσια και ο Χρήστος παρέμεινε εκεί στη μέση με τα ίδια χαρακτηριστικά, με τις ίδιες εκδηλώσεις, με συνήθως φουλ κόσμο και την ποιότητα σταθερή μεν, στάσιμη δε, αλλά τις τιμές στα ύψη.
Ναι πήγα ξανά για τη δροσιά του κήπου του για την ασφάλεια που παρέχει στα παιδιά και για να ξαναθυμηθώ τα φαγητά του και την άριστη εξυπηρέτηση του.
Είδα μόνο δροσιά και ασφάλεια.
Το ‘’μπιφτέκι Χρήστος’’, must παλιότερα που υπήρχε σε κάθε τραπέζι, ένα τεράστιο μοσχαρίσιο μπιφτέκι με ψιλοκομμένη ντομάτα από πάνω, ήταν αρκετά σκληρό παρόλη την υπερβολική υγρασία από την ντομάτα. Γευστικά ήταν μετριότατο στα όρια του κακού.
Το χωριάτικο λουκάνικο το οποίο ήταν στα ορεκτικά, αδιάφορο, μικρό κομμάτι, με λίγο μουστάρδα να το συνοδεύει.
Το σαγανάκι αρκετά καλό, το κλασικό παλιό σαγανάκι όπως και ωραία φτιαγμένο το χειροποίητο τζατζίκι.

Η χωριάτικη πλούσια ξεχείλιζε από το πιάτο με όλα τα καλούδια μέσα και εξαιρετικά παρθένο λάδι.
Τα τηγανητά κολοκυθάκια ωραία χωρίς να έχουν αρπάξει λαδίλα αλλά με ελάχιστο κουρκούτι. Σε αντίθεση οι τηγανητές πιπεριές ήταν μικρή ποσότητα και περισσότερο ξυδάτες παρά τηγανητές.
Το service αδιάφορο έως κακό. Ήρθαν μαζί με το πολύ καλό ψωμί, μαχαιροπήρουνα κατά βούληση και νερό εμφιαλωμένο το οποίο βέβαια το πήρε πίσω με μούτρα. Σε κάποια στιγμή που είχαμε μείνει τελευταίοι έφθασε στο τραπέζι μας το αίσθημα τελειώνετε να κλείσω’’ οπότε τα μαζέψαμε και φύγαμε και δεν θα ξαναπάμε.
Στα κυρίως σίγουρα άξιζε η πανσέτα, που στην ουσία ήταν μικρά μπριζολάκια χωρίς κόκκαλο, ωραία ψημένα.

Οι χοιρινές όπως και τα υπόλοιπα κρέατα που δοκιμάσαμε μοσχαρίσια σουβλάκι και κοτόπουλο, σωστά ψημένα και γευστικά άνω του μετρίου, άρα ο ψήστης δεν ξέχασε την τέχνη.
Τα τραπεζομάντηλα που στρώνει καθαρά αλλά πολυκαιρισμένα θέλουν αλλαγή, όπως και οι καρέκλες που είναι πλαστικές όπως αυτές που έχουν στα πανηγύρια και μάλιστα σε λαχανί χρώμα.
Βέβαια τα τραπεζοκαθίσματα των εκδηλώσεων είναι πολύ καλά, σε ξύλο, τραπέζια ροτόντα, καθαριότητα παντού, κολονάτα ποτήρια και όλα τα καλά μιας δεξίωσης.

Πληρώσαμε χωρίς να φάμε του σκασμού, πίνοντας Φιξ bottle, περί τα 17 ευρώ το άτομο αλλά ευχαρίστησις πλην των παιδιών καμία.
Αυτονόητο είναι ότι δεν θα ξαναπάω, διότι κατάλαβα ότι κάθε πέρσι και καλύτερα. Θα συνεχίζω όμως να περνάω από μπροστά του γιατί είναι ο δρόμος μου και θα συνεχίζω να κοιτάω στη μεριά του γιατί πάντα μου έκανε εντύπωση ο κόσμος που συρρέει στο μαγαζί αλλά και ο χαμογελαστός γεράκος που εκτελεί χρέη παρκαδόρου.
Για ιστορικούς και μόνο λόγους, ειδικά οι Χαλανδριώτες ας τον επισκεφτούν, σίγουρα θα έχουν ευχάριστες αναμνήσεις από τα παιδικά τους χρόνια.
Οι υπόλοιποι, μόνο αν σας καλέσουν σε κάποιο ευχάριστο γεγονός, όπου θα φάτε σχετικά καλά και τζάμπα.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

15 Αυγ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Τι ήταν ο Χρήστος;
Ο Χρήστος όταν το ‘90 το Χαλάνδρι έφτανε μέχρι την πλατεία Κέννεντυ και την Αγίας Παρασκευής, ήταν εξοχική ταβέρνα με πολύ πρασινάδα, χαλίκι, παιδική χαρά, άπλετη σκιά και καλό φαγητό. Πήγαινες τη βόλτα σου κάθε Κυριακή γιορτή και σχόλη και σταματούσες το μεσημέρι ή το απογευματάκι για φαγητό. Τα αμάξια εκατοντάδες, γέμισαν τις πέριξ αλάνες, οι φωνές των παιδιών αντηχούσαν σε όλη την περιοχή χωρίς να ενοχλούν. Ο χώρος τεράστιος, κατάλληλος και εκμεταλλεύσιμος από τη διεύθυνση, για πάσης φύσεως συνεστιάσεις.
Τι είναι ο Χρήστος;
Μια ταβέρνα μέσα στον χαμό του Χαλανδρίου. Το οποίο Χαλάνδρι ανοικοδομήθηκε, μπρος, πίσω, αριστερά, δεξιά, έκανε μετρό κοντά στον Χρήστο, ενώθηκε με τα Βριλήσσια και ο Χρήστος παρέμεινε εκεί στη μέση με τα ίδια χαρακτηριστικά, με τις ίδιες εκδηλώσεις, με συνήθως φουλ κόσμο και την ποιότητα σταθερή μεν, στάσιμη δε, αλλά τις τιμές στα ύψη.
Ναι πήγα ξανά για τη δροσιά του κήπου του για την ασφάλεια που παρέχει στα παιδιά και για να ξαναθυμηθώ τα φαγητά του και την άριστη εξυπηρέτηση του.
Είδα μόνο δροσιά και ασφάλεια.
Το ‘’μπιφτέκι Χρήστος’’, must παλιότερα που υπήρχε σε κάθε τραπέζι, ένα τεράστιο μοσχαρίσιο μπιφτέκι με ψιλοκομμένη ντομάτα από πάνω, ήταν αρκετά σκληρό παρόλη την υπερβολική υγρασία από την ντομάτα. Γευστικά ήταν μετριότατο στα όρια του κακού.
Το χωριάτικο λουκάνικο το οποίο ήταν στα ορεκτικά, αδιάφορο, μικρό κομμάτι, με λίγο μουστάρδα να το συνοδεύει.
Το σαγανάκι αρκετά καλό, το κλασικό παλιό σαγανάκι όπως και ωραία φτιαγμένο το χειροποίητο τζατζίκι.

Η χωριάτικη πλούσια ξεχείλιζε από το πιάτο με όλα τα καλούδια μέσα και εξαιρετικά παρθένο λάδι.
Τα τηγανητά κολοκυθάκια ωραία χωρίς να έχουν αρπάξει λαδίλα αλλά με ελάχιστο κουρκούτι. Σε αντίθεση οι τηγανητές πιπεριές ήταν μικρή ποσότητα και περισσότερο ξυδάτες παρά τηγανητές.
Το service αδιάφορο έως κακό. Ήρθαν μαζί με το πολύ καλό ψωμί, μαχαιροπήρουνα κατά βούληση και νερό εμφιαλωμένο το οποίο βέβαια το πήρε πίσω με μούτρα. Σε κάποια στιγμή που είχαμε μείνει τελευταίοι έφθασε στο τραπέζι μας το αίσθημα τελειώνετε να κλείσω’’ οπότε τα μαζέψαμε και φύγαμε και δεν θα ξαναπάμε.
Στα κυρίως σίγουρα άξιζε η πανσέτα, που στην ουσία ήταν μικρά μπριζολάκια χωρίς κόκκαλο, ωραία ψημένα.

Οι χοιρινές όπως και τα υπόλοιπα κρέατα που δοκιμάσαμε μοσχαρίσια σουβλάκι και κοτόπουλο, σωστά ψημένα και γευστικά άνω του μετρίου, άρα ο ψήστης δεν ξέχασε την τέχνη.
Τα τραπεζομάντηλα που στρώνει καθαρά αλλά πολυκαιρισμένα θέλουν αλλαγή, όπως και οι καρέκλες που είναι πλαστικές όπως αυτές που έχουν στα πανηγύρια και μάλιστα σε λαχανί χρώμα.
Βέβαια τα τραπεζοκαθίσματα των εκδηλώσεων είναι πολύ καλά, σε ξύλο, τραπέζια ροτόντα, καθαριότητα παντού, κολονάτα ποτήρια και όλα τα καλά μιας δεξίωσης.

Πληρώσαμε χωρίς να φάμε του σκασμού, πίνοντας Φιξ bottle, περί τα 17 ευρώ το άτομο αλλά ευχαρίστησις πλην των παιδιών καμία.
Αυτονόητο είναι ότι δεν θα ξαναπάω, διότι κατάλαβα ότι κάθε πέρσι και καλύτερα. Θα συνεχίζω όμως να περνάω από μπροστά του γιατί είναι ο δρόμος μου και θα συνεχίζω να κοιτάω στη μεριά του γιατί πάντα μου έκανε εντύπωση ο κόσμος που συρρέει στο μαγαζί αλλά και ο χαμογελαστός γεράκος που εκτελεί χρέη παρκαδόρου.
Για ιστορικούς και μόνο λόγους, ειδικά οι Χαλανδριώτες ας τον επισκεφτούν, σίγουρα θα έχουν ευχάριστες αναμνήσεις από τα παιδικά τους χρόνια.
Οι υπόλοιποι, μόνο αν σας καλέσουν σε κάποιο ευχάριστο γεγονός, όπου θα φάτε σχετικά καλά και τζάμπα.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

jim

Παρασκευή 24 Νοεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

€ / Άτομο

17-25

Τι ήταν ο Χρήστος;
Ο Χρήστος όταν το ‘90 το Χαλάνδρι έφτανε μέχρι την πλατεία Κέννεντυ και την Αγίας Παρασκευής, ήταν εξοχική ταβέρνα με πολύ πρασινάδα, χαλίκι, παιδική χαρά, άπλετη σκιά και καλό φαγητό. Πήγαινες τη βόλτα σου κάθε Κυριακή γιορτή και σχόλη και σταματούσες το μεσημέρι ή το απογευματάκι για φαγητό. Τα αμάξια εκατοντάδες, γέμισαν τις πέριξ αλάνες, οι φωνές των παιδιών αντηχούσαν σε όλη την περιοχή χωρίς να ενοχλούν. Ο χώρος τεράστιος, κατάλληλος και εκμεταλλεύσιμος από τη διεύθυνση, για πάσης φύσεως συνεστιάσεις.
Τι είναι ο Χρήστος;
Μια ταβέρνα μέσα στον χαμό του Χαλανδρίου. Το οποίο Χαλάνδρι ανοικοδομήθηκε, μπρος, πίσω, αριστερά, δεξιά, έκανε μετρό κοντά στον Χρήστο, ενώθηκε με τα Βριλήσσια και ο Χρήστος παρέμεινε εκεί στη μέση με τα ίδια χαρακτηριστικά, με τις ίδιες εκδηλώσεις, με συνήθως φουλ κόσμο και την ποιότητα σταθερή μεν, στάσιμη δε, αλλά τις τιμές στα ύψη.
Ναι πήγα ξανά για τη δροσιά του κήπου του για την ασφάλεια που παρέχει στα παιδιά και για να ξαναθυμηθώ τα φαγητά του και την άριστη εξυπηρέτηση του.
Είδα μόνο δροσιά και ασφάλεια.
Το ‘’μπιφτέκι Χρήστος’’, must παλιότερα που υπήρχε σε κάθε τραπέζι, ένα τεράστιο μοσχαρίσιο μπιφτέκι με ψιλοκομμένη ντομάτα από πάνω, ήταν αρκετά σκληρό παρόλη την υπερβολική υγρασία από την ντομάτα. Γευστικά ήταν μετριότατο στα όρια του κακού.
Το χωριάτικο λουκάνικο το οποίο ήταν στα ορεκτικά, αδιάφορο, μικρό κομμάτι, με λίγο μουστάρδα να το συνοδεύει.
Το σαγανάκι αρκετά καλό, το κλασικό παλιό σαγανάκι όπως και ωραία φτιαγμένο το χειροποίητο τζατζίκι.

Η χωριάτικη πλούσια ξεχείλιζε από το πιάτο με όλα τα καλούδια μέσα και εξαιρετικά παρθένο λάδι.
Τα τηγανητά κολοκυθάκια ωραία χωρίς να έχουν αρπάξει λαδίλα αλλά με ελάχιστο κουρκούτι. Σε αντίθεση οι τηγανητές πιπεριές ήταν μικρή ποσότητα και περισσότερο ξυδάτες παρά τηγανητές.
Το service αδιάφορο έως κακό. Ήρθαν μαζί με το πολύ καλό ψωμί, μαχαιροπήρουνα κατά βούληση και νερό εμφιαλωμένο το οποίο βέβαια το πήρε πίσω με μούτρα. Σε κάποια στιγμή που είχαμε μείνει τελευταίοι έφθασε στο τραπέζι μας το αίσθημα τελειώνετε να κλείσω’’ οπότε τα μαζέψαμε και φύγαμε και δεν θα ξαναπάμε.
Στα κυρίως σίγουρα άξιζε η πανσέτα, που στην ουσία ήταν μικρά μπριζολάκια χωρίς κόκκαλο, ωραία ψημένα.

Οι χοιρινές όπως και τα υπόλοιπα κρέατα που δοκιμάσαμε μοσχαρίσια σουβλάκι και κοτόπουλο, σωστά ψημένα και γευστικά άνω του μετρίου, άρα ο ψήστης δεν ξέχασε την τέχνη.
Τα τραπεζομάντηλα που στρώνει καθαρά αλλά πολυκαιρισμένα θέλουν αλλαγή, όπως και οι καρέκλες που είναι πλαστικές όπως αυτές που έχουν στα πανηγύρια και μάλιστα σε λαχανί χρώμα.
Βέβαια τα τραπεζοκαθίσματα των εκδηλώσεων είναι πολύ καλά, σε ξύλο, τραπέζια ροτόντα, καθαριότητα παντού, κολονάτα ποτήρια και όλα τα καλά μιας δεξίωσης.

Πληρώσαμε χωρίς να φάμε του σκασμού, πίνοντας Φιξ bottle, περί τα 17 ευρώ το άτομο αλλά ευχαρίστησις πλην των παιδιών καμία.
Αυτονόητο είναι ότι δεν θα ξαναπάω, διότι κατάλαβα ότι κάθε πέρσι και καλύτερα. Θα συνεχίζω όμως να περνάω από μπροστά του γιατί είναι ο δρόμος μου και θα συνεχίζω να κοιτάω στη μεριά του γιατί πάντα μου έκανε εντύπωση ο κόσμος που συρρέει στο μαγαζί αλλά και ο χαμογελαστός γεράκος που εκτελεί χρέη παρκαδόρου.
Για ιστορικούς και μόνο λόγους, ειδικά οι Χαλανδριώτες ας τον επισκεφτούν, σίγουρα θα έχουν ευχάριστες αναμνήσεις από τα παιδικά τους χρόνια.
Οι υπόλοιποι, μόνο αν σας καλέσουν σε κάποιο ευχάριστο γεγονός, όπου θα φάτε σχετικά καλά και τζάμπα.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.