Loader
Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Αχρηστη πληροφορια της ημερας νουμερο 4857:

Οι κλοουν μου προκαλουν αποπληξια απο το φοβο. Ελαχιστα πραγματα με τρομαζουν περισσοτερο απο την προοπτικη του τσιρκου και τα παιδικα παρτυ ηταν ανεκαθεν για μενα λιγο πιο τρομοκρατικα απο ελευθερη πτωση πανω απο ταφρο με καρχαριες. Η πιθανοτητα να βρεθω σε ενα χωρο που πανηγυριζει τον μαγικο κοσμο των παλιατσων με τοσο ανατριχιαστικα κραυγαλεο τροπο, ε, δεν ηταν ακριβως ενθουσιωδης για μενα. Ισως γι αυτο ο φιλος που με οδηγησε εκει, μεσα απο μια φιδογυριστη, ατελειωτη, καταπρασινη διαδρομη μεσα στο βουνισιο τιποτα δεν με ειχε προιδεασει στο ελαχιστο για το τι θα αντικριζα.

Το You’re in the Psycho Circus το ξερετε? Αρχισε να παιζει μουσικη υποκρουση
η τραγουδαρα των Kiss σε λουπα μεσα στο κεφαλι μου, στο πρωτο βλεμα που του εριξα. Ε και τι θα επαιζε δηλαδη, το Μακαρενα, με ολη αυτη την εκρηξη χρωματων και μοτιβων, σαν να ανατιναχτηκε η ντουλαπα του Φλωρινιωτη παντου γυρω μου? Ριγε φερ φορζε, ριγε τεντες και ομπρελες, ρομαντικα φλοραλ σκαμπω, φουξια λουλουδατες πολυθρονες, πληθος διαφορετικων τραπεζοκαθισματων, διακοσμητικα κουκλοσπιτα σε φυσικο μεγεθος, παρδαλα αμπαζουρ, κροσσια και μαριονετες. Και, ναι, κλοουν. Ο εφιαλτικος ψυχακιας της παιδικης και εφηβικης μου ηλικιας, να με κοιτα με τα τρελα ματια του απο δεκα μεριες.

Τον εσωτερικο χωρο δεν τον ειδα για να σχηματισω αποψη, ο εξωτερικος ομως, η υπεροχα θεοτρελη βεραντα του Παλιατσου, αλλα και το απεναντι Παλιατσακι, μια εξισου ψυχωσικα πανεμορφη αυλη, ειναι η αποθεωση του ευστοχου κιτς. Τοσα πολλα χρωματα ουτε χρωματοπωλειο μετα απο σεισμο 12 ριχτερ. Και, παρ ολα αυτα, τον ερωτευτηκα. Δεν ξερω πως ταιριαξε στην ασπρομαυρη αισθητικη μου τοσο πουα, ριγε και καρο, αλλα συνεβη. Σπανια ενθουσιαζομαι τοσο με χωρο, ωστε να αφιερωσω δυο παραγραφους, μα, αληθεια, ειναι κατι το εντελως καινουργιο για τα δικα μου, μονοχρωμα δεδομενα, ενω αξιζει ειδικη μνεια το γεγονος οτι εντυπωσιαστηκα τοσο θετικα απο το μαγαζι – υμνο στις κοκκινες μυτες και τα παπουτσια φραντζολες, που δε το εβαλα στα ποδια οταν με κοψοχολιασε κουκλα κλοουν χωμενη σε μια γλαστρα διπλα μου.

Η εξυπηρετηση λιγο πιο αδιαφορη απο την προσωπικη ζωη της Χριστινας Κωλετσα. Ο σερβιτορος λειτουργουσε αποκλειστικα και μονο ως φορτοεκφορτωτης πιατων στο mute, επομενως μπορω και γω ευλογα να υποθεσω οτι μιλα με φωνη ποκεμον. Κατα τα λοιπα, εφερε τα κυριως αμεσως μετα τη σαλατα, οποτε επρεπε εμεις να επιδοθουμε στο μαραθωνιο που κατεληξε σε φρενιασμενο σπριντ, ξεχασε παντελως το αναψυκτικο του γερου ποτηριου που με συνοδευε και, γενικως, μια αισθηση περασε και δεν ακουμπησε μου την αφησε.

Στα του φαγητου, ο Παλιατσος ειναι ή του υψους, ή του βαθους. Πιατα φινετσατα και ψαγμενα απο τη μια, οπως αυγοταραχο σε μπλινις και μοσχαρισιο καρπατσιο με αλατι Ιμαλαϊων, και απο την αλλη ψωμωμενη πιτσα και τιμιο μπεργκερακι. Για ολα τα βαλαντια και για ολα τα γουστα προνοησε ο ενορχηστρωτης του Μεντρανο, και, μετα απο τις απαραιτητες διαβουλευσεις, εμεις πηραμε:

Κουβερ 5 ψωμακια-μπουκιες, που μοιαζουν με ποποβερ, ερχονται ζεστα και ηταν νοστιμα και απο μονα τους, μιας που το συνοδευτικο ντιπ τους δεν μας τιμησε με την παρουσια του. (1.5€ )

Σαλατα του Καισαρα (8.5€ ) με ολα τα γνωστα υλικά σε αρμονική συνύπαρξη και αψογη ισορροπια, μου φανηκε πολυ νοστιμη, χαρακτηρισμο που δεν χρησιμοποιω συχνα για σαλατα. Θα την πω δροσερη, που ηταν, θα την πω φρεσκοκομμενη, που ηταν, αλλα ποσο νοστιμη να ειναι μια σαλατα; Ε, αυτη ειναι. Πολυ.

Ριζοτο με μανιταρια, κοτοπουλο και παρμεζανα (13.5€ ) για τον φιλο που συνεχιζω να πρεσβευω οτι δεν ξερει να τρωει. Ειχε καστανωπο χρωμα και αψογο χυλωμα, ενω η μανιταριλα μου τρυπωσε στα ρουθουνια απο αποσταση και οι κοτοπουλοκυβοι ειναι μπολικοι και υπολογισιμου μεγεθους. Γενικως ειναι πιατο πλουσιο και σε υλικα, και σε αρωματα και σε γευση.

Μπεργκερ με αυγο, το επιουσιο (9.5€ ) Η δική μου, τοσο πιο ξεσηκωτικη επιλογη. Ηταν λουκουμι, απο την πρωτη ως την τελευταια μπουκια, αναμεσα στις οποιες κυλισε πολυ απο το κραμα τυριου, σως μαγιονεζας, μπεικον και ζωμων κρεατος στα δαχτυλα μου. Το medium ψησιμο, για το οποιο ρωτηθηκα παραδοξως, επαγγελματικο, οπως επαγγελματικος ηταν ο τροπος που το καταχεριασα. Και το κατευχαριστηθηκα. Να τονισω, δε, οτι και απο ογκο, καλα κρατει, και σε αποτρελαινει τελειως.

Να πω οτι περιμενα οτι θα φαμε τοσο καλα, θα μου μεγαλωσει η μυτη, και θα αραζουν περιστερια απανω της. Ειδα το χωρο και σκεφτηκα οτι θα τη βγαλουμε με κλαμπ σαντουιτς και καμια κρεπα στο τσακιρ. Βλεπω μετα τα ταρταρ και τ’ αλλα τα βαρυγδουπα να με χαιρετανε απο τον καταλογο, με λουσε λιγο κρυος ιδρωτας οτι θα φαμε τα τρια φ: φρικη, φολα και φανφαρα. Και ερχεται ο μπαμπεσης κλοουν και μου τραβαει μια γευστικη σφαλιαρα, κοντεψε να μου ξεκολλησει το σαγονι ο αθεοφοβος. Να, για να μαθω να κρινω επιπολαια. Ο Παλιατσος μου αποδειξε οτι εξαιρετικα ταλαντουχοι μαγειρες κρυβονται στις πιο αναπαντεχες κουζινες, τις καμουφλαρισμενες με φρουφρου και τουλια.

Τι γινεται τωρα με το κοστος. Πολυχρωμα τα πραγματα και εδω. Φθηνο δεν ειναι σιγουρα. Τα κυρια πιατα κρεατος φλερταρουν λαγνα με το 20ρικο, οι σαλατες με το 10ρι, το οποιο πολλα ορεκτικα το προσπερνουν, με χαρακτηριστικη ανεση. Υπαρχουν, σαφως, και χορταστικες επιλογες γαστριμαργικης τελειοτητας σε πολυ προσιτες τιμες, οπως το μπεργκερ μου, εντουτοις εκτιμω οτι μια αναπροσαρμογη προς τα κατω ειναι επιβεβλημενη. Μην ξεχναμε οτι ειναι τσιρκο, και στο τσιρκο το εισιτηριο δεν ειναι ποτε τοσο ακριβο.

Μου αρεσε? Σιγουρα.
Θα ξαναπηγαινα? Ανετα. Το προτεινω?
Καλα, που μιλάω εγω τοσην ωρα?


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Αχρηστη πληροφορια της ημερας νουμερο 4857:

Οι κλοουν μου προκαλουν αποπληξια απο το φοβο. Ελαχιστα πραγματα με τρομαζουν περισσοτερο απο την προοπτικη του τσιρκου και τα παιδικα παρτυ ηταν ανεκαθεν για μενα λιγο πιο τρομοκρατικα απο ελευθερη πτωση πανω απο ταφρο με καρχαριες. Η πιθανοτητα να βρεθω σε ενα χωρο που πανηγυριζει τον μαγικο κοσμο των παλιατσων με τοσο ανατριχιαστικα κραυγαλεο τροπο, ε, δεν ηταν ακριβως ενθουσιωδης για μενα. Ισως γι αυτο ο φιλος που με οδηγησε εκει, μεσα απο μια φιδογυριστη, ατελειωτη, καταπρασινη διαδρομη μεσα στο βουνισιο τιποτα δεν με ειχε προιδεασει στο ελαχιστο για το τι θα αντικριζα.

Το You’re in the Psycho Circus το ξερετε? Αρχισε να παιζει μουσικη υποκρουση
η τραγουδαρα των Kiss σε λουπα μεσα στο κεφαλι μου, στο πρωτο βλεμα που του εριξα. Ε και τι θα επαιζε δηλαδη, το Μακαρενα, με ολη αυτη την εκρηξη χρωματων και μοτιβων, σαν να ανατιναχτηκε η ντουλαπα του Φλωρινιωτη παντου γυρω μου? Ριγε φερ φορζε, ριγε τεντες και ομπρελες, ρομαντικα φλοραλ σκαμπω, φουξια λουλουδατες πολυθρονες, πληθος διαφορετικων τραπεζοκαθισματων, διακοσμητικα κουκλοσπιτα σε φυσικο μεγεθος, παρδαλα αμπαζουρ, κροσσια και μαριονετες. Και, ναι, κλοουν. Ο εφιαλτικος ψυχακιας της παιδικης και εφηβικης μου ηλικιας, να με κοιτα με τα τρελα ματια του απο δεκα μεριες.

Τον εσωτερικο χωρο δεν τον ειδα για να σχηματισω αποψη, ο εξωτερικος ομως, η υπεροχα θεοτρελη βεραντα του Παλιατσου, αλλα και το απεναντι Παλιατσακι, μια εξισου ψυχωσικα πανεμορφη αυλη, ειναι η αποθεωση του ευστοχου κιτς. Τοσα πολλα χρωματα ουτε χρωματοπωλειο μετα απο σεισμο 12 ριχτερ. Και, παρ ολα αυτα, τον ερωτευτηκα. Δεν ξερω πως ταιριαξε στην ασπρομαυρη αισθητικη μου τοσο πουα, ριγε και καρο, αλλα συνεβη. Σπανια ενθουσιαζομαι τοσο με χωρο, ωστε να αφιερωσω δυο παραγραφους, μα, αληθεια, ειναι κατι το εντελως καινουργιο για τα δικα μου, μονοχρωμα δεδομενα, ενω αξιζει ειδικη μνεια το γεγονος οτι εντυπωσιαστηκα τοσο θετικα απο το μαγαζι – υμνο στις κοκκινες μυτες και τα παπουτσια φραντζολες, που δε το εβαλα στα ποδια οταν με κοψοχολιασε κουκλα κλοουν χωμενη σε μια γλαστρα διπλα μου.

Η εξυπηρετηση λιγο πιο αδιαφορη απο την προσωπικη ζωη της Χριστινας Κωλετσα. Ο σερβιτορος λειτουργουσε αποκλειστικα και μονο ως φορτοεκφορτωτης πιατων στο mute, επομενως μπορω και γω ευλογα να υποθεσω οτι μιλα με φωνη ποκεμον. Κατα τα λοιπα, εφερε τα κυριως αμεσως μετα τη σαλατα, οποτε επρεπε εμεις να επιδοθουμε στο μαραθωνιο που κατεληξε σε φρενιασμενο σπριντ, ξεχασε παντελως το αναψυκτικο του γερου ποτηριου που με συνοδευε και, γενικως, μια αισθηση περασε και δεν ακουμπησε μου την αφησε.

Στα του φαγητου, ο Παλιατσος ειναι ή του υψους, ή του βαθους. Πιατα φινετσατα και ψαγμενα απο τη μια, οπως αυγοταραχο σε μπλινις και μοσχαρισιο καρπατσιο με αλατι Ιμαλαϊων, και απο την αλλη ψωμωμενη πιτσα και τιμιο μπεργκερακι. Για ολα τα βαλαντια και για ολα τα γουστα προνοησε ο ενορχηστρωτης του Μεντρανο, και, μετα απο τις απαραιτητες διαβουλευσεις, εμεις πηραμε:

Κουβερ 5 ψωμακια-μπουκιες, που μοιαζουν με ποποβερ, ερχονται ζεστα και ηταν νοστιμα και απο μονα τους, μιας που το συνοδευτικο ντιπ τους δεν μας τιμησε με την παρουσια του. (1.5€ )

Σαλατα του Καισαρα (8.5€ ) με ολα τα γνωστα υλικά σε αρμονική συνύπαρξη και αψογη ισορροπια, μου φανηκε πολυ νοστιμη, χαρακτηρισμο που δεν χρησιμοποιω συχνα για σαλατα. Θα την πω δροσερη, που ηταν, θα την πω φρεσκοκομμενη, που ηταν, αλλα ποσο νοστιμη να ειναι μια σαλατα; Ε, αυτη ειναι. Πολυ.

Ριζοτο με μανιταρια, κοτοπουλο και παρμεζανα (13.5€ ) για τον φιλο που συνεχιζω να πρεσβευω οτι δεν ξερει να τρωει. Ειχε καστανωπο χρωμα και αψογο χυλωμα, ενω η μανιταριλα μου τρυπωσε στα ρουθουνια απο αποσταση και οι κοτοπουλοκυβοι ειναι μπολικοι και υπολογισιμου μεγεθους. Γενικως ειναι πιατο πλουσιο και σε υλικα, και σε αρωματα και σε γευση.

Μπεργκερ με αυγο, το επιουσιο (9.5€ ) Η δική μου, τοσο πιο ξεσηκωτικη επιλογη. Ηταν λουκουμι, απο την πρωτη ως την τελευταια μπουκια, αναμεσα στις οποιες κυλισε πολυ απο το κραμα τυριου, σως μαγιονεζας, μπεικον και ζωμων κρεατος στα δαχτυλα μου. Το medium ψησιμο, για το οποιο ρωτηθηκα παραδοξως, επαγγελματικο, οπως επαγγελματικος ηταν ο τροπος που το καταχεριασα. Και το κατευχαριστηθηκα. Να τονισω, δε, οτι και απο ογκο, καλα κρατει, και σε αποτρελαινει τελειως.

Να πω οτι περιμενα οτι θα φαμε τοσο καλα, θα μου μεγαλωσει η μυτη, και θα αραζουν περιστερια απανω της. Ειδα το χωρο και σκεφτηκα οτι θα τη βγαλουμε με κλαμπ σαντουιτς και καμια κρεπα στο τσακιρ. Βλεπω μετα τα ταρταρ και τ’ αλλα τα βαρυγδουπα να με χαιρετανε απο τον καταλογο, με λουσε λιγο κρυος ιδρωτας οτι θα φαμε τα τρια φ: φρικη, φολα και φανφαρα. Και ερχεται ο μπαμπεσης κλοουν και μου τραβαει μια γευστικη σφαλιαρα, κοντεψε να μου ξεκολλησει το σαγονι ο αθεοφοβος. Να, για να μαθω να κρινω επιπολαια. Ο Παλιατσος μου αποδειξε οτι εξαιρετικα ταλαντουχοι μαγειρες κρυβονται στις πιο αναπαντεχες κουζινες, τις καμουφλαρισμενες με φρουφρου και τουλια.

Τι γινεται τωρα με το κοστος. Πολυχρωμα τα πραγματα και εδω. Φθηνο δεν ειναι σιγουρα. Τα κυρια πιατα κρεατος φλερταρουν λαγνα με το 20ρικο, οι σαλατες με το 10ρι, το οποιο πολλα ορεκτικα το προσπερνουν, με χαρακτηριστικη ανεση. Υπαρχουν, σαφως, και χορταστικες επιλογες γαστριμαργικης τελειοτητας σε πολυ προσιτες τιμες, οπως το μπεργκερ μου, εντουτοις εκτιμω οτι μια αναπροσαρμογη προς τα κατω ειναι επιβεβλημενη. Μην ξεχναμε οτι ειναι τσιρκο, και στο τσιρκο το εισιτηριο δεν ειναι ποτε τοσο ακριβο.

Μου αρεσε? Σιγουρα.
Θα ξαναπηγαινα? Ανετα. Το προτεινω?
Καλα, που μιλάω εγω τοσην ωρα?


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Χρυσανθεμακι

Σάββατο 18 Νοεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

10-16

Αχρηστη πληροφορια της ημερας νουμερο 4857:

Οι κλοουν μου προκαλουν αποπληξια απο το φοβο. Ελαχιστα πραγματα με τρομαζουν περισσοτερο απο την προοπτικη του τσιρκου και τα παιδικα παρτυ ηταν ανεκαθεν για μενα λιγο πιο τρομοκρατικα απο ελευθερη πτωση πανω απο ταφρο με καρχαριες. Η πιθανοτητα να βρεθω σε ενα χωρο που πανηγυριζει τον μαγικο κοσμο των παλιατσων με τοσο ανατριχιαστικα κραυγαλεο τροπο, ε, δεν ηταν ακριβως ενθουσιωδης για μενα. Ισως γι αυτο ο φιλος που με οδηγησε εκει, μεσα απο μια φιδογυριστη, ατελειωτη, καταπρασινη διαδρομη μεσα στο βουνισιο τιποτα δεν με ειχε προιδεασει στο ελαχιστο για το τι θα αντικριζα.

Το You’re in the Psycho Circus το ξερετε? Αρχισε να παιζει μουσικη υποκρουση
η τραγουδαρα των Kiss σε λουπα μεσα στο κεφαλι μου, στο πρωτο βλεμα που του εριξα. Ε και τι θα επαιζε δηλαδη, το Μακαρενα, με ολη αυτη την εκρηξη χρωματων και μοτιβων, σαν να ανατιναχτηκε η ντουλαπα του Φλωρινιωτη παντου γυρω μου? Ριγε φερ φορζε, ριγε τεντες και ομπρελες, ρομαντικα φλοραλ σκαμπω, φουξια λουλουδατες πολυθρονες, πληθος διαφορετικων τραπεζοκαθισματων, διακοσμητικα κουκλοσπιτα σε φυσικο μεγεθος, παρδαλα αμπαζουρ, κροσσια και μαριονετες. Και, ναι, κλοουν. Ο εφιαλτικος ψυχακιας της παιδικης και εφηβικης μου ηλικιας, να με κοιτα με τα τρελα ματια του απο δεκα μεριες.

Τον εσωτερικο χωρο δεν τον ειδα για να σχηματισω αποψη, ο εξωτερικος ομως, η υπεροχα θεοτρελη βεραντα του Παλιατσου, αλλα και το απεναντι Παλιατσακι, μια εξισου ψυχωσικα πανεμορφη αυλη, ειναι η αποθεωση του ευστοχου κιτς. Τοσα πολλα χρωματα ουτε χρωματοπωλειο μετα απο σεισμο 12 ριχτερ. Και, παρ ολα αυτα, τον ερωτευτηκα. Δεν ξερω πως ταιριαξε στην ασπρομαυρη αισθητικη μου τοσο πουα, ριγε και καρο, αλλα συνεβη. Σπανια ενθουσιαζομαι τοσο με χωρο, ωστε να αφιερωσω δυο παραγραφους, μα, αληθεια, ειναι κατι το εντελως καινουργιο για τα δικα μου, μονοχρωμα δεδομενα, ενω αξιζει ειδικη μνεια το γεγονος οτι εντυπωσιαστηκα τοσο θετικα απο το μαγαζι – υμνο στις κοκκινες μυτες και τα παπουτσια φραντζολες, που δε το εβαλα στα ποδια οταν με κοψοχολιασε κουκλα κλοουν χωμενη σε μια γλαστρα διπλα μου.

Η εξυπηρετηση λιγο πιο αδιαφορη απο την προσωπικη ζωη της Χριστινας Κωλετσα. Ο σερβιτορος λειτουργουσε αποκλειστικα και μονο ως φορτοεκφορτωτης πιατων στο mute, επομενως μπορω και γω ευλογα να υποθεσω οτι μιλα με φωνη ποκεμον. Κατα τα λοιπα, εφερε τα κυριως αμεσως μετα τη σαλατα, οποτε επρεπε εμεις να επιδοθουμε στο μαραθωνιο που κατεληξε σε φρενιασμενο σπριντ, ξεχασε παντελως το αναψυκτικο του γερου ποτηριου που με συνοδευε και, γενικως, μια αισθηση περασε και δεν ακουμπησε μου την αφησε.

Στα του φαγητου, ο Παλιατσος ειναι ή του υψους, ή του βαθους. Πιατα φινετσατα και ψαγμενα απο τη μια, οπως αυγοταραχο σε μπλινις και μοσχαρισιο καρπατσιο με αλατι Ιμαλαϊων, και απο την αλλη ψωμωμενη πιτσα και τιμιο μπεργκερακι. Για ολα τα βαλαντια και για ολα τα γουστα προνοησε ο ενορχηστρωτης του Μεντρανο, και, μετα απο τις απαραιτητες διαβουλευσεις, εμεις πηραμε:

Κουβερ 5 ψωμακια-μπουκιες, που μοιαζουν με ποποβερ, ερχονται ζεστα και ηταν νοστιμα και απο μονα τους, μιας που το συνοδευτικο ντιπ τους δεν μας τιμησε με την παρουσια του. (1.5€ )

Σαλατα του Καισαρα (8.5€ ) με ολα τα γνωστα υλικά σε αρμονική συνύπαρξη και αψογη ισορροπια, μου φανηκε πολυ νοστιμη, χαρακτηρισμο που δεν χρησιμοποιω συχνα για σαλατα. Θα την πω δροσερη, που ηταν, θα την πω φρεσκοκομμενη, που ηταν, αλλα ποσο νοστιμη να ειναι μια σαλατα; Ε, αυτη ειναι. Πολυ.

Ριζοτο με μανιταρια, κοτοπουλο και παρμεζανα (13.5€ ) για τον φιλο που συνεχιζω να πρεσβευω οτι δεν ξερει να τρωει. Ειχε καστανωπο χρωμα και αψογο χυλωμα, ενω η μανιταριλα μου τρυπωσε στα ρουθουνια απο αποσταση και οι κοτοπουλοκυβοι ειναι μπολικοι και υπολογισιμου μεγεθους. Γενικως ειναι πιατο πλουσιο και σε υλικα, και σε αρωματα και σε γευση.

Μπεργκερ με αυγο, το επιουσιο (9.5€ ) Η δική μου, τοσο πιο ξεσηκωτικη επιλογη. Ηταν λουκουμι, απο την πρωτη ως την τελευταια μπουκια, αναμεσα στις οποιες κυλισε πολυ απο το κραμα τυριου, σως μαγιονεζας, μπεικον και ζωμων κρεατος στα δαχτυλα μου. Το medium ψησιμο, για το οποιο ρωτηθηκα παραδοξως, επαγγελματικο, οπως επαγγελματικος ηταν ο τροπος που το καταχεριασα. Και το κατευχαριστηθηκα. Να τονισω, δε, οτι και απο ογκο, καλα κρατει, και σε αποτρελαινει τελειως.

Να πω οτι περιμενα οτι θα φαμε τοσο καλα, θα μου μεγαλωσει η μυτη, και θα αραζουν περιστερια απανω της. Ειδα το χωρο και σκεφτηκα οτι θα τη βγαλουμε με κλαμπ σαντουιτς και καμια κρεπα στο τσακιρ. Βλεπω μετα τα ταρταρ και τ’ αλλα τα βαρυγδουπα να με χαιρετανε απο τον καταλογο, με λουσε λιγο κρυος ιδρωτας οτι θα φαμε τα τρια φ: φρικη, φολα και φανφαρα. Και ερχεται ο μπαμπεσης κλοουν και μου τραβαει μια γευστικη σφαλιαρα, κοντεψε να μου ξεκολλησει το σαγονι ο αθεοφοβος. Να, για να μαθω να κρινω επιπολαια. Ο Παλιατσος μου αποδειξε οτι εξαιρετικα ταλαντουχοι μαγειρες κρυβονται στις πιο αναπαντεχες κουζινες, τις καμουφλαρισμενες με φρουφρου και τουλια.

Τι γινεται τωρα με το κοστος. Πολυχρωμα τα πραγματα και εδω. Φθηνο δεν ειναι σιγουρα. Τα κυρια πιατα κρεατος φλερταρουν λαγνα με το 20ρικο, οι σαλατες με το 10ρι, το οποιο πολλα ορεκτικα το προσπερνουν, με χαρακτηριστικη ανεση. Υπαρχουν, σαφως, και χορταστικες επιλογες γαστριμαργικης τελειοτητας σε πολυ προσιτες τιμες, οπως το μπεργκερ μου, εντουτοις εκτιμω οτι μια αναπροσαρμογη προς τα κατω ειναι επιβεβλημενη. Μην ξεχναμε οτι ειναι τσιρκο, και στο τσιρκο το εισιτηριο δεν ειναι ποτε τοσο ακριβο.

Μου αρεσε? Σιγουρα.
Θα ξαναπηγαινα? Ανετα. Το προτεινω?
Καλα, που μιλάω εγω τοσην ωρα?


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.