Loader

12 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Πολύ σωστά το επεσήμανε ο Vaggg, περί ορέξεως κολοκυθόπιτα.

Δεν κρύβω ότι την επίσκεψη στο Ταξιδεύοντας δεν την είχα στις άμεσες προτεραιότητές μου, καθώς δεν ήταν στα μαγαζιά που καιγόμουν να πάω. Την "καψούρα" μου για άλλο εστιατορικό opening του καλοκαιριού και την, σχεδόν εμμονική σπουδή μου, πάνω στα άδυτα της μαγειρικής ενός σεφ που όλοι μισούν να λατρεύουν, θα την αποκαλύψω σε επόμενη κριτική.
Δεν μου είχε περάσει και από το μυαλό να εξαργυρώσω στο Ταξιδεύοντας το bonus των 25 ευρώ ( πόντοι εξαργύρωσης του etable σε κάποιο loyalty εστιατόριο). Την ιδέα μου έδωσε έμπιστος φίλος χρήστης τον Ιούνιο στη συνάντησή μας στο Αρχοντικόν, και φυσικά τον ευχαριστώ.

Φθάσαμε στο εστιατόριο απογευματάκι Πέμπτης, γύρω στις 5, τέλος Αυγούστου, μήνα κατά τον οποίο το Ταξιδεύοντας δεν έκλεισε καθόλου για διακοπές και μπράβο τους γι αυτό, αν και δεν γνωρίζω τί επιπτώσεις έχει αυτή η κίνηση ως προς το θέμα της ανίας, στο να υπολειτουργείς (κάποιες μέρες;) ένα άδειο μαγαζί, όταν όλη η Αθήνα έχει μετοικήσει στα νησιά. Εμείς απ την άλλη θεωρήσαμε ότι απογευματάκι θα είναι πιο ήσυχα, αλλά όχι και εντελώς νεκρά, καθώς κάποιοι παραθεριστές θα έχουν πια επιστρέψει.

Επιδέξια κρυμμένο από την πολύβουη πιάτσα της Νέας Ερυθραίας, σε περιοχή οικιστική και ήσυχη, είχα ξαναπεράσει παλαιότερα βράδυ και το είχα δει φωτισμένο και ζωντανό, ωστόσο η εικόνα του εκείνη την ημέρα ήταν απογοητευτικά ερημική, σαν να ήταν κλειστό. Ξεπερνώντας το αρχικό μας σάστισμα, μπήκαμε δειλά.

Τυπικά επαγγελματική αλλά μουδιασμένη υποδοχή από έναν κύριο ( μετρ; ) και το μαγαζί εντελώς άδειο ( πλην ενός ζευγαριού που αποχώρησε μετά από λίγη ώρα ). Δεν μου αρέσουν οι εκφράσεις στυλάκι, υφάκι, μπλαζέ, ψυχρός, αγέλαστος, διεκπεραιωτικός... Αλλά αναλαμβάνω την ευθύνη.

Kαθήσαμε μέσα, στο βάθος αριστερά, σε ένα από τα καναπεδάκια τους. Ο κλιματισμός δούλευε αλλά στο φουλ. Τον χώρο δεν θα τον περιγράψω, είναι νομίζω πολυπαινεμένος για την καθαριότητα, την τάξη και την καλαισθησία του. Είναι και θέμα γούστου, γιατί εμένα τόσο λευκό μου θύμισε κάτι αποστειρωμένο. Θα σταθώ όμως στην ατμόσφαιρα και στις απαιτήσεις που έχω από ένα μαγαζί τέτοιων προδιαγραφών.
Δεν μου έβγαλε ούτε ζεστασιά, ούτε φιλοξενία, αλλά ψυχρότητα και μια αμηχανία η οποία συνοδεύτηκε από νεκρική σιγή, που την έσπαγαν βάρβαρα κάποιες "διαφωνίες σε έντονο ύφος" μεταξύ των εργαζόμενων σε εκείνη τη βάρδια.
Θεωρώ το λιγότερο, απαράδεκτο, για κάποιον να γίνεται ωτακουστής τέτοιων θεμάτων την ώρα που γευματίζει. Ίσως λίγη απαλή μουσική να μετρίαζε τη δυσφορία που νιώσαμε, αλλά δεν υπήρχε ούτε αυτό.

Είναι όμως και κάτι ακόμη. Πόσο ευγενικό είναι να γευματίζεις και την ίδια στιγμή να γίνονται με το άζαξ και το πανί οι καθαριότητες μπροστά σου; Εργασίες που αν μη τί άλλο πρέπει να προγραμματίζονται με το άνοιγμα του μαγαζιού το πρωί και όχι μπροστά στον πελάτη την ώρα που τρώει. Στο θέμα του σέρβις, επίσης υπήρξαν θέματα. Υπερβολικό στήσιμο άνευ ουσίας, τυπικότητα στα όρια του να νιώθεις αόρατος, αρκετές φορές έψαξα με το βλέμμα να τους εντοπίσω στο χώρο για να τσεκάρω πού βρίσκεται η παραγγελία μας. Οι χρόνοι σερβιρίσματος, γρίφος χωρίς απάντηση.

Ας τα πάρω από την αρχή.

Νερό σε κανάτα ( ανανεωνόταν συχνά ), ψωμί λευκό και μαύρο ψημένο με λαδορίγανη, μαζί με αρκετές ωραίες ελιές, θα ρισκάρω να πω χθεσινό. Κι εγώ το χθεσινό ψωμί στο σπίτι μου το ψήνω, δεν το πετάω, και γνωρίζω και την υφή και τη γεύση του. Στο Ταξιδεύοντας όμως ;; 2 ευρώ η χρέωση για αυτό.
Το καλωσόρισμά τους ήταν 2 μικρές μπρουσκέτες της μιας μπουκιάς με παγωμένη φάβα και καραμελωμένο κρεμμύδι. Το βρήκα πολύ μίζερο, σε σχέση με άλλες κριτικές και άλλα καλωσορίσματα που έχω διαβάσει εδώ. Δεν αναφέρομαι σε συγκεντρώσεις φίλων αλλά σε μεμονωμένους πελάτες. Η γεύση του ήταν αδιάφορη. Δεν μας άρεσε.

Μελέτησα αρκετή ώρα τον, ομολογουμένως, χαοτικό κατάλογο, με κάποια από τα είδη σε αρκετά "αλμυρές" για την εποχή τιμές, είδα και κάποια ανατίμηση σε ένα βασιλικό είδος, σε σχέση με πρόσφατες κριτικές. Επειδή ήμασταν 2 άτομα, η παραγγελία αναγκαστικά περιορίστηκε σε μικρού ρίσκου επιλογές και σε ποσότητες που δεν θα έμεναν στο τραπέζι αφάγωτες. Ίσως η μεγάλη παρέα, δίνει άλλο εύρος επιλογών και καλύτερο vfm.

Η σαλάτα τομάτα Ταξιδεύοντας είναι τόσο τέλεια κι άλλο τόσο, όσο έχει υμνηθεί από όλους, κι ας είναι μια απλή ντομάτα.. Θεωρείται και είναι όντως must πιάτο.

Η ρεγγοσαλάτα ομοίως. Σε μεγάλη ποσότητα που αγανακτήσαμε να την τελειώσουμε και με πολύ ιδιαίτερη γεύση.
Το χταπόδι του Νώντα ήταν το πιάτο που μας έμεινε στο μυαλό. Δεν ξέρω τί μαρινάρισμα του κάνουν ( σε ερώτησή μου στον νεαρό σερβιτόρο, έλαβα μια καχύποπτη άρνηση να μου απαντήσει, λες και πρόκειται για κάποιο μυστικό συμπαντικό κώδικα που φοβούνται μήπως κλαπεί ). Πρόκειται πάντως για το πιο τρυφερό και νόστιμο χταπόδι που έχω δοκιμάσει.
Τα ντολμαδάκια με γιαούρτι, απλώς συμπαθητικά. Επίσης μίζερη ως μερίδα.
Την γαριδόψυχα δυστυχώς δεν την εντόπισα σε κανέναν από τους 2 καταλόγους κι ελπίζω να μην ήταν δική μου αβλεψία. Στη θέση της, πήραμε φρέσκο γαριδάκι Χαλκίδας τηγανιτό, καλό, αλλά όχι κάτι διαφορετικό από το ανάλογο που έχω φάει παντού.
Τα μικρά καλαμαράκια ( γόνος ) ήταν μέτρια. Στον κατάλογο έχουν δίπλα αστερίσκο, εικάζω ότι σημαίνει κατεψυγμένα, όπως υποδηλώνει παντού αυτό το σημαδάκι. Το τηγάνι τους μάλλον είχε αστοχία εκείνη τη μέρα, γιατί μας ήρθαν χλιαρά, όχι τραγανά και εμφανώς πανιασμένα. Από νοστιμιά πάντως, ήταν αποδεκτά.

Στους χρόνους λοιπόν, που αναφέρθηκα πιο πάνω. Από τα πρώτα πιάτα ( που κι αυτά άργησαν ) στα δεύτερα, υπήρξε μια καθυστέρηση 45 λεπτών. Ο Νώντας ήρθε μαζί με τα πρώτα. Για 45 λεπτά όμως, δεν είχαμε καθόλου φαγητό στο τραπέζι. Για 2 πιάτα που απλώς ήθελαν τηγάνι και όχι κάτι ιδιαίτερα απαιτητικό από την κουζίνα. Να το πω πιο απλά. Το γαριδάκι και τα καλαμαράκια τα φάγαμε στις 7 το απόγευμα, σε ένα μαγαζί χωρίς άλλες παρέες και αφού τους τα υπενθυμίσαμε με τον σχετικό εκνευρισμό. Δεν θέλω να σχολιάσω κάτι παραπάνω.

Το κρασί που ήπιαμε μας άρεσε πολύ ( Μοσχοφίλερο χύμα, 4,50 e το μισόκιλο ) και ακόμη πιο πολύ μας άρεσε το τριπλό κέρασμα στο τέλος ( σορμπέ λεμονιού, λιαστό μοσχάτο Λήμνου και από γλυκά, λίγο προφιτερόλ και λίγο εκμέκ, νοστιμότατα και τα δύο ). Το 2,5 της γεύσης εδώ κέρδισε το μισό ντοματάκι υπέρ του.
Το σύνολο για όλα ήταν 46 e και μείον τα 25 e της εξαργύρωσης, πληρώσαμε 21 ευρώ. Φυσικά δεν μπορώ να κρίνω το vfm από αυτό το γεγονός, αλλά από το ότι επιλέξαμε χαμηλής κλίμακας μεζέδες, χωρίς κυρίως πιάτο, για 23 ευρώ/ άτομο ( όχι ψάρι / όστρακα / ζυμαρικό κτλ. )

Δεν θέλω επίσης ούτε να σκεφτώ ούτε να υπονοήσω ότι τύχαμε "διαφορετικής" αντιμετώπισης λόγω έκπτωσης ή επειδή δεν πήραμε ψάρι ή κάτι πιο γκουρμέ και άρα πιο ακριβό. Δυστυχώς σπάνια θα παραγγείλω έξω ψάρι και δεν μου λείπει η γεύση του, γιατί το φτιάχνω στο σπίτι μου. Mε μεγαλύτερη παρέα, κάποιος θα δοκιμάσει περισσότερα πιάτα και θα έχει πιο ολοκληρωμένη άποψη.
Ίσως είχα πολύ μεγάλες προσδοκίες και μια άλλη εικόνα από όσα είχα διαβάσει.
Κάποια πράγματα δυστυχώς δεν με κέρδισαν σε αυτή την αναγνωριστική επίσκεψη και ακόμη δυστυχέστερα είμαι και άνθρωπος των πρώτων εντυπώσεων στα εστιατόρια που επισκέπτομαι, ώστε κάτι να με ωθήσει να επιστρέψω.

Πιστεύω και εύχομαι μελλοντικά να το ξαναεπισκεφθώ.
Και αν το έχω αδικήσει, να επανέλθω και να του χαρίσω απλόχερα τα 4άρια μου.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

12 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Πολύ σωστά το επεσήμανε ο Vaggg, περί ορέξεως κολοκυθόπιτα.

Δεν κρύβω ότι την επίσκεψη στο Ταξιδεύοντας δεν την είχα στις άμεσες προτεραιότητές μου, καθώς δεν ήταν στα μαγαζιά που καιγόμουν να πάω. Την "καψούρα" μου για άλλο εστιατορικό opening του καλοκαιριού και την, σχεδόν εμμονική σπουδή μου, πάνω στα άδυτα της μαγειρικής ενός σεφ που όλοι μισούν να λατρεύουν, θα την αποκαλύψω σε επόμενη κριτική.
Δεν μου είχε περάσει και από το μυαλό να εξαργυρώσω στο Ταξιδεύοντας το bonus των 25 ευρώ ( πόντοι εξαργύρωσης του etable σε κάποιο loyalty εστιατόριο). Την ιδέα μου έδωσε έμπιστος φίλος χρήστης τον Ιούνιο στη συνάντησή μας στο Αρχοντικόν, και φυσικά τον ευχαριστώ.

Φθάσαμε στο εστιατόριο απογευματάκι Πέμπτης, γύρω στις 5, τέλος Αυγούστου, μήνα κατά τον οποίο το Ταξιδεύοντας δεν έκλεισε καθόλου για διακοπές και μπράβο τους γι αυτό, αν και δεν γνωρίζω τί επιπτώσεις έχει αυτή η κίνηση ως προς το θέμα της ανίας, στο να υπολειτουργείς (κάποιες μέρες;) ένα άδειο μαγαζί, όταν όλη η Αθήνα έχει μετοικήσει στα νησιά. Εμείς απ την άλλη θεωρήσαμε ότι απογευματάκι θα είναι πιο ήσυχα, αλλά όχι και εντελώς νεκρά, καθώς κάποιοι παραθεριστές θα έχουν πια επιστρέψει.

Επιδέξια κρυμμένο από την πολύβουη πιάτσα της Νέας Ερυθραίας, σε περιοχή οικιστική και ήσυχη, είχα ξαναπεράσει παλαιότερα βράδυ και το είχα δει φωτισμένο και ζωντανό, ωστόσο η εικόνα του εκείνη την ημέρα ήταν απογοητευτικά ερημική, σαν να ήταν κλειστό. Ξεπερνώντας το αρχικό μας σάστισμα, μπήκαμε δειλά.

Τυπικά επαγγελματική αλλά μουδιασμένη υποδοχή από έναν κύριο ( μετρ; ) και το μαγαζί εντελώς άδειο ( πλην ενός ζευγαριού που αποχώρησε μετά από λίγη ώρα ). Δεν μου αρέσουν οι εκφράσεις στυλάκι, υφάκι, μπλαζέ, ψυχρός, αγέλαστος, διεκπεραιωτικός... Αλλά αναλαμβάνω την ευθύνη.

Kαθήσαμε μέσα, στο βάθος αριστερά, σε ένα από τα καναπεδάκια τους. Ο κλιματισμός δούλευε αλλά στο φουλ. Τον χώρο δεν θα τον περιγράψω, είναι νομίζω πολυπαινεμένος για την καθαριότητα, την τάξη και την καλαισθησία του. Είναι και θέμα γούστου, γιατί εμένα τόσο λευκό μου θύμισε κάτι αποστειρωμένο. Θα σταθώ όμως στην ατμόσφαιρα και στις απαιτήσεις που έχω από ένα μαγαζί τέτοιων προδιαγραφών.
Δεν μου έβγαλε ούτε ζεστασιά, ούτε φιλοξενία, αλλά ψυχρότητα και μια αμηχανία η οποία συνοδεύτηκε από νεκρική σιγή, που την έσπαγαν βάρβαρα κάποιες "διαφωνίες σε έντονο ύφος" μεταξύ των εργαζόμενων σε εκείνη τη βάρδια.
Θεωρώ το λιγότερο, απαράδεκτο, για κάποιον να γίνεται ωτακουστής τέτοιων θεμάτων την ώρα που γευματίζει. Ίσως λίγη απαλή μουσική να μετρίαζε τη δυσφορία που νιώσαμε, αλλά δεν υπήρχε ούτε αυτό.

Είναι όμως και κάτι ακόμη. Πόσο ευγενικό είναι να γευματίζεις και την ίδια στιγμή να γίνονται με το άζαξ και το πανί οι καθαριότητες μπροστά σου; Εργασίες που αν μη τί άλλο πρέπει να προγραμματίζονται με το άνοιγμα του μαγαζιού το πρωί και όχι μπροστά στον πελάτη την ώρα που τρώει. Στο θέμα του σέρβις, επίσης υπήρξαν θέματα. Υπερβολικό στήσιμο άνευ ουσίας, τυπικότητα στα όρια του να νιώθεις αόρατος, αρκετές φορές έψαξα με το βλέμμα να τους εντοπίσω στο χώρο για να τσεκάρω πού βρίσκεται η παραγγελία μας. Οι χρόνοι σερβιρίσματος, γρίφος χωρίς απάντηση.

Ας τα πάρω από την αρχή.

Νερό σε κανάτα ( ανανεωνόταν συχνά ), ψωμί λευκό και μαύρο ψημένο με λαδορίγανη, μαζί με αρκετές ωραίες ελιές, θα ρισκάρω να πω χθεσινό. Κι εγώ το χθεσινό ψωμί στο σπίτι μου το ψήνω, δεν το πετάω, και γνωρίζω και την υφή και τη γεύση του. Στο Ταξιδεύοντας όμως ;; 2 ευρώ η χρέωση για αυτό.
Το καλωσόρισμά τους ήταν 2 μικρές μπρουσκέτες της μιας μπουκιάς με παγωμένη φάβα και καραμελωμένο κρεμμύδι. Το βρήκα πολύ μίζερο, σε σχέση με άλλες κριτικές και άλλα καλωσορίσματα που έχω διαβάσει εδώ. Δεν αναφέρομαι σε συγκεντρώσεις φίλων αλλά σε μεμονωμένους πελάτες. Η γεύση του ήταν αδιάφορη. Δεν μας άρεσε.

Μελέτησα αρκετή ώρα τον, ομολογουμένως, χαοτικό κατάλογο, με κάποια από τα είδη σε αρκετά "αλμυρές" για την εποχή τιμές, είδα και κάποια ανατίμηση σε ένα βασιλικό είδος, σε σχέση με πρόσφατες κριτικές. Επειδή ήμασταν 2 άτομα, η παραγγελία αναγκαστικά περιορίστηκε σε μικρού ρίσκου επιλογές και σε ποσότητες που δεν θα έμεναν στο τραπέζι αφάγωτες. Ίσως η μεγάλη παρέα, δίνει άλλο εύρος επιλογών και καλύτερο vfm.

Η σαλάτα τομάτα Ταξιδεύοντας είναι τόσο τέλεια κι άλλο τόσο, όσο έχει υμνηθεί από όλους, κι ας είναι μια απλή ντομάτα.. Θεωρείται και είναι όντως must πιάτο.

Η ρεγγοσαλάτα ομοίως. Σε μεγάλη ποσότητα που αγανακτήσαμε να την τελειώσουμε και με πολύ ιδιαίτερη γεύση.
Το χταπόδι του Νώντα ήταν το πιάτο που μας έμεινε στο μυαλό. Δεν ξέρω τί μαρινάρισμα του κάνουν ( σε ερώτησή μου στον νεαρό σερβιτόρο, έλαβα μια καχύποπτη άρνηση να μου απαντήσει, λες και πρόκειται για κάποιο μυστικό συμπαντικό κώδικα που φοβούνται μήπως κλαπεί ). Πρόκειται πάντως για το πιο τρυφερό και νόστιμο χταπόδι που έχω δοκιμάσει.
Τα ντολμαδάκια με γιαούρτι, απλώς συμπαθητικά. Επίσης μίζερη ως μερίδα.
Την γαριδόψυχα δυστυχώς δεν την εντόπισα σε κανέναν από τους 2 καταλόγους κι ελπίζω να μην ήταν δική μου αβλεψία. Στη θέση της, πήραμε φρέσκο γαριδάκι Χαλκίδας τηγανιτό, καλό, αλλά όχι κάτι διαφορετικό από το ανάλογο που έχω φάει παντού.
Τα μικρά καλαμαράκια ( γόνος ) ήταν μέτρια. Στον κατάλογο έχουν δίπλα αστερίσκο, εικάζω ότι σημαίνει κατεψυγμένα, όπως υποδηλώνει παντού αυτό το σημαδάκι. Το τηγάνι τους μάλλον είχε αστοχία εκείνη τη μέρα, γιατί μας ήρθαν χλιαρά, όχι τραγανά και εμφανώς πανιασμένα. Από νοστιμιά πάντως, ήταν αποδεκτά.

Στους χρόνους λοιπόν, που αναφέρθηκα πιο πάνω. Από τα πρώτα πιάτα ( που κι αυτά άργησαν ) στα δεύτερα, υπήρξε μια καθυστέρηση 45 λεπτών. Ο Νώντας ήρθε μαζί με τα πρώτα. Για 45 λεπτά όμως, δεν είχαμε καθόλου φαγητό στο τραπέζι. Για 2 πιάτα που απλώς ήθελαν τηγάνι και όχι κάτι ιδιαίτερα απαιτητικό από την κουζίνα. Να το πω πιο απλά. Το γαριδάκι και τα καλαμαράκια τα φάγαμε στις 7 το απόγευμα, σε ένα μαγαζί χωρίς άλλες παρέες και αφού τους τα υπενθυμίσαμε με τον σχετικό εκνευρισμό. Δεν θέλω να σχολιάσω κάτι παραπάνω.

Το κρασί που ήπιαμε μας άρεσε πολύ ( Μοσχοφίλερο χύμα, 4,50 e το μισόκιλο ) και ακόμη πιο πολύ μας άρεσε το τριπλό κέρασμα στο τέλος ( σορμπέ λεμονιού, λιαστό μοσχάτο Λήμνου και από γλυκά, λίγο προφιτερόλ και λίγο εκμέκ, νοστιμότατα και τα δύο ). Το 2,5 της γεύσης εδώ κέρδισε το μισό ντοματάκι υπέρ του.
Το σύνολο για όλα ήταν 46 e και μείον τα 25 e της εξαργύρωσης, πληρώσαμε 21 ευρώ. Φυσικά δεν μπορώ να κρίνω το vfm από αυτό το γεγονός, αλλά από το ότι επιλέξαμε χαμηλής κλίμακας μεζέδες, χωρίς κυρίως πιάτο, για 23 ευρώ/ άτομο ( όχι ψάρι / όστρακα / ζυμαρικό κτλ. )

Δεν θέλω επίσης ούτε να σκεφτώ ούτε να υπονοήσω ότι τύχαμε "διαφορετικής" αντιμετώπισης λόγω έκπτωσης ή επειδή δεν πήραμε ψάρι ή κάτι πιο γκουρμέ και άρα πιο ακριβό. Δυστυχώς σπάνια θα παραγγείλω έξω ψάρι και δεν μου λείπει η γεύση του, γιατί το φτιάχνω στο σπίτι μου. Mε μεγαλύτερη παρέα, κάποιος θα δοκιμάσει περισσότερα πιάτα και θα έχει πιο ολοκληρωμένη άποψη.
Ίσως είχα πολύ μεγάλες προσδοκίες και μια άλλη εικόνα από όσα είχα διαβάσει.
Κάποια πράγματα δυστυχώς δεν με κέρδισαν σε αυτή την αναγνωριστική επίσκεψη και ακόμη δυστυχέστερα είμαι και άνθρωπος των πρώτων εντυπώσεων στα εστιατόρια που επισκέπτομαι, ώστε κάτι να με ωθήσει να επιστρέψω.

Πιστεύω και εύχομαι μελλοντικά να το ξαναεπισκεφθώ.
Και αν το έχω αδικήσει, να επανέλθω και να του χαρίσω απλόχερα τα 4άρια μου.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

Ucook

Σάββατο 18 Νοεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

€ / Άτομο

-

Πολύ σωστά το επεσήμανε ο Vaggg, περί ορέξεως κολοκυθόπιτα.

Δεν κρύβω ότι την επίσκεψη στο Ταξιδεύοντας δεν την είχα στις άμεσες προτεραιότητές μου, καθώς δεν ήταν στα μαγαζιά που καιγόμουν να πάω. Την "καψούρα" μου για άλλο εστιατορικό opening του καλοκαιριού και την, σχεδόν εμμονική σπουδή μου, πάνω στα άδυτα της μαγειρικής ενός σεφ που όλοι μισούν να λατρεύουν, θα την αποκαλύψω σε επόμενη κριτική.
Δεν μου είχε περάσει και από το μυαλό να εξαργυρώσω στο Ταξιδεύοντας το bonus των 25 ευρώ ( πόντοι εξαργύρωσης του etable σε κάποιο loyalty εστιατόριο). Την ιδέα μου έδωσε έμπιστος φίλος χρήστης τον Ιούνιο στη συνάντησή μας στο Αρχοντικόν, και φυσικά τον ευχαριστώ.

Φθάσαμε στο εστιατόριο απογευματάκι Πέμπτης, γύρω στις 5, τέλος Αυγούστου, μήνα κατά τον οποίο το Ταξιδεύοντας δεν έκλεισε καθόλου για διακοπές και μπράβο τους γι αυτό, αν και δεν γνωρίζω τί επιπτώσεις έχει αυτή η κίνηση ως προς το θέμα της ανίας, στο να υπολειτουργείς (κάποιες μέρες;) ένα άδειο μαγαζί, όταν όλη η Αθήνα έχει μετοικήσει στα νησιά. Εμείς απ την άλλη θεωρήσαμε ότι απογευματάκι θα είναι πιο ήσυχα, αλλά όχι και εντελώς νεκρά, καθώς κάποιοι παραθεριστές θα έχουν πια επιστρέψει.

Επιδέξια κρυμμένο από την πολύβουη πιάτσα της Νέας Ερυθραίας, σε περιοχή οικιστική και ήσυχη, είχα ξαναπεράσει παλαιότερα βράδυ και το είχα δει φωτισμένο και ζωντανό, ωστόσο η εικόνα του εκείνη την ημέρα ήταν απογοητευτικά ερημική, σαν να ήταν κλειστό. Ξεπερνώντας το αρχικό μας σάστισμα, μπήκαμε δειλά.

Τυπικά επαγγελματική αλλά μουδιασμένη υποδοχή από έναν κύριο ( μετρ; ) και το μαγαζί εντελώς άδειο ( πλην ενός ζευγαριού που αποχώρησε μετά από λίγη ώρα ). Δεν μου αρέσουν οι εκφράσεις στυλάκι, υφάκι, μπλαζέ, ψυχρός, αγέλαστος, διεκπεραιωτικός... Αλλά αναλαμβάνω την ευθύνη.

Kαθήσαμε μέσα, στο βάθος αριστερά, σε ένα από τα καναπεδάκια τους. Ο κλιματισμός δούλευε αλλά στο φουλ. Τον χώρο δεν θα τον περιγράψω, είναι νομίζω πολυπαινεμένος για την καθαριότητα, την τάξη και την καλαισθησία του. Είναι και θέμα γούστου, γιατί εμένα τόσο λευκό μου θύμισε κάτι αποστειρωμένο. Θα σταθώ όμως στην ατμόσφαιρα και στις απαιτήσεις που έχω από ένα μαγαζί τέτοιων προδιαγραφών.
Δεν μου έβγαλε ούτε ζεστασιά, ούτε φιλοξενία, αλλά ψυχρότητα και μια αμηχανία η οποία συνοδεύτηκε από νεκρική σιγή, που την έσπαγαν βάρβαρα κάποιες "διαφωνίες σε έντονο ύφος" μεταξύ των εργαζόμενων σε εκείνη τη βάρδια.
Θεωρώ το λιγότερο, απαράδεκτο, για κάποιον να γίνεται ωτακουστής τέτοιων θεμάτων την ώρα που γευματίζει. Ίσως λίγη απαλή μουσική να μετρίαζε τη δυσφορία που νιώσαμε, αλλά δεν υπήρχε ούτε αυτό.

Είναι όμως και κάτι ακόμη. Πόσο ευγενικό είναι να γευματίζεις και την ίδια στιγμή να γίνονται με το άζαξ και το πανί οι καθαριότητες μπροστά σου; Εργασίες που αν μη τί άλλο πρέπει να προγραμματίζονται με το άνοιγμα του μαγαζιού το πρωί και όχι μπροστά στον πελάτη την ώρα που τρώει. Στο θέμα του σέρβις, επίσης υπήρξαν θέματα. Υπερβολικό στήσιμο άνευ ουσίας, τυπικότητα στα όρια του να νιώθεις αόρατος, αρκετές φορές έψαξα με το βλέμμα να τους εντοπίσω στο χώρο για να τσεκάρω πού βρίσκεται η παραγγελία μας. Οι χρόνοι σερβιρίσματος, γρίφος χωρίς απάντηση.

Ας τα πάρω από την αρχή.

Νερό σε κανάτα ( ανανεωνόταν συχνά ), ψωμί λευκό και μαύρο ψημένο με λαδορίγανη, μαζί με αρκετές ωραίες ελιές, θα ρισκάρω να πω χθεσινό. Κι εγώ το χθεσινό ψωμί στο σπίτι μου το ψήνω, δεν το πετάω, και γνωρίζω και την υφή και τη γεύση του. Στο Ταξιδεύοντας όμως ;; 2 ευρώ η χρέωση για αυτό.
Το καλωσόρισμά τους ήταν 2 μικρές μπρουσκέτες της μιας μπουκιάς με παγωμένη φάβα και καραμελωμένο κρεμμύδι. Το βρήκα πολύ μίζερο, σε σχέση με άλλες κριτικές και άλλα καλωσορίσματα που έχω διαβάσει εδώ. Δεν αναφέρομαι σε συγκεντρώσεις φίλων αλλά σε μεμονωμένους πελάτες. Η γεύση του ήταν αδιάφορη. Δεν μας άρεσε.

Μελέτησα αρκετή ώρα τον, ομολογουμένως, χαοτικό κατάλογο, με κάποια από τα είδη σε αρκετά "αλμυρές" για την εποχή τιμές, είδα και κάποια ανατίμηση σε ένα βασιλικό είδος, σε σχέση με πρόσφατες κριτικές. Επειδή ήμασταν 2 άτομα, η παραγγελία αναγκαστικά περιορίστηκε σε μικρού ρίσκου επιλογές και σε ποσότητες που δεν θα έμεναν στο τραπέζι αφάγωτες. Ίσως η μεγάλη παρέα, δίνει άλλο εύρος επιλογών και καλύτερο vfm.

Η σαλάτα τομάτα Ταξιδεύοντας είναι τόσο τέλεια κι άλλο τόσο, όσο έχει υμνηθεί από όλους, κι ας είναι μια απλή ντομάτα.. Θεωρείται και είναι όντως must πιάτο.

Η ρεγγοσαλάτα ομοίως. Σε μεγάλη ποσότητα που αγανακτήσαμε να την τελειώσουμε και με πολύ ιδιαίτερη γεύση.
Το χταπόδι του Νώντα ήταν το πιάτο που μας έμεινε στο μυαλό. Δεν ξέρω τί μαρινάρισμα του κάνουν ( σε ερώτησή μου στον νεαρό σερβιτόρο, έλαβα μια καχύποπτη άρνηση να μου απαντήσει, λες και πρόκειται για κάποιο μυστικό συμπαντικό κώδικα που φοβούνται μήπως κλαπεί ). Πρόκειται πάντως για το πιο τρυφερό και νόστιμο χταπόδι που έχω δοκιμάσει.
Τα ντολμαδάκια με γιαούρτι, απλώς συμπαθητικά. Επίσης μίζερη ως μερίδα.
Την γαριδόψυχα δυστυχώς δεν την εντόπισα σε κανέναν από τους 2 καταλόγους κι ελπίζω να μην ήταν δική μου αβλεψία. Στη θέση της, πήραμε φρέσκο γαριδάκι Χαλκίδας τηγανιτό, καλό, αλλά όχι κάτι διαφορετικό από το ανάλογο που έχω φάει παντού.
Τα μικρά καλαμαράκια ( γόνος ) ήταν μέτρια. Στον κατάλογο έχουν δίπλα αστερίσκο, εικάζω ότι σημαίνει κατεψυγμένα, όπως υποδηλώνει παντού αυτό το σημαδάκι. Το τηγάνι τους μάλλον είχε αστοχία εκείνη τη μέρα, γιατί μας ήρθαν χλιαρά, όχι τραγανά και εμφανώς πανιασμένα. Από νοστιμιά πάντως, ήταν αποδεκτά.

Στους χρόνους λοιπόν, που αναφέρθηκα πιο πάνω. Από τα πρώτα πιάτα ( που κι αυτά άργησαν ) στα δεύτερα, υπήρξε μια καθυστέρηση 45 λεπτών. Ο Νώντας ήρθε μαζί με τα πρώτα. Για 45 λεπτά όμως, δεν είχαμε καθόλου φαγητό στο τραπέζι. Για 2 πιάτα που απλώς ήθελαν τηγάνι και όχι κάτι ιδιαίτερα απαιτητικό από την κουζίνα. Να το πω πιο απλά. Το γαριδάκι και τα καλαμαράκια τα φάγαμε στις 7 το απόγευμα, σε ένα μαγαζί χωρίς άλλες παρέες και αφού τους τα υπενθυμίσαμε με τον σχετικό εκνευρισμό. Δεν θέλω να σχολιάσω κάτι παραπάνω.

Το κρασί που ήπιαμε μας άρεσε πολύ ( Μοσχοφίλερο χύμα, 4,50 e το μισόκιλο ) και ακόμη πιο πολύ μας άρεσε το τριπλό κέρασμα στο τέλος ( σορμπέ λεμονιού, λιαστό μοσχάτο Λήμνου και από γλυκά, λίγο προφιτερόλ και λίγο εκμέκ, νοστιμότατα και τα δύο ). Το 2,5 της γεύσης εδώ κέρδισε το μισό ντοματάκι υπέρ του.
Το σύνολο για όλα ήταν 46 e και μείον τα 25 e της εξαργύρωσης, πληρώσαμε 21 ευρώ. Φυσικά δεν μπορώ να κρίνω το vfm από αυτό το γεγονός, αλλά από το ότι επιλέξαμε χαμηλής κλίμακας μεζέδες, χωρίς κυρίως πιάτο, για 23 ευρώ/ άτομο ( όχι ψάρι / όστρακα / ζυμαρικό κτλ. )

Δεν θέλω επίσης ούτε να σκεφτώ ούτε να υπονοήσω ότι τύχαμε "διαφορετικής" αντιμετώπισης λόγω έκπτωσης ή επειδή δεν πήραμε ψάρι ή κάτι πιο γκουρμέ και άρα πιο ακριβό. Δυστυχώς σπάνια θα παραγγείλω έξω ψάρι και δεν μου λείπει η γεύση του, γιατί το φτιάχνω στο σπίτι μου. Mε μεγαλύτερη παρέα, κάποιος θα δοκιμάσει περισσότερα πιάτα και θα έχει πιο ολοκληρωμένη άποψη.
Ίσως είχα πολύ μεγάλες προσδοκίες και μια άλλη εικόνα από όσα είχα διαβάσει.
Κάποια πράγματα δυστυχώς δεν με κέρδισαν σε αυτή την αναγνωριστική επίσκεψη και ακόμη δυστυχέστερα είμαι και άνθρωπος των πρώτων εντυπώσεων στα εστιατόρια που επισκέπτομαι, ώστε κάτι να με ωθήσει να επιστρέψω.

Πιστεύω και εύχομαι μελλοντικά να το ξαναεπισκεφθώ.
Και αν το έχω αδικήσει, να επανέλθω και να του χαρίσω απλόχερα τα 4άρια μου.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.