Loader

09 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Μια βραδιά στον Oroscopo.
Προσέξτε τη σημειολογία του τίτλου, έχει σημασία.

Με τους φίλους υπάρχουν δύο ειδών διατυπώσεις όταν αναφερόμαστε σε αναμνήσεις.

(1) Θυμάσαι τότε που…. έγινε το ένα ή το άλλο κλπ.., και
(2) Θυμάσαι εκείνο το βράδυ στο Wild ( Wild Rose, εμβληματικό μπαρ των 80ς, δεύτερο σπίτι μας τις μεταμεσονύκτιες ώρες ) που….

Η δεύτερη διατύπωση, λοιπόν, χρησιμοποιείται όταν το ίδιο το μαγαζί έχει παίξει με κάποιον τρόπο σημαντικό ρόλο στην ανάμνηση και, στη συγκεκριμένη περίπτωση, αν μου ζητούσαν να μοιράσω τα ποσοστά συμβολής στην επιτυχημένη έξοδο μεταξύ του φαγητού και της παρέας, θα έβαζα 50-50 και δε νομίζω να διαφωνήσει μ’ αυτό κανένας από τους συνδαιτυμόνες της βραδιάς ή, έτσι ελπίζω τουλάχιστον, διότι αναμένω, ακόμα, την επίσημη άποψη του Sb.

Σε πρότερη κριτική μου για είχα γράψει, θυμάμαι, ότι εύχομαι να συνεχίσει τη γαστρονομική πορεία του εξελισσόμενος. Είμαι ευτυχής, πραγματικά, που αφενός βλέπω την ευχή μου να πραγματοποιείται, αφετέρου με ιντριγκάρει η συνέχεια.

Αγαπώ τον Oroscopo γιατί είναι μια σταθερή συνιστώσα της ζωής μου εδώ και πάμπολλα χρόνια, φεύγω, ξαναγυρνώ, με περιμένει,

γιατί, εγώ, προσωπικά, αγαπώ το περιβάλλον του. Ω, ξέρω ότι σε πολλούς από σας δεν αρέσει ιδιαίτερα, εμένα όμως με ξεκουράζει. Τα άνετα τραπέζια του, ο χώρος που αφήνουν, το άψογο στρώσιμο με πεντακάθαρα και κολλαριστά τραπεζομάντιλα, οι υφασμάτινες, κατάλευκες πετσέτες, τα ωραία σερβίτσια του,
γιατί, πάντα, εκεί αισθάνομαι την ανάγκη να ντυθώ, αν όχι καλά, τουλάχιστον προσεγμένα, όπως θα έκανα στην περίπτωση που ήμουν καλεσμένη σε σπίτι φίλου μια χαλαρή βραδιά,

γιατί έχω ξεκλέψει alone time με τον άντρα μου, φλερτάροντας, all over again, πάνω από ένα πιάτο φαγητό και ένα ποτήρι κρασί,

γιατί γιορτάσαμε εκεί τα γενέθλια της νεαράς μας με άψογο τρόπο, χαμογελώντας ακόμα στην ανάμνησή τους,

γιατί το φαγητό του αποτελεί το απόλυτο comfort food για μένα. Έχω τα all time classics μου αλλά, και…

- Την καροτόσουπα με πορτοκάλι και ginger που ετοίμασαν τελευταία στιγμή, το τονίζω, όταν οι terrible five που έσκασαν μύτη εκείνη την Πέμπτη στις αρχές Αυγούστου, αφήνοντας την επιλογή των πιάτων πάνω τους άρχισαν…. εγώ δεν τρώω πράσινα, εγώ είμαι αλλεργική στο σέλινο, εγώ και ο fellow crusader σιχαινόμαστε τον άνηθο. Από τις ωραιότερες, ίσως και η ωραιότερη σούπα που έχω φάει. Παρακαλώ, θερμώς, να ενταχθεί στο κύριο μενού.

- Τις ταλιατέλες με σύγκλινο και σπαράγγια. Homemade pasta. Άψογο βράσιμο. Φρέσκα, καταπράσινα, κρουστά σπαράγγια, υπέροχο σύγκλινο σε καρεδάκια. Κρέμα γάλακτος, τόσο όσο …. μουάαχ! Τι θυμήθηκα τώρα… Είμαι σίγουρη ότι από την περιγραφή, το μυαλό σας έχει πάει σε ένα πιάτο μάλλον βαρύ. Έ, όχι λοιπόν! Απίστευτα ελαφρύ και νόστιμο. Θα σας πω μόνον ότι γυρίζοντας από μία δύσκολη, επίπονη, με παρενέργειες, θεραπεία της αδελφής της καρδιάς μου, ούσα σε χάλια διάθεση, την παρασύρω. Παραγγέλνει σαλάτα γιατί δεν πάει μπουκιά κάτω. Εγώ το συγκεκριμένο πιάτο για πρώτη φορά. Καταλήγει να μου φάει το μισό. Σχηματίζεται στο πρόσωπό μου ένα από τα πλατύτερα χαμόγελα της ζωής μου.

- Τα αχλαδάκια τυριών. Ειλικρινά δεν ξέρω πως είναι η κανονική τους ονομασία. Εγώ τα ονόμασα έτσι την πρώτη φορά που μου τα έφεραν. Μίξη τριών τυριών, μασκαρπόνε, κατίκι, το τρίτο μου διαφεύγει. Κρεμώδη και λίγο όξινα, παναρισμένα ελαφρά, με flakes αμυγδάλου που τραγανίζουν τόσο, μα τόσο, ωραία. Ψημένα στον φούρνο, φαντάζομαι, αφού είναι απόλυτα ελαφρά. Συνοδεύονται από δύο μαρμελάδες και δεν μπορώ να αποφασίσω, ακόμα, ποια τους πάει περισσότερο. Θέλω να πάω μία φορά να τα φάω για ορεκτικό, κύριο, μη σας πω κι επιδόρπιο αν και δε νομίζω να αντισταθώ στο τιραμισού τους που είναι το ωραιότερο, κατ’ εμέ, που σερβίρεται αυτήν τη στιγμή.

- Τη μοσχαρίσια στηθοπλευρά. Μόλις το πιρούνι πλησιάσει διαλύεται από μόνο του. Βαθιά νοστιμιά. Γλυκύτητα και ισορροπία. Συνοδεύεται από ένα risotto gorgonzola που, απλά, δεν υπάρχει. Ενώ τα δύο components του πιάτου αυτού θα μπορούσαν να σταθούν πανάξια μόνα τους, ο συνδυασμός τους είναι απόλυτα επιτυχημένος όσο κι αν ξενίσει κάποιον αρχικά.

- Το συκώτι τους. Μαγειρεμένο με διάφορα μυριστικά, σε μια ανάλαφρη σάλτσα, με τηγανισμένα κρεμμύδια και τον πιο μαμαδίστικο πουρέ που έχω φάει πέραν αυτού που φτιάχνει η μαμά μου. Απόλυτα βελούδινο χωρίς κανένα ροζουλί αιμοσφαίριο όταν κοπεί. Που είσαι βρε Αναξίμανδρε? Σε σκεφτόμασταν εκείνο το βράδυ.

- Τα, υπέροχου, χρώματος, ραβιόλια με θαλασσινά σε σάλτσα σαμπάνιας και το λέει αυτό κάποια που δεν αγαπά τα γεμιστά ζυμαρικά. Αρωματικά, φίνα, με τις γεύσεις και τα διάφορα υλικά να ξεχωρίζουν. Ερωτικό πιάτο.

Θα σταματήσω κάπου εδώ διότι θα περιγράψω όλον τον κατάλογο και δε θέλω να σας στερήσω τη χαρά της ανακάλυψης των πιάτων του.

Αγαπώ τον Oroscopo για τους ανθρώπους του, για την εκ φύσεως αρχοντιά τους, τη διακριτικότητα, τους άψογους τρόπους, την παλιομοδίτικη ευγένεια, τη noblesse, τη θρυλική τους γαλαντομία προς όλους και πάνω από όλα για την αγκαλιά που με πήραν την τελευταία φορά.

Γράφοντας αυτή την κριτική μου ήρθαν στο μυαλό παπούτσια. Μάλιστα, παπούτσια, καλά διαβάσατε. Σκέφτομαι τα αγαπημένα μου που τα έχω άπειρα χρόνια, τα προσέχω κι όταν κάτι πάει να χαλάσει τα στέλνω αμέσως για επιδιόρθωση. Γιατί θέλω να τα κρατήσω αιώνια. Τις μπότες που κρατούν τα πόδια ζεστά, σταθερά και ασφαλή όταν υπάρχει ανάγκη για κάτι τέτοιο. Τα καινούργια ψηλοτάκουνα fetish shoes με το περίτεχνο δέσιμο στον αστράγαλο που δεν έχω συνηθίσει, ακόμα, οπότε τα φορώ δοκιμαστικά στο σπίτι μέχρι να αισθανθώ ότι μπορώ να τα περπατήσω άνετα. Αυτά που μου ταιριάζουν μεν, αλλά κατά καιρούς με χτυπάνε, οπότε έχω μια σχέση on-off μαζί τους. Αυτά που ενώ μου άρεσαν πολύ όταν τα αγόρασα, για κάποιο λόγο δε μου πήγαν. Τα χαρίζω σε φίλους όμως και χαίρομαι πολύ να βλέπω να τα φορούν και να τα ευχαριστιούνται. Τα καθημερινά πολύτιμα παντοφλάκια μου τα οποία ανυπομονώ να γυρίσω σπίτι να φορέσω και τόσα άλλα.

Κάναμε τους ίδιους συνειρμούς? Τι λέτε?

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη tzia.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

09 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Μια βραδιά στον Oroscopo.
Προσέξτε τη σημειολογία του τίτλου, έχει σημασία.

Με τους φίλους υπάρχουν δύο ειδών διατυπώσεις όταν αναφερόμαστε σε αναμνήσεις.

(1) Θυμάσαι τότε που…. έγινε το ένα ή το άλλο κλπ.., και
(2) Θυμάσαι εκείνο το βράδυ στο Wild ( Wild Rose, εμβληματικό μπαρ των 80ς, δεύτερο σπίτι μας τις μεταμεσονύκτιες ώρες ) που….

Η δεύτερη διατύπωση, λοιπόν, χρησιμοποιείται όταν το ίδιο το μαγαζί έχει παίξει με κάποιον τρόπο σημαντικό ρόλο στην ανάμνηση και, στη συγκεκριμένη περίπτωση, αν μου ζητούσαν να μοιράσω τα ποσοστά συμβολής στην επιτυχημένη έξοδο μεταξύ του φαγητού και της παρέας, θα έβαζα 50-50 και δε νομίζω να διαφωνήσει μ’ αυτό κανένας από τους συνδαιτυμόνες της βραδιάς ή, έτσι ελπίζω τουλάχιστον, διότι αναμένω, ακόμα, την επίσημη άποψη του Sb.

Σε πρότερη κριτική μου για είχα γράψει, θυμάμαι, ότι εύχομαι να συνεχίσει τη γαστρονομική πορεία του εξελισσόμενος. Είμαι ευτυχής, πραγματικά, που αφενός βλέπω την ευχή μου να πραγματοποιείται, αφετέρου με ιντριγκάρει η συνέχεια.

Αγαπώ τον Oroscopo γιατί είναι μια σταθερή συνιστώσα της ζωής μου εδώ και πάμπολλα χρόνια, φεύγω, ξαναγυρνώ, με περιμένει,

γιατί, εγώ, προσωπικά, αγαπώ το περιβάλλον του. Ω, ξέρω ότι σε πολλούς από σας δεν αρέσει ιδιαίτερα, εμένα όμως με ξεκουράζει. Τα άνετα τραπέζια του, ο χώρος που αφήνουν, το άψογο στρώσιμο με πεντακάθαρα και κολλαριστά τραπεζομάντιλα, οι υφασμάτινες, κατάλευκες πετσέτες, τα ωραία σερβίτσια του,
γιατί, πάντα, εκεί αισθάνομαι την ανάγκη να ντυθώ, αν όχι καλά, τουλάχιστον προσεγμένα, όπως θα έκανα στην περίπτωση που ήμουν καλεσμένη σε σπίτι φίλου μια χαλαρή βραδιά,

γιατί έχω ξεκλέψει alone time με τον άντρα μου, φλερτάροντας, all over again, πάνω από ένα πιάτο φαγητό και ένα ποτήρι κρασί,

γιατί γιορτάσαμε εκεί τα γενέθλια της νεαράς μας με άψογο τρόπο, χαμογελώντας ακόμα στην ανάμνησή τους,

γιατί το φαγητό του αποτελεί το απόλυτο comfort food για μένα. Έχω τα all time classics μου αλλά, και…

- Την καροτόσουπα με πορτοκάλι και ginger που ετοίμασαν τελευταία στιγμή, το τονίζω, όταν οι terrible five που έσκασαν μύτη εκείνη την Πέμπτη στις αρχές Αυγούστου, αφήνοντας την επιλογή των πιάτων πάνω τους άρχισαν…. εγώ δεν τρώω πράσινα, εγώ είμαι αλλεργική στο σέλινο, εγώ και ο fellow crusader σιχαινόμαστε τον άνηθο. Από τις ωραιότερες, ίσως και η ωραιότερη σούπα που έχω φάει. Παρακαλώ, θερμώς, να ενταχθεί στο κύριο μενού.

- Τις ταλιατέλες με σύγκλινο και σπαράγγια. Homemade pasta. Άψογο βράσιμο. Φρέσκα, καταπράσινα, κρουστά σπαράγγια, υπέροχο σύγκλινο σε καρεδάκια. Κρέμα γάλακτος, τόσο όσο …. μουάαχ! Τι θυμήθηκα τώρα… Είμαι σίγουρη ότι από την περιγραφή, το μυαλό σας έχει πάει σε ένα πιάτο μάλλον βαρύ. Έ, όχι λοιπόν! Απίστευτα ελαφρύ και νόστιμο. Θα σας πω μόνον ότι γυρίζοντας από μία δύσκολη, επίπονη, με παρενέργειες, θεραπεία της αδελφής της καρδιάς μου, ούσα σε χάλια διάθεση, την παρασύρω. Παραγγέλνει σαλάτα γιατί δεν πάει μπουκιά κάτω. Εγώ το συγκεκριμένο πιάτο για πρώτη φορά. Καταλήγει να μου φάει το μισό. Σχηματίζεται στο πρόσωπό μου ένα από τα πλατύτερα χαμόγελα της ζωής μου.

- Τα αχλαδάκια τυριών. Ειλικρινά δεν ξέρω πως είναι η κανονική τους ονομασία. Εγώ τα ονόμασα έτσι την πρώτη φορά που μου τα έφεραν. Μίξη τριών τυριών, μασκαρπόνε, κατίκι, το τρίτο μου διαφεύγει. Κρεμώδη και λίγο όξινα, παναρισμένα ελαφρά, με flakes αμυγδάλου που τραγανίζουν τόσο, μα τόσο, ωραία. Ψημένα στον φούρνο, φαντάζομαι, αφού είναι απόλυτα ελαφρά. Συνοδεύονται από δύο μαρμελάδες και δεν μπορώ να αποφασίσω, ακόμα, ποια τους πάει περισσότερο. Θέλω να πάω μία φορά να τα φάω για ορεκτικό, κύριο, μη σας πω κι επιδόρπιο αν και δε νομίζω να αντισταθώ στο τιραμισού τους που είναι το ωραιότερο, κατ’ εμέ, που σερβίρεται αυτήν τη στιγμή.

- Τη μοσχαρίσια στηθοπλευρά. Μόλις το πιρούνι πλησιάσει διαλύεται από μόνο του. Βαθιά νοστιμιά. Γλυκύτητα και ισορροπία. Συνοδεύεται από ένα risotto gorgonzola που, απλά, δεν υπάρχει. Ενώ τα δύο components του πιάτου αυτού θα μπορούσαν να σταθούν πανάξια μόνα τους, ο συνδυασμός τους είναι απόλυτα επιτυχημένος όσο κι αν ξενίσει κάποιον αρχικά.

- Το συκώτι τους. Μαγειρεμένο με διάφορα μυριστικά, σε μια ανάλαφρη σάλτσα, με τηγανισμένα κρεμμύδια και τον πιο μαμαδίστικο πουρέ που έχω φάει πέραν αυτού που φτιάχνει η μαμά μου. Απόλυτα βελούδινο χωρίς κανένα ροζουλί αιμοσφαίριο όταν κοπεί. Που είσαι βρε Αναξίμανδρε? Σε σκεφτόμασταν εκείνο το βράδυ.

- Τα, υπέροχου, χρώματος, ραβιόλια με θαλασσινά σε σάλτσα σαμπάνιας και το λέει αυτό κάποια που δεν αγαπά τα γεμιστά ζυμαρικά. Αρωματικά, φίνα, με τις γεύσεις και τα διάφορα υλικά να ξεχωρίζουν. Ερωτικό πιάτο.

Θα σταματήσω κάπου εδώ διότι θα περιγράψω όλον τον κατάλογο και δε θέλω να σας στερήσω τη χαρά της ανακάλυψης των πιάτων του.

Αγαπώ τον Oroscopo για τους ανθρώπους του, για την εκ φύσεως αρχοντιά τους, τη διακριτικότητα, τους άψογους τρόπους, την παλιομοδίτικη ευγένεια, τη noblesse, τη θρυλική τους γαλαντομία προς όλους και πάνω από όλα για την αγκαλιά που με πήραν την τελευταία φορά.

Γράφοντας αυτή την κριτική μου ήρθαν στο μυαλό παπούτσια. Μάλιστα, παπούτσια, καλά διαβάσατε. Σκέφτομαι τα αγαπημένα μου που τα έχω άπειρα χρόνια, τα προσέχω κι όταν κάτι πάει να χαλάσει τα στέλνω αμέσως για επιδιόρθωση. Γιατί θέλω να τα κρατήσω αιώνια. Τις μπότες που κρατούν τα πόδια ζεστά, σταθερά και ασφαλή όταν υπάρχει ανάγκη για κάτι τέτοιο. Τα καινούργια ψηλοτάκουνα fetish shoes με το περίτεχνο δέσιμο στον αστράγαλο που δεν έχω συνηθίσει, ακόμα, οπότε τα φορώ δοκιμαστικά στο σπίτι μέχρι να αισθανθώ ότι μπορώ να τα περπατήσω άνετα. Αυτά που μου ταιριάζουν μεν, αλλά κατά καιρούς με χτυπάνε, οπότε έχω μια σχέση on-off μαζί τους. Αυτά που ενώ μου άρεσαν πολύ όταν τα αγόρασα, για κάποιο λόγο δε μου πήγαν. Τα χαρίζω σε φίλους όμως και χαίρομαι πολύ να βλέπω να τα φορούν και να τα ευχαριστιούνται. Τα καθημερινά πολύτιμα παντοφλάκια μου τα οποία ανυπομονώ να γυρίσω σπίτι να φορέσω και τόσα άλλα.

Κάναμε τους ίδιους συνειρμούς? Τι λέτε?

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη tzia.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

tzia

Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

€ / Άτομο

17-25

Μια βραδιά στον Oroscopo.
Προσέξτε τη σημειολογία του τίτλου, έχει σημασία.

Με τους φίλους υπάρχουν δύο ειδών διατυπώσεις όταν αναφερόμαστε σε αναμνήσεις.

(1) Θυμάσαι τότε που…. έγινε το ένα ή το άλλο κλπ.., και
(2) Θυμάσαι εκείνο το βράδυ στο Wild ( Wild Rose, εμβληματικό μπαρ των 80ς, δεύτερο σπίτι μας τις μεταμεσονύκτιες ώρες ) που….

Η δεύτερη διατύπωση, λοιπόν, χρησιμοποιείται όταν το ίδιο το μαγαζί έχει παίξει με κάποιον τρόπο σημαντικό ρόλο στην ανάμνηση και, στη συγκεκριμένη περίπτωση, αν μου ζητούσαν να μοιράσω τα ποσοστά συμβολής στην επιτυχημένη έξοδο μεταξύ του φαγητού και της παρέας, θα έβαζα 50-50 και δε νομίζω να διαφωνήσει μ’ αυτό κανένας από τους συνδαιτυμόνες της βραδιάς ή, έτσι ελπίζω τουλάχιστον, διότι αναμένω, ακόμα, την επίσημη άποψη του Sb.

Σε πρότερη κριτική μου για είχα γράψει, θυμάμαι, ότι εύχομαι να συνεχίσει τη γαστρονομική πορεία του εξελισσόμενος. Είμαι ευτυχής, πραγματικά, που αφενός βλέπω την ευχή μου να πραγματοποιείται, αφετέρου με ιντριγκάρει η συνέχεια.

Αγαπώ τον Oroscopo γιατί είναι μια σταθερή συνιστώσα της ζωής μου εδώ και πάμπολλα χρόνια, φεύγω, ξαναγυρνώ, με περιμένει,

γιατί, εγώ, προσωπικά, αγαπώ το περιβάλλον του. Ω, ξέρω ότι σε πολλούς από σας δεν αρέσει ιδιαίτερα, εμένα όμως με ξεκουράζει. Τα άνετα τραπέζια του, ο χώρος που αφήνουν, το άψογο στρώσιμο με πεντακάθαρα και κολλαριστά τραπεζομάντιλα, οι υφασμάτινες, κατάλευκες πετσέτες, τα ωραία σερβίτσια του,
γιατί, πάντα, εκεί αισθάνομαι την ανάγκη να ντυθώ, αν όχι καλά, τουλάχιστον προσεγμένα, όπως θα έκανα στην περίπτωση που ήμουν καλεσμένη σε σπίτι φίλου μια χαλαρή βραδιά,

γιατί έχω ξεκλέψει alone time με τον άντρα μου, φλερτάροντας, all over again, πάνω από ένα πιάτο φαγητό και ένα ποτήρι κρασί,

γιατί γιορτάσαμε εκεί τα γενέθλια της νεαράς μας με άψογο τρόπο, χαμογελώντας ακόμα στην ανάμνησή τους,

γιατί το φαγητό του αποτελεί το απόλυτο comfort food για μένα. Έχω τα all time classics μου αλλά, και…

- Την καροτόσουπα με πορτοκάλι και ginger που ετοίμασαν τελευταία στιγμή, το τονίζω, όταν οι terrible five που έσκασαν μύτη εκείνη την Πέμπτη στις αρχές Αυγούστου, αφήνοντας την επιλογή των πιάτων πάνω τους άρχισαν…. εγώ δεν τρώω πράσινα, εγώ είμαι αλλεργική στο σέλινο, εγώ και ο fellow crusader σιχαινόμαστε τον άνηθο. Από τις ωραιότερες, ίσως και η ωραιότερη σούπα που έχω φάει. Παρακαλώ, θερμώς, να ενταχθεί στο κύριο μενού.

- Τις ταλιατέλες με σύγκλινο και σπαράγγια. Homemade pasta. Άψογο βράσιμο. Φρέσκα, καταπράσινα, κρουστά σπαράγγια, υπέροχο σύγκλινο σε καρεδάκια. Κρέμα γάλακτος, τόσο όσο …. μουάαχ! Τι θυμήθηκα τώρα… Είμαι σίγουρη ότι από την περιγραφή, το μυαλό σας έχει πάει σε ένα πιάτο μάλλον βαρύ. Έ, όχι λοιπόν! Απίστευτα ελαφρύ και νόστιμο. Θα σας πω μόνον ότι γυρίζοντας από μία δύσκολη, επίπονη, με παρενέργειες, θεραπεία της αδελφής της καρδιάς μου, ούσα σε χάλια διάθεση, την παρασύρω. Παραγγέλνει σαλάτα γιατί δεν πάει μπουκιά κάτω. Εγώ το συγκεκριμένο πιάτο για πρώτη φορά. Καταλήγει να μου φάει το μισό. Σχηματίζεται στο πρόσωπό μου ένα από τα πλατύτερα χαμόγελα της ζωής μου.

- Τα αχλαδάκια τυριών. Ειλικρινά δεν ξέρω πως είναι η κανονική τους ονομασία. Εγώ τα ονόμασα έτσι την πρώτη φορά που μου τα έφεραν. Μίξη τριών τυριών, μασκαρπόνε, κατίκι, το τρίτο μου διαφεύγει. Κρεμώδη και λίγο όξινα, παναρισμένα ελαφρά, με flakes αμυγδάλου που τραγανίζουν τόσο, μα τόσο, ωραία. Ψημένα στον φούρνο, φαντάζομαι, αφού είναι απόλυτα ελαφρά. Συνοδεύονται από δύο μαρμελάδες και δεν μπορώ να αποφασίσω, ακόμα, ποια τους πάει περισσότερο. Θέλω να πάω μία φορά να τα φάω για ορεκτικό, κύριο, μη σας πω κι επιδόρπιο αν και δε νομίζω να αντισταθώ στο τιραμισού τους που είναι το ωραιότερο, κατ’ εμέ, που σερβίρεται αυτήν τη στιγμή.

- Τη μοσχαρίσια στηθοπλευρά. Μόλις το πιρούνι πλησιάσει διαλύεται από μόνο του. Βαθιά νοστιμιά. Γλυκύτητα και ισορροπία. Συνοδεύεται από ένα risotto gorgonzola που, απλά, δεν υπάρχει. Ενώ τα δύο components του πιάτου αυτού θα μπορούσαν να σταθούν πανάξια μόνα τους, ο συνδυασμός τους είναι απόλυτα επιτυχημένος όσο κι αν ξενίσει κάποιον αρχικά.

- Το συκώτι τους. Μαγειρεμένο με διάφορα μυριστικά, σε μια ανάλαφρη σάλτσα, με τηγανισμένα κρεμμύδια και τον πιο μαμαδίστικο πουρέ που έχω φάει πέραν αυτού που φτιάχνει η μαμά μου. Απόλυτα βελούδινο χωρίς κανένα ροζουλί αιμοσφαίριο όταν κοπεί. Που είσαι βρε Αναξίμανδρε? Σε σκεφτόμασταν εκείνο το βράδυ.

- Τα, υπέροχου, χρώματος, ραβιόλια με θαλασσινά σε σάλτσα σαμπάνιας και το λέει αυτό κάποια που δεν αγαπά τα γεμιστά ζυμαρικά. Αρωματικά, φίνα, με τις γεύσεις και τα διάφορα υλικά να ξεχωρίζουν. Ερωτικό πιάτο.

Θα σταματήσω κάπου εδώ διότι θα περιγράψω όλον τον κατάλογο και δε θέλω να σας στερήσω τη χαρά της ανακάλυψης των πιάτων του.

Αγαπώ τον Oroscopo για τους ανθρώπους του, για την εκ φύσεως αρχοντιά τους, τη διακριτικότητα, τους άψογους τρόπους, την παλιομοδίτικη ευγένεια, τη noblesse, τη θρυλική τους γαλαντομία προς όλους και πάνω από όλα για την αγκαλιά που με πήραν την τελευταία φορά.

Γράφοντας αυτή την κριτική μου ήρθαν στο μυαλό παπούτσια. Μάλιστα, παπούτσια, καλά διαβάσατε. Σκέφτομαι τα αγαπημένα μου που τα έχω άπειρα χρόνια, τα προσέχω κι όταν κάτι πάει να χαλάσει τα στέλνω αμέσως για επιδιόρθωση. Γιατί θέλω να τα κρατήσω αιώνια. Τις μπότες που κρατούν τα πόδια ζεστά, σταθερά και ασφαλή όταν υπάρχει ανάγκη για κάτι τέτοιο. Τα καινούργια ψηλοτάκουνα fetish shoes με το περίτεχνο δέσιμο στον αστράγαλο που δεν έχω συνηθίσει, ακόμα, οπότε τα φορώ δοκιμαστικά στο σπίτι μέχρι να αισθανθώ ότι μπορώ να τα περπατήσω άνετα. Αυτά που μου ταιριάζουν μεν, αλλά κατά καιρούς με χτυπάνε, οπότε έχω μια σχέση on-off μαζί τους. Αυτά που ενώ μου άρεσαν πολύ όταν τα αγόρασα, για κάποιο λόγο δε μου πήγαν. Τα χαρίζω σε φίλους όμως και χαίρομαι πολύ να βλέπω να τα φορούν και να τα ευχαριστιούνται. Τα καθημερινά πολύτιμα παντοφλάκια μου τα οποία ανυπομονώ να γυρίσω σπίτι να φορέσω και τόσα άλλα.

Κάναμε τους ίδιους συνειρμούς? Τι λέτε?

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη tzia.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.