Loader

21 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Ξημερώνει Κυριακή.

Το αιώνιο κυριακάτικο ερώτημα, της μισής και βάλε Αθήνας, είναι "που θα γευματίσομεν σήμερα?".

Συχνά, θα πέσει η ιδέα για κινέζικο. Όταν υπάρξει θέρμη για αυτή την ιδέα, δύο είναι τα πιθανά σενάρια:

α) επίσκεψη σε δοκιμασμένο και εγκεκριμένο, στο παρελθόν, εστιατόριο
β) googlάρισμα για κινέζικα με κυριακάτικο μπουφέ (πολλές φορές με παράλληλο έλεγχο για το βαλάντιο)

Και εκεί χάνεται το παιχνίδι. Ο googlαριστής, μόλις, έχει κάνει βλακεία. Διότι, σύμφωνα με αυτόν τον τρόπο σκέψης και δράσης έχει αποκλείσει το Mr Dim (χαϊδευτικά "κύριος Μήτσος", εκ του Dim-Dimitris, δεν βγαίνει όμως από εκεί) από τις επιλογές του. Και αυτό είναι μέγιστη βλακεία.

Ας απαντήσουμε, όμως, στο ερώτημα "τι αγαπάμε, αλλά και τι μας ενοχλεί, σε έναν κινέζικο μπουφέ" και ας δούμε αν μας ικανοποιεί ο κύριος Μήτσος σε σχέση με τα ζητούμενα.

- Αγαπάμε ότι γευόμαστε αυτή την ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα κουζίνα.

Στον κύριο Μήτσο, θα συναντήσει κανείς μια πολύ ενδιαφέρουσα πλευρά της με επιρροές από Ιαπωνία, Ταϋλάνδη, Μαλαισία και Ινδονησία, με πειραγμένα πιάτα και με ελαφρώς ψαγμένα (ειδικά σε σύγκριση με τον μέσο, οικονομικά, μπουφέ των 10-15€) υλικά.

- Κάποιες φορές αγαπάμε τον χώρο που μπαίνουμε, κάποιες άλλες φορές τον καταριόμαστε. Τα περισσότερα εστιατόρια ασιατικής κουζίνας ή θα είναι παλιομοδίτικα και κιτς του κερατά ή πιο σύγχρονα, μίνιμαλ και εκλεπτυσμένης ατμόσφαιρας. Αρκετές φορές θα είναι σχετικά στριμόκ***λα, ειδικά τις μέρες με μπουφέ, ενώ, ειδικά, εκείνες τις ημέρες, τα επίπεδα καθαριότητας του χώρου τίθενται υπό αμφισβήτηση σε πολλά μαγαζιά.

Ο κύριος Μήτσος, βέβαια, ταιριάζει με τα παραπάνω μόνο στο ότι είναι στριμόκ***λος. Είναι ένα εντυπωσιακά (ή μήπως εκνευριστικά?) μικρό μαγαζάκι, με εξαιρετική καθαριότητα και ιδιαίτερα γουστόζικη (και λιτή) διακόσμηση. Βέβαια, η ανοιχτή κουζίνα, σε συνδυασμό με τον μικρό χώρο, είναι κακή για τα ρούχα και τα νοτίζει σε ένα βαθμό. Οπότε μην τον επισκεφθείτε πριν από επαγγελματικό μίτινγκ, μόνο μετά. Ή καθίστε έξω. Το μεγάλο μπόνους του χώρου δεν θα το ζήσει κανείς, όμως, τη στιγμή που γευματίζει. Θα το ζήσει τη στιγμή της απόθεσης. Δεν είναι άλλο από τα υπέροχης υφής και όψης μαύρα χαρτιά υγείας που θα βρείτε επισκεπτόμενοι τις τουαλέτες του! Αυτό θα πει πολυτέλεια (ας ελπίσουμε ότι δεν τρώτε αυτή τη στιγμή).

- Αγαπάμε ότι νιώθουμε κυρίαρχοι στον χώρο και ότι δεν έχουμε τους σερβιτόρους, ιδιαίτερα, πάνω από το κεφάλι μας.

Στον κύριο Μήτσο αυτό θα το μισούσαμε. Εκεί, το θες το να σε σερβίρουν. Ακόμη θυμάμαι ότι με το ποτήρι μου μισογεμάτο, κοίταξα την κανάτα με το νερό και πριν καν ξεκινήσω να απλώνω το χέρι μου για να βάλω και άλλο, η κοπέλα του σέρβις κατάφερε, με ταχύτατες κινήσεις, να με προλάβει. Θυμάμαι, επίσης, ότι μας έλυσε κάθε απορία, μας έδειξε πώς να χρησιμοποιούμε τα ξυλάκια (όχι ότι τώρα πια θα το κάνουμε σωστά) και ότι δεν είχαμε ούτε μισό παράπονο. Μόνο ότι θα τη θέλαμε λίγο πιο χαμογελαστή (άρα είχαμε μισό παράπονο, είπα ψέματα).

- Μάλλον, μισούμε το «σπρωξίδι» και την αναμονή ώστε να γεμίσει o μπροστινός μας το πιάτο του με το φαγητό που θέλουμε και εμείς να βάλουμε. Μισούμε, ακόμη, το σενάριο να πάρει το τελευταίο κομμάτι-πιρουνιά του ταψιού. Και εννοείται πως μισούμε το σενάριο να καθυστερεί να βγει νέο ταψί με το αγαπημένο μας φαγητό.

Στον κύριο Μήτσο δεν υπάρχει τέτοιος φόβος. Δεν είναι μπουφές είπαμε. Και δεν μου έχει τύχει, ως τώρα, να μην έχει κάποιο από τα πιάτα του μενού. Και υπάρχει αρκετή ποικιλία επιλογών, όση και στον μέσο μπουφέ, θα έλεγα.

- Αγαπάμε ότι μπορούμε να φάμε μεγάλη ποσότητα από τις αγαπημένες μας γεύσεις. Μας τη δίνει λίγο, βέβαια, τις φορές που δοκιμάζουμε από όλα τα φαγητά και κάμποσα από όσα έχουμε βάλει στο πιάτο μας, ίσως μας απογοητεύουν λίγο. Χρειάζεται δηλαδή, μερικές φορές, να γεμίσουμε το στομάχι μας, σαν σακούλα απορριμμάτων (δεν είναι όμως), με φαγητά που δεν τα προτιμάμε, καθώς ο μπουφές μας ωθεί/δίνει τη δυνατότητα να δοκιμάσουμε από όλα μέχρι να βρούμε τις αγαπημένες μας γεύσεις.

Στον κύριο Μήτσο μπορεί κανείς να φάει μεγάλη ποσότητα από τις αγαπημένες του γεύσεις (μιας και θα του αρέσουν όλα τα πιάτα), χωρίς να χρειαστεί να δοκιμάσει κάτι δυσάρεστο μέχρι να βρει τι του ταιριάζει περισσότερο (είπαμε, θα αρέσουν όλα).

- Αγαπάμε ότι μπορούμε να σκάσουμε στο φαγητό με ένα φιξ ποσό. Για έναν μέτριο ποιοτικά μπουφέ, αυτό θα είναι γύρω στα 10-15€, ενώ για έναν πιο εκλεπτυσμένο πλησιάζει το 20άρικο.

Πως σας ακούγεται ότι στον κύριο Μήτσο μπορούμε να σκάσουμε, πληρώνοντας το ποσό του μέτριου μπουφέ (10-15€) και εισπράττοντας την ποιότητα του πιο καλού? Τουλάχιστον εγώ και στις δύο επισκέψεις μου έσκασα με 11-11,5€, με 4 χορταστικά και εξαιρετικά ποιοτικά πιάτα για δύο άτομα, τη φορά.

Τι δοκίμασα:

- Chicken Mr. Dim wonton (4,8€). Τέσσερα πουγκάκια, με κοτόπουλο (δεν ακούστηκε πολύ) και τυρί, συνοδεία της κλασσικής γλυκοκαυτερής κινέζικης σάλτσας. Το μόνο πιάτο που ήταν σε μικρή ποσότητα. Βέβαια, ήταν τόσο γευστικά που ακόμη και αν υπήρχαν 20 τεμάχια στη μερίδα, πάλι θα γκρίνιαζα. Η τέλεια εκτέλεση μιας κλασσικής συνταγής (4/4).

- Sake philadelphia (4,9€) και Crab Mr. Dim (5,3€), από τα σούσι. Το πρώτο με σολομό και κρέμα τυριού και το δεύτερο με σουρίμι καβουριού, αβοκάντο μαρούλι και αυγά χελιδονόψαρου. Αν και δεν είμαι φαν των σούσι, ήταν αμφότερα εξαιρετικά. Ήρθαν συνοδευόμενα από τη σάλτσα σόγιας τους και μια πράσινη «πλαστελίνη» (wasabi), ανεπανάληπτα καυτερής γεύσης, για τους θαρραλέους (3/4).

- Satay sticks chicken (5€). Καλαμάκια κοτόπουλο, ελληνιστί, μαριναρισμένα με γεύση που παραπέμπει λίγο σε κάρυ και συνοδεία σος από φυστικοβούτυρο και γάλα καρύδας. Η σος δεν ταίριαξε καθόλου με τη γεύση του κοτόπουλου, η οποία ήταν εξαιρετική. Ήρθαν τρία, μέτριου μεγέθους καλαμάκια, ζουμερά και ιδανικά ψημένα, με την κάθε μπουκιά να προκαλεί τεράστια θλίψη, βλέποντας πως ολοένα και μικραίνει η ποσότητα κρέατος σε αυτό το υπέροχο ξυλάκι. Το κομμάτι του κοτόπουλου ήταν ενιαίο και όχι σε κυβάκια (3,5/4 – με άλλη σος θα χτύπαγε τεσσάρι).

- Vegetarian carrot burger (4,9€). Μπέργκερ σε Bao Bun, με μπιφτέκι καρότου, sweet chili sauce, πίκλες, ντομάτα, κινέζικο λάχανο και (πράγματι) καυτερή μαγιονέζα. Ήρθε κομμένο στη μέση (ήμασταν 2 άτομα), κίνηση που εκτιμήθηκε δεόντως. Το Bun ήταν αρκετά ψωμένιο εσωτερικά, κάτι που δεν το περίμενα, μα δεν ήταν για κακό. Ήταν και λίγο σκληρό. Το μπιφτέκι καρότου από καλό, έως πολύ καλό (από τα πιο γευστικά χορτοφαγικά μπιφτέκια που έχω δοκιμάσει), και ο συνολικός συνδυασμός υλικών, επίσης (3,5/4).

- Mr. Dim και Pad Thai από την κατηγορία των νουδλς. Αμφότερα στα 6,9€. Το πρώτο, είχε νουντλς με κουρκουμά, χοιρινό, λάχανο, κόκκινη πιπεριά, καρότο, μανιτάρι shitake και Mr. Dim σος. Απίθανη γεύση, βράσιμο των νουντλς και δέσιμο με τη σος, έτσι απλά (4/4). Το δεύτερο, με νουντλς ρυζιού, κοτόπουλο, φύτρες φασολιού, φρέσκο κρομμύδι, κόκκινη πιπεριά, αυγό, φυστικοβούτυρο, φιστίκι, chili oil & fish sauce. Είχε μη δεμένη γεύση και ήταν ενοχλητικά στεγνό. Το μόνο πιάτο που δεν ευχαριστηθήκαμε στις επισκέψεις μας. Το μόνο, το οποίο αφήσαμε σκόπιμα στη μέση (2/4). Και τα δύο πιάτα ήταν σε εξαιρετική ποσότητα.

- Chicken rice (5,9€). Τηγανητό ρύζι με κοτόπουλο, λάχανο, καρότο, κρομμύδι, πιπεριά, αυγό, σόγια και sweet chili sauce. Συμπαθές πιάτο, αν και προσωπικά βρήκα τα νουντλς τους καλύτερα (2,5/4). Στον συνδαιτυμόνα μου άρεσε τα μάλα βέβαια.

Η παράγραφος του τεμπέλη: Ο κύριος Μήτσος δεν έχει να ζηλέψει τίποτα σε σύγκριση με ένα καλό εστιατόριο ασιατικής κουζίνας. Έχει πολύ καλή ποιότητα υλικών, πρωτοτυπία συνταγών και ένταση γεύσεων. Επιπλέον, έχει ικανοποιητικότατο σέρβις και εξαιρετικό vfm. Του λείπει μονάχα η στέγαση σε έναν μεγαλύτερο χώρο, η οποία θα αύξανε την αναλογία εστιατορίου: ντελιβεράδικου και την άνεση του πελάτη τη στιγμή που απολαμβάνει το υπέροχο γεύμα του.

Κρατήστε μικρό καλάθι για το χώρο και θα σας το γεμίσουν οι γεύσεις.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

21 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Ξημερώνει Κυριακή.

Το αιώνιο κυριακάτικο ερώτημα, της μισής και βάλε Αθήνας, είναι "που θα γευματίσομεν σήμερα?".

Συχνά, θα πέσει η ιδέα για κινέζικο. Όταν υπάρξει θέρμη για αυτή την ιδέα, δύο είναι τα πιθανά σενάρια:

α) επίσκεψη σε δοκιμασμένο και εγκεκριμένο, στο παρελθόν, εστιατόριο
β) googlάρισμα για κινέζικα με κυριακάτικο μπουφέ (πολλές φορές με παράλληλο έλεγχο για το βαλάντιο)

Και εκεί χάνεται το παιχνίδι. Ο googlαριστής, μόλις, έχει κάνει βλακεία. Διότι, σύμφωνα με αυτόν τον τρόπο σκέψης και δράσης έχει αποκλείσει το Mr Dim (χαϊδευτικά "κύριος Μήτσος", εκ του Dim-Dimitris, δεν βγαίνει όμως από εκεί) από τις επιλογές του. Και αυτό είναι μέγιστη βλακεία.

Ας απαντήσουμε, όμως, στο ερώτημα "τι αγαπάμε, αλλά και τι μας ενοχλεί, σε έναν κινέζικο μπουφέ" και ας δούμε αν μας ικανοποιεί ο κύριος Μήτσος σε σχέση με τα ζητούμενα.

- Αγαπάμε ότι γευόμαστε αυτή την ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα κουζίνα.

Στον κύριο Μήτσο, θα συναντήσει κανείς μια πολύ ενδιαφέρουσα πλευρά της με επιρροές από Ιαπωνία, Ταϋλάνδη, Μαλαισία και Ινδονησία, με πειραγμένα πιάτα και με ελαφρώς ψαγμένα (ειδικά σε σύγκριση με τον μέσο, οικονομικά, μπουφέ των 10-15€) υλικά.

- Κάποιες φορές αγαπάμε τον χώρο που μπαίνουμε, κάποιες άλλες φορές τον καταριόμαστε. Τα περισσότερα εστιατόρια ασιατικής κουζίνας ή θα είναι παλιομοδίτικα και κιτς του κερατά ή πιο σύγχρονα, μίνιμαλ και εκλεπτυσμένης ατμόσφαιρας. Αρκετές φορές θα είναι σχετικά στριμόκ***λα, ειδικά τις μέρες με μπουφέ, ενώ, ειδικά, εκείνες τις ημέρες, τα επίπεδα καθαριότητας του χώρου τίθενται υπό αμφισβήτηση σε πολλά μαγαζιά.

Ο κύριος Μήτσος, βέβαια, ταιριάζει με τα παραπάνω μόνο στο ότι είναι στριμόκ***λος. Είναι ένα εντυπωσιακά (ή μήπως εκνευριστικά?) μικρό μαγαζάκι, με εξαιρετική καθαριότητα και ιδιαίτερα γουστόζικη (και λιτή) διακόσμηση. Βέβαια, η ανοιχτή κουζίνα, σε συνδυασμό με τον μικρό χώρο, είναι κακή για τα ρούχα και τα νοτίζει σε ένα βαθμό. Οπότε μην τον επισκεφθείτε πριν από επαγγελματικό μίτινγκ, μόνο μετά. Ή καθίστε έξω. Το μεγάλο μπόνους του χώρου δεν θα το ζήσει κανείς, όμως, τη στιγμή που γευματίζει. Θα το ζήσει τη στιγμή της απόθεσης. Δεν είναι άλλο από τα υπέροχης υφής και όψης μαύρα χαρτιά υγείας που θα βρείτε επισκεπτόμενοι τις τουαλέτες του! Αυτό θα πει πολυτέλεια (ας ελπίσουμε ότι δεν τρώτε αυτή τη στιγμή).

- Αγαπάμε ότι νιώθουμε κυρίαρχοι στον χώρο και ότι δεν έχουμε τους σερβιτόρους, ιδιαίτερα, πάνω από το κεφάλι μας.

Στον κύριο Μήτσο αυτό θα το μισούσαμε. Εκεί, το θες το να σε σερβίρουν. Ακόμη θυμάμαι ότι με το ποτήρι μου μισογεμάτο, κοίταξα την κανάτα με το νερό και πριν καν ξεκινήσω να απλώνω το χέρι μου για να βάλω και άλλο, η κοπέλα του σέρβις κατάφερε, με ταχύτατες κινήσεις, να με προλάβει. Θυμάμαι, επίσης, ότι μας έλυσε κάθε απορία, μας έδειξε πώς να χρησιμοποιούμε τα ξυλάκια (όχι ότι τώρα πια θα το κάνουμε σωστά) και ότι δεν είχαμε ούτε μισό παράπονο. Μόνο ότι θα τη θέλαμε λίγο πιο χαμογελαστή (άρα είχαμε μισό παράπονο, είπα ψέματα).

- Μάλλον, μισούμε το «σπρωξίδι» και την αναμονή ώστε να γεμίσει o μπροστινός μας το πιάτο του με το φαγητό που θέλουμε και εμείς να βάλουμε. Μισούμε, ακόμη, το σενάριο να πάρει το τελευταίο κομμάτι-πιρουνιά του ταψιού. Και εννοείται πως μισούμε το σενάριο να καθυστερεί να βγει νέο ταψί με το αγαπημένο μας φαγητό.

Στον κύριο Μήτσο δεν υπάρχει τέτοιος φόβος. Δεν είναι μπουφές είπαμε. Και δεν μου έχει τύχει, ως τώρα, να μην έχει κάποιο από τα πιάτα του μενού. Και υπάρχει αρκετή ποικιλία επιλογών, όση και στον μέσο μπουφέ, θα έλεγα.

- Αγαπάμε ότι μπορούμε να φάμε μεγάλη ποσότητα από τις αγαπημένες μας γεύσεις. Μας τη δίνει λίγο, βέβαια, τις φορές που δοκιμάζουμε από όλα τα φαγητά και κάμποσα από όσα έχουμε βάλει στο πιάτο μας, ίσως μας απογοητεύουν λίγο. Χρειάζεται δηλαδή, μερικές φορές, να γεμίσουμε το στομάχι μας, σαν σακούλα απορριμμάτων (δεν είναι όμως), με φαγητά που δεν τα προτιμάμε, καθώς ο μπουφές μας ωθεί/δίνει τη δυνατότητα να δοκιμάσουμε από όλα μέχρι να βρούμε τις αγαπημένες μας γεύσεις.

Στον κύριο Μήτσο μπορεί κανείς να φάει μεγάλη ποσότητα από τις αγαπημένες του γεύσεις (μιας και θα του αρέσουν όλα τα πιάτα), χωρίς να χρειαστεί να δοκιμάσει κάτι δυσάρεστο μέχρι να βρει τι του ταιριάζει περισσότερο (είπαμε, θα αρέσουν όλα).

- Αγαπάμε ότι μπορούμε να σκάσουμε στο φαγητό με ένα φιξ ποσό. Για έναν μέτριο ποιοτικά μπουφέ, αυτό θα είναι γύρω στα 10-15€, ενώ για έναν πιο εκλεπτυσμένο πλησιάζει το 20άρικο.

Πως σας ακούγεται ότι στον κύριο Μήτσο μπορούμε να σκάσουμε, πληρώνοντας το ποσό του μέτριου μπουφέ (10-15€) και εισπράττοντας την ποιότητα του πιο καλού? Τουλάχιστον εγώ και στις δύο επισκέψεις μου έσκασα με 11-11,5€, με 4 χορταστικά και εξαιρετικά ποιοτικά πιάτα για δύο άτομα, τη φορά.

Τι δοκίμασα:

- Chicken Mr. Dim wonton (4,8€). Τέσσερα πουγκάκια, με κοτόπουλο (δεν ακούστηκε πολύ) και τυρί, συνοδεία της κλασσικής γλυκοκαυτερής κινέζικης σάλτσας. Το μόνο πιάτο που ήταν σε μικρή ποσότητα. Βέβαια, ήταν τόσο γευστικά που ακόμη και αν υπήρχαν 20 τεμάχια στη μερίδα, πάλι θα γκρίνιαζα. Η τέλεια εκτέλεση μιας κλασσικής συνταγής (4/4).

- Sake philadelphia (4,9€) και Crab Mr. Dim (5,3€), από τα σούσι. Το πρώτο με σολομό και κρέμα τυριού και το δεύτερο με σουρίμι καβουριού, αβοκάντο μαρούλι και αυγά χελιδονόψαρου. Αν και δεν είμαι φαν των σούσι, ήταν αμφότερα εξαιρετικά. Ήρθαν συνοδευόμενα από τη σάλτσα σόγιας τους και μια πράσινη «πλαστελίνη» (wasabi), ανεπανάληπτα καυτερής γεύσης, για τους θαρραλέους (3/4).

- Satay sticks chicken (5€). Καλαμάκια κοτόπουλο, ελληνιστί, μαριναρισμένα με γεύση που παραπέμπει λίγο σε κάρυ και συνοδεία σος από φυστικοβούτυρο και γάλα καρύδας. Η σος δεν ταίριαξε καθόλου με τη γεύση του κοτόπουλου, η οποία ήταν εξαιρετική. Ήρθαν τρία, μέτριου μεγέθους καλαμάκια, ζουμερά και ιδανικά ψημένα, με την κάθε μπουκιά να προκαλεί τεράστια θλίψη, βλέποντας πως ολοένα και μικραίνει η ποσότητα κρέατος σε αυτό το υπέροχο ξυλάκι. Το κομμάτι του κοτόπουλου ήταν ενιαίο και όχι σε κυβάκια (3,5/4 – με άλλη σος θα χτύπαγε τεσσάρι).

- Vegetarian carrot burger (4,9€). Μπέργκερ σε Bao Bun, με μπιφτέκι καρότου, sweet chili sauce, πίκλες, ντομάτα, κινέζικο λάχανο και (πράγματι) καυτερή μαγιονέζα. Ήρθε κομμένο στη μέση (ήμασταν 2 άτομα), κίνηση που εκτιμήθηκε δεόντως. Το Bun ήταν αρκετά ψωμένιο εσωτερικά, κάτι που δεν το περίμενα, μα δεν ήταν για κακό. Ήταν και λίγο σκληρό. Το μπιφτέκι καρότου από καλό, έως πολύ καλό (από τα πιο γευστικά χορτοφαγικά μπιφτέκια που έχω δοκιμάσει), και ο συνολικός συνδυασμός υλικών, επίσης (3,5/4).

- Mr. Dim και Pad Thai από την κατηγορία των νουδλς. Αμφότερα στα 6,9€. Το πρώτο, είχε νουντλς με κουρκουμά, χοιρινό, λάχανο, κόκκινη πιπεριά, καρότο, μανιτάρι shitake και Mr. Dim σος. Απίθανη γεύση, βράσιμο των νουντλς και δέσιμο με τη σος, έτσι απλά (4/4). Το δεύτερο, με νουντλς ρυζιού, κοτόπουλο, φύτρες φασολιού, φρέσκο κρομμύδι, κόκκινη πιπεριά, αυγό, φυστικοβούτυρο, φιστίκι, chili oil & fish sauce. Είχε μη δεμένη γεύση και ήταν ενοχλητικά στεγνό. Το μόνο πιάτο που δεν ευχαριστηθήκαμε στις επισκέψεις μας. Το μόνο, το οποίο αφήσαμε σκόπιμα στη μέση (2/4). Και τα δύο πιάτα ήταν σε εξαιρετική ποσότητα.

- Chicken rice (5,9€). Τηγανητό ρύζι με κοτόπουλο, λάχανο, καρότο, κρομμύδι, πιπεριά, αυγό, σόγια και sweet chili sauce. Συμπαθές πιάτο, αν και προσωπικά βρήκα τα νουντλς τους καλύτερα (2,5/4). Στον συνδαιτυμόνα μου άρεσε τα μάλα βέβαια.

Η παράγραφος του τεμπέλη: Ο κύριος Μήτσος δεν έχει να ζηλέψει τίποτα σε σύγκριση με ένα καλό εστιατόριο ασιατικής κουζίνας. Έχει πολύ καλή ποιότητα υλικών, πρωτοτυπία συνταγών και ένταση γεύσεων. Επιπλέον, έχει ικανοποιητικότατο σέρβις και εξαιρετικό vfm. Του λείπει μονάχα η στέγαση σε έναν μεγαλύτερο χώρο, η οποία θα αύξανε την αναλογία εστιατορίου: ντελιβεράδικου και την άνεση του πελάτη τη στιγμή που απολαμβάνει το υπέροχο γεύμα του.

Κρατήστε μικρό καλάθι για το χώρο και θα σας το γεμίσουν οι γεύσεις.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Vaggg

Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

€ / Άτομο

10-16

Ξημερώνει Κυριακή.

Το αιώνιο κυριακάτικο ερώτημα, της μισής και βάλε Αθήνας, είναι "που θα γευματίσομεν σήμερα?".

Συχνά, θα πέσει η ιδέα για κινέζικο. Όταν υπάρξει θέρμη για αυτή την ιδέα, δύο είναι τα πιθανά σενάρια:

α) επίσκεψη σε δοκιμασμένο και εγκεκριμένο, στο παρελθόν, εστιατόριο
β) googlάρισμα για κινέζικα με κυριακάτικο μπουφέ (πολλές φορές με παράλληλο έλεγχο για το βαλάντιο)

Και εκεί χάνεται το παιχνίδι. Ο googlαριστής, μόλις, έχει κάνει βλακεία. Διότι, σύμφωνα με αυτόν τον τρόπο σκέψης και δράσης έχει αποκλείσει το Mr Dim (χαϊδευτικά "κύριος Μήτσος", εκ του Dim-Dimitris, δεν βγαίνει όμως από εκεί) από τις επιλογές του. Και αυτό είναι μέγιστη βλακεία.

Ας απαντήσουμε, όμως, στο ερώτημα "τι αγαπάμε, αλλά και τι μας ενοχλεί, σε έναν κινέζικο μπουφέ" και ας δούμε αν μας ικανοποιεί ο κύριος Μήτσος σε σχέση με τα ζητούμενα.

- Αγαπάμε ότι γευόμαστε αυτή την ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα κουζίνα.

Στον κύριο Μήτσο, θα συναντήσει κανείς μια πολύ ενδιαφέρουσα πλευρά της με επιρροές από Ιαπωνία, Ταϋλάνδη, Μαλαισία και Ινδονησία, με πειραγμένα πιάτα και με ελαφρώς ψαγμένα (ειδικά σε σύγκριση με τον μέσο, οικονομικά, μπουφέ των 10-15€) υλικά.

- Κάποιες φορές αγαπάμε τον χώρο που μπαίνουμε, κάποιες άλλες φορές τον καταριόμαστε. Τα περισσότερα εστιατόρια ασιατικής κουζίνας ή θα είναι παλιομοδίτικα και κιτς του κερατά ή πιο σύγχρονα, μίνιμαλ και εκλεπτυσμένης ατμόσφαιρας. Αρκετές φορές θα είναι σχετικά στριμόκ***λα, ειδικά τις μέρες με μπουφέ, ενώ, ειδικά, εκείνες τις ημέρες, τα επίπεδα καθαριότητας του χώρου τίθενται υπό αμφισβήτηση σε πολλά μαγαζιά.

Ο κύριος Μήτσος, βέβαια, ταιριάζει με τα παραπάνω μόνο στο ότι είναι στριμόκ***λος. Είναι ένα εντυπωσιακά (ή μήπως εκνευριστικά?) μικρό μαγαζάκι, με εξαιρετική καθαριότητα και ιδιαίτερα γουστόζικη (και λιτή) διακόσμηση. Βέβαια, η ανοιχτή κουζίνα, σε συνδυασμό με τον μικρό χώρο, είναι κακή για τα ρούχα και τα νοτίζει σε ένα βαθμό. Οπότε μην τον επισκεφθείτε πριν από επαγγελματικό μίτινγκ, μόνο μετά. Ή καθίστε έξω. Το μεγάλο μπόνους του χώρου δεν θα το ζήσει κανείς, όμως, τη στιγμή που γευματίζει. Θα το ζήσει τη στιγμή της απόθεσης. Δεν είναι άλλο από τα υπέροχης υφής και όψης μαύρα χαρτιά υγείας που θα βρείτε επισκεπτόμενοι τις τουαλέτες του! Αυτό θα πει πολυτέλεια (ας ελπίσουμε ότι δεν τρώτε αυτή τη στιγμή).

- Αγαπάμε ότι νιώθουμε κυρίαρχοι στον χώρο και ότι δεν έχουμε τους σερβιτόρους, ιδιαίτερα, πάνω από το κεφάλι μας.

Στον κύριο Μήτσο αυτό θα το μισούσαμε. Εκεί, το θες το να σε σερβίρουν. Ακόμη θυμάμαι ότι με το ποτήρι μου μισογεμάτο, κοίταξα την κανάτα με το νερό και πριν καν ξεκινήσω να απλώνω το χέρι μου για να βάλω και άλλο, η κοπέλα του σέρβις κατάφερε, με ταχύτατες κινήσεις, να με προλάβει. Θυμάμαι, επίσης, ότι μας έλυσε κάθε απορία, μας έδειξε πώς να χρησιμοποιούμε τα ξυλάκια (όχι ότι τώρα πια θα το κάνουμε σωστά) και ότι δεν είχαμε ούτε μισό παράπονο. Μόνο ότι θα τη θέλαμε λίγο πιο χαμογελαστή (άρα είχαμε μισό παράπονο, είπα ψέματα).

- Μάλλον, μισούμε το «σπρωξίδι» και την αναμονή ώστε να γεμίσει o μπροστινός μας το πιάτο του με το φαγητό που θέλουμε και εμείς να βάλουμε. Μισούμε, ακόμη, το σενάριο να πάρει το τελευταίο κομμάτι-πιρουνιά του ταψιού. Και εννοείται πως μισούμε το σενάριο να καθυστερεί να βγει νέο ταψί με το αγαπημένο μας φαγητό.

Στον κύριο Μήτσο δεν υπάρχει τέτοιος φόβος. Δεν είναι μπουφές είπαμε. Και δεν μου έχει τύχει, ως τώρα, να μην έχει κάποιο από τα πιάτα του μενού. Και υπάρχει αρκετή ποικιλία επιλογών, όση και στον μέσο μπουφέ, θα έλεγα.

- Αγαπάμε ότι μπορούμε να φάμε μεγάλη ποσότητα από τις αγαπημένες μας γεύσεις. Μας τη δίνει λίγο, βέβαια, τις φορές που δοκιμάζουμε από όλα τα φαγητά και κάμποσα από όσα έχουμε βάλει στο πιάτο μας, ίσως μας απογοητεύουν λίγο. Χρειάζεται δηλαδή, μερικές φορές, να γεμίσουμε το στομάχι μας, σαν σακούλα απορριμμάτων (δεν είναι όμως), με φαγητά που δεν τα προτιμάμε, καθώς ο μπουφές μας ωθεί/δίνει τη δυνατότητα να δοκιμάσουμε από όλα μέχρι να βρούμε τις αγαπημένες μας γεύσεις.

Στον κύριο Μήτσο μπορεί κανείς να φάει μεγάλη ποσότητα από τις αγαπημένες του γεύσεις (μιας και θα του αρέσουν όλα τα πιάτα), χωρίς να χρειαστεί να δοκιμάσει κάτι δυσάρεστο μέχρι να βρει τι του ταιριάζει περισσότερο (είπαμε, θα αρέσουν όλα).

- Αγαπάμε ότι μπορούμε να σκάσουμε στο φαγητό με ένα φιξ ποσό. Για έναν μέτριο ποιοτικά μπουφέ, αυτό θα είναι γύρω στα 10-15€, ενώ για έναν πιο εκλεπτυσμένο πλησιάζει το 20άρικο.

Πως σας ακούγεται ότι στον κύριο Μήτσο μπορούμε να σκάσουμε, πληρώνοντας το ποσό του μέτριου μπουφέ (10-15€) και εισπράττοντας την ποιότητα του πιο καλού? Τουλάχιστον εγώ και στις δύο επισκέψεις μου έσκασα με 11-11,5€, με 4 χορταστικά και εξαιρετικά ποιοτικά πιάτα για δύο άτομα, τη φορά.

Τι δοκίμασα:

- Chicken Mr. Dim wonton (4,8€). Τέσσερα πουγκάκια, με κοτόπουλο (δεν ακούστηκε πολύ) και τυρί, συνοδεία της κλασσικής γλυκοκαυτερής κινέζικης σάλτσας. Το μόνο πιάτο που ήταν σε μικρή ποσότητα. Βέβαια, ήταν τόσο γευστικά που ακόμη και αν υπήρχαν 20 τεμάχια στη μερίδα, πάλι θα γκρίνιαζα. Η τέλεια εκτέλεση μιας κλασσικής συνταγής (4/4).

- Sake philadelphia (4,9€) και Crab Mr. Dim (5,3€), από τα σούσι. Το πρώτο με σολομό και κρέμα τυριού και το δεύτερο με σουρίμι καβουριού, αβοκάντο μαρούλι και αυγά χελιδονόψαρου. Αν και δεν είμαι φαν των σούσι, ήταν αμφότερα εξαιρετικά. Ήρθαν συνοδευόμενα από τη σάλτσα σόγιας τους και μια πράσινη «πλαστελίνη» (wasabi), ανεπανάληπτα καυτερής γεύσης, για τους θαρραλέους (3/4).

- Satay sticks chicken (5€). Καλαμάκια κοτόπουλο, ελληνιστί, μαριναρισμένα με γεύση που παραπέμπει λίγο σε κάρυ και συνοδεία σος από φυστικοβούτυρο και γάλα καρύδας. Η σος δεν ταίριαξε καθόλου με τη γεύση του κοτόπουλου, η οποία ήταν εξαιρετική. Ήρθαν τρία, μέτριου μεγέθους καλαμάκια, ζουμερά και ιδανικά ψημένα, με την κάθε μπουκιά να προκαλεί τεράστια θλίψη, βλέποντας πως ολοένα και μικραίνει η ποσότητα κρέατος σε αυτό το υπέροχο ξυλάκι. Το κομμάτι του κοτόπουλου ήταν ενιαίο και όχι σε κυβάκια (3,5/4 – με άλλη σος θα χτύπαγε τεσσάρι).

- Vegetarian carrot burger (4,9€). Μπέργκερ σε Bao Bun, με μπιφτέκι καρότου, sweet chili sauce, πίκλες, ντομάτα, κινέζικο λάχανο και (πράγματι) καυτερή μαγιονέζα. Ήρθε κομμένο στη μέση (ήμασταν 2 άτομα), κίνηση που εκτιμήθηκε δεόντως. Το Bun ήταν αρκετά ψωμένιο εσωτερικά, κάτι που δεν το περίμενα, μα δεν ήταν για κακό. Ήταν και λίγο σκληρό. Το μπιφτέκι καρότου από καλό, έως πολύ καλό (από τα πιο γευστικά χορτοφαγικά μπιφτέκια που έχω δοκιμάσει), και ο συνολικός συνδυασμός υλικών, επίσης (3,5/4).

- Mr. Dim και Pad Thai από την κατηγορία των νουδλς. Αμφότερα στα 6,9€. Το πρώτο, είχε νουντλς με κουρκουμά, χοιρινό, λάχανο, κόκκινη πιπεριά, καρότο, μανιτάρι shitake και Mr. Dim σος. Απίθανη γεύση, βράσιμο των νουντλς και δέσιμο με τη σος, έτσι απλά (4/4). Το δεύτερο, με νουντλς ρυζιού, κοτόπουλο, φύτρες φασολιού, φρέσκο κρομμύδι, κόκκινη πιπεριά, αυγό, φυστικοβούτυρο, φιστίκι, chili oil & fish sauce. Είχε μη δεμένη γεύση και ήταν ενοχλητικά στεγνό. Το μόνο πιάτο που δεν ευχαριστηθήκαμε στις επισκέψεις μας. Το μόνο, το οποίο αφήσαμε σκόπιμα στη μέση (2/4). Και τα δύο πιάτα ήταν σε εξαιρετική ποσότητα.

- Chicken rice (5,9€). Τηγανητό ρύζι με κοτόπουλο, λάχανο, καρότο, κρομμύδι, πιπεριά, αυγό, σόγια και sweet chili sauce. Συμπαθές πιάτο, αν και προσωπικά βρήκα τα νουντλς τους καλύτερα (2,5/4). Στον συνδαιτυμόνα μου άρεσε τα μάλα βέβαια.

Η παράγραφος του τεμπέλη: Ο κύριος Μήτσος δεν έχει να ζηλέψει τίποτα σε σύγκριση με ένα καλό εστιατόριο ασιατικής κουζίνας. Έχει πολύ καλή ποιότητα υλικών, πρωτοτυπία συνταγών και ένταση γεύσεων. Επιπλέον, έχει ικανοποιητικότατο σέρβις και εξαιρετικό vfm. Του λείπει μονάχα η στέγαση σε έναν μεγαλύτερο χώρο, η οποία θα αύξανε την αναλογία εστιατορίου: ντελιβεράδικου και την άνεση του πελάτη τη στιγμή που απολαμβάνει το υπέροχο γεύμα του.

Κρατήστε μικρό καλάθι για το χώρο και θα σας το γεμίσουν οι γεύσεις.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.