Loader

09 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Έχει γίνει μια αγαπημένη μου συνήθεια, να δημοσιεύω μια κριτική για Ιταλικό εστιατόριο, πάνω κάτω τέτοια εποχή του χρόνου. Ίσως κάποιος θα το χαρακτήριζε ως ''γούρι'', εγώ απλά θα αρκεστώ στην αδυναμία που έχουμε οικογενειακώς για την Ιταλική κουζίνα, όπως τέλος πάντων αυτή υπηρετείται στην πολύπαθη γαστρονομικά Ψωροκώσταινα.

Μετά από ισάριθμες επιτυχίες τα έτη 2013 (La Casa di Giorgino), 2014 (Osteria Vespa Rossa), 2015 (Parlo) και τέλος το 2016 (Testaccio Organic), αισίως έφτασε η ώρα για το φετινό Italian test. Ο Giorgino και το Parlo συνεχίζουν με επιτυχία, ενώ η Vespa και το Testaccio (συμπτωματικά του ίδιου ιδιοκτήτη/chef κ. Τσίγκα) μας παράτησαν στα κρύα του λουτρού. Επειδή παρακολουθώ την πορεία του κ. Τσίγκα, η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύομαι να κατανοήσω τα επιχειρηματικά του βήματα. Chef έχεις δύο μαγαζιά σε μέρη ''φιλέτα'', που πάνε από αρκετά έως πολύ καλά, τα κλείνεις και τα δύο για να συνεχίσεις με τι; Με κάτι ακατανόητο, όπως διάβασα σε διαδικτυακό έντυπο, το οποίο δυσκολεύομαι να περιγράψω. Δυστυχώς δεν μπορώ να μιλήσω για εσένα, οπότε η ζωή συνεχίζεται..........

Η διαφορά με τα προηγούμενα χρόνια, είναι ότι η φετινή επιλογή μου είχε μπει πολύ νωρίτερα στο ''κλεισιοσκόπιο'' μου, ασχέτως αν στο ask4food κινείται με μονοψήφιο αριθμό κριτικών. Βεβαίως το ζήτημα δεν είναι το πλήθος των κριτικών, αλλά το ποιοι είναι οι κριτές που προηγήθηκαν.

Διαδικτυακά, αν και το επιχείρησα, δεν μπόρεσα να αντλήσω αξιόλογες/αξιόπιστες πληροφορίες. To σημαντικότερο που συγκράτησα είναι ότι (πιθανόν) ανήκει σε κάποιο κ. Πανταζή, ιδιοκτήτη μεταξύ άλλων, επιχειρήσεων οργάνωσης συνεδρίων, εκδηλώσεων και catering. Ο κ. Πανταζής άνοιξε πριν λίγα χρόνια το πρώτο La Gratella στο Ναύπλιο και μάλλον η επιτυχημένη πορεία αυτού έφερε και το δεύτερο αδελφάκι, ακόμη πιο πρόσφατα στο Χαλάνδρι. Παρόλα αυτά δεν ανησυχώ, διότι εφόσον αποφασίσει να το επισκεφτεί ο ρεπόρτερ, ερευνητής, λογοτέχνης του site, τότε θα τα μάθουμε όλα, ακόμη και σε ποιο σχολείο πήγε Δευτέρα Δημοτικού ο chef.

Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2017, ώρα 21:00, άτομα 2, με ιντερνετική κράτηση μέσω της ''αδελφής'' επιχείρησης e-table.

Χωροταξικά βρισκόμαστε στις παρυφές της κεντρικής πλατείας, κινούμενοι κατά την φορά των αυτοκινήτων, προς την έξοδο του Χαλανδρίου. Η κατάσταση από πλευράς πάρκινγκ δεν είναι ούτε τραγική, ούτε όμως και εύκολη, κάπου στην μέση. Αν τα σκουροφέρετε σε απόσταση αναπνοής υπάρχει άνετο πάρκινγκ.

Ο χώρος διαχειρίζεται έξυπνα το κλασικό, το ρομαντικό, το vintage, ίσως και λίγο το παλιομοδίτικο στυλ. Παρά την πληθώρα των διακοσμητικών συνθέσεων, έχει ένα βασικό προσόν. Είναι καλόγουστος και πάνω από όλα δηλώνει ''Ιταλία''. Στοιχεία που θα αποσπάσουν την προσοχή σας είναι το όμορφο μπαράκι με τα πλακίδια, οι κόκκινες κονσέρβες στα ράφια, η vintage ζυγαριά, το περίτεχνο φωτιστικό της μεγάλης σάλας, οι όμορφες βιτρίνες των κρασιών, η ξυλόσομπα με το stand για τα καυσόξυλα, ο μπουφές με το vintage πορτοκαλί τηλέφωνο, ο (benvenuti) μαυροπίνακας, τα χαριτωμένα καδράκια και πόστερ και τόσα άλλα. Όπου και αν γυρίσει κανείς το βλέμμα του, είναι σίγουρο ότι θα αντικρίσει κάτι προσεγμένο, όμορφο και γουστόζικο. Παρόλα αυτά θα αφαιρέσω μια ντοματούλα και οι λόγοι είναι δύο. Ο πρώτος είναι η ''αμήχανη'' διαρρύθμιση εισόδου, όπου πέφτεις κυριολεκτικά πάνω στην κουζίνα και την τουαλέτα, με αποτέλεσμα η υποδοχή εκ μέρους του εστιατορίου να είναι δυσλειτουργική. Ο δεύτερος είναι η 100% ''χειμωνιάτικη διαρρύθμιση'', καθιστώντας την περίοδο ''καλοκαιρινής λειτουργίας'' λίγο προβληματική (ειδικά τις μεσημβρινές/απογευματινές ώρες).

Η εξυπηρέτηση είναι ευγενική, διακριτική, αθόρυβη, πολυάριθμη (για το μέγεθος του χώρου) και στη σωστή ‘’απόσταση’’ από τον πελάτη. Υπάρχει σωστή καθοδήγηση του προσωπικού ως προς το menu, το οποίο γενικά κινείται σε πολυσυλλεκτικά (Ιταλικά) μονοπάτια. Η ροή των πιάτων γενικά κυμάνθηκε σε φυσιολογικούς χρόνους.

Η κάρτα του menu είναι από τις πιο ''ισορροπημένες'', που έχω συναντήσει σε Ιταλικό εστιατόριο. Υπάρχουν 6 ορεκτικά (κόστος μεταξύ 7 και 10€), 4 σαλάτες (περί τα 10€), 9 προτάσεις pasta (9 έως 12,50€), 2 ριζότο (11,50 έως 12,50€), 7 προτάσεις πίτσας (8,50 έως 12,50€) και 4 προτάσεις κυρίως πιάτων (12,50 έως 17,50€). Σε κάθε κατηγορία υπάρχουν αρκετές προτάσεις που θα κεντρίσουν την προσοχή σας και πιθανόν θα σας βάλουν σε σχετικό δίλημμα επιλογής.

Πήγαμε προετοιμασμένοι να δοκιμάσουμε αρκετά πιάτα και στο τραπέζι μας παρέλασαν τα παρακάτω:

-Vitello tonnato στα 8,90€. Ποιότητα εξαιρετική, ποσότητα ικανοποιητική, με τις λεπτές ροζ φέτες του νεαρού μοσχαριού να κλέβουν την παράσταση. Η σάλτσα τόνου ικανοποιητική, αν δε είχε λιγότερο μαγιονεζάτη σύνθεση και κυριαρχούσε γευστικά ο τόνος τότε θα άγγιζε το άριστα.

-Piadina croccante με γέμιση μοτσαρέλα, προσούτο και βασιλικό στα 6,80€. Ένα τόσο απλό, αλλά συνάμα τόσο φινετσάτο και τέλεια παρουσιασμένο ορεκτικό, σε ένα κομψό τετράγωνο μαύρο σερβίτσιο.

-Strozzapretti alla Norcina, με λουκάνικο, πάστα τρούφας, μανιτάρια και σάλτσα από λεμόνι-πιπέρι, το δικό μου πιάτο στα 12,30€. Η ποιότητα των πρώτων υλών εξαιρετική, η ποσότητα επαρκής, οι γεύσεις αρμονικά δεμένες μεταξύ τους και αν γκρινιάξω λίγο αυτό θα οφείλεται στο al dente που το βρήκα ''Ελληνικό''.

-Garganelli cacio e pepe, με σάλτσα παρμεζάνας-πεκορίνο και φρέσκο πιπέρι, το πιάτο της γυναίκας μου στα 9,30€. Μια κλασική γεύση που σπάνια σε απογοητεύει, αν βεβαίως είναι σωστά εκτελεσμένη. Γενικές εντυπώσεις όπως το δικό μου πιάτο.

-Και για επιδόρπιο Semifreddo με καραμέλλα στα 4,90€. Στα επιδόρπια τύπου semifreddo έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία, αρκεί να τονίσω ότι ''νικούν'' την μόνιμη τάση μου να παραγγέλνω tiramisu. Αυτό χωρίς να είναι κάτι το ξεχωριστό, κάλυψε τις προσδοκίες μας για ένα σωστό κλείσιμο του δείπνου. Προσοχή στην ποσότητα διότι είναι επαρκές για sharing 2 ατόμων.

-Ένα μπουκάλι λευκό κρασί, Vina Esmeralda του κτήματος Torres, γνωστό και ως κρασί της αποπλάνησης, σταθερά ανάμεσα στα (ξένα) best sellers της Ελληνικής αγοράς, πολύ λογικά τιμολογημένο στα 18,50€.

-Ένα εμφιαλωμένο νερό στα 2€.

Check please

Με αναλυτική απόδειξη, συνοδευόμενη από αναλυτικό δελτίο παραγγελίας και πληρωμή με πιστωτική κάρτα (με ασύρματο POS), στα 62,70€. Not bad για ένα υπερπλήρες δείπνο με εμφιαλωμένο κρασί. Θα μπορούσε όμως να είναι και λίγο πιο μαζεμένες οι τιμές κυρίως στην pasta.

Κατέληξα ότι:

Ως προς το La Gratella, θα πω συνοπτικά ότι αποτελεί μια ποιοτική πρόταση για φαγητό, στο ανεβασμένο mainstream Χαλάνδρι. Αδικείται από την υποτονική του παρουσία εδώ στο ask4food, διότι αν κρίνω από την προσέλευση των θαμώνων, ο κόσμος το έχει αγκαλιάσει με την παρουσία του (ήταν σχεδόν γεμάτο).

Ως προς την 100η και συγχρόνως επετειακή κριτική μου, μιας και συμπληρώνονται 5 έτη ως μέλος του site. Τα χρόνια πέρασαν γρήγορα σαν το νεράκι που κυλάει. Με χαρές, ενθουσιασμούς, μετριότητες, λύπες και απογοητεύσεις. Κάνοντας με καλύτερο, πιο συνειδητοποιημένο καταναλωτή και γαστρονομικά ωριμότερο. Γνωρίζοντας κάποιους αξιόλογους διαδικτυακούς φίλους και τους admins αυτού του χρήσιμου διαδικτυακού εργαλείου που λέγεται Ask4food. Ευχαριστώ από καρδιάς όλους τους φίλους που κάποια στιγμή με εμπιστεύτηκαν, ψήφισαν τις κριτικές μου και σε κάποιες των περιπτώσεων, με μνημόνευσαν (θετικά) σε δικές τους κριτικές.

Και επειδή βλέπω ότι υπάρχουν πολλοί φίλοι, που τους αρέσει κάποια μορφή της Rock, θα κλείσω με ένα σπιντάτο, σε uplifting mode, κομμάτι των Βρετανών Placebo. ''The bitter end''

https: //www. youtube. com/watch?v=0W9jyRm7xHo

Καλή συνέχεια σε όλους σας


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

09 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Έχει γίνει μια αγαπημένη μου συνήθεια, να δημοσιεύω μια κριτική για Ιταλικό εστιατόριο, πάνω κάτω τέτοια εποχή του χρόνου. Ίσως κάποιος θα το χαρακτήριζε ως ''γούρι'', εγώ απλά θα αρκεστώ στην αδυναμία που έχουμε οικογενειακώς για την Ιταλική κουζίνα, όπως τέλος πάντων αυτή υπηρετείται στην πολύπαθη γαστρονομικά Ψωροκώσταινα.

Μετά από ισάριθμες επιτυχίες τα έτη 2013 (La Casa di Giorgino), 2014 (Osteria Vespa Rossa), 2015 (Parlo) και τέλος το 2016 (Testaccio Organic), αισίως έφτασε η ώρα για το φετινό Italian test. Ο Giorgino και το Parlo συνεχίζουν με επιτυχία, ενώ η Vespa και το Testaccio (συμπτωματικά του ίδιου ιδιοκτήτη/chef κ. Τσίγκα) μας παράτησαν στα κρύα του λουτρού. Επειδή παρακολουθώ την πορεία του κ. Τσίγκα, η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύομαι να κατανοήσω τα επιχειρηματικά του βήματα. Chef έχεις δύο μαγαζιά σε μέρη ''φιλέτα'', που πάνε από αρκετά έως πολύ καλά, τα κλείνεις και τα δύο για να συνεχίσεις με τι; Με κάτι ακατανόητο, όπως διάβασα σε διαδικτυακό έντυπο, το οποίο δυσκολεύομαι να περιγράψω. Δυστυχώς δεν μπορώ να μιλήσω για εσένα, οπότε η ζωή συνεχίζεται..........

Η διαφορά με τα προηγούμενα χρόνια, είναι ότι η φετινή επιλογή μου είχε μπει πολύ νωρίτερα στο ''κλεισιοσκόπιο'' μου, ασχέτως αν στο ask4food κινείται με μονοψήφιο αριθμό κριτικών. Βεβαίως το ζήτημα δεν είναι το πλήθος των κριτικών, αλλά το ποιοι είναι οι κριτές που προηγήθηκαν.

Διαδικτυακά, αν και το επιχείρησα, δεν μπόρεσα να αντλήσω αξιόλογες/αξιόπιστες πληροφορίες. To σημαντικότερο που συγκράτησα είναι ότι (πιθανόν) ανήκει σε κάποιο κ. Πανταζή, ιδιοκτήτη μεταξύ άλλων, επιχειρήσεων οργάνωσης συνεδρίων, εκδηλώσεων και catering. Ο κ. Πανταζής άνοιξε πριν λίγα χρόνια το πρώτο La Gratella στο Ναύπλιο και μάλλον η επιτυχημένη πορεία αυτού έφερε και το δεύτερο αδελφάκι, ακόμη πιο πρόσφατα στο Χαλάνδρι. Παρόλα αυτά δεν ανησυχώ, διότι εφόσον αποφασίσει να το επισκεφτεί ο ρεπόρτερ, ερευνητής, λογοτέχνης του site, τότε θα τα μάθουμε όλα, ακόμη και σε ποιο σχολείο πήγε Δευτέρα Δημοτικού ο chef.

Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2017, ώρα 21:00, άτομα 2, με ιντερνετική κράτηση μέσω της ''αδελφής'' επιχείρησης e-table.

Χωροταξικά βρισκόμαστε στις παρυφές της κεντρικής πλατείας, κινούμενοι κατά την φορά των αυτοκινήτων, προς την έξοδο του Χαλανδρίου. Η κατάσταση από πλευράς πάρκινγκ δεν είναι ούτε τραγική, ούτε όμως και εύκολη, κάπου στην μέση. Αν τα σκουροφέρετε σε απόσταση αναπνοής υπάρχει άνετο πάρκινγκ.

Ο χώρος διαχειρίζεται έξυπνα το κλασικό, το ρομαντικό, το vintage, ίσως και λίγο το παλιομοδίτικο στυλ. Παρά την πληθώρα των διακοσμητικών συνθέσεων, έχει ένα βασικό προσόν. Είναι καλόγουστος και πάνω από όλα δηλώνει ''Ιταλία''. Στοιχεία που θα αποσπάσουν την προσοχή σας είναι το όμορφο μπαράκι με τα πλακίδια, οι κόκκινες κονσέρβες στα ράφια, η vintage ζυγαριά, το περίτεχνο φωτιστικό της μεγάλης σάλας, οι όμορφες βιτρίνες των κρασιών, η ξυλόσομπα με το stand για τα καυσόξυλα, ο μπουφές με το vintage πορτοκαλί τηλέφωνο, ο (benvenuti) μαυροπίνακας, τα χαριτωμένα καδράκια και πόστερ και τόσα άλλα. Όπου και αν γυρίσει κανείς το βλέμμα του, είναι σίγουρο ότι θα αντικρίσει κάτι προσεγμένο, όμορφο και γουστόζικο. Παρόλα αυτά θα αφαιρέσω μια ντοματούλα και οι λόγοι είναι δύο. Ο πρώτος είναι η ''αμήχανη'' διαρρύθμιση εισόδου, όπου πέφτεις κυριολεκτικά πάνω στην κουζίνα και την τουαλέτα, με αποτέλεσμα η υποδοχή εκ μέρους του εστιατορίου να είναι δυσλειτουργική. Ο δεύτερος είναι η 100% ''χειμωνιάτικη διαρρύθμιση'', καθιστώντας την περίοδο ''καλοκαιρινής λειτουργίας'' λίγο προβληματική (ειδικά τις μεσημβρινές/απογευματινές ώρες).

Η εξυπηρέτηση είναι ευγενική, διακριτική, αθόρυβη, πολυάριθμη (για το μέγεθος του χώρου) και στη σωστή ‘’απόσταση’’ από τον πελάτη. Υπάρχει σωστή καθοδήγηση του προσωπικού ως προς το menu, το οποίο γενικά κινείται σε πολυσυλλεκτικά (Ιταλικά) μονοπάτια. Η ροή των πιάτων γενικά κυμάνθηκε σε φυσιολογικούς χρόνους.

Η κάρτα του menu είναι από τις πιο ''ισορροπημένες'', που έχω συναντήσει σε Ιταλικό εστιατόριο. Υπάρχουν 6 ορεκτικά (κόστος μεταξύ 7 και 10€), 4 σαλάτες (περί τα 10€), 9 προτάσεις pasta (9 έως 12,50€), 2 ριζότο (11,50 έως 12,50€), 7 προτάσεις πίτσας (8,50 έως 12,50€) και 4 προτάσεις κυρίως πιάτων (12,50 έως 17,50€). Σε κάθε κατηγορία υπάρχουν αρκετές προτάσεις που θα κεντρίσουν την προσοχή σας και πιθανόν θα σας βάλουν σε σχετικό δίλημμα επιλογής.

Πήγαμε προετοιμασμένοι να δοκιμάσουμε αρκετά πιάτα και στο τραπέζι μας παρέλασαν τα παρακάτω:

-Vitello tonnato στα 8,90€. Ποιότητα εξαιρετική, ποσότητα ικανοποιητική, με τις λεπτές ροζ φέτες του νεαρού μοσχαριού να κλέβουν την παράσταση. Η σάλτσα τόνου ικανοποιητική, αν δε είχε λιγότερο μαγιονεζάτη σύνθεση και κυριαρχούσε γευστικά ο τόνος τότε θα άγγιζε το άριστα.

-Piadina croccante με γέμιση μοτσαρέλα, προσούτο και βασιλικό στα 6,80€. Ένα τόσο απλό, αλλά συνάμα τόσο φινετσάτο και τέλεια παρουσιασμένο ορεκτικό, σε ένα κομψό τετράγωνο μαύρο σερβίτσιο.

-Strozzapretti alla Norcina, με λουκάνικο, πάστα τρούφας, μανιτάρια και σάλτσα από λεμόνι-πιπέρι, το δικό μου πιάτο στα 12,30€. Η ποιότητα των πρώτων υλών εξαιρετική, η ποσότητα επαρκής, οι γεύσεις αρμονικά δεμένες μεταξύ τους και αν γκρινιάξω λίγο αυτό θα οφείλεται στο al dente που το βρήκα ''Ελληνικό''.

-Garganelli cacio e pepe, με σάλτσα παρμεζάνας-πεκορίνο και φρέσκο πιπέρι, το πιάτο της γυναίκας μου στα 9,30€. Μια κλασική γεύση που σπάνια σε απογοητεύει, αν βεβαίως είναι σωστά εκτελεσμένη. Γενικές εντυπώσεις όπως το δικό μου πιάτο.

-Και για επιδόρπιο Semifreddo με καραμέλλα στα 4,90€. Στα επιδόρπια τύπου semifreddo έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία, αρκεί να τονίσω ότι ''νικούν'' την μόνιμη τάση μου να παραγγέλνω tiramisu. Αυτό χωρίς να είναι κάτι το ξεχωριστό, κάλυψε τις προσδοκίες μας για ένα σωστό κλείσιμο του δείπνου. Προσοχή στην ποσότητα διότι είναι επαρκές για sharing 2 ατόμων.

-Ένα μπουκάλι λευκό κρασί, Vina Esmeralda του κτήματος Torres, γνωστό και ως κρασί της αποπλάνησης, σταθερά ανάμεσα στα (ξένα) best sellers της Ελληνικής αγοράς, πολύ λογικά τιμολογημένο στα 18,50€.

-Ένα εμφιαλωμένο νερό στα 2€.

Check please

Με αναλυτική απόδειξη, συνοδευόμενη από αναλυτικό δελτίο παραγγελίας και πληρωμή με πιστωτική κάρτα (με ασύρματο POS), στα 62,70€. Not bad για ένα υπερπλήρες δείπνο με εμφιαλωμένο κρασί. Θα μπορούσε όμως να είναι και λίγο πιο μαζεμένες οι τιμές κυρίως στην pasta.

Κατέληξα ότι:

Ως προς το La Gratella, θα πω συνοπτικά ότι αποτελεί μια ποιοτική πρόταση για φαγητό, στο ανεβασμένο mainstream Χαλάνδρι. Αδικείται από την υποτονική του παρουσία εδώ στο ask4food, διότι αν κρίνω από την προσέλευση των θαμώνων, ο κόσμος το έχει αγκαλιάσει με την παρουσία του (ήταν σχεδόν γεμάτο).

Ως προς την 100η και συγχρόνως επετειακή κριτική μου, μιας και συμπληρώνονται 5 έτη ως μέλος του site. Τα χρόνια πέρασαν γρήγορα σαν το νεράκι που κυλάει. Με χαρές, ενθουσιασμούς, μετριότητες, λύπες και απογοητεύσεις. Κάνοντας με καλύτερο, πιο συνειδητοποιημένο καταναλωτή και γαστρονομικά ωριμότερο. Γνωρίζοντας κάποιους αξιόλογους διαδικτυακούς φίλους και τους admins αυτού του χρήσιμου διαδικτυακού εργαλείου που λέγεται Ask4food. Ευχαριστώ από καρδιάς όλους τους φίλους που κάποια στιγμή με εμπιστεύτηκαν, ψήφισαν τις κριτικές μου και σε κάποιες των περιπτώσεων, με μνημόνευσαν (θετικά) σε δικές τους κριτικές.

Και επειδή βλέπω ότι υπάρχουν πολλοί φίλοι, που τους αρέσει κάποια μορφή της Rock, θα κλείσω με ένα σπιντάτο, σε uplifting mode, κομμάτι των Βρετανών Placebo. ''The bitter end''

https: //www. youtube. com/watch?v=0W9jyRm7xHo

Καλή συνέχεια σε όλους σας


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

Etable

mavtasos

Κυριακή 19 Νοεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

-

Έχει γίνει μια αγαπημένη μου συνήθεια, να δημοσιεύω μια κριτική για Ιταλικό εστιατόριο, πάνω κάτω τέτοια εποχή του χρόνου. Ίσως κάποιος θα το χαρακτήριζε ως ''γούρι'', εγώ απλά θα αρκεστώ στην αδυναμία που έχουμε οικογενειακώς για την Ιταλική κουζίνα, όπως τέλος πάντων αυτή υπηρετείται στην πολύπαθη γαστρονομικά Ψωροκώσταινα.

Μετά από ισάριθμες επιτυχίες τα έτη 2013 (La Casa di Giorgino), 2014 (Osteria Vespa Rossa), 2015 (Parlo) και τέλος το 2016 (Testaccio Organic), αισίως έφτασε η ώρα για το φετινό Italian test. Ο Giorgino και το Parlo συνεχίζουν με επιτυχία, ενώ η Vespa και το Testaccio (συμπτωματικά του ίδιου ιδιοκτήτη/chef κ. Τσίγκα) μας παράτησαν στα κρύα του λουτρού. Επειδή παρακολουθώ την πορεία του κ. Τσίγκα, η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύομαι να κατανοήσω τα επιχειρηματικά του βήματα. Chef έχεις δύο μαγαζιά σε μέρη ''φιλέτα'', που πάνε από αρκετά έως πολύ καλά, τα κλείνεις και τα δύο για να συνεχίσεις με τι; Με κάτι ακατανόητο, όπως διάβασα σε διαδικτυακό έντυπο, το οποίο δυσκολεύομαι να περιγράψω. Δυστυχώς δεν μπορώ να μιλήσω για εσένα, οπότε η ζωή συνεχίζεται..........

Η διαφορά με τα προηγούμενα χρόνια, είναι ότι η φετινή επιλογή μου είχε μπει πολύ νωρίτερα στο ''κλεισιοσκόπιο'' μου, ασχέτως αν στο ask4food κινείται με μονοψήφιο αριθμό κριτικών. Βεβαίως το ζήτημα δεν είναι το πλήθος των κριτικών, αλλά το ποιοι είναι οι κριτές που προηγήθηκαν.

Διαδικτυακά, αν και το επιχείρησα, δεν μπόρεσα να αντλήσω αξιόλογες/αξιόπιστες πληροφορίες. To σημαντικότερο που συγκράτησα είναι ότι (πιθανόν) ανήκει σε κάποιο κ. Πανταζή, ιδιοκτήτη μεταξύ άλλων, επιχειρήσεων οργάνωσης συνεδρίων, εκδηλώσεων και catering. Ο κ. Πανταζής άνοιξε πριν λίγα χρόνια το πρώτο La Gratella στο Ναύπλιο και μάλλον η επιτυχημένη πορεία αυτού έφερε και το δεύτερο αδελφάκι, ακόμη πιο πρόσφατα στο Χαλάνδρι. Παρόλα αυτά δεν ανησυχώ, διότι εφόσον αποφασίσει να το επισκεφτεί ο ρεπόρτερ, ερευνητής, λογοτέχνης του site, τότε θα τα μάθουμε όλα, ακόμη και σε ποιο σχολείο πήγε Δευτέρα Δημοτικού ο chef.

Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2017, ώρα 21:00, άτομα 2, με ιντερνετική κράτηση μέσω της ''αδελφής'' επιχείρησης e-table.

Χωροταξικά βρισκόμαστε στις παρυφές της κεντρικής πλατείας, κινούμενοι κατά την φορά των αυτοκινήτων, προς την έξοδο του Χαλανδρίου. Η κατάσταση από πλευράς πάρκινγκ δεν είναι ούτε τραγική, ούτε όμως και εύκολη, κάπου στην μέση. Αν τα σκουροφέρετε σε απόσταση αναπνοής υπάρχει άνετο πάρκινγκ.

Ο χώρος διαχειρίζεται έξυπνα το κλασικό, το ρομαντικό, το vintage, ίσως και λίγο το παλιομοδίτικο στυλ. Παρά την πληθώρα των διακοσμητικών συνθέσεων, έχει ένα βασικό προσόν. Είναι καλόγουστος και πάνω από όλα δηλώνει ''Ιταλία''. Στοιχεία που θα αποσπάσουν την προσοχή σας είναι το όμορφο μπαράκι με τα πλακίδια, οι κόκκινες κονσέρβες στα ράφια, η vintage ζυγαριά, το περίτεχνο φωτιστικό της μεγάλης σάλας, οι όμορφες βιτρίνες των κρασιών, η ξυλόσομπα με το stand για τα καυσόξυλα, ο μπουφές με το vintage πορτοκαλί τηλέφωνο, ο (benvenuti) μαυροπίνακας, τα χαριτωμένα καδράκια και πόστερ και τόσα άλλα. Όπου και αν γυρίσει κανείς το βλέμμα του, είναι σίγουρο ότι θα αντικρίσει κάτι προσεγμένο, όμορφο και γουστόζικο. Παρόλα αυτά θα αφαιρέσω μια ντοματούλα και οι λόγοι είναι δύο. Ο πρώτος είναι η ''αμήχανη'' διαρρύθμιση εισόδου, όπου πέφτεις κυριολεκτικά πάνω στην κουζίνα και την τουαλέτα, με αποτέλεσμα η υποδοχή εκ μέρους του εστιατορίου να είναι δυσλειτουργική. Ο δεύτερος είναι η 100% ''χειμωνιάτικη διαρρύθμιση'', καθιστώντας την περίοδο ''καλοκαιρινής λειτουργίας'' λίγο προβληματική (ειδικά τις μεσημβρινές/απογευματινές ώρες).

Η εξυπηρέτηση είναι ευγενική, διακριτική, αθόρυβη, πολυάριθμη (για το μέγεθος του χώρου) και στη σωστή ‘’απόσταση’’ από τον πελάτη. Υπάρχει σωστή καθοδήγηση του προσωπικού ως προς το menu, το οποίο γενικά κινείται σε πολυσυλλεκτικά (Ιταλικά) μονοπάτια. Η ροή των πιάτων γενικά κυμάνθηκε σε φυσιολογικούς χρόνους.

Η κάρτα του menu είναι από τις πιο ''ισορροπημένες'', που έχω συναντήσει σε Ιταλικό εστιατόριο. Υπάρχουν 6 ορεκτικά (κόστος μεταξύ 7 και 10€), 4 σαλάτες (περί τα 10€), 9 προτάσεις pasta (9 έως 12,50€), 2 ριζότο (11,50 έως 12,50€), 7 προτάσεις πίτσας (8,50 έως 12,50€) και 4 προτάσεις κυρίως πιάτων (12,50 έως 17,50€). Σε κάθε κατηγορία υπάρχουν αρκετές προτάσεις που θα κεντρίσουν την προσοχή σας και πιθανόν θα σας βάλουν σε σχετικό δίλημμα επιλογής.

Πήγαμε προετοιμασμένοι να δοκιμάσουμε αρκετά πιάτα και στο τραπέζι μας παρέλασαν τα παρακάτω:

-Vitello tonnato στα 8,90€. Ποιότητα εξαιρετική, ποσότητα ικανοποιητική, με τις λεπτές ροζ φέτες του νεαρού μοσχαριού να κλέβουν την παράσταση. Η σάλτσα τόνου ικανοποιητική, αν δε είχε λιγότερο μαγιονεζάτη σύνθεση και κυριαρχούσε γευστικά ο τόνος τότε θα άγγιζε το άριστα.

-Piadina croccante με γέμιση μοτσαρέλα, προσούτο και βασιλικό στα 6,80€. Ένα τόσο απλό, αλλά συνάμα τόσο φινετσάτο και τέλεια παρουσιασμένο ορεκτικό, σε ένα κομψό τετράγωνο μαύρο σερβίτσιο.

-Strozzapretti alla Norcina, με λουκάνικο, πάστα τρούφας, μανιτάρια και σάλτσα από λεμόνι-πιπέρι, το δικό μου πιάτο στα 12,30€. Η ποιότητα των πρώτων υλών εξαιρετική, η ποσότητα επαρκής, οι γεύσεις αρμονικά δεμένες μεταξύ τους και αν γκρινιάξω λίγο αυτό θα οφείλεται στο al dente που το βρήκα ''Ελληνικό''.

-Garganelli cacio e pepe, με σάλτσα παρμεζάνας-πεκορίνο και φρέσκο πιπέρι, το πιάτο της γυναίκας μου στα 9,30€. Μια κλασική γεύση που σπάνια σε απογοητεύει, αν βεβαίως είναι σωστά εκτελεσμένη. Γενικές εντυπώσεις όπως το δικό μου πιάτο.

-Και για επιδόρπιο Semifreddo με καραμέλλα στα 4,90€. Στα επιδόρπια τύπου semifreddo έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία, αρκεί να τονίσω ότι ''νικούν'' την μόνιμη τάση μου να παραγγέλνω tiramisu. Αυτό χωρίς να είναι κάτι το ξεχωριστό, κάλυψε τις προσδοκίες μας για ένα σωστό κλείσιμο του δείπνου. Προσοχή στην ποσότητα διότι είναι επαρκές για sharing 2 ατόμων.

-Ένα μπουκάλι λευκό κρασί, Vina Esmeralda του κτήματος Torres, γνωστό και ως κρασί της αποπλάνησης, σταθερά ανάμεσα στα (ξένα) best sellers της Ελληνικής αγοράς, πολύ λογικά τιμολογημένο στα 18,50€.

-Ένα εμφιαλωμένο νερό στα 2€.

Check please

Με αναλυτική απόδειξη, συνοδευόμενη από αναλυτικό δελτίο παραγγελίας και πληρωμή με πιστωτική κάρτα (με ασύρματο POS), στα 62,70€. Not bad για ένα υπερπλήρες δείπνο με εμφιαλωμένο κρασί. Θα μπορούσε όμως να είναι και λίγο πιο μαζεμένες οι τιμές κυρίως στην pasta.

Κατέληξα ότι:

Ως προς το La Gratella, θα πω συνοπτικά ότι αποτελεί μια ποιοτική πρόταση για φαγητό, στο ανεβασμένο mainstream Χαλάνδρι. Αδικείται από την υποτονική του παρουσία εδώ στο ask4food, διότι αν κρίνω από την προσέλευση των θαμώνων, ο κόσμος το έχει αγκαλιάσει με την παρουσία του (ήταν σχεδόν γεμάτο).

Ως προς την 100η και συγχρόνως επετειακή κριτική μου, μιας και συμπληρώνονται 5 έτη ως μέλος του site. Τα χρόνια πέρασαν γρήγορα σαν το νεράκι που κυλάει. Με χαρές, ενθουσιασμούς, μετριότητες, λύπες και απογοητεύσεις. Κάνοντας με καλύτερο, πιο συνειδητοποιημένο καταναλωτή και γαστρονομικά ωριμότερο. Γνωρίζοντας κάποιους αξιόλογους διαδικτυακούς φίλους και τους admins αυτού του χρήσιμου διαδικτυακού εργαλείου που λέγεται Ask4food. Ευχαριστώ από καρδιάς όλους τους φίλους που κάποια στιγμή με εμπιστεύτηκαν, ψήφισαν τις κριτικές μου και σε κάποιες των περιπτώσεων, με μνημόνευσαν (θετικά) σε δικές τους κριτικές.

Και επειδή βλέπω ότι υπάρχουν πολλοί φίλοι, που τους αρέσει κάποια μορφή της Rock, θα κλείσω με ένα σπιντάτο, σε uplifting mode, κομμάτι των Βρετανών Placebo. ''The bitter end''

https: //www. youtube. com/watch?v=0W9jyRm7xHo

Καλή συνέχεια σε όλους σας


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.