Loader

13 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Αν έπρεπε να κατατάξω τα τρία εστιατόρια για κρεατοφάγους που συμπτωματικά επισκέφθηκα μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, δηλαδή τη ΦΑΡΜΑ ΜΠΡΑΛΟΥ STEAK BAR, TO KREAS και το DRY & RAW κατά σειρά αξιολόγησης, TO KREAS θα καταλάμβανε ασυζητητί την τρίτη θέση, γιατί δηλώνει μεν χώρος κρεατοφαγίας, δεν διαθέτει όμως αυτό που είναι απαραίτητο για να στηρίξει το χαρακτήρα που θέλει να έχει, δηλαδή την αντίστοιχη πελατεία. Κατά τ’ άλλα είναι όμως ένας συμπαθητικός χώρος με καλό σέρβις και υποφερτές τιμές.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή: Το να εντοπίσετε TO KREAS στο τέρμα της οδού Δημοφώντος, παράλληλης της οδού Τριών Ιεραρχών που διασχίζει τα Πετράλωνα, δεν θα σας δυσκολέψει καθόλου. Αν θέλετε όμως να παρκάρετε εκεί κοντά, σε μια περιοχή με πολλά μπαράκια κι εστιατόρια, οπλιστείτε με υπομονή και βασιστείτε στην τύχη (6,5 στα 10). Να έχετε πάντως υπόψη ότι ο σταθμός Πετραλώνων του ηλεκτρικού δεν απέχει ούτε 10 λεπτά με τα πόδια, το μετρό του Κεραμικού λίγο περισσότερο.

Το μαγαζί είναι γωνιακό, με τζαμαρία περιμετρικά στο ισόγειο και μια υπέροχη ταράτσα. Δεν της φαίνεται από κάτω, όμως αυτή η καταπράσινη ταράτσα που σας υποδέχεται στην καρδιά της πρωτεύουσας με μια ολάνθιστη μπουκαμβίλια είναι από μόνη της λόγος να επισκεφθείς TO KREAS.

Ένα χαμηλό λευκό τοιχάκι τη χωρίζει στα δύο. Ωραία φαναράκια και γλαστράκια παντού. Βαριά ξύλινα τραπέζια με καναπεδάκια και βολικά καθίσματα προσφέρουν χώρο για 80 – 100 άτομα και η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσαν να τοποθετηθούν σε πιο αραιά διάταξη. Από τον τοίχο της διπλανής πολυκατοικίας μάς ατενίζει περήφανα μια αγελάδα κρεοπωλείου, με τις ονομασίες των διάφορων μερών του ζώου, για να ξέρετε τι κομμάτι τρώτε.

Η ίδια εικόνα και στο ισόγειο πάνω από το πάσο της κουζίνας όπου είναι εγκατεστημένος ο ξυλόφουρνος Josper (λεπτομέρειες βλέπε στη μνημειώδη κριτική του φίλου algi). Ο ισόγειος χώρος, κι αυτός χωρισμένος στα δύο, είναι σαφώς μικρούλης, πλην όμως επίσης καλαίσθητος και με μια ζεστασιά χαρακτηριστική για κατασκευές της μεταπολεμικής Αθήνας, δεν θα είχα πρόβλημα να τον επισκεφθώ εκεί γύρω στα Χριστούγεννα.

Το σέρβις επαρκές σε προσωπικό και καλοκουρδισμένο, κατάφερε να τα βγάλει πέρα ακόμα και την ώρα που σαν συνεννοημένοι πλάκωσαν όλοι μαζί της γης οι πεινασμένοι. Η πελατεία τυπικά πετραλωνίτικη, 30+ σε μεγαλούτσικες παρέες, που επιλέγουν TO KREAS γιατί εδώ μπορούν εύκολα να επιλέξουν με τι θα συνοδεύσουν την κουβέντα και το κρασί τους. Θεωρώ ότι η οικονομική κρίση σαφώς επηρεάζει τις επιλογές αυτής της πελατείας, στα περισσότερα τραπέζια προσγειώνονταν πιάτα με μπιφτέκια, πουλερικά ή μπριζολάκια.

Αντιλαμβάνεστε τώρα την εισαγωγική μου επισήμανση: Καλό είναι να προσφέρεις μπριζόλα 100+ ημερών ωρίμανσης, πεκάνια rib eye και tomahawk black angus ή porterhouse steak του ενός κιλού, όμως, χωρίς να θέλω να γίνω δηκτικός, βλέποντας να μην κυκλοφορούν καθόλου τέτοια πιάτα στα πέριξ, μου ήρθε αθέλητα και με όλο το θάρρος στο μυαλό το γνωστό απόφθεγμα περί μεταξωτών βρακιών.
Η παραγγελία μας, με τρεις από τους τέσσερις να κάνουν διατροφή, δεν βοήθησε να κρίνουμε σε βάθος τις δυνατότητες της κουζίνας. Τα αρχικά (σαλάτα με κουκουνάρι και τυρί Chevres, τυροπιτάρι ψητό και ουχί τηγανιτό και λουκάνικο λεπτοκομμένο και γκρατιναρισμένο στο πήλινο) ήταν μια ικανοποιητική εισαγωγή. Από τα κυρίως πιάτα θεωρώ ότι η αφεντιά μου έκανε την επιτυχέστερη επιλογή (brisket = στήθος μοσχαριού κοκκινιστό, μαγειρεμένο επί ώρες στην άκρη του ξυλόφουρνου, με χειροποίητο πουρέ για γαρνιτούρα, ήταν ένα ωραίο, μαμαδίστικο πιάτο, πραγματικά νόστιμο).

Οι υπόλοιποι κυμάνθηκαν μεταξύ κοτόπουλου ψητού, μαριναρισμένου σε σάλτσα εσπεριδοειδών, γαλοπούλας και μοσχαρίσιων μπιφτεκιών, τι να πούμε τι, τι να τραγουδήσουμε. Ούτε τα δύο επιδόρπια που μοιραστήκαμε (αποδομημένο μιλ-φέιγ, απλά υποφερτό, και τσιζ-κέικ με nutella αντί βατόμουρα, υπερβολικά γλυκό) έδωσαν πόντους στο KREAS. Πολύ καλύτερο ήταν το γλυκάκι που συνόδευσε το λογαριασμό, μια μίνι λέμον-παϊ σε βαζάκι.

Νερό σε γυάλινο μπουκάλι του μαγαζιού, λίγο ψωμάκι με ένα ντιπάκι στην αρχή, δήλωση (μετά συγγνώμης) εξαρχής ότι το POS, που έχει μπει πια για τα καλά στη ζωή μας, έχει πρόβλημα. Ήπιαμε ένα μπουκάλι κρασί λευκό Αντωνόπουλου, ένα μπουκαλάκι τσίπουρο και μία μπύρα βαρελίσια και πληρώσαμε κοντά στα 25 σκληρά ευρώ το άτομο, έξω τα ποτά. Θα ξαναπήγαινα μόνο αν βρισκόμουν εκεί κοντά απρογραμμάτιστα.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

13 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Αν έπρεπε να κατατάξω τα τρία εστιατόρια για κρεατοφάγους που συμπτωματικά επισκέφθηκα μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, δηλαδή τη ΦΑΡΜΑ ΜΠΡΑΛΟΥ STEAK BAR, TO KREAS και το DRY & RAW κατά σειρά αξιολόγησης, TO KREAS θα καταλάμβανε ασυζητητί την τρίτη θέση, γιατί δηλώνει μεν χώρος κρεατοφαγίας, δεν διαθέτει όμως αυτό που είναι απαραίτητο για να στηρίξει το χαρακτήρα που θέλει να έχει, δηλαδή την αντίστοιχη πελατεία. Κατά τ’ άλλα είναι όμως ένας συμπαθητικός χώρος με καλό σέρβις και υποφερτές τιμές.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή: Το να εντοπίσετε TO KREAS στο τέρμα της οδού Δημοφώντος, παράλληλης της οδού Τριών Ιεραρχών που διασχίζει τα Πετράλωνα, δεν θα σας δυσκολέψει καθόλου. Αν θέλετε όμως να παρκάρετε εκεί κοντά, σε μια περιοχή με πολλά μπαράκια κι εστιατόρια, οπλιστείτε με υπομονή και βασιστείτε στην τύχη (6,5 στα 10). Να έχετε πάντως υπόψη ότι ο σταθμός Πετραλώνων του ηλεκτρικού δεν απέχει ούτε 10 λεπτά με τα πόδια, το μετρό του Κεραμικού λίγο περισσότερο.

Το μαγαζί είναι γωνιακό, με τζαμαρία περιμετρικά στο ισόγειο και μια υπέροχη ταράτσα. Δεν της φαίνεται από κάτω, όμως αυτή η καταπράσινη ταράτσα που σας υποδέχεται στην καρδιά της πρωτεύουσας με μια ολάνθιστη μπουκαμβίλια είναι από μόνη της λόγος να επισκεφθείς TO KREAS.

Ένα χαμηλό λευκό τοιχάκι τη χωρίζει στα δύο. Ωραία φαναράκια και γλαστράκια παντού. Βαριά ξύλινα τραπέζια με καναπεδάκια και βολικά καθίσματα προσφέρουν χώρο για 80 – 100 άτομα και η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσαν να τοποθετηθούν σε πιο αραιά διάταξη. Από τον τοίχο της διπλανής πολυκατοικίας μάς ατενίζει περήφανα μια αγελάδα κρεοπωλείου, με τις ονομασίες των διάφορων μερών του ζώου, για να ξέρετε τι κομμάτι τρώτε.

Η ίδια εικόνα και στο ισόγειο πάνω από το πάσο της κουζίνας όπου είναι εγκατεστημένος ο ξυλόφουρνος Josper (λεπτομέρειες βλέπε στη μνημειώδη κριτική του φίλου algi). Ο ισόγειος χώρος, κι αυτός χωρισμένος στα δύο, είναι σαφώς μικρούλης, πλην όμως επίσης καλαίσθητος και με μια ζεστασιά χαρακτηριστική για κατασκευές της μεταπολεμικής Αθήνας, δεν θα είχα πρόβλημα να τον επισκεφθώ εκεί γύρω στα Χριστούγεννα.

Το σέρβις επαρκές σε προσωπικό και καλοκουρδισμένο, κατάφερε να τα βγάλει πέρα ακόμα και την ώρα που σαν συνεννοημένοι πλάκωσαν όλοι μαζί της γης οι πεινασμένοι. Η πελατεία τυπικά πετραλωνίτικη, 30+ σε μεγαλούτσικες παρέες, που επιλέγουν TO KREAS γιατί εδώ μπορούν εύκολα να επιλέξουν με τι θα συνοδεύσουν την κουβέντα και το κρασί τους. Θεωρώ ότι η οικονομική κρίση σαφώς επηρεάζει τις επιλογές αυτής της πελατείας, στα περισσότερα τραπέζια προσγειώνονταν πιάτα με μπιφτέκια, πουλερικά ή μπριζολάκια.

Αντιλαμβάνεστε τώρα την εισαγωγική μου επισήμανση: Καλό είναι να προσφέρεις μπριζόλα 100+ ημερών ωρίμανσης, πεκάνια rib eye και tomahawk black angus ή porterhouse steak του ενός κιλού, όμως, χωρίς να θέλω να γίνω δηκτικός, βλέποντας να μην κυκλοφορούν καθόλου τέτοια πιάτα στα πέριξ, μου ήρθε αθέλητα και με όλο το θάρρος στο μυαλό το γνωστό απόφθεγμα περί μεταξωτών βρακιών.
Η παραγγελία μας, με τρεις από τους τέσσερις να κάνουν διατροφή, δεν βοήθησε να κρίνουμε σε βάθος τις δυνατότητες της κουζίνας. Τα αρχικά (σαλάτα με κουκουνάρι και τυρί Chevres, τυροπιτάρι ψητό και ουχί τηγανιτό και λουκάνικο λεπτοκομμένο και γκρατιναρισμένο στο πήλινο) ήταν μια ικανοποιητική εισαγωγή. Από τα κυρίως πιάτα θεωρώ ότι η αφεντιά μου έκανε την επιτυχέστερη επιλογή (brisket = στήθος μοσχαριού κοκκινιστό, μαγειρεμένο επί ώρες στην άκρη του ξυλόφουρνου, με χειροποίητο πουρέ για γαρνιτούρα, ήταν ένα ωραίο, μαμαδίστικο πιάτο, πραγματικά νόστιμο).

Οι υπόλοιποι κυμάνθηκαν μεταξύ κοτόπουλου ψητού, μαριναρισμένου σε σάλτσα εσπεριδοειδών, γαλοπούλας και μοσχαρίσιων μπιφτεκιών, τι να πούμε τι, τι να τραγουδήσουμε. Ούτε τα δύο επιδόρπια που μοιραστήκαμε (αποδομημένο μιλ-φέιγ, απλά υποφερτό, και τσιζ-κέικ με nutella αντί βατόμουρα, υπερβολικά γλυκό) έδωσαν πόντους στο KREAS. Πολύ καλύτερο ήταν το γλυκάκι που συνόδευσε το λογαριασμό, μια μίνι λέμον-παϊ σε βαζάκι.

Νερό σε γυάλινο μπουκάλι του μαγαζιού, λίγο ψωμάκι με ένα ντιπάκι στην αρχή, δήλωση (μετά συγγνώμης) εξαρχής ότι το POS, που έχει μπει πια για τα καλά στη ζωή μας, έχει πρόβλημα. Ήπιαμε ένα μπουκάλι κρασί λευκό Αντωνόπουλου, ένα μπουκαλάκι τσίπουρο και μία μπύρα βαρελίσια και πληρώσαμε κοντά στα 25 σκληρά ευρώ το άτομο, έξω τα ποτά. Θα ξαναπήγαινα μόνο αν βρισκόμουν εκεί κοντά απρογραμμάτιστα.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

fratello

Κυριακή 19 Νοεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0

€ / Άτομο

17-25

Αν έπρεπε να κατατάξω τα τρία εστιατόρια για κρεατοφάγους που συμπτωματικά επισκέφθηκα μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, δηλαδή τη ΦΑΡΜΑ ΜΠΡΑΛΟΥ STEAK BAR, TO KREAS και το DRY & RAW κατά σειρά αξιολόγησης, TO KREAS θα καταλάμβανε ασυζητητί την τρίτη θέση, γιατί δηλώνει μεν χώρος κρεατοφαγίας, δεν διαθέτει όμως αυτό που είναι απαραίτητο για να στηρίξει το χαρακτήρα που θέλει να έχει, δηλαδή την αντίστοιχη πελατεία. Κατά τ’ άλλα είναι όμως ένας συμπαθητικός χώρος με καλό σέρβις και υποφερτές τιμές.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή: Το να εντοπίσετε TO KREAS στο τέρμα της οδού Δημοφώντος, παράλληλης της οδού Τριών Ιεραρχών που διασχίζει τα Πετράλωνα, δεν θα σας δυσκολέψει καθόλου. Αν θέλετε όμως να παρκάρετε εκεί κοντά, σε μια περιοχή με πολλά μπαράκια κι εστιατόρια, οπλιστείτε με υπομονή και βασιστείτε στην τύχη (6,5 στα 10). Να έχετε πάντως υπόψη ότι ο σταθμός Πετραλώνων του ηλεκτρικού δεν απέχει ούτε 10 λεπτά με τα πόδια, το μετρό του Κεραμικού λίγο περισσότερο.

Το μαγαζί είναι γωνιακό, με τζαμαρία περιμετρικά στο ισόγειο και μια υπέροχη ταράτσα. Δεν της φαίνεται από κάτω, όμως αυτή η καταπράσινη ταράτσα που σας υποδέχεται στην καρδιά της πρωτεύουσας με μια ολάνθιστη μπουκαμβίλια είναι από μόνη της λόγος να επισκεφθείς TO KREAS.

Ένα χαμηλό λευκό τοιχάκι τη χωρίζει στα δύο. Ωραία φαναράκια και γλαστράκια παντού. Βαριά ξύλινα τραπέζια με καναπεδάκια και βολικά καθίσματα προσφέρουν χώρο για 80 – 100 άτομα και η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσαν να τοποθετηθούν σε πιο αραιά διάταξη. Από τον τοίχο της διπλανής πολυκατοικίας μάς ατενίζει περήφανα μια αγελάδα κρεοπωλείου, με τις ονομασίες των διάφορων μερών του ζώου, για να ξέρετε τι κομμάτι τρώτε.

Η ίδια εικόνα και στο ισόγειο πάνω από το πάσο της κουζίνας όπου είναι εγκατεστημένος ο ξυλόφουρνος Josper (λεπτομέρειες βλέπε στη μνημειώδη κριτική του φίλου algi). Ο ισόγειος χώρος, κι αυτός χωρισμένος στα δύο, είναι σαφώς μικρούλης, πλην όμως επίσης καλαίσθητος και με μια ζεστασιά χαρακτηριστική για κατασκευές της μεταπολεμικής Αθήνας, δεν θα είχα πρόβλημα να τον επισκεφθώ εκεί γύρω στα Χριστούγεννα.

Το σέρβις επαρκές σε προσωπικό και καλοκουρδισμένο, κατάφερε να τα βγάλει πέρα ακόμα και την ώρα που σαν συνεννοημένοι πλάκωσαν όλοι μαζί της γης οι πεινασμένοι. Η πελατεία τυπικά πετραλωνίτικη, 30+ σε μεγαλούτσικες παρέες, που επιλέγουν TO KREAS γιατί εδώ μπορούν εύκολα να επιλέξουν με τι θα συνοδεύσουν την κουβέντα και το κρασί τους. Θεωρώ ότι η οικονομική κρίση σαφώς επηρεάζει τις επιλογές αυτής της πελατείας, στα περισσότερα τραπέζια προσγειώνονταν πιάτα με μπιφτέκια, πουλερικά ή μπριζολάκια.

Αντιλαμβάνεστε τώρα την εισαγωγική μου επισήμανση: Καλό είναι να προσφέρεις μπριζόλα 100+ ημερών ωρίμανσης, πεκάνια rib eye και tomahawk black angus ή porterhouse steak του ενός κιλού, όμως, χωρίς να θέλω να γίνω δηκτικός, βλέποντας να μην κυκλοφορούν καθόλου τέτοια πιάτα στα πέριξ, μου ήρθε αθέλητα και με όλο το θάρρος στο μυαλό το γνωστό απόφθεγμα περί μεταξωτών βρακιών.
Η παραγγελία μας, με τρεις από τους τέσσερις να κάνουν διατροφή, δεν βοήθησε να κρίνουμε σε βάθος τις δυνατότητες της κουζίνας. Τα αρχικά (σαλάτα με κουκουνάρι και τυρί Chevres, τυροπιτάρι ψητό και ουχί τηγανιτό και λουκάνικο λεπτοκομμένο και γκρατιναρισμένο στο πήλινο) ήταν μια ικανοποιητική εισαγωγή. Από τα κυρίως πιάτα θεωρώ ότι η αφεντιά μου έκανε την επιτυχέστερη επιλογή (brisket = στήθος μοσχαριού κοκκινιστό, μαγειρεμένο επί ώρες στην άκρη του ξυλόφουρνου, με χειροποίητο πουρέ για γαρνιτούρα, ήταν ένα ωραίο, μαμαδίστικο πιάτο, πραγματικά νόστιμο).

Οι υπόλοιποι κυμάνθηκαν μεταξύ κοτόπουλου ψητού, μαριναρισμένου σε σάλτσα εσπεριδοειδών, γαλοπούλας και μοσχαρίσιων μπιφτεκιών, τι να πούμε τι, τι να τραγουδήσουμε. Ούτε τα δύο επιδόρπια που μοιραστήκαμε (αποδομημένο μιλ-φέιγ, απλά υποφερτό, και τσιζ-κέικ με nutella αντί βατόμουρα, υπερβολικά γλυκό) έδωσαν πόντους στο KREAS. Πολύ καλύτερο ήταν το γλυκάκι που συνόδευσε το λογαριασμό, μια μίνι λέμον-παϊ σε βαζάκι.

Νερό σε γυάλινο μπουκάλι του μαγαζιού, λίγο ψωμάκι με ένα ντιπάκι στην αρχή, δήλωση (μετά συγγνώμης) εξαρχής ότι το POS, που έχει μπει πια για τα καλά στη ζωή μας, έχει πρόβλημα. Ήπιαμε ένα μπουκάλι κρασί λευκό Αντωνόπουλου, ένα μπουκαλάκι τσίπουρο και μία μπύρα βαρελίσια και πληρώσαμε κοντά στα 25 σκληρά ευρώ το άτομο, έξω τα ποτά. Θα ξαναπήγαινα μόνο αν βρισκόμουν εκεί κοντά απρογραμμάτιστα.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.